[Lees hier de recensie van deze zomergastenaflevering] Nasrah Habiballah is vanavond de tweede gast in VPRO’s Zomergasten. In het promotiemateriaal op Facebook en Instagram zegt ze: Wat sowieso aan bod gaat komen is journalistiek. Ik ben een journalist in hart en nieren. Maakt het grootste deel uit van mijn leven. Dus over journalistiek gaan we het sowieso hebben. Nu zal Janine Abbring ongetwijfeld op zoek gaan naar “de mens achter de journalist”. Hopelijk krijgt Nasrah Habiballah’s opvatting over het journalistenvak ook alle ruimte. En dan met name haar ideeën over wat “peace journaslism” (‘vredesjournalistiek’) wordt genoemd. Oorlog is een ziekteproces In een boeiend interview met Gijs Beukers in het Volkskrant Magazine van 19 juli 2024 (betaalmuur) zegt ze: “Ik geloof heilig in peace journalism, een theorie van de Noorse socioloog Johan Galtung. Hij zegt dat je een conflict op twee manieren kunt verslaan. War journalism is als het verslag van een sportwedstrijd: die kant heeft daar een aanval uitgevoerd en daarbij zijn zoveel doden gevallen. Door die informatie te brengen, voeg je niet veel toe aan het begrip van de kijker. Peace journalism is het beschrijven van een ziekteproces. Wat is de oorzaak? Wat zijn de symptomen? Hoe kan die persoon genezen? Om dat te vertalen naar een conflictsituatie: waarom voelen de partijen wat ze voelen? Waar komt dat vandaan? Wat zou een oplossing kunnen zijn? Ik geloof oprecht dat we daar onze kijkers, luisteraars en lezers het meest mee van dienst zijn.” Johan Galtung (1930 – 2024) was een Noorse socioloog die in 1999 het Peace Research Institute Oslo (PRIO) oprichtte. Hij kwam in 1960 met het concept ‘vredesjournalistiek’ als tegenhanger van de gangbare ‘oorlogsjournalistiek’, dat zich richt op direct en zichtbaar geweld (de doden en de gewonden) en op tegenstellingen (wij en zij) en minder op de onderliggende oorzaken van een conflict. Wat is 'peace journalism'? ‘Vredesjournalistiek’ onderzoekt de oorzaken en context van conflictvorming en geeft een stem aan de standpunten van rivaliserende partijen op alle niveaus. ‘Vredesjournalistiek’ gaat ook op zoek naar ideeën voor conflictbeslechting, ontwikkeling, vredesopbouw en vredeshandhaving en besteedt aandacht aan vredesverhalen en ontwikkelingen na een oorlog. [1] Van journalisten wordt verwacht dat ze verder kijken dan alleen de actualiteit en uitgebreid verslag doen van de oorzaken van een conflict, de gevolgen op lange termijn te onthullen en mogelijke oplossingen aandragen. Kortom, van vredesjournalisten wordt verwacht dat ze een platform voor dialoog en een middel tot begrip tussen conflicterende partijen vormen. [2] Het zou interessant zijn te horen hoe Nasrah Habiballah denkt dat ‘vredesjournalistiek’ een plaats kan krijgen in de huidige mediabenaderingen van conflicten. Vanavond kijken Uw reacties op de uitzending zien we graag hieronder in de reacties. Kijk met ons mee, vanavond 20.15 uur, VPRO, NPO 2 en via de livestream op npostart.nl. En hier leest u de recensie van Max Molovich. Vanaf 2011 verzorgde hij voor Sargasso 64 Zomergastenrecensies, dus nu is zijn 65e in aantocht. Noten: [1] Academia.edu Peace Journalism, 2019, The International Encyclopedia of Journalism Studies. Tim P. Vos and Folker Hanusch (General Editors), Dimitra Dimitrakopoulou, Margaretha Geertsema-Sligh and Annika Sehl (Associate Editors). [2] idem
Een lange gitaarsolo, kan dat wel in de indierock? Bij Ratboys vinden ze van wel. Deze duurt net geen vijf minuten. Ze hebben sowieso geen haast, deze Ratboys. Ze nemen rustig de tijd om het nummer op te bouwen. En ook hun andere nummers mogen soms best wat langer duren dan drie minuten. Ik heb er geen bezwaar tegen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
RECENSIE - Noot vooraf: Dit stuk is niet geredigeerd en ik heb dus ook niets geschrapt. Het is nogal een epistel, ik heb mijn eigen gedachten, anekdotes en gevoelens volledig de vrije loop gelaten. Ik wilde er vooral geen saai verslag van maken, een verwijt dat ik voorheen een paar keer kreeg. Nou, dat zullen jullie weten haha…
Anyway. Ik lijd de laatste tijd nogal aan writersblock, maar toen ik hoorde dat Peter Pannenkoek de eerste Zomergast is, was ik er als de kippen bij. Hij is een van mijn favoriete cabaretiers, ontzettend sympathiek en enorm grappig. Ik verwacht dan ook een lollige uitzending, maar wellicht heeft hij ook een serieuze kant. Vast wel. We gaan het zien.
Als het gesprek begint biecht Janine op dat ze er eigenlijk geen zin in heeft. Dat vond ik een vreemde opmeting, maar wat ze bedoelde is dat ze zo gespannen is, op een vervelende manier. Peter heeft meer een gezonde spanning. Nou gelukkig, komt het hopelijk toch nog goed met de avond.
