Hier weer de driemaandelijkse update over het globale beurssentiment. Met behulp van de inbreng van vast reaguurder MP hebben we de gegevens geactualiseerd voor 85 beurzen voor alle tussenliggende weken. De koersen lijken even een soort plateau bereikt te hebben. Misschien een aardige weergave van de onzekerheid over het al dan niet echt op gang komen van het herstel van de economie.
Aan de lange lijdensweg komt na nu een einde. Anderhalf jaar geleden gingen we hier een voorspelling aan over het verloop van de olieprijs. Die prijs had net een stevige rollercoaster achter de rug en met de nakende peak oil was een nieuwe rollercoaster te verwachten. Maar de wereldeconomie beschikte anders. Een stevige economische crisis liet de olieprijs vallen als een baksteen. Immers, slechte economie is minder vraag is lagere olieprijs. De meest voorspellingen gingen dan ook stevig mank, inclusief die van mezelf. Het enige opmerkelijke aan onderstaande grafiek is dat de trend van de periode vanaf december 2008 grofweg opgaat met het gemiddelde van de voorspellingen, rekening houdend met het vlak daarvoor plots ontstane gat. Maar dat is dan ook gelijk best wel gezocht.
Afijn, mij rest slechts het feliciteren van Opa B voor de beste voorspelling, het bedanken van de andere voorspellers voor de getoonde moed en Ad van der Stok voor het maken van de grafieken vanaf halverwege de reeks. Hier de laatste:
Let op, de olieprijs waar we het hier over hebben is nog steeds die in euro’s.
Grafiek door Ad van der Stok.
Na de breek de tabel.
De mensen met grijs in de cellen (sorry voor de woordspeling) zijn later ingestapt.
Rood geeft aan dat de persoon voor die maand het verst van de werkelijke waarde zit, groen het dichtst bij.
Luuk Jerram, Glass Microbiology – HIV, 2009
Dodelijke micro-organismen als glassculptuur is natuurlijk ook een kunst(matige) weergave.
“Our inability to address long-term challenges makes a strong case that the United States now faces an era of historical decline. Our reluctance to recognize economic choices also portends negative effects for the rest of the world. To change this story line, we need to stop blaming the rascals we elect to office and start looking to ourselves.”
Een stevig betoog over het huidige politieke klimaat in de VS waarin vooral de burger zelf een stevige trap onder zijn kont krijgt. De burger wil eigenlijk gewoon niet weten wat er voor nodig is om het land weer uit het slop te trekken. En de politiek speelt het spelletje mee. Met alle gevolgen van dien, ook voor de rest van de wereld.
Dit sluit naadloos aan bij de analyse Fareed Zakaria in zijn boek De wereld na Amerika. Hij voorziet een langzaam wegglijden van de VS zoals dat ook gebeurde met het Groot Brittannië. Echter, de manier waarop het gaat zal anders zijn. Daar waar GB het economisch liet afweten maar de politiek lang sterk en slim bleef, zal de VS het politiek laten afweten terwijl de economie nog wel een tijdje sterk en dominant zal blijven.
Maar een aantal dingen die geschreven worden bij Slate, komen dicht bij huis ook voor.
Was mijn achterstand m.b.t. de kamerstukken aan het inlopen toen ik dit stuk tegen kwam. Is alweer van november. Betreft het verslag van de coördinator voor terrorismebestrijding van de EU dhr Gilles de Kerchove. Ik haal daar even het volgende stuk uit naar voren:
“6. Informatiebeheer en gegevensbescherming. De zaak Zazi in de VS toont aan hoe het verzamelen van gegevens een doeltreffend instrument kan zijn in onderzoeken in het kader van terrorismebestrijding. Gefragmenteerde verzoeken om nieuwe maatregelen voor gegevensbescherming zonder enige toelichting op een onderliggende strategie hebben echter geleid tot indianenverhalen over een geheim Big Brother-plan. Het echte probleem was dat we geen plan hadden. We moeten een strategie bedenken voor het verzamelen van alle gegevens die we nodig hebben, maar om redenen van bescherming van de privacy mogen het alleen gegevens zijn die noodzakelijk zijn. De voorgestelde conclusies van de Raad zijn een grote stap in de goede richting voor de verwezenlijking hiervan, omdat er een methodologie in wordt uiteengezet die ervoor zorgt dat de besluiten over beheer en uitwisseling van gegevens worden genomen op een coherente, professionele, efficiënte, kosteneffectieve, verantwoordelijke en begrijpelijke wijze.”
Mooi ambtelijke taal. Maar het verhult twee ernstige punten.
Ten eerste blijkt uit dit stuk dat er met betrekking tot gegevensverzamelen geen plan is. Wat begint als kritiek op alle mensen die klagen over de beperkte gegevensbescherming, slaat om in de bekentenis dat ze eigenlijk maar wat deden tot nu toe en dat er misschien eens nagedacht moet worden over een strategie. Dat onderschrijft het punt dat ik al meermalen naar voren heb gebracht. Ze doen maar wat en ze weten eigenlijk niet of het wel effectief, proportioneel en veilig is.
Dat brengt me gelijk ook op het tweede punt. Dat zit in dit zinnetje “….hoe het verzamelen van gegevens een doeltreffend instrument kan zijn in onderzoeken…..”. Niet “is” maar “kan zijn”. Wederom zegt men dat men maar graag zoveel mogelijk wil verzamelen omdat het “zou kunnen” helpen. Zonder garanties dat het helpt en zonder aan te geven hoe ze zaken gaan organiseren (over alle betrokken partijen heen in Europa) zodat het ook daadwerkelijk lukt. Zoveel zeggen ze zelf eigenlijk ook met:
“In de meeste gevallen blijkt uit de lering die is opgedaan na grote terroristische gebeurtenissen dat er aanwijzingen zijn dat een aanslag voorkomen had kunnen worden indien alle relevante informatie op het juiste moment bij de juiste mensen beschikbaar was geweest.”
Maar dan zonder de juiste conclusie te trekken.
Nee, dat “zou vanzelf moeten gaan” hoor ik ze denken. Laten we vast beginnen met alle gegevens verzamelen met rugdekking van de Raad (zijn ze van het gezeur over privacy af) en de uitwisseling goed regelen. Het doel heiligt de middelen. Alleen weet niemand of de middelen werken voor het doel.