Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zombie

17 mei 2009 , 10:51 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals dit stuk van JL, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Vrouwelijke zombie (Foto: Wikimedia Commons/Mark Marek)

Als er een maatschappelijke hiërarchie bestaat onder monsters, staan zombies zeker niet bovenaan de lijst. Misschien staan ze niet eens óp de lijst. Ze zijn niet cool, zoals bijvoorbeeld weerwolven dat wel zijn. Ze hebben geen bovenmenselijke krachten. Ze zijn niet gedistingeerd, zoals Dracula, die zijn afstamming kan herleiden naar een gerespecteerde negentiende-eeuwse roman, iets wat zelfs Frankenstein nog heeft. Zombies hebben alleen een aantal films van George A. Romero en een liedje van The Cranberries.

Maar de laaggeklasseerde zombies zijn omhoog aan het schuifelen. De laatste tijd waren vampiers de populaire jongens van de klas, door o.a. de Twilight boeken. Op het moment is er echter een wisseling van de wacht gaande. Later dit jaar zal Woody Harrelson te zien zijn in de zom-com Zombieland en Mark ‘Quantum of Solace’ Forster regisseert de filmversie van de zombie-bestseller World War Z. Ook comics haken in: de serie Marvel Zombies heeft breinverslindende versies van vrijwel alle bekende superhelden in de hoofdrol. De zombie-game Resident Evil 5 ging in de eerste twee weken vier miljoen keer over de toonbank. En Michael Jackson’s Thriller komt als musical op de planken van Broadway.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom wiet verboden blijft, bedankt hippies

16 mei 2009 , 09:45 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals het stuk hieronder van Huub Bellemakers, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Waarschijnlijk heeft u het het gemist, maar afgelopen zaterdag was het Cannabis Bevrijdingsdag. Een dag om aandacht vragen voor de legalisering van cannabis. Nobele zaak, laat mensen maar blowen als ze dat willen. Maar dat gaat dus niet gebeuren zolang dit soort mensen zich ermee bemoeien.

Dit soort mensen verstieren ook al alle muziekfestivals met hun aanwezigheid, hun 1976-busjes, dat aandachtrekken met diabolo’s, lintenzwaaien, jongleren. Deze ‘autonomen’ verpesten een leuke avond door bij een kampvuur verschrikkelijke belegen kutliedjes lelijk te gaan zingen met slecht gestemde akoestische gitaren.

Als het nou om zestien-jarigen gaat, soit. Dan kun je het nog door de vingers zien als puberale fratsen. Maar het zijn vaak ook nog ‘studenten’, in theorie volwassen mensen die ook nog over hersens zouden moeten beschikken. Meestal zijn het Spanjaarden, of Duitsers die er bovendien nog neo-communistische ideeën op na houden. Zolang dat soort stinkende mensen zich bemoeien met de ‘strijd’ voor legalisering en wiet claimen voor hun doeleinden, willen zelfs de meest liberale mensen daar niet aan. Uit angst voor een tsunami van wiethippes. En terecht.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het dilemma in Nederland

15 mei 2009 , 12:28 , door Gastauteur

Dit is een gastbijdrage van Ton Noorhoff.

Met de immigratie van moslims kwam het vraagstuk van hun integratie. De politieke partijen in het midden -christendemocraten, socialisten en liberalen, samen goed voor een meerderheid- besloten daarom hen binnen boord te halen door positieve discriminatie bij verkiezingen en benoemingen. Voor moslims was dat aantrekkelijk, want zo hoefden zij geen eigen partij te beginnen om dat te bereiken, alleen een coördinerend netwerk tussen die partijen was daarvoor nodig. Het levert hun een invloed die zelfs groter is dan die van een zichtbare partij –met een omvang gebaseerd op hun aantal- zou kunnen zijn.

Maar inmiddels gaan de nadelen van deze strategie de voordelen overtreffen. Zo’n nadeel is dat zij, eenmaal in functie, hun eigen agenda hebben, loyaal aan hun eigen achterban c.q. voorkeursstemmen. Zo doende zijn zij geen deel van de oplossing geworden, zoals gehoopt, maar deel van het probleem gebleven. Integratie is immers, wat hun betreft, niet de aanpassing van een minderheid aan de meerderheid, maar andersom. Overigens was het heel naief van die partijen om dat niet te voorzien.

Daarom proberen de middenpartijen nu, ieder voor zich, die elementen waar zij het mee eens zijn tegen de andere partijen in te zetten. Zo gebruiken de christendemocraten de visie van moslims op schepping, godslastering en samenleving tegen de liberalen en de socialisten, terwijl die op hun beurt het terugdringen van dominante christelijke symbolen, opvattingen en organisaties in het openbare leven wel kunnen waarderen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Douglas Rushkoff: coole Social Media Professor

14 mei 2009 , 13:30 , door Gastauteur

Op Sargasso bieden we regelmatig plaats aan gastbijdragen. Onderstaande bijdrage is op verzoek geschreven na uitwisselen van informatie over een college van Douglas Rushkoff (zie ook na de meer, vooraf kijken wordt aanbevolen). Steven Kruyswijk geeft op eigentijdse wijze zijn inzichten hierbij.

