Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Regen weerhoudt openingsmars niet

28 januari 2009 , 12:30 , door Gastauteur

wsf2009 Van 27 januari t/m 1 februari vindt in Belem (Brazilië) de negende editie van het Wereld Sociaal Forum (WSF) plaats. Honderden maatschappelijke organisaties, bewegingen en NGO’s zullen via workshops en debatten hun analyse geven over de mondiale krediet-, voedsel-, energie- en klimaatcrisis en tegelijkertijd pragmatische oplossingen aanreiken om de problemen tot een halt te roepen. In samenwerking met Noticias en OnzeWereld bericht Sargasso de komende dagen over het WSF

Impressie eerste dag WSF
belem-mars Terwijl de enorme stoet van activisten, indiginas, studenten en vakbondsleden zich ’s middags opmaakte voor de openingsmars door het centrum van Belem, vielen de eerste kleine druppeltjes al naar beneden. Niemand sloeg er acht op. Belem was de afgelopen dagen redelijk zonnig en van de jaarlijkse tropische regenbuien gespaard gebleven.

Een kwartier later, nadat de stoet de boulevard aan de haven verliet, barstten de donkere wolken boven de stad alsnog los. Bakken met water ploften op de hoofden van de andersglobalisten. In de winkelstraten probeerden enkelen te schuilen onder afkapjes van winkels en kraampjes.

Het gemopper van een paar oude Braziliaanse dames, deelnemers van het forum, was niet van de lucht: ‘Merda,hadden die indios hun regendans niet een paar dagen kunnen uitstellen?’ Drie beschilderde Para-indianen, die ook hun toevlucht zochten onder hetzelfde afdakje, deden alsof ze het niet hoorden. Glimlachend bekeken ze de chaotische taferelen op straat. Het regenwater dat langs hun benen naar beneden liep, richting de haven, bevatte ook enkele kleine plastice zakken en blikjes. Als de boodschap was om de stad ten alle tijden groen en schoon te houden, dan was deze actie in ieder geval op bijzondere wijze geslaagd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sterftaks

28 januari 2009 , 11:59 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Bas Jacobs, bijzonder hoogleraar openbare financiën en economisch beleid aan de Erasmus Universiteit en columnist voor De Groene Amsterdammer. Deze column stond eerder in dat blad.

Volgens het CBS werd in 2005 ongeveer elf miljard euro nage- laten, ruim twee procent van het BBP. De overheid incasseert daarvan zo?n twee miljard euro via de successieheffingen. Het gemiddelde tarief op erfenissen is daarmee iets minder dan twintig procent. Staatssecretaris De Jager van Belastingzaken wil de erfenisbelasting verlagen. Gevreesd moet worden dat deze belangrijke wijziging klakkeloos zal worden doorgevoerd.

Benjamin Franklin ? een van de grondleggers van de Verenigde Staten ? schreef in 1789: ?In this world nothing can be said to be certain, except death and taxes.? Twee vervelende dingen worden bij de erfenisbelasting gecombineerd: de dood en het betalen van belasting. De Republikeinen in Amerika spreken consequent van de death tax. Mark Rutte van de VVD bepleit een halvering van de ‘sterftaks’.

Belasting erfenis economisch superieur
Erfenissen moeten worden belast. Dat is zowel goed voor de economie als voor de rechtvaardigheid. Als erfenissen onbedoeld zijn nagelaten, dan zijn successie- heffingen economisch superieure heffingen. De ontvanger heeft geen enkele economische inspanning hoeven leveren voor de erfenis. Een erfenisbelasting kan daarom de schatkist vullen zonder dat de economie wordt verstoord. Een confis- catoire heffing van honderd procent is dan optimaal. Met de opbrengst kunnen andere belastingen worden verlaagd die economisch veel schadelijker zijn. Onbedoelde erfenissen zijn bovendien een ideale grondslag voor herverdeling, aangezien erfenissen veel ongelijkheid in levensinkomens veroorzaken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De weg-met-de-weg-weg

26 januari 2009 , 15:33 , door Gastauteur

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Brechtje Paardekooper[/i].

