Overzicht

Gastauteur

2.333 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tijd voor nieuw leiderschap in Europa

, door

Vandaag plaatsen wij een bijdrage van Arno Uijlenhoet: zelfstandig bestuurskundig adviseur en bestuurslid van Newropeans, een Europese politieke beweging voor meer democratie in Europa die in 2009 gaat meedoen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement. Newropeans doet in alle Europese landen mee aan de EU-parlementsverkiezingen en is derhalve de eerste échte pan-Europese partij. In april gaan er teams van Newropeans leden het land in om mensen te ontmoeten die interesse hebben om zich actief aan Newropeans te verbinden. De kickoff vindt vrijdagavond 28 maart plaats in Amsterdam met als thema ‘Freedom of speech, use it or loose it!’ (20.00 Haarlemmerstraat 124, Amsterdam, entree gratis graag opgeven via [email protected]).

Waarom Europa meer dan ooit behoefte heeft aan politieke eenwording.

Introductie
Nu de regeringsleiders het in Lissabon eens zijn geworden over het Hervormingsverdrag, lijkt de politieke kou uit de lucht die ontstond toen Frankrijk en Nederland het grondwettelijke verdrag in 2005 wegstemden. Al eerder besloot het kabinet om, in lijn met de meeste andere EU-landen, het nieuwe verdrag niet meer via een referendum aan de kiezers voor te leggen. Intussen heeft ook de Tweede Kamer in ruime meerderheid ingestemd met het nieuwe verdrag. Geen discussie meer over het Europese besturingsmodel, zo was de teneur. Europa is een feit en moet vooral langs inhoudelijke weg zijn meerwaarde bewijzen. De ratificatie van het Hervormingsverdrag lijkt daarmee nog slechts een formaliteit.
Wie denkt dat met het Hervormingsverdrag het dossier Europa gesloten kan worden heeft het echter mis. Met het Hervormingsverdrag wordt het tekort aan democratische legitimiteit van Europa namelijk niet opgelost. Hoezeer politici uit vooral het politieke midden ons anders doen willen geloven, verkeert Europa nog steeds in een morele en institutionele crisis.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beste Geert

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi. Gisteren schreef hij een open brief gericht aan Geert Wilders in de Volkskrant. De brief is inmiddels ook al persoonlijk bij hem afgeleverd. Hieronder de brief.

Tofik Dibi (Foto: Arnoud Boer)Ik weet niet of jij er weleens last van hebt, maar ik voel me soms onbegrepen. Toen ik klein was had ik dat geregeld. En dan richtte ik me tot iemand of iets daarboven. Ik putte daar troost uit. Er werd naar me geluisterd en geen oordeel geveld. Ik werd ouder en die persoonlijke gesprekken met God, in mijn geval Allah, bleven mij kracht geven in goede en vooral slechte tijden.

Maar toen gebeurde er iets waardoor alles in letterlijk één klap veranderde. Extremisten pleegden een gruwelijke aanslag in naam van de Islam. Op 11 september 2001 zijn niet alleen vliegtuigen gekaapt, maar is ook mijn geloof gekaapt. Mijn persoonlijke relatie met de Islam devalueerde van de ene op de andere dag tot een veel bekeken youtube-filmpje. En mijn persoonlijke leven werd een doelwit van 1001 vragen. Vragen die mij daarvoor nooit waren gesteld. ?Wat vind jij eigenlijk van Osama Bin Laden?? ?Klopt het dat jullie vrouwen geen hand mogen geven.? ?Als je een zusje had zou ze dan uit mogen gaan of met een Hollandse jongen mogen thuiskomen?? ?Zeg eens eerlijk, er is toch echt iets mis met de Islam??

Foto: Enric Borràs (cc)

De heiligheid voorbij

, door

De volgende gastbijdrage is van publicist Mohammed Benzakour. Afgelopen woensdag hield hij in het Amsterdamse Felix Meritis een voordracht op een bijeenkomst van de Dick Scherpenzeel Stichting waar gediscussieerd werd over de berichtgeving over het Midden-Oosten. Sargasso kreeg van Benzakour toestemming om zijn voordracht hier te plaatsen.

