De Kachel krijgt boete voor roken
De Kachel krijgt boete voor roken
De kachel moet toch roken?
Voor de zesde keer proberen Amerikaanse parlementariërs een einde te maken aan het reisverbod naar Cuba. Deze keer maakt het voorstel echter een kans wet te worden. Landbouwproducten mogen al verhandeld worden met Cuba, maar de regels moeten veel losser, vinden de betrokken staten. Obama's campagnebelofte dat hij bereid is met iedereen in gesprek te gaan, begint zich af te tekenen in het buitenlandse beleid. Hillary Clinton, momenteel op reis door Azië, hintte dat een einde aan economische sancties tegen Myanmar tot de opties behoort. Het land met de onverschillige junta heeft niet bewogen onder strenge maatregelen waar de huidige vice-president Joe Biden ooit de architect van was.
De Kachel krijgt boete voor roken
De kachel moet toch roken?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dat het niet zo goed gaat, dat kwartje is nu wel gevallen. Maar we zijn er nog niet: de totale uitwerking van de crisis is nog lang niet duidelijk; de ‘bodem’ is nog niet bereikt. De crisis – lijkt het – krijgt steeds weer een nieuwe wending en blijft verrassen.
Internationale samenwerking, investeringen en internationale uitbesteding van (economische) activiteiten hebben in belangrijke mate bijgedragen aan onze welvaart. Nu worden we vooral geconfronteerd met de keerzijde van deze eens productieve verwevenheid. Er is nu sprake van wat wel een systeem failure wordt genoemd, waarbij falende onderdelen van het financiële en economische systeem, door middel van een kettingreactie en lawine-effecten, steeds weer nieuwe falende onderdelen veroorzaken. En dat proces lijkt maar niet te stoppen.
Als gevolg van deze systeem failure wordt ook de Europese Unie geconfronteerd met een reeks uitdagingen. Waar we nu tegen aanlopen is dat enerzijds lidstaten niet meer onafhankelijk en effectief kunnen optreden tegen de gevolgen van deze crisis, maar dat anderzijds het Europese financiële besturingsmodel onvoldoende is ontwikkeld om snel en adequaat een antwoord te kunnen formuleren op allerlei ‘nieuwe’ bedreigingen.
Europese actie is nu onder andere vereist om banken in Oost en Centraal Europa te ondersteunen: door de economische en kredietcrisis – en de reactie van West-Europese banken daarop – is namelijk onvoldoende krediet beschikbaar in deze landen, waardoor banken dreigen te falen, begrotingstekorten niet meer kunnen worden gefinancierd, de lokale munteenheden verzwakken, waardoor vervolgens (nog terug te betalen) Euroleningen steeds duurder worden, etc. etc. Weer zo’n lastige kettingreactie. Gecoördineerde actie van de EU is helaas niet vanzelfsprekend: Europese landen (evenals de VS overigens) neigen in reactie op de crisis steeds vaker – reflexmatig – naar protectionistische maatregelen, terwijl juist die (op langere termijn) veel minder effectief, maar wel kostbaarder zijn. Eenheid is nu vooral geboden.

“So I’ll tell you what. You read my columns about Darfur from this trip, and I’ll give you the scoop on every one of Mr. Clooney’s wild romances and motorcycle accidents in this remote nook of Africa. You’ll read it here way before The National Enquirer has it, but only if you wade through paragraphs of genocide.”
Nicholas Kristof vraagt in zijn column in de New York Times al jaren aandacht voor de genocide in Darfur. Hij begint langzamerhand een beetje cynisch te worden. Maar misschien helpt het ook echt dat George Clooney deze keer mee is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
VPRO’s Tegenlicht zoekt deze weken naar de nieuwe contouren van de wereld na de kredietcrisis: wat wordt de world’s next economic supermodel? Overleeft het kapitalisme? Verschuift de macht van het Westen naar Azië en verschuift de macht binnen landen ook? Blijft in Europa het sociale vangnet bestaan? Of is het straks ook hier ieder voor zich?