De A27 ter hoogte van de Amelisweerd (Foto: Wikimedia Commons/Michiel1972)

De weg-met-de-weg-weg, dat is de A27 door Amelisweerd. In 1982 werd de weg aangelegd, ondanks de felle protesten van bewoners. Ik herinner me dat de toenmalige Commissaris van de Koningin de bomen liet kappen, precies tijdens de behandeling van de rechtszaak daartegen, toen net veel actievoerders in de rechtszaal zaten. Die truuk, voortijdig kappen, werd later herhaald bij Onderbanken. Ook daar werd bos vast omgehakt terwijl de procedures nog liepen. Later oordeelde de Raad van State dat dat onrechtmatig was geweest. Maar ja, gekapt is gekapt. Om een beetje actie-moe van te worden – maar er zijn nu weer plannen die maken dat ik nu toch maar weer in de pen klim (en misschien in de boom).

Een deel van het bos is nu helaas al lelijk afgesneden van de rest door die A27. En omdat dat nu toch al gedaan is, moeten de tekentafelterroristen gedacht hebben, plannen we er nóg maar een weg doorheen. Het plan maakt deel uit van een grote ring rond Utrecht (we hèbben al een ring maar we moeten er dus nóg één), die ook dwars door Leidsche Rijn moet. Daar is ook al een actie opgezet (zie de website vanAnaarBelachelijk.nl). De plannen zijn nog in een verkennend stadium, maar juist daarom is het belangrijk om protest te mobiliseren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Laat Wilders toch kletsen

25 januari 2009 , 10:54 , door Gastauteur

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van SanteBrun.[/i]

Lijkt me niet zo’n geweldig probleem, om Geert Wilders veroordeeld te krijgen. Zijn illustere voorganger en inmiddels wijlen Hans Janmaat kreeg voor aanzienlijk minder een fikse straf. Het vervelende voor Hans was dat iedereen een beetje meesmuilde over zijn uitspraken, vaak gedaan naast een bosje inderhaast bij een tankstation aangeschafte bloemen in ‘door de regering ten behoeve van politieke partijen gevorderde zendtijd’. Hans vulde die tijd met die halve verontwaardiging van hem in krakkemikkig Nederlands ? als de inburgeringscursus indertijd had bestaan, was hij er misschien wel voor in aanmerking gekomen.

De tijden zijn veranderd, en dan vooral in de moslimwereld. Daar zijn inmiddels een soort uitzendorganisaties voor ‘protesteerders’ ontstaan. Het bureau zorgt voor Noorse, Deense, Nederlandse en noem-maar-op-vlaggen, strooien poppen waar je elk attribuut aan kunt toevoegen, bijvoorbeeld een blonde pruik, en in de fik steken maar. Hoe dat gaat kun je bij Joris Luyendijk nalezen. En daar niet alleen.

Ik hoorde ze vanmorgen alweer op de radio, de Hollandse tegenpolen van de Arabische protestanten, dat je in Nederland ‘ook echt helemaal niks mag zeggen’. Radio 1 had de moeite genomen om voor dat soort uitspraken en erger helemaal naar Amsterdam-Noord te gaan. Ik kom daar zelden, maar ik neem aan dat het één uitgestrekte Vogelaarwijk is waar iedereen op Wilders gestemd heeft of daar plannen toe heeft.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fascisten? Makke Schapen!

23 januari 2009 , 14:37 , door Gastauteur

Deze week verscheen er een paginagrote advertentie van aspirant omroep Powned TV in de TMG-kanalen Spits! en Telegraaf waarin de omroep LLiNK er weer van langs kreeg. Bram Vollaers, hoofd Radio bij LLiNK reageert hieronder op de kritiek. Omdat een kleine omroep geen geld heeft voor dergelijke grote advertentiecampagnes helpt GeenCommentaar graag in het faciliteren van de polemiek. Deze brief is tegelijkertijd ook geplaatst bij Sargasso.

