Blij met terrorisme? Ja, ik wel! Het is natuurlijk pas-fait als de tering, en misschien vind ik het alleen daarom al leuk om te zeggen. Maar toch ervaar ik een zekere positieve, diepgevoelde opwinding als gevolg van de huidige terreurdreiging. Nietzsche voorspelde het natuurlijk al honderd jaar geleden, het nihilisme was niet de laatste stap in de ontwikkeling van het westerse secularisme. Nee, er zou iets positiefs volgen, een cultuur-filosofische beweging die een actieve, creatieve houding in zou nemen, ecce: de Uebermensch!
Het nihilisme heeft jarenlang een democratisch terreur van de consumptie op de samenleving losgelaten. Het kon zo gek niet, of het kon leuker. Het kon zo simpel niet, of de mensen begrepen het niet. En zo was iedereen gelukkig. Je werd geboren, je groeide op, je ging naar school en daarna ging je nog studeren ook, en dan kreeg je een baan, waarmee je een huis kon kopen, een gezin aan kon schaffen, en tweemaal per jaar op vakantie natuurlijk, en dat allemaal op kosten van de Rabobank en de staat. Stiekum, begonnen we zelfs al te denken om met pensioen te gaan als we 45 of 55 waren, immers de aandelen bleven maar stijgen. Het kon niet op, en we waren gelukkig om niets.
Niets teveel gezegd ...