Gastauteur

2.331 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wilders pleegt samenlevingsverraad

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Frans Verhagen, publicist en hoofdredacteur van www.amerika.nl. Hij publiceerde onder meer het boek The American Way waarin aan de orde komt wat Nederland kan leren van het meest succesvolle immigratieland.

Als liberaal zal ik iedereens recht op vrije meningsuiting verdedigen. Ook als die meningen dom zijn. Maar ik mag die meningen wel kwalificeren. En wat Geert Wilders doet door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten is niet minder dan een morele misdaad: samenlevingsverraad. In een volwassen democratie zou dit zichzelf straffen en zou een politicus die alleen maar kan schelden en verdelen, zichzelf geleidelijk aan buiten de morele orde plaatsen. Zo ongeveer als Joe McCarthy, de Amerikaanse samenlevingsverrader in de koude oorlog, uiteindelijk de woorden kreeg toegevoegd: ?heeft u dan helemaal geen schaamte over, mijnheer?? Wilders is de schaamte al voorbij.

Landverraad wordt, per definitie, gepleegd door mensen met een paspoort van het land dat ze verraden. Het komt voor, zoals we in 1940 hebben kunnen zien. Een nationaliteit is geen garantie voor loyaliteit net zomin als meerdere nationaliteiten disloyaliteit garanderen. Ook meerdere culturele identiteiten zeggen helemaal niets over iemand gedrag of iemands voorkeuren. In beschaafde landen worden mensen beoordeeld en afgerekend op wat ze doen, niet op wat voor achtergrond of geloof ze hebben. De ervaring leert dat onder bange omstandigheden dit stukje beschaving het eerste is wat er aan gaat. Meestal gebeurt het in oorlogstijd maar in Nederland slagen we erin zonder acute noodsituatie een loyaliteiten debat te hebben ? al is het woord debat wellicht te veel eer voor de verdachtmakingen van de heer Wilders.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zorgelijke kosten

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Peter, van Codes, keuzes en maakbaarheid, die het stuk via de mail toezond.

Gezond man! (Foto: Flickr/De Vleermuis)Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met slechts 5 procent is toegenomen, zijn de kosten voor de gezondheidszorg in diezelfde periode exponentieel gestegen. Een groei van ruim 56 procent. En het eind is nog niet in zicht. Alleen al de vergrijzing zal meer zorgkosten met zich meebrengen.

Dat gaat uit de hand lopen, zegt minister Ab Klink. Klink, een minister van ‘geen woorden, maar daden‘. Volgend jaar zal hij het tekort op de zorgbegroting volledig op de burgers gaan verhalen. Ingrepen in het basispakket van de zorgverzekering en een verplicht eigen risico moeten de kosten omlaag brengen.

Ook voelt Klink er wel wat voor om ongezond levende mensen meer voor hun eigen zorg te laten betalen. Rokers kunnen bijvoorbeeld op hogere nota’s rekenen. En het reclameverbod voor de elektronische sigaret blijft vooralsnog gehandhaafd. Maar ja, hoe kan je verder nog de kosten bestrijden?

De RVZ als oplossing
Nou, daar heeft minister Klink een adviesraad voor. De RVZ (Raad voor de Volksgezondheid en Zorg) excelleert in uitermate gezonde adviezen. Dat wil zeggen: gezond voor de staatsboekhouding en zorgverzekeringen. Zo kwam de RVZ twee jaar geleden bijvoorbeeld met het briljante plan om meer met een boekhoudkundige kosten-baten analyse te gaan werken, voordat tot behandeling van een kwaal wordt over gegaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Obama, Clinton, Harry & Louise

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit maal voor Martijn ter Haar.

What we shouldn’t be spending time doing is tearing each other down. We should be spending time lifting the country up.

Het vervelende positivo hippiegewauwel stroomt als ware het de Amazone uit Barack Obama. Zo ook weer tijdens het debat dat hij afgelopen donderdag had met Hillary Clinton. Als het nu nog 100% eerlijk was, dan was het tot daar aan toe. Blijkbaar is er een grote behoefte bedekt te worden onder een deken van nietszeggende “Yes, we can!” feel good boodschappen, of ze nu van Bob the Builder of Barack Obama komen.

