Joost

2.822 Artikelen
2.840 Waanlinks
25.665 Reacties
Achtergrond: Kordite (cc)
Technisch opperhoofd en voorzitter van Sargasso, wat in de praktijk betekent dat hij nog geen zak te zeggen heeft :).

Developt (?) zich in het dagelijks leven het ongans en heeft veel te veel ideeën om uit te voeren. Daarom helpt Chat (zie boven) hem tegenwoordig vaak een handje zodat er toch nog af en toe een stukje verschijnt.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat wil Israël?

Israelische soldaten bij de klaagmuur (Foto: Flickr/Flickmor)

Nu de grondoorlog al een poos aan de gang is en steeds meer slachtoffers eist borrelt één vraag steeds bij me naar boven: wat wil Israël hiermee bereiken? De officiële reden schijnt ook nog wel eens te veranderen de laatste dagen, maar de hoofdzaak lijkt het de vernietiging van Hamas. Maar dat zal het toch niet zijn? Israël is neem ik aan niet zo naïef om te geloven dat een militair offensief zoiets ongrijpbaars als een terroristische organisatie kan vernietigen die brede steun onder de bevolking geniet. Je hoeft maar naar Irak en Afghanistan te kijken om te zien dat dat een fiasco wordt.

Of is het toch iets anders? Misschien is het, zoals reageerder Robert suggereert, “status quo-geweld“. Hamas moet wel raketten afschieten om een gerespecteerd terroristenclubje te blijven, en Israël moet wel buitenproportioneel reageren om het respect voor hun macht in de Arabische wereld te behouden.

Het zou best eens geweld kunnen zijn om de status quo te behouden, maar ik geloof niet dat Israël het doet om militair respect in het buitenland af te dwingen. Dat respect is alom aanwezig, en geen land in de nabije omgeving koestert ook maar de illusie het tegen het Israëlische leger op te kunnen nemen. En mocht die illusie er toch zijn, dan is er nog altijd de zekerheid dat het Amerikaanse leger Israël direct te hulp zou schieten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De emotie van de olieprijs

Nu is er opeens weer olie genoeg (Foto: Flickr/XcBiker)

De olieprijs, stond hij in juli nog op bijna 150 dollar per vat, nu gaat een vat ruwe olie voor nog maar ongeveer 40 dollar in andere handen over. De vrije val werd ingeluid door de eerste berichten over de crisis waar we in aan het geraken waren en de daaropvolgende angst voor vraagafname. Inmiddels is de prijs alweer aan het stijgen, en dat komt door het bericht dat China aan het hamsteren is, en het nieuws dat er in het Midden-Oosten een conflict aan de gang is tussen twee volken die niets te maken hebben met de olieproductie.

Niks is gebaseerd op een daadwerkelijke afname of toename van de vraag. Sargasso toonde dat al aan met een grafiekje dat de olievraag tegen de tijd en recessies afzette. De conclusie: er is geen enkele significante relatie tussen de vraag en welk fenomeen dan ook. De enige factor waar je van op aan kan is dat de vraag zal toenemen. En dat deed hij dan ook.

Je kan dus concluderen dat de prijs van de olie meer op emotie dan op andere dingen is gebaseerd en dat er tot nog toe eigenlijk nooit een echte olieschaarste op de markt is geweest. Op zich ook niet vreemd want de oliemaatschappijen kunnen ervan op aan dat de olie toch wel verkocht wordt, dus zij kunnen zonder vrees produceren. De winstcijfers over 2008 van de oliemaatschappijen zullen dat straks waarschijnlijk duidelijk laten zien. Objectief gezien zou je dus kleine schommelingen in de prijs verwachten aangezien de vraag slechts geleidelijk toeneemt. Tenzij er uiteraard echt iets groots gebeurd, zoals de ramp bij New Orleans die een groot deel van de Amerikaanse raffinagecapaciteit uitschakelde.

Vorige Volgende