Closing Time | Rïcïnn
, door
Gister kwam Igorrrs Laure Le Prunenec langs met Corpo Mente, vandaag haar eigen project Rïcïnn. Uiteraard staat de stem voorop…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 22-04-2022
Kunst op Zondag | Een rondje landschapskunst
, door
Begin november, toen net alle coronamaatregelen weer aangescherpt werden, hadden mijn man en ik enkele vakantiedagen, die we toch graag leuk wilden invullen. We trakteerden onszelf op een paar dagen Flevoland; lekker wijds en veel ruimte, dat kon nooit kwaad, zelfs in coronatijd. Een dagje landschapskunst stond al heel lang op mijn verlanglijstje en dit was het perfecte moment. Tijdens de aanleg van de Flevopolder besloten de ingenieurs en planologen om een aantal grote kunstwerken te realiseren. Ze richtten zich daarbij op een kunstvorm die tot hun verbeelding sprak: Land art. In de jaren zeventig waaide deze spraakmakende stroming over van Amerika naar Nederland. Het resultaat is een bijzondere collectie van landschapskunstwerken.
Hierboven zie je Riff.PD#18245 van Bob Gramsma, een bijzonder indrukwekkend bouwwerk. Op drie paalfunderingen en een complexe constructie zoals die ook wordt gebruikt in bruggen- en botenbouw stortte Gramsma een heuvel van 8000 kubieke meter landbouw- en Zuiderzeegrond. Hierin groef hij een grote holte, die vervolgens is bekleed met een laag spuitbeton. Vervolgens haalde Gramsma de aarde weg tot maaiveldhoogte, en bleef dit afgietsel van beton vermengd met Zuiderzeebodemresten over. Het is een afdruk van Gramsma’s gegraven spoor in Flevogrond, en weerspiegelt daarmee de ontginning en kunstmatigheid van de polder. Het biedt onderdak aan dieren en mossen. Op dit moment is de trap afgesloten om binnenkort gerenoveerd te worden, maar anders kun je het bouwwerk beklimmen en uitkijken over het oude land bij Elburg.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Komt uit de bus….
, door
We zetten even wat post in de spotlights, dat afgelopen week in onze brievenbus werd gestort. Daar gaan we geen gewoonte van maken. De meeste zaken die we binnen krijgen heeft u al gezien of gelezen bij andere media.
Bijvoorbeeld deze: STRAAT, het museum voor graffiti en street art opende 5 oktober. Nu herinnerde het museum ons aan de tentoonstelling ‘Citaat van de straat’: “153 kunstwerken van 140 kunstenaars met 32 verschillende nationaliteiten”. Gaat dat zien.
© STRAAT (museum voor street art) Impressie tentoonstellingsruimte
Deze ‘krenten uit de pap’ kregen veel minder media-aandacht. Daarom nu bij ons.
Van het Spaanse kunstenaarscollectief LuzInterruptus kregen al de kerstgroeten: The Jungle Wasn’t There When We Woke Up… It Was Here. Waarmee wordt bedoeld de gigantische afvalberg van verpakkingsmateriaal dat overblijft van al die cadeaus, die Post.nl nu al niet op tijd krijgt bezorgd.
© luzinterruptus Christmas BOX3 ojos
Nadat we aandacht hadden besteed aan David Byrne’s project ‘Reasons to be cheerful’ (in januari 2018 en in ‘Ziekenhuis om vrolijk van te worden’ en ‘2018, een cheerful gay-jaar’) houdt hij ons ook op de hoogte van zijn radiolijstjes. Hij stuurde zijn ‘December Playlist’ met het motto ‘A change is gonna come’.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Closing Time | Corpo-Mente
, door
Franse kabaalmaker Igorrr is al meermalen langsgekomen in Closing Time, hier voor het eerst gesignaleerd door ondergetekende. Corpo-Mente is een zijproject, met dit keer de hoofdrol voor de huiveringwekkende stem van Igorrr-zangeres Laure Le Prunenec. De grote man achter Igorrr zelf, Gautier Serre, is ook weer van de partij. Ondanks dat alles klinkt het heel anders dan Igorrr. Maar de opera-stem van Le Prunenec is desondanks uit duizenden te herkennen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Closing Time | Cocteau Twins
, door
Nee maar, de Cocteau Twins zijn nog nooit langsgekomen in Closing Time. Daar moet iets aan gedaan worden.
