Steeph

6.111 Artikelen
1.081 Waanlinks
9.774 Reacties
Blogt sinds 2005 voor Sargasso en stuurt op de achtergrond nog een beetje mee, zover dat überhaupt mogelijk is.
Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP, een school en bij SG zelf.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie kiest de lijsttrekker?

Vandaag verscheen een stukje van de Jonge Socialisten over de stemprocedure binnen de PvdA voor het bepalen van de lijsttrekker voor het Europees Parlement. Ze zijn daar niet zo gelukkig mee.
In het verhaal geven ze aan dat ze liever voor een eenvoudig systeem van kiezen bij meerderheid gaan. Hierbij halen ze hun eigen interne raadpleging naar voren waar dhr Berman in hun ogen de “massale” steun geniet van de Jonge Socialisten. Maar slechts 160 van die JS-ers hebben een stem uitgebracht en 91 daarvan waren voor Berman. Zo massaal is dat dus niet.

Maar de aangezwengelde interne discussie van de PvdA gaat voorbij aan een andere ontwikkeling. Namelijk de trend dat iedereen binnen een partij tegenwoordig een directe stem moet krijgen in het bepalen van de lijsttrekker. Het bijzondere is dat dit gebeurt binnen twee partijen die juist worstelen met hun idealen, de VVD en de PvdA. Kennelijk is het een reflex om bij afnemende populaire steun juist populaire maatregelen nemen om weer leven in de brouwerij te krijgen.
Maar is dit ook goed? Natuurlijk is het democratisch als iedereen kan meebeslissen wie de lijst trekt. En natuurlijk levert dat vaak ook meer publiciteit op (zie Verdonk versus Rutte). Maar het levert ook veel meer ruis op. En bovendien komt er nog meer aandacht voor het zogenaamde “mannetjesmaken” i.p.v. de inhoud.

Traditioneel stelt in de meeste partijen het partijbestuur een lijst voor waar in een verkiezingscongres wel voorstellen ter verandering op gedaan worden, maar waar in grote lijnen vaak de voorkeur blijft staan. Het partijbestuur heeft in alle stilte de voorselectie gedaan en komt vaak met de kandidaat die het meest past bij de huidige lijn van een partij.
Nu is dit laatste vaak voer voor heel veel interne discussies in partijen en geeft betrokken leden nogal eens een onbevredigend gevoel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso lijst | Martelmuziek

Deze week was in het nieuws dat er zoiets bestaat als een top 20 van martelmuziek. Muziek die de Amerikanen inzetten om de gevangen van Guantanamo Bay aan het praten te krijgen. Volgens mij zit het martelen er vooral in dat het heeeeel hard wordt gezet. Want aan de lijst te zien, hebben de Amerikanen niet echt hun best gedaan werkelijk tenenkrommende nummers te kiezen.

En daarom gaan we de Amerikanen voor de verandering maar eens helpen. Door de wisdom of the crowds van de Sargasso reaguurders te gebruiken gaan we de absolute Sargasso Lijst der Martelmuziek samenstellen. Alweer de twaalfde lijst uit een bijzondere reeks (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11).
Vertel ons welke vijf (of meer) nummers u absoluut zou inzetten om iemand aan het praten te krijgen of welke nummers u al bij de eerste klanken bewegen om het even welke bekentenis af te leggen. En ga nou niet gelijk de hele top2000 van Radio 2 copy/pasten of ons LastFM lijstje gebruiken, dat is te makkelijk.
De verkiezing staat open tot dinsdagavond.
Uiteraard heb ik voorkeur voor het formaat van de lijstjes, maar ik weet dat jullie je er toch niet aan houden.
Formaat:
Plaats#Artiest#Nummer

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burgemeester zegt hoe u moet opvoeden

Als je denkt dat je alle bemoeizuchtige en bemoeizorgige voorstellen van de regering al gehad hebt, komt er toch nog eentje voorbij:
Burgemeesters krijgen in het voorstel via de Raad voor de Kinderbescherming toegang tot de kinderrechter. Het gaat dan om situaties waarin opvoedingsondersteuning voor de ontwikkeling van het kind noodzakelijk is, maar waarin deze niet vrijwillig wordt aanvaard. Het kabinet stelt daarbij dat overlastproblematiek gezien kan worden als (een aspect van) een voor de ontwikkeling van een kind bedreigende situatie.

