Joost

In februari werd er besloten Nederlandse militairen naar Uruzgan te sturen. De militairen zouden gaan toezien op de wederopbouw van deze Afghaanse provincie.

Het lijkt erop dat ze behalve toezien op het herbouwen nog wel het een en ander moeten ontmantelen. De Talibaan roeren zich. Vorige maand zeiden de Amerikanen al dat ze profiteren van de zwakte van de Afghaanse autoriteiten, waardoor ze hun invloed kunnen uitbreiden. Maar dit hoeft nog niet te betekenen dat ze sterker zijn geworden.

Inmiddels is het wel duidelijk dat Uruzgan een wespennest is. Nederlandse commando’s, elitetroepen, hebben al tientallen Talibaan gedood. Tot nog toe is er aan Nederlandse zijde geen slachtoffer gevallen, maar zodra de minder goed getrainde Nederlandse zandhazen worden ingevlogen vrees ik het ergste.

Moeten we als Nederland deze missie niet herevalueren? Moeten we niet concluderen dat het oorspronkelijke doel van de missie, wederopbouw, een onhaalbare illusie is?
De opstandelingen zullen alles dat onder Nederlandse supervisie wordt gemaakt met plezier vernietigen. Het klinkt hard, maar er is daar geen eer te behalen. Laten we het dan ook niet proberen, want voor je het weet heb je een nieuw Srebrenica.