Vorig jaar verscheen in Amerika (na het essay) het geruchtmakende boek “The Israël lobby and U.S. Foreign Policy’, van de twee professoren Stephen Walt en John Mearsheimer. In 560 bladzijdes brengen zij minutieus in kaart hoe in de V.S al decennialang de Israël-lobby (een machtig politiek en mediamiek netwerk van joodse organisaties, christenfundamentalisten en neocons) aan de knoppen draait van de Amerikaanse Midden-Oostenpolitiek – met al zijn schadelijke effecten, voor de regio en voor Amerika zelf. Een moedig en baanbrekend standaardwerk over een onderwerp waarop al zo lang een groot taboe rust. Ook maakt dit boek duidelijk welke frisse en minder frisse strategieën deze lobby aanwendt om ieder kritisch debat over Israël in de kiem te smoren.
Behalve NRC Handelsblad en VPRO’s Tegenlicht is aan dit boek vrijwel geen aandacht besteed. Toen vorig jaar de Nederlandse vertaling verscheen, telde ik welgeteld één recensie, in de Volkskrant (20 oktober 2007). Deze kwaliteitskrant wees een joodse commentator aan wiens Israëlische preoccupaties elke week te bewonderen zijn in zijn column. En, tamelijk voorspelbaar, eindigde diens ‘recensie’ met de opmerking dat hij er een ‘nare smaak’ aan overhield – als bekend, een nauwelijks verhulde manier om iemand als ‘antisemiet’ weg zetten. Kortom: discussie gesloten. Een collega van mij stuurde hierop een klachtbrief naar de Ombudsman van de Volkskrant. Op zijn brief is nooit gereageerd, noch een ontvangstbevestiging. De ironie wil dat zowel de recensie als het zwijgen van de Ombudsman onbedoeld de kern van dit boek onderstreepten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mascotte zonder naam

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Peter, van Codes, keuzes en maakbaarheid.

Mascotte Nederland OS 2008

We hebben weer een verkiezing. De mascotte van het NOC (Nederlands Olympisch Comité) moet nog een naam hebben. Hopelijk krijgt de mascotte wel een diplomatieke status, want de oranje kop zou wel eens tot problemen kunnen leiden. Een Deense kunstenaar is een actie gestart om zoveel mogelijk oranje mee te nemen naar de Olympische Spelen. Hij baseert zich hierbij op een uitlating van Kadinsky, die beweerde dat oranje eigenlijk rood is, maar met geel menselijk gemaakt.

Rood is de nationale kleur van China. Dat oranje zal ze dus wel steken, omdat ook Tibetaanse monniken zich in die kleur plachten te hijsen. Prachtig dus dat ‘onze’ mascotte straks zijn oranje kop laat zien. Het overwegend witte shirt draagt ook de nodige symboliek. Wit is in China de kleur van rouw. Ik ben benieuwd hoe de Chinese autoriteiten dat zullen interpreteren.

Nu moet de mascotte nog een naam hebben en nu ontstaat er ineens een prachtige gelegenheid voor iedereen, die zelf niet mee kan naar China, toch een boodschapje mee te sturen. Iedereen mag via de website van sport.nl voorstellen doen en een jury gaat zich buigen over de inzendingen. Een open deur, die ik niet zomaar voorbij kan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat als?

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor ASH, die ook schrijft op haar eigen blog: Pastoor Poncke.

Schokkend: Aluminium hoedjes werken niet! (Fotobewerking: Spuyt12)Stel u toch eens voor dat de ?alu-hoedjes? gelijk hebben. En om dat goed te kunnen doen, houden we het zo realistisch mogelijk. Dus geen bommen op het Pentagon, maar ?gewoon? een vliegtuig. Geen springladingen in het WTC maar inderdaad twee vliegtuigen vol met Saoedi?s met afbreekmesjes. Geen mysterieuze verdwijning van vlucht U93, maar inderdaad de helden van ?Let?s roll?. Geen Illuminati, New World Order, nare zionistische complotten of andere onzin. Laten we Alex Jones en Zapruder er buiten laten. Slechts een kille, berekenende daad van een regering die haar macht wilde vergroten en een aanleiding voor oorlog nodig had. Stel u voor dat de Amerikaanse regering wist van Bin Ladens plannen en het heeft laten gebeuren of er zelfs min of meer actief aan heeft meegewerkt. Stel u voor dat een klein clubje bij de CIA er genoeg van heeft en op een ochtend besluit alles openbaar te maken.

