Hyves: niet zo veilig als het lijkt
David Riphagen is student Technische Bestuurskunde aan de TU Delft en werkt aan zijn onderzoek “Harms for users of Social Networking Sites by using their Identity Relevant Information’ bij het Electronic Privacy Information Center in Washington DC, USA. Dit stuk verscheen eerder bij XS4all opinie.
Je krijgt een mailtje van Hyves: ‘Let?s Hyve! X wil je toevoegen als vriend op Hyves. Klik hier om de uitnodiging te accepteren of te weigeren’. Je klikt op de link en accepteert de uitnodiging. Ook al ken je deze persoon niet zo goed in het echte leven, je vertrouwt hem of haar, want jouw persoonlijke informatie blijft binnen de muren van jouw persoonlijke profiel. Toch?
Mis. Jouw informatie op een Social Networking Site (SNS) blijft niet zo makkelijk binnen de muren van jouw profiel als je denkt. Deze muren zijn niet zo waterdicht als ze lijken: informatie kan via je vrienden binnen zes stappen bij iedereen in het netwerk terecht komen. Dat heeft te maken met de structuur van de website, ofwel de topologie.
Social Networking Sites
Wat zijn eigenlijk Social Networking Sites? We hebben allemaal gehoord van of zijn lid van Hyves, Facebook, Linkedin en Myspace. Wat hebben deze websites gemeen? Social Networking Sites zijn websites met als primaire functie het onderhouden van sociale contacten tussen leden op basis van gedeelde interesses en activiteiten. Een verbinding tussen de leden is altijd bilateraal, dat wil zeggen, de ander moet er mee instemmen. Mede door de normen en waarden van een SNS heeft ieder netwerk een aparte structuur of topologie. Zie dit filmpje voor een goede en leuke uitleg over SNS. Als je de topologie van een SNS bestudeert blijkt deze twee belangrijke eigenschappen te hebben: 1. Je kunt van ieder persoon naar ieder willekeurig ander persoon binnen een bepaald aantal (6) stappen. 2. Er zijn heel veel mensen met weinig vrienden en een paar met heel veel vrienden. Ben je geïnteresseerd in de topologie van netwerken, dan kan ik dit boek aanraden.
Als liberaal zal ik iedereens recht op vrije meningsuiting verdedigen. Ook als die meningen dom zijn. Maar ik mag die meningen wel kwalificeren. En wat Geert Wilders doet door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten is niet minder dan een morele misdaad: samenlevingsverraad. In een volwassen democratie zou dit zichzelf straffen en zou een politicus die alleen maar kan schelden en verdelen, zichzelf geleidelijk aan buiten de morele orde plaatsen. Zo ongeveer als Joe McCarthy, de Amerikaanse samenlevingsverrader in de koude oorlog, uiteindelijk de woorden kreeg toegevoegd: ?heeft u dan helemaal geen schaamte over, mijnheer?? Wilders is de schaamte al voorbij.
Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met 
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marco Holvast
Deze week heeft minister Hirsch Ballin weer een oude discussie opgerakeld: moeten we niet af van het woord allochtoon? De reacties waren voorspelbaar: hebben we al eens geprobeerd, overdreven politieke correctheid, laten we het beestje bij de naam noemen, of, wanhopiger, wat dan? Mevrouw Vogelaar vindt het geen fijn begrip maar heeft geen alternatief en waaiert in haar integratienota qua terminologie alle kanten op. Paul Scheffer komt in zijn veelgeprezen Het land van aankomst met de onwerkbare term ?migranten?. En menig politicus in Den Haag stelt zijn onbegrip ten toon door te praten over Nieuwkomers of Nieuwe Nederlanders.
De cd is op sterven na dood. Downloaden gaat het
Transport en privacy leven tegenwoordig op gespannen voet met elkaar. Je onopgemerkt fysiek verplaatsen is er niet meer bij. Sinds 11/9 wordt voor elke intercontinentale vlucht letterlijk je doopceel gelicht, maar ook het dagelijkse busritje is binnenkort niet meer anoniem.
Ik zat met de laptop op schoot, in de commissie Onderwijs en Economie, te luisteren naar een discussie over bedrijventerreinen. Iedereen deed zijn woordje, maar niemand luisterde naar elkaar. Na drie uur vergaderen was de aandacht verslapt en de interesse verdwenen. De wethouder Economische Zaken las het Financieele Dagblad, de fractievoorzitter van Leefbaar tekende abstracte figuurtjes op zijn papier en de voorzitter trok verveelde gezichten. En ik had dus mijn laptop opengeklapt.
Mijn ?kamervragen? riepen behoorlijk wat verbazing op. En als