Museum Flehite te Amersfoort is gevestigd in drie historische muurpanden die rond 1540 zijn gebouwd. Deze waren onderdeel van de stadsverdediging, een militair hospitaal en twee woonhuizen. Nu is het een museum, gelegen in een sfeervol stadsgedeelte. © museumarchief_ Museum Flehite 1579_fair use Het museum heeft een vaste collectie van ongeveer 20.000 objecten en schilderijen waaronder het schilderij met de titel Westsingel, geschilderd door Hendrik Jan Wolter rond 1900. Het is diezelfde Westsingel waar museum Flehite ook aan ligt. © museumcollectie Flehite_Hendrik Jan Wolter_Westsingel_fair use Wat het schilderij bijzonder maakt is dat het geen karakteristiek stadsgezicht van Amersfoort is, met de bekende Koppelpoort of de Onze-Lieve-Vrouwetoren. Wolter had meer een fascinatie met de rommelige achterkant van de oude stad, juist omdat hij deze plekken zo goed kende als kind. Hendrik Jan verhuisde op jonge leeftijd met zijn vader uit roerig Amsterdam, naar het meer rustige Amersfoort. Waar hij op ontdekkingstocht ging achter de façade van de mooie gevels. Een ander interessant schilderij is de Soplafabriek, een sigarenfabriek, gevestigd in de binnenstad van Amersfoort. Geschilderd rond 1930 door Marie Henri Mackenzie in een kleurrijke, laat-impressionistische stijl. Bakstenen, elektrisch licht, een bedrijfsauto met logo, ook nog steeds paard en wagen als goederentransport. Wij zijn dan ongv 60 jaar in de Nederlandse Industriële Revolutie. © museumcollectie Flehite_Marie Henri Mackenzie_Soplafabriek_fair use Amersfoort verbouwde toen nog tabak buiten de stadsmuren. Toch, toen de fabriek in 1959 gesloten werd, 400 ontslagen, haalde vele bewoners in Amersfoort opgelucht adem. De damp uit deze fabriek had een vrij penetrant aroma. To say it politely. Iedere dinsdagmiddag 13.30 - 14.30 t/m 25 januari 2026 kunnen bezoekers een rondleiding krijgen. Reserveren: Niet nodig, maar kom op tijd. Er is plek voor maximaal 15 personen Prijs: gratis op vertoon van een geldig entreeticket. Van 13 februari 2026 t/m 30 augustus 2026 heeft museum Flehite een bijzonder mooie fototentoonstelling van Carla Kogelman, genaamd A Closer Look. Tesamen met het Rietveldpaviljoen wat gelijk tegenover het museum ligt en de Mannenzaal, wat iets verder ligt maar een mooie wandeling geeft door dit historisch stadsgedeelte, tonen zij als drie gebouwen het uitgebreide oeuvre van Kogelman. © Carla Kogelman_tentoonstelling museum Flehite_fair use De kinderen in het frame van haar foto's zijn in hun eigen wereld, energie die voelbaar is, loom staren in de mystieke wereld onder water of het omhoog spatten daarvan, verveling. Al die openlijke emoties laten deze kinderen zien omdat ze Kogelman vertrouwen, of zelfs vergeten dat de fotografe aanwezig is. © Carla Kogelman_tentoonstelling museum Flehite_fair use Zo ontstaat er een open dialoog of een energie binnen het frame, waar de kijker in betrokken wordt. Kogelman streeft naar gelijkwaardigheid met mensen dus ook met kinderen. Ze zet haarzelf niet boven de kinderen maar is oprecht geïnteresseerd in hun belevingswereld. © Carla Kogelman_tentoonstelling museum Flehite_fair use Zoals Logan, de transjongen op de header foto, die open naar ons kijkt, trans-tape over zijn borstkas zodat hij vrij kan zwemmen. Samen met Logan maakte Kogelman een serie over zijn transitie, met de belofte aan hem niets te publiceren totdat hij het aan zijn ouders had vertelt. https://youtu.be/qZpMFWESrTQ?si=M-_MS7zbFy_8k9_c * Welkom * Dit is zowel een Welkom in woord van de drie gebouwen die deze tentoonstelling houden, maar tevens een link naar de Amsterdamse Fotoacademie waar Kogelvanger over spreekt in bovenstaand filmpje waarin ook meer van haar werk te zien is.
Verbazingwekkend dat ‘Come as you are’ van Nirvana zo weinig is gecovered. David Byrne ontdekte er twee en zette ze op zijn muzieklijst Under the covers 2.0. Een van Dani Siciliano en een van de Braziliaanse zanger, componist, film- en videomaker Caetano Veloso. Zijn versie nu in deze Closjng Time.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
BRUTUS is een stoere Rotterdamse kunst ontwikkeling in de rauwe setting van een havengebied in culturele transitie. Het is een uniek initiatief geboren uit liefde voor kunst. Een plek die zich het beste laat vertalen als Artist Driven Playground op een locatie van 6000 m2.