CNN brengt het nieuws meteen als ?breaking?, FOX pleegt collectief zelfmoord en al gauw komt de NOS met een ingelast journaal. Wat gebeurt er dan? Ik vraag het me oprecht af. Wat gebeurt er als die bewijzen onweerlegbaar zijn, er geen ruimte is voor twijfel, als zelfs de grootste spindoctor het niet meer de goede kant op kan draaien. Treedt Bush af? Wordt Dick Cheney gearresteerd? Geloven we Tony Blair als hij in een persconferentie verklaart dat hij geschokt is en zich achteraf bedrogen voelt? Wordt de CIA opgedoekt? Wat heeft het voor invloed op de Amerikaanse voorverkiezingen? Zijn er Democraten bij betrokken of is het uitsluitend een neocon-plan geweest? Stort Wall Street in? Ontstaat er ergens oorlog? Ontstaat er een burgeroorlog in de VS? Trekt de VS zich terug uit Irak en Afghanistan. Laat Al Qaida van zich horen? In hoeverre was [url=http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/39309198/media/39382530/]de Nederlandse regering betrokken[/url]? Het gerotzooi over de Weapons of Mass Destruction valt hierbij vergeleken in het niet natuurlijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Overzicht Franse gemeenteraadsverkiezingen

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Vandaag weer een stuk van semi-vaste kracht en GPD-journalist Olivier van Beemen van Parijsblog.nl.

Verkiezingsbureau in Montpellier (Foto: Flickr/Franck Leblanc)

In dit stuk, dat eerder verscheen op Oliviers weblog behandelt hij de verkiezingen voor de gemeenteraad in Frankrijk. Hij beschrijft puntsgewijs wat er allemaal gebeurd is in de eerste ronde vorige week en in de tweede vandaag:

  • Geholpen door impopulariteit van Sarkozy heeft links in veel steden gewonnen. In Lyon haalde Gérard Collomb vorige week in de eerste ronde al de absolute meerderheid, vandaag wonnen ook Dominique Aubry in Lille en Bertrand Delanoë in Parijs (57 procent van de stemmen). Deze drie steden waren al in linkse handen.

  • Links veroverde ook steden op rechts. Toulouse, Straatsburg en Metz veranderden van politieke kleur. Vooral de uitslag in Metz is verrassend: die stad had nog nooit een linkse burgemeester.
  • Marseille en Nice blijven rechts. De nieuwe burgemeester van Nice, Christian Estrosi, heeft zijn ontslag ingediend als onderminister van Overzeese Gebiedsdelen, om zich volledig te concentreren op zijn burgemeesterschap. Dat is opmerkelijk in Frankrijk, waar het gebruikelijk is dat politici talrijke functies tegelijk uitoefenen.
  • De leider van het midden, François Bayrou, is er niet in geslaagd de stad Pau te veroveren en zijn partij MoDem heeft daardoor geen lokale machtsbasis.
  • De opkomst was laag, ongeveer 65 procent, 5 procent lager dan vorige week. Het is echter lastig vergelijken, omdat in veel gemeenten geen tweede keer werd gestemd.
  • Het Front National stelt bijna niets meer voor. Marine Le Pen, dochter van de grote bejaarde leider, redde het bij lange na niet in het Noord-Franse stadje Hénin-Beaumont. Dat was de enige stad waar het FN in theorie enige kans maakte op de overwinning.
  • De Parti Communiste leed twee belangrijke nederlagen. Calais wordt na 35 jaar communisme rechts en Montreuil ten oosten van Parijs is voortaan groen.
  • Deelnemende kabinetsleden kregen enkele teleurstellingen te verwerken. Minister van Onderwijs Xavier Darcos verloor het stadhuis van Périgueux en de lijst van staatssecretaris Rama Yade (Mensenrechten) verloor in de Parijse voorstad Colombes. Minister van Cultuur Christine Albanel redde het niet in het het vierde arrondissement van Parijs. Het is nog niet bekend of deze nederlagen gevolgen hebben voor de positie van de bewindslieden.
  • Burgemeester Alain Juppé van Bordeaux revancheerde zich vorige week al voor zijn nederlaag vorig jaar in de parlementsverkiezingen, die hem destijds zijn belangrijke ministerspost kostte. Hij kreeg de absolute meerderheid in de eerste ronde en verzekerde geen landelijke ambities meer te hebben.
  • Er waren ook kantonale verkiezingen, die beslissen wie zitting heeft in de conseil général, het raadgevend orgaan van het departement. Ook op dat niveau won links. Wel won Jean Sarkozy (UMP), Sarko jr., vorige week al in de eerste ronde een zetel in het departement Hauts-de-Seine net buiten Parijs.
  • Uit een peiling blijkt dat bijna de helft van de Fransen wil dat Sarko zich vaker op de achtergrond houdt. Een op de zes Fransen wil dat hij zich juist meer laat zien, terwijl ongeveer een derde vindt dat het wel goed is zo.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Taxi’s, Vanadzor en Naaldhakken