Na onze vorige brief gelezen te hebben dacht Dominique Weesie dat wij PowNed aanhangers fascisten vinden. Dat ligt net even anders…

Zou het Dominique Weesie’s calvinistische inborst zijn, resultaat van zijn jeugd in het christelijke Krimpen aan de IJssel, dat hij onze Floor haar salaris zo misgunt? Of zou hij, als notoir ontkenner van de klimaatproblematiek, echt weigeren te geloven in het nut van CO2 compensatie? Het is hoe dan ook opmerkelijk dat GeenStijl wederom de moeite nam om LLiNK en Floortje een sneer te geven. Deze keer zelfs in een, voor een prikkie verkregen, paginagrote advertentie in twee ‘bevriende’ dagbladen. Want de Telegraaf kiest… de Telegraaf!

LLiNK is voor Weesie en zijn Telegraafvrinden de ultieme exponent van het verderfelijke Hilversum. Dat komt niet slecht uit, want LLiNK is tegelijkertijd de grote concurrent van Powned als het om een plekje in het publieke bestel gaat. Als we omroepbaas Henk Hagoort moeten geloven, is het bij de publieken namelijk ‘een beetje druk‘. Hilversum is te klein voor Powned en LLiNK samen. Waarschijnlijk is Weesie, juist om die reden druk bezig met het verkennen van zijn gedroomde nieuwe thuishaven. En daar ontmoet hij, zo wordt steeds duidelijker, onverwachte vrienden. Zo mocht hij al aanschuiven bij Pauw, Witteman, en van Nieuwkerk en gooide hij het op een akkoordje met Giel Beelen. De VARA coryfeeën, die op GeenStijl vroeger toch golden als inhalige hogepriesters van de linkse kerk, hebben sindsdien niets meer te vrezen van Weesie.

Een keer slechts, kreeg Weesie tijdens zijn Hilversumse verkenningen last van brandend maagzuur in de onderbuik. Hij won het TV moment van het jaar niet en deed, zoals hij dat zelf graag noemt, ‘huilie‘ op zijn roze spreekbuis. Kop op Dominique! Zo gaat dat nu eenmaal in de achterkamertjes van Hilversum. Daarom zit LLiNK ook in Rotterdam. En bovendien, je hebt er toch prachtige gratis reclame voor terug gekregen bij Giel in de ochtend?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fascisten? Makke Schapen!

23 januari 2009 , 14:30 , door Gastauteur

Deze week verscheen er een paginagrote advertentie van aspirant omroep Powned TV in de TMG-kanalen Spits! en Telegraaf waarin de omroep LLiNK er weer van langs kreeg. Bram Vollaers, hoofd Radio bij LLiNK reageert hieronder op de kritiek. Omdat een kleine omroep geen geld heeft voor dergelijke grote advertentiecampagnes helpt Sargasso graag in het faliciliteren van de polemiek. Deze brief is tegelijkertijd ook geplaatst bij Geencommentaar.

Na onze vorige brief gelezen te hebben dacht Dominique Weesie dat wij PowNed aanhangers fascisten vinden. Dat ligt net even anders…

Zou het Dominique Weesie’s calvinistische inborst zijn, resultaat van zijn jeugd in het streng christelijke Krimpen aan de IJssel, dat hij onze Floor haar salaris zo misgunt? Of zou hij, als notoir ontkenner van de klimaatproblematiek, echt weigeren te geloven in het nut van CO2 compensatie? Het is hoe dan ook opmerkelijk dat GeenStijl wederom de moeite nam om LLiNK en Floortje een sneer te geven. Deze keer zelfs in een, voor een prikkie verkregen, paginagrote advertentie in twee ‘bevriende’ dagbladen. Want de Telegraaf kiest… de Telegraaf!

