Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP, een school en bij SG zelf.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Het Akkoord van Apeldoorn
Het klinkt als het akkoord van Wassenaar niet waar? En met de opening van het persbericht krijgt het gelijk al veel meer gewicht:
“Een monsterverbond van Rijk, provincies, gemeenten en tientallen belangenorganisaties op het gebied van onder meer bouw- en infrabedrijven, milieu, natuur, landbouw, mobiliteit en recreatie ondertekende op zaterdag 27 september 2008 het ‘Akkoord van Apeldoorn’.”
Gegeven het grote belang van het akkoord van Wassenaar, werd ik natuurlijk erg nieuwsgierig en ging eens polshoogte nemen.
Een half uur stuiptrekkend van de lach in mijn stoel hangen was mijn deel (ik heb anti-ROTFL-bars op mijn stoel gemonteerd, wijzer geworden na vele harde lessen na het lezen van overheidsstukken).
Misschien dat de overheid de bevolking meer plezier doet als ze verder door het leven gaat als cabaretgroep. Ze zouden het prima doen.
Maar goed, waar gaat dit over. Nadat een kabinet of wat geleden (volgens mij onder Pronk op VROM) besloten werd de regie op het landschap los te laten en aan de gemeentes over te dragen (die zouden immers NOOIT hun eigen omgeving verpesten…..) merkte men overal dat er een explosie aan bouwnijverheid in het groen ontstond. Enerzijds vanwege het geld (lucratief voor gemeentes) anderzijds door de corruptie ten behoeve van lokale notabelen werden er in hoog tempo industriegebieden en rijkeluistulpjes uit de grond gestampt. Met alle gevolgen van dien.
Maar dat was niet de bedoeling! (Hoe naïef kan je zijn).
Dus werd er drie (3) jaar lang intensief overleg gevoerd tussen verschillende partijen om iets te doen tegen de verrommeling en kwam er gisteren een akkoord uit. Leest u even mee?
“Het Landschapakkoord 2008 treedt in werking op 27 september 2008 en eindigt op 27 september 2011.”
– Drie jaar praten voor een akkoord dat drie jaar geldig is. Dat schiet op.

Princeton economen proberen de crisis uit te leggen