Ik (@kruithoph) ben als ‘social engineering philosopher’ al een paar jaar geïnteresseerd in het werk van Douglas Rushkoff, een ‘media theorist’ uit New York. Hij wordt vergeleken met mensen als Marshall McLuhan, Robert Anton Wilson en Timothy Leary. Howard Rheingold schiet me ook te binnen; als ik het goed begrijp waren beiden prominent lid van de WELL, een legende in internet collaboratie-land… En last but not least, Rushkoff is een grote fan van onze eigen Johan Huizinga; net als Johan houdt Douglas ervan om cultuur te zien als een groot spel.
Het begon voor mij met zijn essay “Open Source Democracy” dat hij in 2003 schreef voor de Engelse Demos denktank, waarin voor mij duidelijk werd: de overeenkomsten en afspraken waarlangs onze samenlevingen vormgegeven zijn, zijn niet per sé set in stone; ze zijn contrived. De status quo is niet ‘nou eenmaal zo’, het is een samenloop van omstandigheden, waaronder bewust ontwerp op basis van een bepaald mensmodel. Politiek en wetgeving is een soort game software, en daarom herprogrammeerbaar; tegenwoordig ook middels moderne methodes op het web.
Er gloort een mooie nieuwe vorm van business, van politiek, van samenleven, en we lijken het nog nauwelijks door te hebben…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Daarvoor sneuvelden onze helden

14 mei 2009 , 12:12 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals het stuk hieronder van Rutger Schimmel. Het verscheen eerder op zijn eigen weblog.

Amerikaanse begraafplaats in Frankrijk (Foto: Flickr/dek)

Voor een historicus is het verleden een verloren liefde bij wie hij zo dicht mogelijk probeert te komen zonder het besef te verliezen dat hij haar nooit volledig in de armen zal sluiten. Progressieven zijn daarom nooit goede historici.

Een treffende illustratie daarvan is Thomas von der Dunk. Von der Dunk noemt zich cultuurhistoricus, maar kan bitter weinig waardering opbrengen voor wat aan ons is overgeleverd. Zo spuugt hij op de normen en waarden waar verzetslieden in de Tweede Wereldoorlog tot in de dood voor hebben gevochten. Het verzet streed voor een verzuild, ‘muffig’ Nederland, een land dat duidelijk in de negentiende eeuw was blijven hangen. Zo mocht je er niet gemengd zwemmen ? een gruwel vergeleken bij wat er diezelfde tijd in Duitsland gebeurde.

Ik kan wel vele pagina’s volschrijven over Von der Dunk’s wansmakelijk verraad aan de Westerse beschaving, maar beter is om tot de kern te gaan. Die luidt als volgt: de vrijheid waar de verzetsstrijders voor vochten ? soevereiniteit in eigen zuil, vrijheid van godsdienst ? is niet dezelfde vrijheid die wij in het moderne, geïndividualiseerde Nederland ‘genieten’. Ware woorden. Maar dan de conclusie:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Heiligschennis

13 mei 2009 , 14:19 , door Gastauteur

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit stuk werd ons toegestuurd en verscheen eerder op Rode Hond.[/i]

Ik heb niks tegen talentenjachten op televisie. Waar ik wel wat tegen heb is de verkrachting van muziek voor commerciële doeleinden. Lisa won deze zaterdag het programma X-factor en is daarmee de zoveelste nieuwe ‘ster’ van Nederland. ‘Haar’ eerste single is nu uit. Het is Halleluja, geschreven door Leonard Cohen.

Eerder zong de Engelse winnares van een soortgelijk programma exact hetzelfde nummer. Handigheidje van de platenmaatschappij. Dat heeft niks meer met kunst of expressie te maken. Het heeft te maken met geld verdienen. Een schande dat een prachtig nummer als dit daardoor besmeurd wordt.

Bij deze het verzoek aan alle webloggers met hart voor muziek: plaats deze briljante versie van Leonard Cohens Halleluja, gezongen door Jeff Buckley.

(Update: er komt al enige discussie op Nujij.nl, om aandacht voor de oproep te genereren kun je even [url=http://www.nujij.nl/x-factor-verkracht-de-muziek.5599412.lynkx]op mijn berichtje stemmen[/url].