LLiNK is voor Weesie en zijn Telegraafvrinden de ultieme exponent van het verderfelijke Hilversum. Dat komt niet slecht uit, want LLiNK is tegelijkertijd de grote concurrent van Powned als het om een plekje in het publieke bestel gaat. Als we omroepbaas Henk Hagoort moeten geloven, is het bij de publieken namelijk ‘een beetje druk’. Hilversum is te klein voor Powned en LLiNK samen. Waarschijnlijk is Weesie, juist om die reden druk bezig met het verkennen van zijn gedroomde nieuwe thuishaven. En daar ontmoet hij, zo wordt steeds duidelijker, onverwachte vrienden. Zo mocht hij al aanschuiven bij Pauw, Witteman, en van Nieuwkerk en gooide hij het op een akkoordje met Giel Beelen. De VARA coryfeeën, die op GeenStijl vroeger toch golden als inhalige hogepriesters van de linkse kerk, hebben sindsdien niets meer te vrezen van Weesie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hooggerechtshof draait verwijdering partijen terug

23 januari 2009 , 11:19 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.

De Israëlische kiescommissie is teruggefloten door het hooggerechtshof op haar beslissing om twee Arabische partijen deelname aan de verkiezingen voor het parlement te verbieden. De Arabische partijen Balad en de Verenigde Arabische Lijst mogen daardoor wel meedoen aan de verkiezingen van 10 februari.

Ultranationalisten overtuigden de kiescommissie eerder dat vertegenwoordigers van de Arabische partijen landen bezocht hebben die bekend staan als vijanden van Israël, waardoor deelname van die partijen aan de verkiezingen niet gewenst was. Bovendien zouden de vertegenwoordigers terroristen steunen en Israëls recht op een eigen staat ontkennen.

Eén van de ultranationalisten, volksvertegenwoordiger Avigdor Lieberman (Yisrael Beytenu), betreurt de beslissing van het hooggerechtshof. Op deze manier is er volgens hem geen grens gesteld aan het gebrek aan loyaliteit aan de Israëlische staat. Lieberman spreekt ook een voornemen uit;

“Aharon Barak said that democracy doesn?t have to kill itself in order to prove its strength. The court threw that statement in to the trash today, and gave the Arab parties a license to kill Israel as a Jewish and democratic state.”

“We will not give up. In the next Knesset we will pass the Citizenship Law, which will put a border on the disloyalty of some of the Israeli Arabs.” (Bron)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Israël houdt handen van Obama vooralsnog schoon

21 januari 2009 , 19:30 , door Gastauteur

Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Arno Uijlenhoet beoogd kandidaat Europese verkiezingen 2009 en woordvoerder van Newropeans Nederland, een Europese politieke beweging voor meer democratie in Europa.

cease_fire2 Het is wellicht een wat cynische benadering, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Israël de afgelopen weken het machtsvacuüm in de Verenigde Staten heeft gebruikt om nieuwe feiten te realiseren in de strijd tegen Hamas in de Gazastrook.

Hoe kan het plotselinge en disproportionele machtsvertoon van Israël anders worden verklaard? Hamas is alweer een hele tijd aan de macht in de Gazastrook en ja met enige regelmaat werden er vanuit de Gazastrook raketten op Israël afgevuurd. Dat was echter niet nieuw. En natuurlijk, in de strijd tussen Hamas en Fatah, de beweging waarop de machtspositie van president Abbas stoelt, leek Hamas aan de winnende hand. En toch: Enkele uren na de inauguratie van Barack Obama als 44ste president van de Verenigde Staten, kwam het bericht dat Israël al zijn troepen uit de Gazastrook heeft teruggetrokken.

Of de militaire doelen zijn gehaald is niet duidelijk, feit is wel dat deze ‘politionele actie’ ineens ten einde is.

bush Wie heel cynisch wil zijn, zou zelfs kunnen beredeneren waarom de Verenigde Staten het handelen van Israël op zijn minst hebben gedoogd. Voor scheidend president Bush was deze invasie van de Gazastrook zijn laatste gelegenheid om een slag toe te brengen aan de as van het kwaad. Voor hem was Hamas namelijk het verlengstuk van ‘schurkenstaat’ Iran.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Obama: Wacht nog even met juichen

21 januari 2009 , 14:13 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van SanteBrun.