Het probleem is echter dat ondertussen de Obama-campagne deze inmiddels beruchte folder heeft laten verspreiden:

Waar gaat het om? Een belangrijk verkiezingspunt bij de Democraten is de gezondheidszorg. In de Verenigde Staten is zoals bekend een ziektekostenverzekering voor veel mensen onbetaalbaar. Alle Democratische kandidaten hebben plannen om daar iets aan te doen. Het grote verschil tussen Obama en Clinton is dat Clinton voor een verplichte ziektekostenverzekering is en Obama niet. De Obama-campagne is op dat verschil nu een “Clinton wil je dwingen iets te kopen dat je niet kan betalen!”-campagne begonnen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

UptheBeat – various artists

UptheBeat Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marco Holvast

Wat een album dit, uit de stal van Blix, Rens Pluym en B1, bekend van o.a. LPC en het Eigenrichting label (waar recent het veelgeprezen album van Gekke C werd gereleased)! Het betreft dit keer een verzamelalbum met diverse allianties tussen bekende en minder bekende rappers, waarvan een aantal nog maar net begonnen is. Eigenlijk zitten er nauwelijks mindere tracks tussen en dit belooft een hoop voor de toekomst, met veel artiesten die zich nog verder zullen gaan ontwikkelen.

Na het intro, een in intensiteit toenemende piep die wat doet denken aan het begin van acht uur journaal, is het met track 2, Zooitje van, meteen raak! Een spannend maar catchy nummer met een pakkend refrein en een mooi vocaal sampletje dat wat doet denken aan through the wire van Kanye West, maar dan uiteraard gewoon in de moerstaal! Track 3, Regels van een kladblok, is wat dreigender en dieper. Track 4 valt op door het mooie refreintje waarbij de zangerige rap van D-Nial erg doet denken aan Nate Dogg van de beruchte dogg pound. De tekst van dit nummer is uitzonderlijk sterk, met een hoop drama (de titel is niet voor niets Het doet pijn) maar toch ook een positieve noot. Een echte tearjerker! Nodige zelfkennis wordt gekenmerkt door een Arabisch melodietje.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Blogpolemiek: Privacy

Logo blogpolemieken
In deze post gaan vertegenwoordigers van politieke jongeren met elkaar in debat over het onderwerp privacy. De stelling die ze kregen:
De overheid tast de privacy van haar burgers te veel aan in haar streven de veiligheid te garanderen

Na hun initiële bijdragen kunnen ze op elkaars argumenten ingaan. Deze bijdragen zullen dan aan deze post worden toegevoegd, voorzien van naam en het tijdstip. Zo ontstaat er een online “briefwisseling” met meerdere partijen.
Uiteraard kunnen ze ook ingaan op de reacties die u als reaguurder geeft.
Wij wensen iedereen een interessante discussie toe.
 
 

Mark Thiessen (JOVD):
Begin januari 2008 riep de JOVD D66-europarlementarier Sophie in ’t Veld uit tot Liberaal van het Jaar, een prijs die eerder gewonnen werd door Femke Halsema en Gerrit Zalm. In ’t Veld verdient volgens ons deze onderscheiding door haar niet aflatende inzet de toenemende schending van privacy in de moderne tijd een halt toe te roepen. Sophie in ’t Veld maakt zich over deze toename buitengewoon veel zorgen. Ook de JOVD luidt de noodklok.

Door de zich steeds verbeterende techniek zijn we tegenwoordig in staat vrijwel alles over een persoon te weten te komen, te bewaren en tegen deze persoon te gebruiken. Iedere dag weer leggen we vol vertrouwen, vaak zonder het te weten, onze gedragingen bloot. Vaak gebeurt dit in volstrekt routineuze situaties, als het bezoeken van een website of het gebruiken van je bonuskaart.
Met het moderne technologische kader is een overheid in staat volledige controle over haar burgers uit te oefenen. Het enige dat nog ontbreekt is het wettelijke kader dat dit toe kan staan, maar met de huidige ontwikkelingen lijkt dit niet meer ver weg. Minister Rouvoet wil van alle kinderen onder de 19 jaar een uitgebreid dossier bij laten houden, passagiersgegevens mogen door overheden onderling gebruikt worden, en binnenkort gaan we met zijn allen naar het gemeentehuis om een mooie vingerafdruk achter te laten. Daarnaast lijkt het erop dat veel mensen deze afdaling naar het rijk der privacyschending niet bewust meemaken of zelfs niet als iets negatiefs zien. Veiligheid gaat tegenwoordig boven het recht op privacy. Natuurlijk is het belangrijk in een veilige omgeving te leven, maar vaak wordt bij privacyschendende veiligheidsmaatregelen, zoals het EKD en bijvoorbeeld de groteske Amerikaanse Patriot Act, het doel volkomen voorbij geschoten. Dit soort maatregelen tasten de rechtstaat in haar kern aan, en vormen zodanig een groter gevaar dan waarvoor zij als oplossing bedoeld zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leve de streepjes-Nederlander

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Frans Verhagen, publicist en hoofdredacteur van www.amerika.nl. Hij publiceerde onder meer het boek The American Way waarin aan de orde komt wat Nederland kan leren van het meest succesvolle immigratieland.