In de jaren 80 waren de Cocteau Twins een bijzonder hippe band, vooral voor mensen die vonden dat ze er verstand van hadden. Het was helemaal geen tweeling: de band bestond uit Robin Guthrie op gitaar en mevrouw Vibrato Elizabeth Fraser, (die we nog kennen van hier en hier), later aangevuld met Simon Raymonde.
Closing Time | Gated Reverb
, door
Gated Reverb: een technische term uit de productiewereld, waarvan de meeste mensen niet weten wat het is. Maar iedereen kent en herkent het: de allerbekendste Gated Reverb is dit:
om precies te wezen, om 3:16 exact.
Het nummer in de muziekhistorie waarbij Gated Reverb uitgevonden is is bovenstaand nummer van Peter Gabriel. Het is het knallende geluid van de drums van Phil Collins. Je hoort het heel duidelijk op het moment dat het drum-thema voor het eerst eindigt.
Closing Time | Dark Child
, door
Wat een prachtig nummer is Dark Child van de Nieuw Zeelandse singer-songwriter Marlon Williams toch. Loom gezongen, een paar mooie uithalen, relaxed tempo. Maar wel met een broeierige ondertoon. En dan dat filmpje. Een crime-scene met Marlon zelf in de rol van de dader. Tot zover niet heel raar. Maar dan worden het geschokte oudere stel op de trap van het huis met een bezem weggeduwd en begint het verhaaltje opnieuw en opnieuw, met telkens weer een andere vreemde draai.
Closing Time | The Cuckoo Is A-Callin’
, door
Fontaines D.C is die Ierse punkachtige sensatie die er ineens was, anderhalf jaar geleden.
Lekker onbekommerd raggen met drums, bas en gitaar. En een zanger met een Iers accent. Deze song stond tot mijn verbazing niet op hun debuutplaat Dogrel. Het werd een b-kantje, van de single Too Real. Wat mij betreft een single met twee a-kanten. The Cuckoo Is A-Callin’ is een song van 2 minuut en 11 seconden. Lekker kort en duidelijk.
Closing Time | Dream Theater ft. Barney Greenway
, door
Tja, de titel zegt het eigenlijk al: Dream Theater, absolute grootheden in de progressieve metal, spelen een deuntje met Barney Greenway, gerenomeerd vocalist bij verschillende grindcore en death metal ensembles, waaronder Napalm Death en Benediction. O ja, ze spelen Metallica. Meer woorden hoeven er denk ik niet aan te worden gewijd.
Closing Time | Brimful Of Asha On The 45 (Norman Cook Remix)
, door
Hè, wat een aanstekelijk dansplezier:thuis, in de sportschool, op de trappen in de stad, op het plein in de stad, allemaal samen met Jackie Chan in een traditioneel India’s decor, met lampjes in je sneakers, naast een piano, onder een overkapping op een station of ergens op een laadperron, in een kunstgalerie, geïmproviseerd of juist gechoreografeerd, wat onwennig of professioneel – alles komt even energiek en met plezier voorbij. De Brits-Indiase band Cornershop had een hit met dit nummer, maar in de remix van Fat Boy Slim (Norman Cook voor zijn moeder), werd de song echt populair.
Closing Time | A Long December
, door
The smell of hospitals in winter. Beetje sinistere tekst. Waar komt dat ziekenhuis ineens vandaan? Wat is er gebeurd? Zijn vriendin weg? De liefde voorbij? En dat hij blijft zitten met al die overdrachtelijke oesters waar misschien ergens een parel in verborgen zit? Maar dan moet hij eerst die lange, donkere december door zien te komen. Met al die herinneringen. Misschien wordt het komende jaar beter dan dit. Ja, hopen mag altijd, makker, jezelf moed inspreken, maar ik denk niet dat ze terug komt. Ach, laat die tekst maar zitten. Wie interesseert dat nou. Het geluid van de song is mooi. En wat wordt die weemoed fijn uit de harmonica getrokken. En wie weet wordt volgend jaar wel beter.