In dat kader is het wellicht interessant om te zien dat het kraken van huizen in de VS momenteel een grote vlucht neemt (bron: IPS). De nieuwe havenots die uit hun huis gezet zijn omdat er door banken beslag op is gelegd kraken een van de 19 miljoen leegstaande panden in de VS. Niet alleen maatschappelijke organisaties helpen dakloze gezinnen bij het kraken. Zelfs een Democratisch congreslid riep onlangs op niet het eigen huis te verlaten als er beslag op werd gelegd maar om je eigen huis te kraken.
Zou het ‘kraakmodel’ de world’s next economic supermodel kunnen worden? Of zien we hier slechts een tijdelijke trend opweg naar de herverdeling van alle bewoonbare grotten op aarde?
De Telegraaf wil een nieuwe publieke omroep voor “Wakker Nederland”, want een groot deel van de bevolking, de “doodgewone Nederlander”, zou niet bediend worden door het huidige publieke bestel. Maar wie zijn dan die mensen die niet vertegenwoordigd worden? Eens kijken of we de doelgroep nauwkeuriger kunnen beschrijven aan de hand van wat de Telegraaf er zelf over zegt.
Eerst maar eens de belangrijkste aankondiging:
“Wakker Nederland vertaalt binnen de publieke omroep de waarden en normen van de grote groep Nederlanders, die ‘de ruggengraat van de Nederlandse samenleving’ vormt.’”
Daar schieten we dus niet veel mee op. Wie behoren er tot de “ruggengraat” van Nederland? Dat zijn ook de politici zelf, anders worden we niet bestuurd. De artsen, anders blijven we ziek. De buschauffeurs, anders komen we nergens. En zo voort.
Even verder lezen dan maar.
“Het gaat om een grote groep mensen, die waar mogelijk betaald of onbetaald werk verricht, die geen extremisme bedrijft en die een constructieve bijdrage aan de samenleving wil leveren.”
Nee, daar hebben we wat aan. Volgens mij sluiten we nu alleen de Hofstadgroep uit en een paar hardnekkige hypochonders.
Dit dan:
“We vinden al vele tientallen jaren, dat het stemgeluid van heel veel Nederlanders onvoldoende in Hilversum wordt gehoord. Wakker Nederland wil een omroep worden voor de zwijgende meerderheid, die pal staat voor normen en waarden en traditie zonder gebonden te zijn aan een politieke partij.”
Wat is nou de “zwijgende meerderheid”? Ik neem aan dat deelnemers aan spreekkoren in en om de voetbalstadions daar niet toe behoren. Net zo min als al die mensen die ooit aan een demonstratie hebben meegedaan. En qua ongebondenheid aan een politieke partij komen we ook nergens. Slechts 300.000 Nederlanders zijn immers lid van een partij. 98% dus niet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
”Ik ben er niet op uit om iemand te laten vallen. Met dit boek wil ik geen rekening vereffenen. Ik hoop alleen dat mensen er iets van kunnen leren.” (Ella Vogelaar, voormalig minister voor Wonen, Wijken en Integratie, tegen het ANP)
Ella Vogelaar rekende af met Wouter Bos door de publicatie van haar memoires Twintig maanden knettergek, al ontkent Vogelaar ten stelligste. “Het is absoluut niet mijn bedoeling om af te rekenen. Ik hoop dat u ook de dingen heeft gelezen die Wouter wel goed doet…”, zei Vogelaar gister in DWDD.
Afrekening met Wouter Bos, dat had groot op de cover moeten staan. Met als ondertitel: Logboek van een mislukte politieke loopbaan.

Moet de Staat de hele of gedeeltelijke inboedel van het huis van wijlen Pim Fortuyn opkopen om beschikbaar te stellen in het Huis van de Democratie in verband met de historische rol die dhr Fortuyn gespeeld heeft?
Maar dan zit er ook een rondje rijden door Hollywood op paddo’s in de Lambo van de drummer van Tool bij.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.