Deze week heeft minister Hirsch Ballin weer een oude discussie opgerakeld: moeten we niet af van het woord allochtoon? De reacties waren voorspelbaar: hebben we al eens geprobeerd, overdreven politieke correctheid, laten we het beestje bij de naam noemen, of, wanhopiger, wat dan? Mevrouw Vogelaar vindt het geen fijn begrip maar heeft geen alternatief en waaiert in haar integratienota qua terminologie alle kanten op. Paul Scheffer komt in zijn veelgeprezen Het land van aankomst met de onwerkbare term ?migranten?. En menig politicus in Den Haag stelt zijn onbegrip ten toon door te praten over Nieuwkomers of Nieuwe Nederlanders.

In 2006 kwam de fractie van de PvdA in de gemeenteraad van Amsterdam al eens met een voorstel om het woord in de ban te doen. Jammer en typerend dat ze onmiddellijk weer terugkrabbelden en het voorstel introkken, want zij én Hirsch Ballin hadden en hebben het bij het juiste eind: het woord allochtoon moet uit ons spraakgebruik verdwijnen. Niet uit politieke correctheid maar omdat het een begrip is geworden dat niets duidt maar alles zegt. Uit gemakzucht en intellectuele luiheid blijven we een woord gebruiken dat inmiddels louter negatieve connotaties heeft gekregen. Het is een woord dat een hele groep mensen apart zet.
Dat doet het, maar tegelijkertijd is het woord ?allochtoon? van een onthutsende leegheid. ?Allochtoon? is zo ongedefinieerd dat de koningin, de kroonprins, en ex-premier Lubbers eronder vallen. Mijn kinderen trouwens ook met hun Chinees Amerikaanse moeder. Een allochtoon ben je immers als één van je ouders in het buitenland is geboren. Dat is de officiële definitie. Omdat het CBS zich heel goed realiseert dat je aan die term daarom niets hebt, onderscheidt het officieel ?westerse? en ?niet-westerse? allochtonen. Tot de categorie ?niet-westers? behoren allochtonen uit Turkije, Afrika, Latijns-Amerika en Azië, al zijn Indonesië en Japan weer uitgezonderd van deze laatste groep. ?Op grond van hun sociaal-economische en -culturele positie worden allochtonen uit deze twee landen tot de westerse allochtonen gerekend?, zegt het CBS behulpzaam.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De cd heeft nog wel even

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Martijn ter Haar.

CD Collectie (Foto: Flickr/Matt Brett)De cd is op sterven na dood. Downloaden gaat het fysieke schijfje vervangen. Tenminste, dat is de algemene teneur in veel stukjes die over de muziekindustrie verschijnen. Er zijn echter nog twee dingen die de cd voorlopig in leven houden. Eén belangrijk, één minder belangrijk.

De minder belangrijke van de twee is de kwaliteit. Downloads worden slechts zelden op cd-kwaliteit aangeboden. Voor wie alleen naar mainstream pop luistert via zijn mp3-speler of computerluidsprekers maakt dat niet veel uit. Wie echter een dure stereoinstallatie heeft staan en houdt van bijvoorbeeld dubstep met zijn extreme bassen of kan genieten van het geweld op de dubbele basdrum van een deathmetaldrummer zal meer willen dan een 160 kbps mp3-bestand.

De belangrijkere reden treft niet alleen de audiofiele liefhebber met een aparte smaak, maar iedereen. Harde schijven gaan nog wel eens kapot. Als dat net de schijf is waar de voor veel geld aangeschafte muziekcollectie opstaat, dan is dat een ramp. Ja, iedereen weet wel dat back-ups essentieel zijn, maar bijna iedereen vergeet ze ook regelmatig te maken. Bovendien bestaat er al een handige vorm van back-up in de vorm van een solide plastic schijfje, dat ook nog eens mooi verpakt kan worden met extra informatie als songteksten erbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De overheid weet waar je bent

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit maal voor Sacha Prins. Hij studeerde in 1995 af aan de TU te Eindhoven en is sinds 1996 betrokken geweest bij verschillende succesvolle dot-com ondernemingen. Deze column verscheen eerder op Autoblog.nl

Privacy? (Foto:Flickr/armcurl)Transport en privacy leven tegenwoordig op gespannen voet met elkaar. Je onopgemerkt fysiek verplaatsen is er niet meer bij. Sinds 11/9 wordt voor elke intercontinentale vlucht letterlijk je doopceel gelicht, maar ook het dagelijkse busritje is binnenkort niet meer anoniem.