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Dat wordt me wel vaker verweten, dat ik niet positief genoeg ben. Er zijn van die momenten waarop iedereen vindt dat je positief moet zijn, en gisteren was natuurlijk zo?n moment. Moet ik hier gaan argumenteren waarom ik vind dat positief staan tegenover Obama best nog een jaartje kan wachten? Maar ik kan ook zeggen: als ik positief moet zijn, dan worden mijn columns wel erg saai. Goed nieuws is géén nieuws, dat is er bij mij zo ingepompt (en terecht) daar kom ik nooit meer vanaf. Links naast mij komt juist de zon op, dat is elke dag weer het beste nieuws, maar het is natuurlijk ook géén nieuws.

Vanmorgen die rede van Obama nog eens doorgelezen. Prachtig, prachtig, zelfs Jan Blokker was er vanmorgen positief over gestemd. Maar ja, behalve journalist en columnist is hij ook een en al historisch besef en als een Amerikaan er maar Lincoln bij haalt of Roosevelt, dan kan voor een historicus de boel niet meer stuk. Kom daar in Nederland maar eens om, hebben jullie Rutte, laat staan Balkenende of Bos, ooit horen refereren aan Thorbecke? Nou dan.

Vanmorgen, nog in bed, heb ik even liggen rekenen. Obama wordt dit jaar 48 jaar. Zijn vader is toen hij twee jaar was, teruggegaan naar Kenia. Hij was in 1959 in de VS gaan studeren. Hoe kan hij dan in 1948 al om zijn huidskleur geweigerd zijn in een restaurant? Toch zei Obama dat in zijn rede.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het begrijpen van geweld

21 januari 2009 , 10:39 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Verbal Jam, die het onderstaande stuk aanbood via de mail.

Altijd klaar om zich te verdedigen (Foto: Flickr/alexdecarvalho)

Als je iets begrijpt, betekent dat nog niet dat je er begrip voor hebt. Want dat laatste houdt een zekere goedkeuring in. Ik begrijp bijvoorbeeld dat Israël extreem geweld toepast in Gaza, ik keur het ten stelligste af. Als je iets begrijpt, weet je waarom het gebeurt en kun je er rekening mee houden bij het zoeken naar een oplossing.

De joden lijden onder een lange historie van vervolging, discriminatie, racisme en massale uitmoording. Die beperkt zich niet tot de holocaust. In heel veel literaire boeken die we tegenwoordig lezen en die direct of zijdelings over joodse families gaan, worden we geconfronteerd met pogroms in allerlei uithoeken van de wereld, met racisme tegenover joden, met massamoord en vervolging. Zie bijvoorbeeld ‘Het lot van de familie Meyer’ van Charles Lewinsky en ‘De dagen van Lazarus’ van Aleksandar Hemon.

De jodenhaat bestaat tot op de dag van vandaag. Een ontluisterende bloemlezing komen we tegen in het artikel van historicus Bert de Bruin op zijn weblog, dat hij schreef naar aanleiding van de lezersreacties op een bericht in de Telegraaf. Het bericht ging over de verdwijning van Sonja Kohn, een belangrijke dame in de beleggingswereld. Ze wordt geassocieerd met de fraude van Madoff. Maar louter het feit dat mevrouw ultra-orthodox joods was, gaf menig Telegraaf-lezer de kans om weer eens ongeremd zijn anti-semitische gevoelens te spuien.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aan de slag

20 januari 2009 , 10:58 , door Gastauteur

Martijn Dekker doet als promovendus onderzoek naar datgene wat mensen in conflictgebieden doen om hun eigen veiligheid te verbeteren. Hij reiste hiertoe af naar de Gazastrook, maar door de oorlog is hij gestrand in Jeruzalem. Vandaag deel drie van zijn belevingen, eerder al te lezen op zijn VU-blog.

