I am gonna do something | Tommy Wieringa in Zomergasten

‘Omdat ik de dingen heb gezien zoals ze zijn, ben ik aan de zijlijn blijven staan.’, zegt de Roemeens-Franse filosoof Emil Cioran ergens aan het einde van deze vierde aflevering van Zomergasten. Schrijver Tommy Wieringa liet een fragment met deze vrolijke pessimist zien omdat hij diens zwartgallige wereldbeeld zei te delen. Wieringa zit alleen net wat anders in elkaar, heeft een ‘gelukkige chemie’, waardoor de uitzichtloosheid van de dingen hem niet verlamt en hij juist wel dingen doet. Zoals fondsen werven zodat de Oekraïners zich kunnen verdedigen. En bomen planten. Tegen beter weten in misschien. Maar ook weer niet. Want, zoals Joe Speedboat zegt in het gelijknamige boek waarmee Wieringa doorbrak bij het grote publiek: ‘Er is geen vooruitgang, er is alleen beweging.’ En als je zo’n beweging lang genoeg volhoudt, dan kan het zomaar zijn dat er op een gegeven moment iets is wat er eerst niet was. Iets wat zowaar zelfs zin blijkt te hebben. 'I am gonna do something' Neem de eenvoudige tegelzetter van Italiaanse komaf uit het derde fragment, die in een kleine 34 jaar met ontelbare kapotte flessen, scherven en cement een kathedraal voor het menselijke kunnen wist te bouwen. Wat Wieringa bewonderde aan deze Simon Rodia was diens verbeeldingskracht en werklust. ‘Hij zag schoonheid en betekenis in iets wat anderen weggooien.’ Wat dat betreft was hij een circulair kunstenaar avant la lettre. ‘I am gonna do something’, met die woorden was hij ooit aan het project begonnen.

Door:

Closing Time | Tropische Dodenrit

, door

(Bewerk) Vorige maand hadden we hier het origineel. Deze tropische versie is geschreven door @wetenschapsrijm, het alter ego van geoloog en wetenschapsjournalist Marlies ter Voorde. De buitentemperatuur is hier weliswaar weer eens nog vóór middernacht tot ruim onder de twintig graden gezakt, maar de binnentemperatuur wil nog niet echt volgen. Dus, aansluitend op het Vlammend Betoog van gisteren, past dit vandaag nog wel. De video is gemaakt door cabaretier Edo Berger, die ook de imitatie van de Doctorandus voor zijn rekening neemt.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Sweet Jane

, door

(Bewerk) Lou Reed noemde Sweet Jane van de Cowboy Junkies zijn favoriete versie van dat nummer. Ik weet niet of dat inclusief of exclusief zijn eigen uitvoeringen was. (En eerlijk is eerlijk, die versie met dat lange intro op Rock’n’Roll Animal is ook niet onverdienstelijk.)

Sweet Jane stond op de tweede plaat van Cowboy Junkies, The Trinity Session. Ze namen die hele plaat op in iets meer dan een dag en met een enkele microfoon, in de Church of the Holy Trinity in Toronto. Bijna twintig jaar na die opnames ging de band terug naar die kerk, voor een film waarin ze de nummers van die plaat opnieuw speelden: Trinity Revisited. Met enkele gastmuzikanten, waaronder Ryan Adams die hier meespeelt en -zingt.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Sofia Isella

, door

Sofia Isella werd op jonge leeftijd bekend via Tik Tok, en trad daarna op als voorprogramma bij bekende artiesten als Taylor Swift en Tom Odell. Het zijn niet de eerste associaties die opkomen bij het bekijken en beluisteren van deze video. Het lijkt erop dat Sofia Isella inmiddels heeft besloten om niet te kiezen voor het grote, commerciële succes, maar voor haar eigen artistieke ideeën.

De nummers in de titel verwijzen naar een Bijbeltekst. Die luidt, volgens de Statenvertaling (in een nieuwe vertaling is het laatste stukje weggelaten):

Closing Time | Capriccio voor tuba solo

, door

(Bewerk) De Poolse componist Krzysztof Penderecki (1933 – 2020) kreeg in 1980 een opdracht van het Warschau Symfonieorkest om een stuk te schrijven voor hun eerste tubaïst, Zdzisław Piernik. Penderecki was echter met nog meer composities bezig en vergat de deadline voor het tuba-stuk, Drie dagen voor de deadline zette hij vlug deze capriccio op papier.