Zoals je wellicht weet is men in Nederland druk doende om de ov-chipkaart in te voeren. Na de proefkonijnen Rotterdam en Amsterdam is straks heel Nederland aan de beurt, wat zal betekenen dat het anoniem reizen met openbaar vervoer niet zonder meer mogelijk is.

In de auto is het niet veel beter. Met de reguliere trajectcontroles weet The Man precies wie waar rijdt omdat iedereen gescand wordt, dit in tegenstelling tot de standaard flitskasten waar alleen de overtreder geregistreerd wordt.

Eurlings
Zodra de op handen zijnde kilometerheffing van kracht wordt zal op het gehele wegennet actief gescand worden wie waar wanneer reed. De rechtvaardiging zal zijn voor het entree heffen van onze mooie doch overvolle (en reeds via belastingen afbetaalde) wegen, maar ondertussen wordt je wel structureel in de gaten gehouden. Prof. Dr. Eurlings kan weliswaar nu garanderen dat je privacy niet in het geding komt, maar we weten allemaal dat politici in het algemeen (waar is mijn kwartje Kok?), en verkeersministers in het bijzonder er niet om bekend staan de meest betrouwbare beloftes te maken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

ANONIEMPJE: Democratisch Appèl anno 2008

In het kader van de lopende discussie over privacy hier een bijdrage van D66 Europarlementarier Sophie in ’t Veld.

ANONIEMPJE: Democratisch Appèl anno 2008

Onschuldige mensen hebben niks te verbergen” zegt VVD Kamerlid Fred Teeven. Hij vindt dat we best nog méér privacy mogen offeren in de strijd tegen misdaad en terrorisme. Heel veel mensen zijn het met hem eens. En oppervlakkig gezien klinkt het inderdaad logisch: hoe meer controle, hoe groter de kans om booswichten op te sporen. Dus hebben burgers in de laatste jaren zonder morren toegestaan dat de overheid inzicht krijgt in elk intiem detail van hun privé-leven.

Maar de werkelijkheid is niet zo simpel. Het is een fictie dat we in ruil voor minder privacy en minder vrijheid automatisch meer veiligheid krijgen. En een gevaarlijke fictie bovendien. Een fictie die geen daadwerkelijke veiligheid schept, maar een schijnveiligheid.

Wat weet de overheid van ons?

De overheid weet wie we zijn, wie onze vrienden zijn, met wie we bellen en mailen en waarover, wat we eten en drinken, welke boeken we lenen uit de bieb, welke websites we bezoeken en wat we op Google zoeken, welke ziektes of psychische problemen we hebben, van welke politieke beweging of kerkgenootschap we lid zijn, dat we een partner zoeken op een datingsite of de Viva dildo bestellen, hoeveel geld we op onze bankrekening hebben en naar wie we geld overmaken. Door passagiersgegevens, OV chipkaart, kilometerheffing, camera’s in de publieke ruimte, Google Earth en RFID chips valt van minuut tot minuut vast te stellen waar we ons bevinden. Binnenkort zijn ook onze vingerafdrukken en DNA opgeslagen in centrale gegevensbanken. Als de regering haar zin krijgt worden in het electronisch kinddossier ook details over onze luieruitslag, kleuterdriftbuien en opvoedgewoonten van onze ouders bijgehouden. Intelligente camera’s en microfoons analyseren ons gedrag, en superscans kijken dwars door onze kleding of door de muren van onze woning heen. Dit is allemaal geen science fiction meer, het is werkelijkheid geworden. Kortom: het is voor een normaal mens vrijwel onmogelijk zich aan het Alziend Oog te onttrekken, behoudens misschien in je eigen badkamer of ver weg van de bewoonde wereld, diep in de bossen.

Wat gebeurt er met al die persoonlijke informatie?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Raadsfrustratie? Een voorbeeld uit de praktijk

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit maal voor Selçuk Akinci, fractievoorzitter en gemeenteraadslid in Breda van GroenLinks.

Frustratie (Foto: Flickr/Cayusa)Ik zat met de laptop op schoot, in de commissie Onderwijs en Economie, te luisteren naar een discussie over bedrijventerreinen. Iedereen deed zijn woordje, maar niemand luisterde naar elkaar. Na drie uur vergaderen was de aandacht verslapt en de interesse verdwenen. De wethouder Economische Zaken las het Financieele Dagblad, de fractievoorzitter van Leefbaar tekende abstracte figuurtjes op zijn papier en de voorzitter trok verveelde gezichten. En ik had dus mijn laptop opengeklapt.