Vrij vertaald. Als de burgemeester denkt dat een kind later hangjongere wordt, mag hij zeggen dat er ingegrepen moet worden.
Dus denk goed na voordat u een woonplaats kiest. Een beetje streng christelijke burgervader en half het dorp kan aan de heropvoeding. Het is te zot voor woorden. What’s next? Politieagent die mag meebeslissen of een kind uit huis geplaatst wordt omdat hij denkt dat over 10 jaar een diefstalletje niet onwaarschijnlijk is?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Parlement 2.0? Voorlopig nog niet

Volgende week is het zover, dan gaan we de petitie “Alle Stemmen Tellenaanbieden aan Gerdi Verbeet, voorzitter van de Tweede Kamer. Bijna een jaar geleden zijn we met die petitie gestart om meer transparantie te krijgen in het stemgedrag van de Tweede Kamer. Naast het verzamelen van “handtekeningen” van mensen die dit initiatief steunen, hebben we ook de politieke partijen zelf om een reactie gevraagd. En daaruit blijkt weer dat we voorlopig nog niet hoeven te rekenen op een Parlement 2.0. Zoals gewoonlijk loopt de politiek achter op relevante ontwikkelingen in techniek en maatschappij.
Een deel van de petitie is heel duidelijk gericht op het direct en makkelijk (open) beschikbaar stellen van het stemgedrag van de Tweede Kamer. Uit de reacties van de meeste partijen blijkt dat ze last hebben van kaasstolp gedrag. Ze vergeten dat hun aanwezigheid in het Haagse een kennisvoorsprong oplevert ten opzichte van de mensen die daar niet dagelijks rondlopen. Voor de Tweede Kamerleden is het heel vanzelfsprekend dat ze weten wat de stemmingen zijn geweest en waar ze die kunnen vinden. Ze zijn blind geworden voor het feit dat de manier waarop het gebeurt voor de buitenwereld volstrekt onmogelijk is om gestructureerd te volgen. Die houding heeft vervolgens als resultaat dat ze op geen enkele wijze bereid zijn ook maar iets te veranderen om de drempel voor de burger op dit punt te verlagen.
Voor een deel is dit te verklaren aan gebrek aan technisch inzicht natuurlijk. Je kan het politici niet helemaal kwalijk nemen dat ze niet begrijpen dat stemmingsuitslagen in een ongestructureerde vorm vastgelegd in diverse formaten documenten onmogelijk gestandaardiseerd te ontsluiten zijn voor de buitenwereld. Het is echter wel jammer dat ondanks de verschillende signalen die op dit punt afgegeven worden er weinig veranderd optreedt in die houding.

Recent werd dit punt ook terecht geconstateerd vanuit een andere hoek. Vorige week werden de prijzen uitgereikt voor de beste eParticipatie-initiatieven. Dit zijn projecten die de relatie tussen overheid en burger langs elektronische weg moeten verbeteren. De volgende passage komt uit het juryrapport:
Ontvankelijkheid of steun vanuit de overheid is daarbij van belang. Een aantal waardevolle samenlevingsinitiatieven heeft het moeilijk door gebrek aan medewerking of omdat overheidsinformatie niet toegankelijk is. De jury verwacht dat Web 2.0 initiatieven meer kans maken zodra gegevens ruimer beschikbaar worden.

Quote du Jour | Niet Opzij

“Een seksuele revolutie is zeker nodig, maar dan alsjeblieft niet onder leiding van de Opzij dat voor elke tegenslag de fout zoekt bij ‘de man’ en die zwelgt in de humorloze verbetenheid. De man is voor Opzij wat Irak voor Bush was: middelpunt van alle kwaad. ” (Volkskrant)

Hassnae Bouazza was uiteindelijk toch niet welkom bij het debat van Opzij over de nut en noodzaak van een nieuwe seksuele revolutie. Ze zitten daar kennelijk alleen te wachten om mensen die steen en been klagen over hoe slecht het gaat met de jeugd en vooral over hoe beroerd de vrouw er weer vanaf komt.
Helpt dit de emancipatie of juist niet?

Vorige Volgende