Als je denkt dat je alle bemoeizuchtige en bemoeizorgige voorstellen van de regering al gehad hebt, komt er toch nog eentje voorbij:
“Burgemeesters krijgen in het voorstel via de Raad voor de Kinderbescherming toegang tot de kinderrechter. Het gaat dan om situaties waarin opvoedingsondersteuning voor de ontwikkeling van het kind noodzakelijk is, maar waarin deze niet vrijwillig wordt aanvaard. Het kabinet stelt daarbij dat overlastproblematiek gezien kan worden als (een aspect van) een voor de ontwikkeling van een kind bedreigende situatie.”
Vrij vertaald. Als de burgemeester denkt dat een kind later hangjongere wordt, mag hij zeggen dat er ingegrepen moet worden.
Dus denk goed na voordat u een woonplaats kiest. Een beetje streng christelijke burgervader en half het dorp kan aan de heropvoeding. Het is te zot voor woorden. What’s next? Politieagent die mag meebeslissen of een kind uit huis geplaatst wordt omdat hij denkt dat over 10 jaar een diefstalletje niet onwaarschijnlijk is?
Welk aspect van uw huidige leven zou u graag helemaal veranderd zien over zeven jaar?
Volgende week is het zover, dan gaan we de petitie “Alle Stemmen Tellen” aanbieden aan Gerdi Verbeet, voorzitter van de Tweede Kamer. Bijna een jaar geleden zijn we met die petitie gestart om meer transparantie te krijgen in het stemgedrag van de Tweede Kamer. Naast het verzamelen van “handtekeningen” van mensen die dit initiatief steunen, hebben we ook de politieke partijen zelf om een reactie gevraagd. En daaruit blijkt weer dat we voorlopig nog niet hoeven te rekenen op een Parlement 2.0. Zoals gewoonlijk loopt de politiek achter op relevante ontwikkelingen in techniek en maatschappij.
Een deel van de petitie is heel duidelijk gericht op het direct en makkelijk (open) beschikbaar stellen van het stemgedrag van de Tweede Kamer. Uit de reacties van de meeste partijen blijkt dat ze last hebben van kaasstolp gedrag. Ze vergeten dat hun aanwezigheid in het Haagse een kennisvoorsprong oplevert ten opzichte van de mensen die daar niet dagelijks rondlopen. Voor de Tweede Kamerleden is het heel vanzelfsprekend dat ze weten wat de stemmingen zijn geweest en waar ze die kunnen vinden. Ze zijn blind geworden voor het feit dat de manier waarop het gebeurt voor de buitenwereld volstrekt onmogelijk is om gestructureerd te volgen. Die houding heeft vervolgens als resultaat dat ze op geen enkele wijze bereid zijn ook maar iets te veranderen om de drempel voor de burger op dit punt te verlagen.
Voor een deel is dit te verklaren aan gebrek aan technisch inzicht natuurlijk. Je kan het politici niet helemaal kwalijk nemen dat ze niet begrijpen dat stemmingsuitslagen in een ongestructureerde vorm vastgelegd in diverse formaten documenten onmogelijk gestandaardiseerd te ontsluiten zijn voor de buitenwereld. Het is echter wel jammer dat ondanks de verschillende signalen die op dit punt afgegeven worden er weinig veranderd optreedt in die houding.
Recent werd dit punt ook terecht geconstateerd vanuit een andere hoek. Vorige week werden de prijzen uitgereikt voor de beste eParticipatie-initiatieven. Dit zijn projecten die de relatie tussen overheid en burger langs elektronische weg moeten verbeteren. De volgende passage komt uit het juryrapport:
“Ontvankelijkheid of steun vanuit de overheid is daarbij van belang. Een aantal waardevolle samenlevingsinitiatieven heeft het moeilijk door gebrek aan medewerking of omdat overheidsinformatie niet toegankelijk is. De jury verwacht dat Web 2.0 initiatieven meer kans maken zodra gegevens ruimer beschikbaar worden.”
“Een seksuele revolutie is zeker nodig, maar dan alsjeblieft niet onder leiding van de Opzij dat voor elke tegenslag de fout zoekt bij ‘de man’ en die zwelgt in de humorloze verbetenheid. De man is voor Opzij wat Irak voor Bush was: middelpunt van alle kwaad. ” (Volkskrant)
Hassnae Bouazza was uiteindelijk toch niet welkom bij het debat van Opzij over de nut en noodzaak van een nieuwe seksuele revolutie. Ze zitten daar kennelijk alleen te wachten om mensen die steen en been klagen over hoe slecht het gaat met de jeugd en vooral over hoe beroerd de vrouw er weer vanaf komt.
Helpt dit de emancipatie of juist niet?
Het SCP presenteerde vanochtend haar “Rapportage sport 2008“. Een van de belangrijkste conclusies is dat “stilzitten” de maatschappij nog steeds honderden miljoenen kost. De mensen zijn wel meer gaan sporten, maar kennelijk nog niet genoeg.
Wat me echter zo verbaast is de vanzelfsprekendheid waarmee bewegen gelijk wordt gesteld aan sporten. Dat je op veel meer manieren kunt bewegen dan alleen middels sport wordt slechts in één bijzin genoemd. Kennelijk is het gewoon geworden dat bewegen iets “aparts” is waar je “apart” tijd en ruimte voor moet zien te vinden. Dat doe je niet thuis, dat doe je georganiseerd.
De westerse mens is al zozeer gewend geraakt aan alle moderne gemakken dat ze niet eens meer begrijpen dat ze eigenlijk als vanzelf heel veel hadden kunnen bewegen. Nee, ze kopen een bladblazer, een motormaaimachine, een elektrische heggenschaar, een auto, een droogtrommel, een vaatwasser, gemalen koffie en voorgesneden groenten, etc…. en geven vervolgens nog eens geld uit aan sporten. Dan hebben we het nog niet eens gehad over het gratis “sporten” door het negeren van roltrappen en liften.
De mens is een sukkel.