Commissievergaderingen zijn zinvol?
Commissievergaderingen zijn vaak oefeningen in geduld. Ellenlange bijdragen van anderen waar de collegae zuchtend en steunend naar luisteren. Slechts een enkele keer is een bijdrage interessant genoeg om de rug te rechten. Slechts op spaarzame momenten tikt de wijsvinger ongeduldig tegen de knop van de interruptiemicrofoon. Zelden is er een interessant interruptiedebat.

Wat ik me dan ook afvraag, is of al die saaie bijdragen, meestal voorgelezen vanaf papier en vol met herhalingen van zaken die door anderen ook al zijn genoemd, nu zinvol zijn. Draagt dit nu bij aan een goede besluitvorming? Gaat de wethouder een letter veranderen aan zijn notitie? Gaat hij nu dingen doen die hij eerst niet wilde doen, of juist andersom? En als hij al nota wil nemen van de opmerkingen die gemaakt zijn in de commissie, hoe gaat hij van die brei aan informatie dan een coherente communis opinio destilleren?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tofik Dibi zoekt de confrontatie over ?Kamervragen?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi na aanleiding van zijn ?kamervragen? die wat wenkbrauwen deden fronsen op GeenCommentaar.

Tofik Dibi (Foto: Arnoud Boer)Mijn ?kamervragen? riepen behoorlijk wat verbazing op. En als geenstijl je ?kamervragen? oppikt dan weet je dat je in ieder geval gehoord wordt. Wat later besteedde ook (onder andere) de Pers en Trouw er aandacht aan. Maar na de fase waarin de verbazing overheerste is het nu tijd voor de discussie en zal ik uit de doeken doen waarom ik deze vragen stelde. Want: als het mijn bedoeling was om een inhoudelijk antwoord te krijgen van de minister-president dan zouden deze Kamervragen inderdaad absurd zijn. Ik wil geen antwoord op de vraag of er aliens zijn of dat er welk complottheorie dan ook is rondom de moord op Fortuyn.

Ik wil het liedje van Lange Frans en Baas B gebruiken om politiek iets dichter bij de jongeren te brengen en jeugdcultuur dichterbij de politiek. Met de Kamervragen dwing ik de premier om toch even te kijken welk gevoel er onder andere heerst bij jongeren. Dat gevoel dat ik herkende uit het liedje is dat jongeren het gevoel hebben dat politiek niks voor ze betekent of kan betekenen. En dat vind ik diep triest. Ik wist heus wel dat mijn Kamervragen zouden leiden tot dit soort reacties, maar je kan pas na dit soort confrontatie echt de discussie opzoeken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ayaan Hirsi Ali in Parijs

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Dit keer een stuk van semi-vaste kracht en GPD-journalist Olivier van Beemen van Parijsblog.nl. Zijn verslag van de memorabele bijeenkomst met Ayaan Hirsi Ali in Parijs verscheen eerder op zijn weblog.

Ayaan Hirsi Ali en Rama Yade - foto Olivier van Beemen - Parijsblog.nlVoormalig VVD-kamerlid Ayaan Hirsi Ali zou zich zeer vereerd voelen als zij het Franse staatsburgerschap krijgt aangeboden. Dat zei ze in een volle zaal van de prestigieuze school Ecole Normale Supérieure in Parijs, waar de Nederlandse regering er stevig van langs kreeg.

Hirsi Ali kreeg de ?Simone de Beauvoirprijs voor de vrijheid van vrouwen? uitgereikt, waaraan een geldbedrag van 20.000 euro is verbonden. Bij haar opkomst klonk een minutenlang applaus. Buiten stonden honderden belangstellenden voor wie in de zaal geen plaats was. Ze deelt de prijs met de schrijfster Taslima Nasreen uit Bangladesh, die net als Hirsi Ali met de dood bedreigd wordt door fundamentalistische moslims.

Een gemêleerd gezelschap van Franse politici en intellectuelen maakt zich sinds vorige week in het openbaar sterk voor de Nederlandse. Ze zijn vooral verontwaardigd dat ze bijna haar paspoort moest inleveren en dat Den Haag haar beveiligingskosten niet langer financiert nu ze in de VS woont en werkt.

Sommigen pleiten ervoor dat Europa die kosten op zich neemt, anderen vinden dat Frankrijk haar direct onder zijn hoede moet nemen. ,,Wij hopen dat u de Franse nationaliteit krijgt?, zei verliezend presidentskandidate Ségolène Royal.

Vorige Volgende