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Guido de Graaf Bierbrauwer, Kaukasusmedewerker van IKV Pax Christi, die afgelopen week een bezoek bracht aan het onrustige Armenië.

Het centrum van Vanadzor (Foto: Flickr/elmada)

Het was een typische Kaukasische afspraak. Ik had beloofd naar Vanadzor te gaan, de tweede (of derde, dat vergeet ik altijd) stad van Armenië. Ik had daarom gisteravond onze partner in Vanadzor gevraagd een taxi voor mij te regelen – vaak hebben ze vaste adresjes voor dat soort dingen. Hij beloofde mij nog te bellen om verder af te spreken wanneer ik precies zou komen, maar helaas was hij dat een beetje vergeten. Om vijf voor tien ’s ochtends ging de telefoon, net toen ik op de wc zat. Of ik om tien uur beneden kon zijn, want mijn taxi stond klaar.

Op naar Vanadzor dus. Ik vind het altijd fijn om even uit de grote stad weg te gaan, want Yerevan is als metropool een beetje als iedere andere grote stad. Redelijk moderne winkels, restaurants, cafe’s, hippe jonge mensen, enzovoort. Het platteland is totaal anders. Ten eerste is Armenië heel erg leeg. Okay, er staan een paar grote bergen in de weg, maar ook die zijn tamelijk kaal. Maar bovenal is het land buiten Yerevan extreem arm. Er is werkelijk niets te doen. Enorme fabriekstereinen staan verloren in het landschap weg te kwijnen: de Armeense industrie is de klap van het uiteenvallen van de Sovjet Unie nooit te boven gekomen. Volgens mij moet de werkloosheid ongeveer tachtig procent bedragen op het platteland. Overal hangen mannen op straat rond te niksen. Oude mannen vooral, want de jeugd trekt massaal weg. Naar Yerevan, maar liever nog naar het buitenland.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bond tegen het vloeken-ergernissen

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Rubenski, atheïstisch weblogger, over de Bond tegen het vloeken.

Wanneer je door de stationshallen van Amsterdam Centraal dwaalt, kunnen ze je niet ontgaan: de posters van de Bond tegen het vloeken. Vroeger werd opgeroepen om geen naprater te worden ? vloeken was kennelijk aangeleerd ? nu luidt de boodschap dat als er een vloek valt, er iets breekt. Persoonlijk wind ik me nogal op over deze betuttelende christenpropaganda. Oproepen tot respectvol taalgebruik, prima, maar hou het geloof er alsjeblieft buiten.

