Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP, een school en bij SG zelf.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Het financiële stelsel
De rust in de economie is nog steeds niet terug en de discussies over de rol van de financiële instellingen en eventueel te nemen maatregelen loopt nog steeds. Voor de mensen die dat volgen, heb ik hier wat aardig leesvoer. Het weblog van Harvard Business Review heeft namelijk wat mensen hun licht laten schijnen op de materie afgelopen zomer. En dat leverde aardig wat voer op voor de gaande discussie.
Ik haal er een paar uit als smaakmakers.
Een van de stevige stukken contra de huidige staat van de financiële “dienstverlening” stelt vrij hard dat het eigenlijk geen gezonde economische activiteit is. Een gezonde economische activiteit streeft namelijk naar het vergroten van de efficiëntie. De financiële markt streeft, volgens deze auteur, echter naar het exploiteren van inefficiëntie. En dat is schadelijk voor het publieke belang van de laatste 20 jaar.
Een andere auteur probeert hele eenvoudige basisregels op te zetten voor wat een gezonde financiële sector zou moeten doen:
1. Financial innovation should have the potential to help create lasting economic value for those who use it: financial institutions, non-financial companies, and investors.
2. Financial innovation should be conducive to sustaining and enhancing economic dynamism.
Dit klinkt fraai, maar het gaat nauwelijks in op de lange termijn effecten (cq afrekening) van het volgen van deze regels.
Battle of the Blogs | Another Reprise
Ja, de vorige keer riep ik het ook al. Ik zou dit niet meer doen. Maar dan komt er toch weer iets voorbij waardoor je een oud initiatief moet afstoffen.
Eerst even voor de niet ingewijden een toelichting. De Battle of the Blogs is ooit hier begonnen. In dat jaar (2006) hebben we maandelijks een update gegeven van de status in de blogosfeer (zie legenda hieronder). Daarna werd het jaarlijks. De laatste was van begin 2009.
Maar juist dit jaar kwamen er twee boeken uit over bloggen. Eerste eentje in mei: Bloghelden van Frank Meeuwsen. En toen eentje twee weken geleden: Sex, Blogs & Rock-’n-Roll van Ernst-Jan Pfauth. Dus dan gaat het alweer een beetje broeien. Toen iemand bij GC ook nog eens voor de zoveelste keer de vraag opriep waar de bloghelden nu zijn, was de maat vol. Er moest maar weer eens nieuwe Battle of the Blogs komen.
Hierboven ziet u het resultaat. En eigenlijk is het best schokkend. Vergelijk het met de editie van anderhalf jaar geleden en u ziet de enorme terugloop. Van de 260 blogs zijn er nu (krap 5 jaar later) nog maar 65 springlevend. De rest is of overleden of heeft het zwaar.
Hele lange termijn trends Nederland
DATA - Altijd fijn voor statistiekfetisjisten als het CBS met weer een paar zeer lange termijn overzichten komt (direct naar pdf). Gisteren verscheen een setje tijdsreeksen van 111 jaar lang. Nu kan je je natuurlijk blindstaren op de getallen. Maar je kan ook kijken naar een paar zeer opvallende lange termijn trends. Ik heb er een paar voor u uitgehaald.
Om maar eens te beginnen met religie.

Twee conclusies:
– Katholieken planten zich sneller voort dan protestanten
– Atheïsten gaan aan het langste eind trekken
Dan eentje over de werkparticipatie van mannen en vrouwen. De trend van mannen is niet zo heel opvallend. Maar de trend van vrouwen, met name de laatste dertig jaar, is dat natuurlijk wel.

Het is bijna verwonderlijk dat zo’n grote verschuiving niet tot een ontwrichting van de samenleving heeft geleid. Zoveel zaken moeten zo anders georganiseerd worden plots.
Overigens leiden al deze vrouwen op de werkvloer kennelijk alleen maar tot minder stakingen en arbeidsconflicten. De achterliggende reden voor dit gesuggereerde verband mag u een wilde gok naar doen.

En tot slot nog eentje die de stijgende welvaart indirect goed duidt.

Greenpeace goes PETA (NSFW?)