Joost

De volkskrant heeft gekeken naar de effecten van de vorig jaar januari ingevoerde legitimatieplicht. Wat blijkt? De wet wordt vooral gebruikt als “boete-verdubbelaar” bij kleine vergrijpen zoals wildplassen en fietsen zonder licht.
De wet was bedoeld om de veiligheid te vergroten, de criminaliteit efficiënter aan te pakken en vergeet vooral niet het bestrijden van terrorisme.
Tot nu toe zijn er ongeveer 80.000 bekeuringen uitgedeeld die de staat gezamelijk een warme 3,8 miljoen euro hebben opgeleverd.

En hoeveel criminelen en terroristen zijn er gepakt? “Het Openbaar Ministerie zegt geen voorbeelden te kennen van ernstige delicten die op grond van de nieuwe wet zijn voorkomen”.

Fantastisch, mijn vriendin haar fiets wordt gestolen en ze mag geen aangifte doen “omdat het nu te druk is” (waarbij iemand van achter vraagt hoe die persoon zijn koffie wil) en een collega krijgt zijn door junks gestolen tas niet terug omdat de politie niet mee wil gaan naar de plek waar hij weet dat de dieven zitten. De reden: het is lunchpauze. Logisch toch? Maar mooi wel iemand die slechts een lichte overtreding begaat om onzinnige redenen een dubbele boete geven met een wet in de hand die daar helemaal niet voor bedoeld is.

In 2008 wordt de identificatieplicht geëvalueerd en er zal dan waarschijnlijk geconcludeerd worden dat deze heel goed werkt, waarna we er voor altijd aan vast zitten, ondanks dat Remkes recentelijk nog zei dat het maar eens afgelopen moet zijn met het “burgertje pesten”.

Te veel jongeren kiezen voor een studie omdat deze “leuk” is in plaats van omdat deze later goede kansen op een baan biedt.

Ikzelf verbaas me ook al tijden over het aantal studenten psychologie, vrijetijdskunde en journalistiek, ondanks het gebrek aan kansen op de arbeidsmarkt. Het gaat hier om zogenaamde “leuke” studies. Vaak niet al te zwaar, maar wel interessant en goed voor de eigen geestelijke ontwikkeling. Helaas denkt de arbeidsmarkt daar anders over en neemt deze mensen alleen maar aan als ze niet anders kunnen (bij bijvoorbeeld een tekort).
Een numerus fixus op deze opleidingen is volgens mij dan ook een goed idee. Bij deze studies is het namelijk goed te voorspellen of en hoeveel vraag er straks is naar arbeidskrachten.

Als je bent uitgeloot mag je zo’n studie natuurlijk wel doen, maar dan financier je hem zelf maar.

De universiteiten en hogescholen zijn het hier uiteraard niet mee eens, want een overschot nu kan in de toekomst snel omslaan naar een tekort. Denk aan de IT waar een jaar of vier geleden niemand een baan kon vinden en waar je als beginneling nu weer voorzichtig salariseisen kan stellen.

Deze instellingen hebben natuurlijk maar één belang, en dat is het afleveren van zoveel mogelijk nieuwe bachelors en masters. Hun redenatie houdt dan ook geen stand. Fluctuerende tekorten zijn grotendeels te wijten aan het cyclische karakter van de markt.
Daarbij kunnen overschotten en tekorten elkaar snel afwisselen. Maar de vraag naar afgestudeerde psychologen en vrijetijdswetenschappers zal met een aantrekkende economie nooit gigantische vormen aannemen.