Nah, toevallig is het eerste fragment een documentaire, meteen serieus dus. En een fragment dat Peter heeft leren kennen via Zomergasten. Wat leuk! Over beeldend kunstenaar (mensen waar ik vaak weinig van snap. Maar dat ligt aan mij.) Sam Dillemans. Ha, hij maakt me toch nog aan het lachen, wat een betweterig mannetje. Peter voelt zich blijkbaar wel met hem verwant, omdat hij ook overal vol overgave voor gaat. Ja dat geloof ik meteen. Ik vind het wel een beetje lullig om de supermarktcassière te verwijten dat ze dat niet altijd doet. Dat is gewoon een baantje, en niet altijd even leuk met soms vervelende klanten. Ze zit daar gewoon om geld te verdienen. En Peter propt en plant zijn tijd blijkbaar altijd helemaal vol, dat lijkt me nou doodvermoeiend.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
En nu iets geheel anders…..
Als u het verhaal kent van de kat die de krullen van de trap krabt, daag ik u uit daar in up tempo kond van te doen. Het publiek hoopt natuurlijk dat u daarbij over uw eigen tong struikelt en de tekst niet correct gesproken over het voetlicht krijgt.
Gek eigenlijk dat er nog geen EK of WK voor tongbrekers is. Het is toch vermakelijk, zowel om te doen, als om naar te kijken en luisteren en ze te verzinnen?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Amerikaanse componist Tyondai Braxton schreef “Pulse March” voor het Asphalt Orchestra, hier omschreven als “een radicale straatband met rock-, jazz- en klassieke muzikanten van New York City”.
“Pulse March” is een wat complexe avant-gardistische compositie, een deconstructie van traditionele marsmuziek. Een motief van vier noten gaat van het ene instrument en de ene toonhoogte naar de andere, terwijl er een chaotische sfeer omheen ontstaat.
Helaas geen volledige live uitvoering van te vinden, maar wel een klein stukje in dit filmpje.
Jullie raden nooooooit wat voor soort muziek Ska-P maakt ;) Ondanks dat we dit niet zo heel vaak doen: lekker vrolijk.
Vanochtend is Glen Hansard overleden, na een motorongeluk. Om eerlijk te zijn ben ik niet zo bekend met de muziek die hij maakte als singer-songwriter en met zijn bands The Frames en The Swell Season. Niet genoeg om één favoriet nummer uit dat grote repertoire te kunnen pikken. Op mij maakte hij een grote indruk met zijn optreden bij de uitvaart van Shane MacGowan in 2023. Daarom hier zijn eerbetoon aan Shane als eerbetoon aan hemzelf.
Terwijl de strijd tegen misbruik van auteursrechtelijk beschermd werk hooguit leidt tot juridische touwtrekkerij, zijn er ondertussen mensen die er prat op gaan dat ze door AI gegeneerde content menen te herkennen. Vanavond een casus waarbij dat volgens mij erg moeilijk is.
Op muziekgebied werd ik door iemand attent gemaakt op een song, waarvan ik niet meteen door had dat artiest, tekst en muziek volledig artificieel zijn. Pas na een paar keer luisteren viel me op dat een gitaarsolo twee keer precies hetzelfde voorbij kwam. Noten, ritme, timing en klankleur verschillen nauwelijks tot niet van elkaar en dat is erg ongebruikelijk bij door mensen gespeelde muziek.
Na acht contrabassen en acht trombones vroeg deze reageerder zich af: “benieuwd wat het volgende achttal wordt in Closing Time”.
Niet zo’n heel lastige uitdaging, want het octet (een uit acht muzikanten bestaande groep) is geen zeldzame uitzondering. Zo hadden we hier al eens acht cello’s.
Nu wordt onder een octet meestal een groep met acht verschillende instrumenten verstaan. Stravinsky’s ‘Octet voor blaasinstrumenten’ is geschreven voor 2 trompetten, 2 trombones, 1 dwarsfluit, 1 klarinet en 2 fagotten. Beethoven’s Blaasoctet in E-majeur telt 2 hobo’s , 2 klarinetten, 2 fagotten wen 2 hoorns en Schubert’s ‘Octet in F’ heeft een bezetting van 2 twee violen, altviool, cello, contrabas, fagot, hoorn en klarinet.
OPROEP - Vanavond gaat voor de laatste keer VPRO’s Zomergasten van start. Van 26 juli tot en met 30 augustus gaan op de zondagavonden zes gasten hun favoriete tv-, online-, en filmfragmenten toelichten.
We doen dit jaar geen uitgebreide voorbeschouwingen, maar kijken vooral uit naar uw reacties op de uitzending. We gaan er weer voor zitten en gaan zien wat de uitzending met Peter Pannekoek ons zal brengen. Het kan een levendige uitzending worden want Pannekoek is meestal een enthousiast verteller en hij belooft “een energieke avond met veel humor”.
We hadden hier eerder een barokachtig klinkend werkje voor acht contrabassen. Gecomponeerd in 1978 door Bertold Hummel.
Wie aan barok denkt, denkt al gauw aan Bach. Die heeft nooit muziek voor acht contrabassen gecomponeerd. Ook niet voor enig ander instrument dat met acht stuks tegelijk Bach’s composities ten uitvoer brachten.
Wel had heer Bach een aantal motetten geschreven waarvan een deel bestemd was voor achtstemmig dubbelkoor. Bijvoorbeeld Singet dem Herrn ein neues Lied. Maar achtststemmig wil alleen maar zeggen dat de vier zangstemmen in een gemengd koor (Sopraan, alt, tenor en bas) met twee groepen aanwezig zijn, daarmee een dubbelkoor vormend. Het totaal aantal vocalisten hangt af van hoeveel leden het koor telt. Luister en kijk mee met de partituur.
Je krijgt ze tegenwoordig niet zo vaak meer aan de deur, maar vroeger was het wel een dingetje: de Jehova Getuigen, met hun blaadje de Wachttoren. De Duitsers van Sodom waren er niet zo van gediend.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.