Overzicht

Gastauteur

2.338 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wederopstanding van de marktwerking

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Frank Kalshoven, onder andere vaste columnist bij de Volkskrant. Hij betoogt dat een succesvolle samenwerking tussen markt en Staat wel degelijk mogelijk is.

Free Market (Foto:Flickr/David Gallagher)

In antwoord op Evelien Tonkens? column Triomf en afgang van marktwerking schreef ik vorige week over de wenselijkheid van de wederopstanding ervan. Uit nationaal en internationaal onderzoek blijkt dat de effecten overwegend positief zijn, dus waar is dat anti-marktsentiment toch op gebaseerd? Het was een boos stuk, en een aantal van u stoorde zich aan mijn stevige kwalificaties. Waarvoor excuus.

Tonkens reageert deze week gelukkig inhoudelijk, en begint te zeggen dat de markt ?op veel terreinen prima werkt?. Daarmee is de ?afgang van marktwerking? uit haar eerste column dus van tafel ? het punt waar ik zo boos om werd. Daar ben ik blij mee. Niettemin, schrijft Tonkens, maak ik drie ?elementaire denkfouten?. Het is aardig om het over twee van die drie nog even te hebben, ook omdat ze aansluiten bij veel mails van lezers.

Mijn eerste denkfout: ?Het idee dat de overheid publieke diensten echt op afstand kan plaatsen en er dan ook af is.? Ik durf er heel wat onder te verwedden dat Tonkens geen enkel citaat kan vinden van Nederlandse economen waarin zoiets potsierlijks wordt beweerd. Markt en staat, zeggen economen juist, hebben elkaar hard nodig, en niet alleen bij publieke diensten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PvdD kent zijn klassiekers wel

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor ZeitGeisty, die het opstuurde via de mail.

En voorts zijn we van mening dat er een einde moet komen aan de bio-industrie.

Aldus Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren gisteren aan het einde van haar betoog over Wilders in het debat over Fitna. Een grap? Ja inderdaad, hoewel sommigen daar anders over denken.

Wat blijkt: de Romeinse senator Cato de Oude haalde ongeveer dezelfde ‘grap’ uit door na elk betoog het volgende te oreren: ?Ceterum censeo Carthaginem delendam esse.? Dat is goed Latijn voor: ?En verder ben ik van mening dat Carthago vernietigd moet worden.?

De Partij voor de Dieren heeft deze historische anekdote inderdaad naar het heden vertaald, bevestigt een medewerker van de Tweede Kamerfractie. Elk betoog van de PvdD eindigt met de opmerking over het afschaffen van de bio-industrie. De opmerking van Thieme werd door de meeste Kamerleden begrepen en met luid geklop onthaald.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Er is te veel respect voor geloof

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Sander van Walsum, correspondent voor de Volkskrant in Duitsland.

Zo?n dertig jaar geleden wisten cabaretiers en cineasten ? per definitie vlijmscherp en vreselijk links ? wel raad met gelovigen. Pastoors werden opgevoerd als corpulente figuren die niet van jeugdige parochianen konden afblijven. Gereformeerde predikanten maakten gemene zaak met de wrekende God, maar namen het met de eigen moraal niet zo nauw.

Processie (Foto:Flickr/DJ Buck)

Volgens de modieuze opvatting van die dagen handelden jeugdige kerkgangers onder dwang, of miskenden ze de tekenen des tijds. Wie als 16-jarige de Heer liefhad, werd door zijn ruimdenkende leeftijdsgenoten ter verantwoording geroepen. Soms oogstte de gelovige nog wel enig respect voor de eerlijkheid waarmee hij zijn afwijkende opvattingen opbiechtte. Maar dat respect strekte zich niet uit tot het geloof zelf. De keuze voor allerlei exotische varianten van het communisme was makkelijker te verklaren dan de keuze voor welke God dan ook.

Die houding veranderde toen de migranten in ons midden als gelovigen werden geïdentificeerd. We waren ? wijs geworden door het verleden ? tot het inzicht gekomen dat onze cultuur niet superieur was aan andere. Dus we haalden het niet in ons hoofd om net zo schamper over moslims te doen als over onze protestanten en katholieken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Polarisatie in de praktijk

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Arnoud de Jong van Verbal Jam. Dit stuk verscheen eerder op zijn eigen blog.

Fear Button

Er wordt wel eens gesteld dat wij in Nederland geen debatcultuur hebben. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk, waar in het onderwijs aan de kunst van het debatteren nadrukkelijk aandacht wordt besteed. En dat is te merken. Sommige discussies op de Nederlandse internetfora zijn van een dermate bedroevend niveau, dat ze een regelrechte verspilling zijn van de vrijheid van meningsuiting.