Mede daardoor staan er vrij weinig speelaanwijzingen in de partituur. Tuba-spelers hebben dan ook behoorlijk wat vrijheid aangaande de interpretatie voor de uitvoering. Ga er maar eens naar op zoek en ontdek de vele uiteenlopende uitvoeringen van dit werk voor tuba solo.

Closing Time | Loneshore

, door

Loneshore is een Braziliaanse doom/death metal band. Straylight komt van hun laatste album, dat dit jaar verscheen en dat de inspirerende titel Nothing Left to Deconstruct draagt. Alleraardigste muziek!

Closing Time | Villa Volta

, door

“Pretparkattractiemuziek” is niet het genre dat hier het meeste airplay krijgt. Maar als we het dan toch een keer doen, dan boem, ook gelijk de absolute klassieker in het genre. De componist is Ruud Bos.

 

Closing Time | Lester Bowie Blueberry Hill

, door

Uit de oude doos: een mooi, meeslepende versie van Blueberry Hill, dat we vooral kennen van het origineel van Fats Domino.

Deze ‘cover’ door trompettist Lester Bowie en The Chicago Art Ensemble, met zang van Fontella Bass, werd in 1983 gespeeld op het North Sea Festival, destijds nog in Den Haag.

Het gezelschap tourde de wereld rond met het programma “From the Roots to the Source”, waarin traditionele gospel, rhythm and blues en moderne jazz met elkaar werden verbonden. Anders gezegd:  het legde de spirituele en historische wortels van de Afro-Amerikaanse muziek bloot.

Closing Time | Een ongekend weetje

, door

Ik ben niet per se een voorstander van algoritmes, maar op YouTube werkt het voor mij wel lekker. Omdat ik bepaalde content vermijd als pest, krijg ik dat sowieso nooit voorgeschoteld. Wel allerlei comedy(series), voornamelijk Britse, de beste comedy die er is. En van alles over Queen, mijn favoriete band allertijden.

Gister leerde ik iets nieuws over een heel oud nummer. Van A Night at the Opera, een nogal apart nummer gezien het normale oeuvre van de band. Geschreven en gezongen door Brian May, die normaal alleen achtergrond zang doet. Hij heeft ook niet de uhm, mooiste stem, nou ja, voor de achtergrond wel heel geschikt maar solo… Niettemin kan ik het nummer van A tot Z meezingen, zoals vrijwel elk nummer van de plaat (We’re All Gods People sla ik meestal over, dat vind ik zo’n raar lied).

Closing Time | Spencer bij Stewart

, door

Je hebt muzikanten die er geen probleem mee hebben om een gitaarsolo van vijf minuten te spelen, en je hebt er die vinden dat nummers daardoor een beetje lang worden. Jon Spencer (niet te verwarren met John Spencer) is zo iemand die het liever kort en krachtig houdt. Hier ragt hij er met zijn Blues Explosion in amper vier minuten twee nummers doorheen. Aangekondigd door mijn andere favoriete Jon, achternaam Stewart (of eigenlijk Leibowitz). Bij MTV!

Closing Time | Maïa Barouh – chinXoise

, door

Op een enkele documentaire hier of daar en petitie na, zijn mensen met een Aziatische achtergrond amper in het nieuws als ze kenbaar maken wel eens volledig verlost te willen zijn van de eindeloze  stereotyperingen van de denigrerende soort.

Maïa Barouh, geboren in Japan, dochter van een Japanse moeder en een Franse vader, doet dat op haar manier in de theatrale clip “chinXoise”.

Maïa speelt de actrice die Japanse clichés krijgt opgelegd door de medewerkers van de studio. Ze treedt op als samoerai, poseert in een Japanse viswinkel, komt gekleed als geisha in beeld en eindigt uiteindelijk in een dans van verzet.

Volgende