Ik heb ook verder niks tegen Lisa, ze kan geweldig zingen. Ik zou haar alleen graag een tip willen geven:

– “Play from your fucking heart” –
(Bill Hicks)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mijn bijzondere kinderen

12 mei 2009 , 09:00 , door Gastauteur

In aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement, hier in Nederland op 4 juni, biedt Sargasso aan alle partijen deelnemen ruimte om middels gastbijdragen hun standpunten naar voren te brengen. Voorwaarde is wel dat ze meedoen in de discussie die er op volgt. Hier de bijdrage van de Judith Merkies, vierde op de lijst van de PvdA.

Mijn bijzondere kinderen,
judithmerkies Geen andere dagen in het jaar tekenen jullie geschiedenis zo beeldend als de eerste dagen van mei. Dag van de Arbeid, Dodenherdenking, Bevrijdingsdag en Schumandag. Deze dagen zijn, in een notedop, de basis van jullie bestaan. In deze dagen komen alle lijnen samen die jullie erfenis en mijn overtuiging tekenen.
Elk jaar op 4 mei vertel ik over de oorlog en over Anne Frank. Toen ik jullie dat laatst vroeg wisten jullie het nog feilloos van vorig jaar. Natuurlijk, in ieder huis wordt verteld over de oorlog, maar bij ons komt de geschiedenis van twee kanten, met een Duitse vader en een Nederlandse moeder. Daarom kunnen we niet om de geschiedenis heen, onze kinderen, jullie, zijn vredeskinderen. Liefde overwint, waar wapens hebben gefaald.
Je vader kan het jullie vertellen, Duits zijn betekent altijd weer geconfronteerd met vooroordelen en makkelijke stempeltjes. Altijd weer de oorlog, de fiets die terugmoet, de Heil Hitlers, ook na 64 jaar.
En daarom, omdat mensen altijd weer om verantwoording zullen vragen, zelfs aan de vierde generatie, hierbij jullie geschiedenis.
De grootvaders van je vader leefden in het Derde Rijk, de ene was officier in het leger en de andere keerde zich tegen de maatschappij en haar normen. De officier had misschien principes tegenover zijn land, maar niet tegenover zijn kinderen, die hij nog tijdens de oorlog verliet en nooit meer heeft willen zien. De andere had wel principes tegenover zijn kinderen, maar niet tegenover zichzelf en eindigde met de fles in de hand. Deze laatste grootvader droeg de verscheuring al in zich, met voorouders uit Polen, het altijd en eeuwige onderdrukte land, een Poolse naam en een Duitse identiteit waarmee hij zich tijdens het nazi-regime niet wilde identificeren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ontstond de beschaving dan toch in de keuken?

11 mei 2009 , 20:43 , door Gastauteur

Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen. Ook is dit meestal de weg waarlangs we kijken of een nieuwe blogger tot de redactie kan toetreden. Vandaag de derde bijdrage van Danny Jouwe.

homo_erectus Zijn onze voorouders 1,8 miljoen jaar geleden rechtop gaan lopen omdat ze gekookt voedsel gingen eten? En is vervolgens de menselijke beschaving begonnen rondom de bijbehorende vuurplaatsen? Het zijn controversiële vragen, want het heersende denken onder antropologen is dat het vervaardigen van gereedschap en het eten van (rauw) vlees de omstandigheden hebben geschapen voor de opkomst van de mensheid. Bovendien zijn er geen harde bewijzen dat er 1,8 miljoen jaar geleden al vuurplaatsen waren waar onze voorouders het vuur manipuleerden om hun voedsel beter verteerbaar te maken.
De man achter de controversiële denkbeelden heet Richard Wrangham, hoogleraar in de biologische antropologie (Harvard University). Vandaag is van hem het boek ‘Koken – over de oorsprong van de mens’ uitgekomen. Het origineel ‘Catching Fire: How Cooking Made Us Human’ komt later deze maand in Amerika uit. In een interview met de New York Times vertelde Wrangham dat zijn denkbeelden over de mens begonnen met de studie van chimpansees. Hij was een leerling van de beroemde chimpansee-bestudeerder Jane Goodall.

homo_erectus Als jonge student wilde Wrangham het liefste helemaal met zijn studieobjecten meedoen, wat Goodall alleen toestond als hij een broekje aanhield. Aap onder de apen zijn is nooit helemaal gelukt, maar zijn pogingen daartoe hebben wel belangrijke inzichten opgeleverd die onder andere tot Catching Fire hebben geleid. Wrangham leerde onder meer dat chimpansees in het wild enorm hard moeten werken om aan voedsel te komen, wat tot een dieet leidt dat vanuit menselijk standpunt nog niet erg indrukwekkend is. Als een chimpansee in het wild een aantal rijpe vruchten vindt is het een uur lang feest. Het vinden en consumeren van voedsel is voor hem een complete dagtaak.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tom Boonen betrapt!