Het leven gaat door, ook met een gat in het plafond (Foto: Flickr/Amir Farshad Ebrahimi)

De signalen begonnen vorige week steeds sterker in de goede richting te wijzen, maar toch veroorzaakte de doortastendheid en snelheid waarmee Israël unilateraal een staakt-het-vuren afkondigde een lichte schok. De mededeling van Hamas dat zij zich er niks van aan zouden trekken, zorgde er echter meteen weer voor dat een gevoel van gelatenheid zich meester van me maakte. Maar toen Hamas een dag later alsnog ook een unilaterale wapenstilstand afkondigde, begon ik er zowaar in te geloven dat er echt veranderingen aan zaten te komen.

Het wordt rustiger
Vanmorgen, na een telefoontje met Ali in Gaza, kreeg het positivisme pas eindelijk een beetje de overhand. Hij vertelde me dat het een rustige nacht was geweest, stiller nog dan die daarvoor, en hij had zowaar weer in zijn eigen slaapkamer geslapen. Toen ik hem vroeg of hij al beweging zag komen in de Israëlische linies, zei hij dat ze zelfs al helemaal weg waren. Het leger heeft zich inmiddels teruggetrokken tot de grensgebieden, zo’n 200 a 300 meter van de grens met Israël. Ali verwachtte dat als het rustig zou blijven, het grootste deel van de troepen de komende drie dagen compleet uit Gaza wordt teruggetrokken, in lijn met wat premier Olmert beloofd heeft.

Het stelt de inwoners van Gaza in staat om weer op te krabbelen en de schade op te nemen. Ik stelde me zo voor dat mensen langzaam, nog lichtelijk verdoofd, verbaasd en knipperend met de ogen uit hun huizen tevoorschijn zouden komen, maar Ali vertelde me dat het inmiddels een drukte van jewelste is. Het lijkt alsof iedereen tegelijkertijd in de auto is gestapt om zo veel mogelijk inkopen te doen en cash te halen. Alles wat thuis op was en in winkels of markten verkrijgbaar is, wordt ingeslagen. Daarnaast, schrijft Ali in een later mailtje, zijn de mensen ook naar buiten gegaan om van de “vrijheid” te genieten, zonder zich zorgen te hoeven maken over bommen en kogels.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

First Lady aanzienlijk populairder dan George W.

17 januari 2009 , 14:32 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.

Portret van Laura Bush (Foto: Flickr/cliff1066)

Inauguration Day is nog drie nachtjes slapen. Dinsdag 20 januari 2009 zal de dag zijn dat we George W. Bush kunnen uitzwaaien. Dat lucht zelfs veel Amerikanen op; Bush wordt door 40% van de bevolking gewaardeerd (bijna 34% is het eens met het beleid van Bush). Laura Bush vertrekt met een dubbel zo hoge waardering van de Amerikanen, 76% van de Amerikanen mag de-vrouw-van wel. Daarmee doet ze het aanzienlijk beter dan Hillary Clinton (67%), maar moet ze haar schoonmoeder Barbara Bush (85%) voor zich dulden.

Peilbureau Gallup peilt sinds 1993 de waarderingen van de Amerikanen voor hun presidentsvrouwen. De peiling wordt uitgevoerd in opdracht van USA Today. De populariteit van Laura Bush hoort bij de manier waarop ze haar rol als First Lady vervult. Ze zwaait vooral en zal daarom niet veel kritiek te verduren krijgen. Hillary Clinton stak wel haar nek uit. Ze maakte zich hard voor de hervormingen van de gezondheidszorg in de VS. Daarmee heeft ze zich niet favorable gemaakt, het maakte haar niet populairder, vooral omdat de hervormingen niet echt een succes werden (tussentijdse verkiezingen gaven de Republikeinen voor het eerst in 40 jaar een meerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden).

De rol van de First Lady is louter ceremonieel. Ze krijgt geen geld, geen macht. De First Lady is gastvrouw van het Witte Huis. Het hoeft niet perse de echtgenoot van de president te zijn. Als de president weduwenaar is, vrijgezel of als zijn vrouw de rol van gastvrouw niet kan vervullen, kan een vriendin (nee, niet Miss Lewinsky) of familielid van de president de plek overnemen.