Militairen weigeren uitzending
Twee Nederlandse militairen weigeren naar Afghanistan af te reizen. Mijn eerste reactie: Waarom, dat is toch waar je voor betaald wordt? Wat dacht je dan dat het leger was, een theekransje met af en toe wat door de modder stoeien?
Maar het ligt denk ik toch wel iets genuanceerder. Moet je als soldaat je mening en geweten aan de kant zetten en er een befehl-ist-befehl mentaliteit op nahouden? Moeten soldaten niet ook bij zichzelf nagaan of ze achter een missie staan? Als je ervan overtuigd bent dat de oorlogen in Irak en Afghanistan onterecht waren, moet je je dan lenen om de gevolgen daarvan op te ruimen?
Abu Ghraib en talloze andere gevallen hebben laten zien wat er gebeurt als soldaten hun geweten uitschakelen.
Aan de andere kant, willen we een strijdmacht met mensen die eerst drie keer nadenken voor ze de trekker overhalen? Die zich bij elke missie verexcuseren met een “ik sta er niet achter”?
Ik neig ernaar te zeggen dat ze gewoon moeten gaan. Je weet als je het leger ingaat dat zo’n situatie zich kan voordoen en je hebt er dus als het goed is al vantevoren over nagedacht en dat risico geaccepteerd.