Het zou té makkelijk zijn om mijn persoonlijke frustraties en problemen met de christelijke boodschap van de Bond te verpakken in een venijnig stukje. In plaats daarvan belde ik de Bond op en stelde de directeur, Rijk van de Poll, enkele vragen. Wat wil de Bond nu precies? En komt de Bond ook op voor bijvoorbeeld gekwetste moslims?

Wat is de doelstelling van de Bond tegen het vloeken?
De Bond is in 1917 opgericht, en stelt zich tot doel om het vloeken te bestrijden. Onder vloeken wordt vooral verstaan het misbruiken van de naam van god. Deze naam is heilig en heeft veel betekenis voor gelovigen. Misbruik van de naam van god kwetst hen, iets wat voor veel ongelovigen vaak moeilijk te begrijpen is. De Bond probeert mensen te overtuigen dat sommige dingen die zij zeggen kwetsend kunnen zijn voor anderen. Om dit te bereiken geven wij voorlichting op scholen en organiseren wij postercampagnes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Elektronisch Kinddossier: de feiten en de fabels

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Ton Monasso, student Technische Bestuurskunde. Ton voert momenteel een verkennend afstudeeronderzoek uit naar informatiesystemen om jongeren met psychosociale problemen te kunnen herkennen en beter te helpen.

Surprise! (Foto: Flickr/Calamity Meg)

Over het Elektronisch Kinddossier en de daaraan gekoppelde Verwijsindex Risicojongeren bestaan nogal wat misverstanden. In reactie op de bijdragen van Lord Flasheart en Spuyt12 kan het naar mijn mening geen kwaad om de feiten van de fabels te onderscheiden. Als onderzoeker neem ik geen positie in over de wenselijkheid van de ontwikkelingen, maar probeer ik de beweringen in een feitelijk perspectief te plaatsen.

Het beeld dat er rondom het dossier en de verwijsindex bestaat, klopt vaak niet. Zowel politici als de media zijn hier debet aan, door termen door elkaar te halen en wensen en concrete beleidsvoornemens op een hoop te gooien. Wat zijn nu eigenlijk de echte plannen?

Kinddossier
Er spelen twee ontwikkelingen, die op dit moment nog maar weinig met elkaar te maken hebben. De eerste is het elektronisch kinddossier. Dat behelst niets meer of minder dan het digitaliseren van de dossiers van de jeugdgezondheidszorg, oftewel de consultatiebureau- en schoolarts. In steden als Amsterdam en Rotterdam is dat al grotendeels gebeurd, maar de meeste GGD?s en welzijnsorganisaties hebben nog een groot vertrouwen in balpen en papier. Het doel van de landelijke digitalisering is het uniformeren van de manier waarop gegevens worden vastgelegd en het mogelijk maken van uitwisseling van dossiers als jongeren ouder worden (het consultatiebureau vaarwel zeggen en bij de schoolarts op de stoep staan) of verhuizen. Het is waar dat er veel gegevens, zowel medische als niet-medische, in de dossiers worden opgeslagen, maar dat is grotendeels een voortzetting van de huidige praktijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stemmen?

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor ASH, die ook schrijft op haar eigen blog: Pastoor Poncke.

Amerikaanse vlag 2008 (Foto: Arnoud Boer)Waarom ben ik toch afgehaakt het afgelopen jaar? Toen Hillary Clinton zich kandidaat stelde was ik net als vele anderen enthousiast. Dat zou wat zijn, een vrouw in het Witte Huis. Zij zou de ellende van acht jaar Bush doen vergeten. En Bill moest ook mee terug. Stiekeme heimwee naar die relatief onschuldige jaren negentig. Geen weapons of mass destruction, geen neocons aan het roer, smullen van het Lewinsky-schandaal maar wel vinden dat Bill mocht blijven natuurlijk.

Toen er alleen nog peilingen waren en weinig tv-optredens en al helemaal geen massabijeenkomsten bleef mijn steun voor Hillary onverminderd. Naarmate ik meer van Obama zag raakte ik wel onder de indruk. Wat kon die man spreken, wat een charisma. Toch kon ik in het begin inhoudelijk weinig verschil ontdekken en bij kieswijzers kwam ik steevast bij Edwards terecht.