Zo bracht mijn vorige stuk over de verdraaide feiten in Fitna op diverse weblogs de gemoederen in beweging. Opvallend daarbij was dat de (vermoedelijke) Wilders-adepten bij gebrek aan solide argumenten al snel hun toevlucht namen tot de gebruikelijke dooddoeners en kleinerende bewoordingen, vooral natuurlijk aan mijn adres. In hun angst voor het islamitisch geweld scharen ze zich onvoorwaardelijke achter Wilders, als moslims achter hun profeet.

Ondertussen gaan ze geheel voorbij aan het werkelijke punt dat in het stuk van gisteren nu eigenlijk wordt gemaakt. In hun bangelijke agitatie merken ze het waarschijnlijk niet eens op. Het enige wat ik deed was de ene vertaling naast de andere leggen en concluderen dat er sprake was van selectief, onjuist en onvolledige gebruik van citaten uit de Koran door Wilders. En dus van misleiding. Daar moet ik, net als elke andere burger die de democratische rechtsstaat aan het hart ligt, alert en kritisch op zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Marktwerking is amoreel

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor vaste Volkskrant columnist Marcel van Dam. Deze column stond dan ook eerder in de Volkskrant.

New York Stock Exchange (Foto: Flickr/Luigi Rosa)Stomvervelend vindt Frank Kalshoven de anti- marktmaffia. In zijn column spuit hij zijn ergernis over wat hij noemt de filippica van Evelien Tonkens tegen marktwerking in de zorg. Zijn ergernis is zo groot dat hij zijn verstand een blokje om heeft gestuurd.

Ik reken mij graag tot de anti-marktmaffia. Natuurlijk niet omdat ik tegen marktwerking ben. Ik ben ook niet tegen het weer. Geen ordeningsmechanisme is beter in staat in een complexe samenleving vraag en aanbod van goederen en diensten zo efficiënt mogelijk op elkaar af te stemmen. Alle pogingen om dat generiek op een andere manier te doen, zijn op mislukkingen uitgelopen.

Evelien Tonkens reageerde adequaat op de aanval van Kalshoven, door erop te wijzen dat in sectoren als de zorg marktwerking ertoe leidt dat de overheid zijn macht verliest, maar zijn verantwoordelijkheid houdt. Dat heeft een explosie van bureaucratie tot gevolg. Maar er is meer in te brengen tegen marktwerking in sectoren waar het mechanisme fundamenteel tekortschiet.

Ziektewet
Kalshoven citeert met instemming Coen Teulings van het Centraal Planbureau, die zei dat marktwerking de afgelopen decennia heeft bijgedragen aan de productiviteitsstijging in Nederland. Het is een waarheid als een koe. De markt jaagt de concurrentie op en concurrentie stimuleert resultaat gericht werken. Maar dat afrekenen op resultaat kan perverse gevolgen hebben.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tijd voor nieuw leiderschap in Europa

, door

Vandaag plaatsen wij een bijdrage van Arno Uijlenhoet: zelfstandig bestuurskundig adviseur en bestuurslid van Newropeans, een Europese politieke beweging voor meer democratie in Europa die in 2009 gaat meedoen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement. Newropeans doet in alle Europese landen mee aan de EU-parlementsverkiezingen en is derhalve de eerste échte pan-Europese partij. In april gaan er teams van Newropeans leden het land in om mensen te ontmoeten die interesse hebben om zich actief aan Newropeans te verbinden. De kickoff vindt vrijdagavond 28 maart plaats in Amsterdam met als thema ‘Freedom of speech, use it or loose it!’ (20.00 Haarlemmerstraat 124, Amsterdam, entree gratis graag opgeven via [email protected]).

Waarom Europa meer dan ooit behoefte heeft aan politieke eenwording.

Introductie
Nu de regeringsleiders het in Lissabon eens zijn geworden over het Hervormingsverdrag, lijkt de politieke kou uit de lucht die ontstond toen Frankrijk en Nederland het grondwettelijke verdrag in 2005 wegstemden. Al eerder besloot het kabinet om, in lijn met de meeste andere EU-landen, het nieuwe verdrag niet meer via een referendum aan de kiezers voor te leggen. Intussen heeft ook de Tweede Kamer in ruime meerderheid ingestemd met het nieuwe verdrag. Geen discussie meer over het Europese besturingsmodel, zo was de teneur. Europa is een feit en moet vooral langs inhoudelijke weg zijn meerwaarde bewijzen. De ratificatie van het Hervormingsverdrag lijkt daarmee nog slechts een formaliteit.
Wie denkt dat met het Hervormingsverdrag het dossier Europa gesloten kan worden heeft het echter mis. Met het Hervormingsverdrag wordt het tekort aan democratische legitimiteit van Europa namelijk niet opgelost. Hoezeer politici uit vooral het politieke midden ons anders doen willen geloven, verkeert Europa nog steeds in een morele en institutionele crisis.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beste Geert

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi. Gisteren schreef hij een open brief gericht aan Geert Wilders in de Volkskrant. De brief is inmiddels ook al persoonlijk bij hem afgeleverd. Hieronder de brief.

