Alles is politiek. Zo ook de uitkomst van de revolutie in Egypte, die op vele fronten politieke repercussies heeft, maar die vooral voor de positie van Israël en de Palestijnen van belang zal blijken te zijn. Want waar Israël in de publieke opinie zichzelf met enig succes kon neerzetten als ‘de enige democratie’ in het Midden-Oosten, moet het straks waarschijnlijk rekening houden met een nieuw, democratisch en assertief Egypte dat machtig genoeg is om concessies af te dwingen jegens de Palestijnen. Maar in plaats van daarvoor te vrezen, zou Israël dit gegeven moeten omarmen.
Growing is Forever by Jesse Rosten is a beautiful short film that is an ode to the Redwood forests of California, set to a poem by Kallie Markle.
Meer bij The Presurfer.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Het Tweede Kamerlid Khadija Arib moet wegblijven bij demonstraties in Marokko.
Tweede Kamerlid Khadija Arib (PvdA) meent dat ze het recht heeft om mee te demonstreren in Marokko. Bij Marokkanen bashers zal deze actie van Arib waarschijnlijk direct in het verkeerde keelgat schieten. Ze is hiermee het voorbeeld van de vermeende dubbele loyaliteit van Kamerleden met twee paspoorten. Maar wat te denken van europarlementariër Hans van Baalen die een jaar geleden faam maakte als revolutionair in Nicaragua? Arib motiveerde haar actie op BNR ochtendradio als volgt: “de Tweede Kamer neemt ook besluiten over Afghanistan en Afrika dus hier mag ik mij ook mee bemoeien”. Ikzelf ben er nog niet helemaal uit. Maar mijn onderbuik gevoel zegt me dat Arib hiermee een grens heeft overschreden die haar functioneren als Kamerlid op zaken die Marokko aangaan kan schaden. Omgekeerd, zouden wij het tolereren dat IJslandse parlementariërs mee zouden lopen in onze demonstraties?
update: eerste doden gevallen tijdens demonstraties in Marokko.
update 2: bedankt voor uw reacties, zoals ik al schreef twijfelde ik over mijn stellingname in deze, maar uw reacties hebben mij laten inzien dat Arib het formeel recht heeft om te demonstreren in Marokko. Of deze keuze de meest optimale is geweest om haar invloed aan te wenden betwijfel ik echter.
[qvdd]
Als je dat niet doet worden het achterstandswijken. Mensen die de keuze hebben, trekken weg. Anderen met minder keuzevrijheid blijven achter.
Deskundigen waarschuwen dat Vinexwijken getto’s dreigen te worden. De vinexwijken zijn ideaal voor ouders met jonge kinderen, maar de oudere kinderen en jongeren vervelen zich er dood, wat resulteert in vandalisme en kleine criminaliteit.
Gemeenten moeten de wijken daarom aantrekkelijk proberen te houden, om ze niet in een neerwaartse spiraal te laten komen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Nu de provinciale statenverkiezingen naderen, kunnen we ons afvragen welke vormen van detailpolitiek er in de provincie te vinden zijn. Enkele jaren geleden schreef Klaartje Peters het boek ‘het opgeblazen bestuur’, waarin ze het functioneren van de provinciale bestuurslaag bekritiseert. Provincies zouden grossieren in PR-projecten om het imago van de provincie op te vijzelen en de provincie belangrijk te doen lijken, terwijl de belangrijke, relatief onzichtbare taken van de provincie worden verwaarloosd.
Peters wijt dit probleem aan het feit dat er volksvertegenwoordigers zijn die stemmen moeten winnen en moeten laten zien dat ze goed werk doen voor de burger. Op provinciaal niveau betekent dit dat de provincie allerlei taken op zich neemt die voor burgers belangrijk zouden zijn en waarmee politici in het nieuws kunnen komen. Of ze echt nuttig zijn is iets heel anders.