Toch begon mijn enthousiasme af te nemen en op een avond, tijdens een overwinningsspeech van Clinton, begreep ik het opeens: Het was haar stem! Ze had last van dat aloude probleem dat bijna alle vrouwen teistert. Onze stemmen zijn te hoog om hard en gedreven te praten. Als we enthousiast worden klinken we emotioneel, als we kwaad worden klinken we schel en hysterisch. Als we gevoelig zijn klinken we als meisjes en, de echte doodzonde, als we serieus willen zijn klinken we als halve kerels. Ik kon het niet aanhoren, dat geschreeuw in die overvolle zaal.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De atheïst en de moslim

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor ASH, die ook schrijft op haar eigen blog: Pastoor Poncke.

Atheïst (plaatje: flickr/tonybaize)

Als atheïst heb ik een broertje dood aan religie. Ik heb grote moeite met het feit dat ik word geacht respect te hebben voor mensen die in mijn beleving geloven in sprookjes en vanuit die Efteling invloed uitoefenen op de samenleving, de politiek en die inmiddels betekenisloos geworden begrippen waarden en normen. Het frustreert mij dat de meerderheid van de conflicten in de wereld voortkomt uit religie. De onmacht van een atheïst is nooit groter dan wanneer hij wordt gevraagd stelling te nemen in een conflict waarin beide partijen zich beroepen op iets waar hij zich geen voorstelling van kan en wil maken. De vraag ?waar gáát dit over?? is echt één van de meest fundamentele en frustrerende verzuchtingen die je je maar kunt voorstellen.

Tegelijkertijd wil ik heel graag dat de mensen die naar Nederland zijn geëmigreerd of gevlucht deel gaan nemen aan onze samenleving. Ik ben het geruzie zat, ik wil geen onrust, ik ben nog steeds van mening dat we over 1 of 2 generaties allemaal min of meer samen kunnen leven. Of elkaar met rust laten in ieder geval. En begrijp me niet verkeerd, ik heb echt niet de illusie we allemaal vriendjes worden. Maar ik wil dat ze zich hier thuis voelen, dat ze dezelfde rechten, plichten en vrijheden hebben als wij. En daar hoort volgens onze grondwet ook vrijheid van godsdienst bij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sylvester Stallone als wereldverbeteraar?

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Zita Schellekens. Zita is coördinator van de Free Burma! Campagne. Ze was in het verleden Internationaal Secretaris bij de Jonge Socialisten, maar is nu bestuurslid van IUSY, de internationale koepelorganisatie van alle jonge socialisten en jonge sociaal democraten. Daar is Zita verantwoordelijk voor het Global Progressive Youth Forum.

George Clooney heeft al menig film gemaakt om bepaalde politieke gevoelige onderwerpen aan te kaarten. Clooney heeft zelfs de mogelijkheid gehad om de VN Veiligheidsraad toe te spreken en alle aanwezige landen op hun verantwoordelijk te wijzen om in te grijpen in Sudan. Leonardo DiCaprio, vroeger bekend als tieneridool en aanwezig in velen meisjeskamers, is tevens uitgegroeid tot wereldverbeteraar, en maakte films als Blood Diamond en zijn eigen versie van An Inconvenient Truth.

Maar nu heeft zich in Hollywood een verrassende kandidaat gemeld: Sylvester Stallone. Stallone is met name bekend geworden door zijn imposante spiermassa en als ruige moordmachine in films als Rambo en Rocky. Stallone kruipt ruim 20 jaar na dato weer in de rol van John Rambo. Maar deze film is niet zomaar een gewone Rambo-film, deze film heeft een specifieke missie!

Wrede dicatuur
De missie van de film is namelijk om een van ’s werelds meest vergeten tragediën ter wereld op de kaart te zetten, die van Birma. Birma is immers al meer dan zestig jaar een van de wreedste dictaturen ter wereld, inclusief totale armoede, waar een op de drie kinderen ondervoed is, dwangarbeid, grootste aantal kindsoldaten ter wereld en ga zo maar door.

Vorige Volgende