Tofik Dibi (Foto: Arnoud Boer)Ik weet niet of jij er weleens last van hebt, maar ik voel me soms onbegrepen. Toen ik klein was had ik dat geregeld. En dan richtte ik me tot iemand of iets daarboven. Ik putte daar troost uit. Er werd naar me geluisterd en geen oordeel geveld. Ik werd ouder en die persoonlijke gesprekken met God, in mijn geval Allah, bleven mij kracht geven in goede en vooral slechte tijden.

Maar toen gebeurde er iets waardoor alles in letterlijk één klap veranderde. Extremisten pleegden een gruwelijke aanslag in naam van de Islam. Op 11 september 2001 zijn niet alleen vliegtuigen gekaapt, maar is ook mijn geloof gekaapt. Mijn persoonlijke relatie met de Islam devalueerde van de ene op de andere dag tot een veel bekeken youtube-filmpje. En mijn persoonlijke leven werd een doelwit van 1001 vragen. Vragen die mij daarvoor nooit waren gesteld. ?Wat vind jij eigenlijk van Osama Bin Laden?? ?Klopt het dat jullie vrouwen geen hand mogen geven.? ?Als je een zusje had zou ze dan uit mogen gaan of met een Hollandse jongen mogen thuiskomen?? ?Zeg eens eerlijk, er is toch echt iets mis met de Islam??

Foto: Enric Borràs (cc)

De heiligheid voorbij

, door

De volgende gastbijdrage is van publicist Mohammed Benzakour. Afgelopen woensdag hield hij in het Amsterdamse Felix Meritis een voordracht op een bijeenkomst van de Dick Scherpenzeel Stichting waar gediscussieerd werd over de berichtgeving over het Midden-Oosten. Sargasso kreeg van Benzakour toestemming om zijn voordracht hier te plaatsen.

Vorig jaar verscheen in Amerika (na het essay) het geruchtmakende boek “The Israël lobby and U.S. Foreign Policy’, van de twee professoren Stephen Walt en John Mearsheimer. In 560 bladzijdes brengen zij minutieus in kaart hoe in de V.S al decennialang de Israël-lobby (een machtig politiek en mediamiek netwerk van joodse organisaties, christenfundamentalisten en neocons) aan de knoppen draait van de Amerikaanse Midden-Oostenpolitiek – met al zijn schadelijke effecten, voor de regio en voor Amerika zelf. Een moedig en baanbrekend standaardwerk over een onderwerp waarop al zo lang een groot taboe rust. Ook maakt dit boek duidelijk welke frisse en minder frisse strategieën deze lobby aanwendt om ieder kritisch debat over Israël in de kiem te smoren.
Behalve NRC Handelsblad en VPRO’s Tegenlicht is aan dit boek vrijwel geen aandacht besteed. Toen vorig jaar de Nederlandse vertaling verscheen, telde ik welgeteld één recensie, in de Volkskrant (20 oktober 2007). Deze kwaliteitskrant wees een joodse commentator aan wiens Israëlische preoccupaties elke week te bewonderen zijn in zijn column. En, tamelijk voorspelbaar, eindigde diens ‘recensie’ met de opmerking dat hij er een ‘nare smaak’ aan overhield – als bekend, een nauwelijks verhulde manier om iemand als ‘antisemiet’ weg zetten. Kortom: discussie gesloten. Een collega van mij stuurde hierop een klachtbrief naar de Ombudsman van de Volkskrant. Op zijn brief is nooit gereageerd, noch een ontvangstbevestiging. De ironie wil dat zowel de recensie als het zwijgen van de Ombudsman onbedoeld de kern van dit boek onderstreepten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mascotte zonder naam

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Peter, van Codes, keuzes en maakbaarheid.