De PR-universiteit
Een voorbeeld van zo’n PR-project kunnen we vinden in Friesland. In 2009 verscheen daar een notitie over UCF: een University Campus Fryslân. Er zou in Leeuwarden een ‘academische netwerkorganisatie’ moeten komen. Dit zou geen nieuwe universiteit moeten zijn, maar een samenwerkingsverband van allerlei bestaande Friese kennisinstellingen en bestaande universiteiten. Dit alles om ‘het bestaande academische netwerk in Fryslân in de komende jaren (verder) te versterken en uit te breiden’.
Er komen steeds meer berichten binnen dat het regime van Gadaffi wankelt. Ondanks dat de veiligheidstroepen keihard optreden tegen demonstranten blijven de straten volstromen. Al Jazeera twitterde rond tien uur vanavond dat Gadaffi ‘op de vlucht’ zou zijn. Maar er zijn ook berichten dat er nog steeds huurlingen in Tripoli arriveren om dood en verderf te zaaien. Hier de live feed van Al Jazeera, hier het liveblog en hier al het nieuws gebundeld op het actieblog Libya February 17th, volg @ShababLibya.
01:16 BBC meldt dat er geschoten wordt in Tripoli
00:00 De Nederlandse internetprovider XS4All stelt zijn servers beschikbaar voor demonstranten in Libie
00:00 Zoon Gaddafi zegt dat berichten over aantallen doden en mate van onrust sterk overdreven zijn: alles onder controle
23.51 Libische ambassadeur in China neemt ontslag
23.47 Tuareg stam (500.000) trekt samen met Warfala stam op tegen regime
23.44 Zoon Gaddafi schiet andere zoon dood
23.39 Electriciteit in Tripoli uitgevallen/uitgezet
23.22 Al-Arabiya: “Gadaffi heeft het land verlaten” naar Venezuela of Brazil.
23.20 De Zwiya stam dreigt met opblazen oliepijpleidingen
23.17 Radio in Benghazi roept een Free Cyrenaica uit
23.12 De Tabu stam in het Zuiden sluit zich aan bij demonstranten
22.57 “Overgebleven pro-Gadaffi militia in Bengahazi wordt afgeslacht”
22.55 Gadaffi is controle over het Oosten van het land kwijt.
22.53 Feestvierders in Benghazi: video
22.52 De grote Warfala (Oost en West) stam zou zich tegen het regime keren.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“I actually like it, in the sense that — you got kids? Kids always act up the most before they go to sleep. And when I see the Tea Party and all this stuff, it actually feels like racism’s almost over. Because this is the last — this is the act up before the sleep. They’re going crazy. They’re insane. You want to get rid of them — and the next thing you know, they’re fucking knocked out. And that’s what’s going on in the country right now.”
(Chris Rock in de Amerikaanse Esquire)
Het doek valt voor Christiania. Het was 40 jaar lang een relatief autonoom gebied binnen de stadsgrenzen van Kopenhagen, maar met name het laatste decennium werden zij een doorn in het oog van het gemeentebestuur. Het sociale experiment, de mix van liefde en anarchie, de open deuren voor iedereen die maar wilde deelnemen of wilde proeven aan het hippievrijstaatje, het is straks voorbij. Het is in de ogen van de lokale overheden niet langer gewenst. Het vrije leventje van de bevolking, zo’n 850-900 m/v groot aan hippies, creatievelingen, anarchisten en ander min of meer alternatief volk, mag niet langer.
Natuurlijk heeft Christiania zijn problemen. De woningen voldoen niet aan de wettelijke normen. Niet overal is water, gas en elektriciteit. Maar wordt dit als een onoverkomelijk probleem door de bewoners ervaren? Integendeel. Er waren problemen met harddrugs. Maar die zijn goeddeels door de Christianieten zelf de kop in gedrukt door een verbod hierop: er mag alleen in softdrugs gehandeld worden, wat gedaan wordt in Pusher Street. Toch vinden steeds meer harddrugs, zoals cocaïne en amfetamine hun weg naar het vrijstaatje. Maar is het drugsprobleem nu erger dan in Kopenhagen zelf? Het antwoord hierop is nee, aangezien het harddrugs-probleem ook in Kopenhagen groter wordt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.