In filmpje hieronder: Dit zijn geen lopende tentoonstellingen, maar om de lezer en kunstenaars die een ruimte voor hun expositie zoeken, een indruk te geven van het gebouw en mogelijkheden.Vanaf 4 januari tot 8 maart 2026 toont BRUTUS een prachtige en interessante expositie van Carlijn Kingma Fear of Falling en eerder werk.
In Fear of Falling ontrafelt kunstenaar en cartograaf Carlijn Kingma de complexe machinerie achter de wooncrisis.
Van banken en beleidsmakers tot beleggers en woningcorporaties. Met haar nieuwe monumentale tekening De machinerie van de volkshuisvesting laat ze zien hoe geldstromen, regels en belangen onze huizenmarkt vormgeven en waar het systeem vastloopt.
© Carlijn Kingma_Netwerk_fair use_museumcollectie_BRUTUS
In Brutus’ industriële ruimtes worden Kingma’s tekeningen op groot formaat getoond als projecties en wandvullende prints. Licht, geluid en animaties trekken de bezoeker letterlijk het systeem in en maken zichtbaar wie er aan de knoppen draait van ons woonbeleid.
Van 26 januari tot en met 24 maart 2026, geeft BRUTUS ruimte aan Marjan Teeuwen
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De ‘Landesmusikrat Berlin’ zet sinds 2010 een muziekinstrument in de spotlights om met name onder jongeren de waardering voor een bepaald instrument op te vijzelen in de hoop meer jong talent op zo’n instrument te krijgen.
Na zestien “instrumenten van het jaar” (waaronder de stem) is komend jaar de accordeon de hoofrolspeler. “Een veelzijdig klankwonder tussen traditie en moderne muziekcultuur.”, volgens de organisatie.
Als er iemand is die een instrument volledig tot zijn recht kan laten komen, is het de in 2003 overleden componist Luciano Berio wel. Hij schreef 14 ‘sequenzas’, solo-stukken voor instrumenten. Allemaal even indrukwekkend. Eerder kon u hier al kijken en luisterend naar de sequenzas voor fagot, hobo, trombone en blokfluit.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Ja, wacht ff, ik heb die bandnaam ook niet verzonnen he? Zag dit ook maar een paar dagen geleden voorbij komen op een festival line-up. En ja, toen werd ik toch wat nieuwsgierig. Dit nummer heet Argonaut And Magneto, de band is afkomstig uit België. Het is, ondanks die dikke schedel op de voorkant van het album, ook helemaal geen teringherrie, maar best mellow neo-folk. Prima voor zo’n eerste van januari als we collectief uit aan het brakken zijn.
We hebben hier op Sargasso wel eens wat Elvis gehad, maar niet zo heel vaak. Terwijl het toch een héle grote naam was, al is dat alweer van een tijdje terug. Dus hier een deuntje van ‘em. Om het wat sjeu te geven doen we niet het origineel, maar een zeer geslaagde cover van de party death & roll band Gehennah, uit Zweden.
Mochten jullie nieuwsgierig zijn naar het eigen werk, zie hieronder. Kijk, het is natuurlijk geen Bohemian Rhapsody, maar maar zo’n feestdeuntje hieronder past toch prima bij de afsluiting van het nieuwe jaar? Proost, en beste wensen allemaal!
De video lijkt queerforward, een stem Iggy Pop die aan een vrouw Aisha bekent een seriemoordenaar te zijn.
Aisha betekent leven in Arabisch.
Gaat het om een seriemoordenaar die in de spiegel van zijn eigen ziel kijkt en vertelt wat hij ziet ? Zijn zieke wereld, zijn rechtvaardiging. I have a portrait on my wall He’s a serial killer etc
Of de mensheid die al het leven vermoord in grenzeloosheid ? And science runs through us Making us gods etc
🇸🇩 Soedan
Het nummer Uta Fika van DJ Nomza The King werd helemaal warm ontvangen in heel Afrika, online én reisde 1e klas naar Europa and beyond.
🇿🇦 Zuid Afrika
Heel YouTube explodeerde dansend. Vanuit allerlei landen danste mensen mee.
🇲🇿 Mozambique
Amor é Amor. LHBTIQ+ is redelijk progressief in Mozambique, en hoewel ze niet kunnen trouwen of bepaalde functies mogen uitoefenen, dansen ze wel heel Afrika door. Hopelijk wordt het ooit beter. Love is love 💜
Jaaaa, rap en metal is vaak toch een hele fijne combinatie – bands als Faith No More en Body Count kwamen hier vaker langs, maar iedereen kent natuurlijk ook Rage Against the Machine en de klassieker Walk This Way van Aerosmith en Run DMC. Blijkbaar valt de death metal van Obituary ook prima te combineren met rap, blijkens het fraaie werkje Bullituary. De raps werden verzorgd door Skinner T en #1 Diablo.
Vanavond eindigen we met een potje Belgische hardcore (neen, niet de elektronische herrie, maar de uit de punk ontsprongen herrie met gitaren). Rise And Fall was actief tussen 2002 en 2012 en bracht vier platen uit, waarvan Hellmouth de eerste is.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.