Mascotte Nederland OS 2008

We hebben weer een verkiezing. De mascotte van het NOC (Nederlands Olympisch Comité) moet nog een naam hebben. Hopelijk krijgt de mascotte wel een diplomatieke status, want de oranje kop zou wel eens tot problemen kunnen leiden. Een Deense kunstenaar is een actie gestart om zoveel mogelijk oranje mee te nemen naar de Olympische Spelen. Hij baseert zich hierbij op een uitlating van Kadinsky, die beweerde dat oranje eigenlijk rood is, maar met geel menselijk gemaakt.

Rood is de nationale kleur van China. Dat oranje zal ze dus wel steken, omdat ook Tibetaanse monniken zich in die kleur plachten te hijsen. Prachtig dus dat ‘onze’ mascotte straks zijn oranje kop laat zien. Het overwegend witte shirt draagt ook de nodige symboliek. Wit is in China de kleur van rouw. Ik ben benieuwd hoe de Chinese autoriteiten dat zullen interpreteren.

Nu moet de mascotte nog een naam hebben en nu ontstaat er ineens een prachtige gelegenheid voor iedereen, die zelf niet mee kan naar China, toch een boodschapje mee te sturen. Iedereen mag via de website van sport.nl voorstellen doen en een jury gaat zich buigen over de inzendingen. Een open deur, die ik niet zomaar voorbij kan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat als?

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor ASH, die ook schrijft op haar eigen blog: Pastoor Poncke.

Schokkend: Aluminium hoedjes werken niet! (Fotobewerking: Spuyt12)Stel u toch eens voor dat de ?alu-hoedjes? gelijk hebben. En om dat goed te kunnen doen, houden we het zo realistisch mogelijk. Dus geen bommen op het Pentagon, maar ?gewoon? een vliegtuig. Geen springladingen in het WTC maar inderdaad twee vliegtuigen vol met Saoedi?s met afbreekmesjes. Geen mysterieuze verdwijning van vlucht U93, maar inderdaad de helden van ?Let?s roll?. Geen Illuminati, New World Order, nare zionistische complotten of andere onzin. Laten we Alex Jones en Zapruder er buiten laten. Slechts een kille, berekenende daad van een regering die haar macht wilde vergroten en een aanleiding voor oorlog nodig had. Stel u voor dat de Amerikaanse regering wist van Bin Ladens plannen en het heeft laten gebeuren of er zelfs min of meer actief aan heeft meegewerkt. Stel u voor dat een klein clubje bij de CIA er genoeg van heeft en op een ochtend besluit alles openbaar te maken.

CNN brengt het nieuws meteen als ?breaking?, FOX pleegt collectief zelfmoord en al gauw komt de NOS met een ingelast journaal. Wat gebeurt er dan? Ik vraag het me oprecht af. Wat gebeurt er als die bewijzen onweerlegbaar zijn, er geen ruimte is voor twijfel, als zelfs de grootste spindoctor het niet meer de goede kant op kan draaien. Treedt Bush af? Wordt Dick Cheney gearresteerd? Geloven we Tony Blair als hij in een persconferentie verklaart dat hij geschokt is en zich achteraf bedrogen voelt? Wordt de CIA opgedoekt? Wat heeft het voor invloed op de Amerikaanse voorverkiezingen? Zijn er Democraten bij betrokken of is het uitsluitend een neocon-plan geweest? Stort Wall Street in? Ontstaat er ergens oorlog? Ontstaat er een burgeroorlog in de VS? Trekt de VS zich terug uit Irak en Afghanistan. Laat Al Qaida van zich horen? In hoeverre was [url=http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/39309198/media/39382530/]de Nederlandse regering betrokken[/url]? Het gerotzooi over de Weapons of Mass Destruction valt hierbij vergeleken in het niet natuurlijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Overzicht Franse gemeenteraadsverkiezingen

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Vandaag weer een stuk van semi-vaste kracht en GPD-journalist Olivier van Beemen van Parijsblog.nl.

Verkiezingsbureau in Montpellier (Foto: Flickr/Franck Leblanc)

In dit stuk, dat eerder verscheen op Oliviers weblog behandelt hij de verkiezingen voor de gemeenteraad in Frankrijk. Hij beschrijft puntsgewijs wat er allemaal gebeurd is in de eerste ronde vorige week en in de tweede vandaag:

  • Geholpen door impopulariteit van Sarkozy heeft links in veel steden gewonnen. In Lyon haalde Gérard Collomb vorige week in de eerste ronde al de absolute meerderheid, vandaag wonnen ook Dominique Aubry in Lille en Bertrand Delanoë in Parijs (57 procent van de stemmen). Deze drie steden waren al in linkse handen.

  • Links veroverde ook steden op rechts. Toulouse, Straatsburg en Metz veranderden van politieke kleur. Vooral de uitslag in Metz is verrassend: die stad had nog nooit een linkse burgemeester.
  • Marseille en Nice blijven rechts. De nieuwe burgemeester van Nice, Christian Estrosi, heeft zijn ontslag ingediend als onderminister van Overzeese Gebiedsdelen, om zich volledig te concentreren op zijn burgemeesterschap. Dat is opmerkelijk in Frankrijk, waar het gebruikelijk is dat politici talrijke functies tegelijk uitoefenen.
  • De leider van het midden, François Bayrou, is er niet in geslaagd de stad Pau te veroveren en zijn partij MoDem heeft daardoor geen lokale machtsbasis.
  • De opkomst was laag, ongeveer 65 procent, 5 procent lager dan vorige week. Het is echter lastig vergelijken, omdat in veel gemeenten geen tweede keer werd gestemd.
  • Het Front National stelt bijna niets meer voor. Marine Le Pen, dochter van de grote bejaarde leider, redde het bij lange na niet in het Noord-Franse stadje Hénin-Beaumont. Dat was de enige stad waar het FN in theorie enige kans maakte op de overwinning.
  • De Parti Communiste leed twee belangrijke nederlagen. Calais wordt na 35 jaar communisme rechts en Montreuil ten oosten van Parijs is voortaan groen.
  • Deelnemende kabinetsleden kregen enkele teleurstellingen te verwerken. Minister van Onderwijs Xavier Darcos verloor het stadhuis van Périgueux en de lijst van staatssecretaris Rama Yade (Mensenrechten) verloor in de Parijse voorstad Colombes. Minister van Cultuur Christine Albanel redde het niet in het het vierde arrondissement van Parijs. Het is nog niet bekend of deze nederlagen gevolgen hebben voor de positie van de bewindslieden.
  • Burgemeester Alain Juppé van Bordeaux revancheerde zich vorige week al voor zijn nederlaag vorig jaar in de parlementsverkiezingen, die hem destijds zijn belangrijke ministerspost kostte. Hij kreeg de absolute meerderheid in de eerste ronde en verzekerde geen landelijke ambities meer te hebben.
  • Er waren ook kantonale verkiezingen, die beslissen wie zitting heeft in de conseil général, het raadgevend orgaan van het departement. Ook op dat niveau won links. Wel won Jean Sarkozy (UMP), Sarko jr., vorige week al in de eerste ronde een zetel in het departement Hauts-de-Seine net buiten Parijs.
  • Uit een peiling blijkt dat bijna de helft van de Fransen wil dat Sarko zich vaker op de achtergrond houdt. Een op de zes Fransen wil dat hij zich juist meer laat zien, terwijl ongeveer een derde vindt dat het wel goed is zo.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Taxi’s, Vanadzor en Naaldhakken

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Guido de Graaf Bierbrauwer, Kaukasusmedewerker van IKV Pax Christi, die afgelopen week een bezoek bracht aan het onrustige Armenië.

Het centrum van Vanadzor (Foto: Flickr/elmada)

Het was een typische Kaukasische afspraak. Ik had beloofd naar Vanadzor te gaan, de tweede (of derde, dat vergeet ik altijd) stad van Armenië. Ik had daarom gisteravond onze partner in Vanadzor gevraagd een taxi voor mij te regelen – vaak hebben ze vaste adresjes voor dat soort dingen. Hij beloofde mij nog te bellen om verder af te spreken wanneer ik precies zou komen, maar helaas was hij dat een beetje vergeten. Om vijf voor tien ’s ochtends ging de telefoon, net toen ik op de wc zat. Of ik om tien uur beneden kon zijn, want mijn taxi stond klaar.

Op naar Vanadzor dus. Ik vind het altijd fijn om even uit de grote stad weg te gaan, want Yerevan is als metropool een beetje als iedere andere grote stad. Redelijk moderne winkels, restaurants, cafe’s, hippe jonge mensen, enzovoort. Het platteland is totaal anders. Ten eerste is Armenië heel erg leeg. Okay, er staan een paar grote bergen in de weg, maar ook die zijn tamelijk kaal. Maar bovenal is het land buiten Yerevan extreem arm. Er is werkelijk niets te doen. Enorme fabriekstereinen staan verloren in het landschap weg te kwijnen: de Armeense industrie is de klap van het uiteenvallen van de Sovjet Unie nooit te boven gekomen. Volgens mij moet de werkloosheid ongeveer tachtig procent bedragen op het platteland. Overal hangen mannen op straat rond te niksen. Oude mannen vooral, want de jeugd trekt massaal weg. Naar Yerevan, maar liever nog naar het buitenland.

Vorige Volgende