11 mei 2009 , 13:01 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft plaats voor gastloggers. Dit keer is dat Paul Visser, die het stuk per mail instuurde.

Tom Boonen in gelukkiger tijden (Foto: Flickr/hamburgr)

Voor de tweede keer binnen een jaar is Tom Boonen betrapt op het gebruik van cocaïne. Na een avond stappen had de toprenner met zijn vrienden teveel gedronken op een terras. Volgens eigen zeggen heeft hij daarna een black-out gehad en weet hij niet meer of hij de drug tot zich heeft genomen. In een eerste reactie geeft hij toe, dat hij grenzen overschrijdt ‘als hij drie maanden als een pater heeft geleefd’.

In het wielergekke Vlaanderen heeft men geschokt gereageerd op het nieuws. Zijn ploeg schorste hem voor onbepaalde tijd, waardoor hij dit jaar niet meer in actie zal komen. Net als vorig jaar mist hij de Tour de France. Daarnaast wordt hij hoogst waarschijnlijk zwaar gestraft door een Belgische rechter, omdat hij nu een recidivist is. De gevangenisstraf op het gebruik van het verboden middel is maximaal vijf jaar. Al met al ziet het er niet rooskleurig uit voor de flamboyante wielrenner uit Vlaanderen.

Vanuit onverwachte hoek krijgt hij steun. Lance Armstrong zei in een eerste reactie: “Tom is niet de enige in de wereld die verleidingen moet weerstaan“. Tevens geeft Armstrong aan dat het meer sociaal probleem is dan een sportief probleem. En hij heeft gelijk. De druk vanuit de samenleving op Boonen is immens groot. Het publiek, zijn fans en de journalistiek verwachten altijd winst van hem in de grote koersen. De teleurstelling is groot, als hij niet wint. Onder deze druk tot presteren bezwijkt hij en grijpt naar middelen om even verlicht te worden. Hij zal niet de eerste wielrenner zijn met wie het slecht afloopt door te hoge verwachtingen. Het bekendste voorbeeld is Marco Pantani. Hopelijk komt het niet zover.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wisseling van de wacht bij “The Supremes”

10 mei 2009 , 15:25 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Simon Otjes, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Hooggerechtshof van de VS (Foto: Flickr/dbking)

Er komt een plek open bij de Supremes, een zetel vrij in SCOTUS, de Hoge Raad van de Verenigde Staten: The Supreme Court. Een van de opperrechters, David Souter, heeft zijn zetel opgegeven. Dat geeft Obama een van de belangrijkste beslissingen van zijn eerste termijn: het benoemen van een opperrechter. Ik vind de Supreme Court een fascinerend fenomeen.

De Supreme Court is veel machtiger dan de Hoge Raad hier in Nederland. Niet alleen mag het Supreme Court wetten toetsen aan de grondwet, maar ze hebben daar veel meer ruimte in dan Europese rechters. Ze begeven zich vaak op dun ijs, doen regelmatig uitspraken op basis van ongeschreven rechtsprincipes of door een bijzondere interpretatie van de grondwetsartikelen. Uitermate belangrijke veranderingen in Amerika zijn tot stand gekomen door een uitspraak van de Supreme Court: desegregatie (Brown vs. the Board of Education) en abortus (Roe v. Wade) zijn daarvan de belangrijkste voorbeelden. In Amerika is abortus niet gelegaliseerd door een wet in het Congress maar door een uitspraak van een rechter die meende dat een vrouw een abortus mag nemen omdat een verbod hierop het ongeschreven grondrecht van privacy beperkt.

Dit maakt de Supreme Court een politieke instantie, die allerlei controversiele politieke beslissingen maakt over morele aangelegenheden. In politieke analyses hiervan wordt vaak gesproken over liberale vs. conservatieve rechters. Dat blijkt ook uit het stemgedrag van de rechters. Meer linkse rechters stemmen vaak samen en meer rechtse rechters stemmen vaak samen. Aangezien er een oneven aantal zetels in de Supreme Court is ligt dan dus heel veel macht bij de middelste opperrechter, het is zijn keuze die de beslissing links dan wel rechts kan laten doorslaan. Op dit moment is de gematigde conservatief Anthony Kennedy de ‘swing vote’. De stemmingen van de rechters zijn publiek en als ze tegen stemmen leggen ze vaak uitvoerig uit waarom in hun dissent.

Overigens zijn de termen links en rechts niet in het geheel van toepassing. De voornaamste vraag is of je naar de letter van de wet kijkt of naar een levende interpretatie daarvan. Mensen die geloven in een levende constitutie staan vaak aan de linkerkant. Dit zijn activist judges, die eeuwenoude juridische principes in een modern licht proberen te stellen. Zij passen het principe dat de overheid niet zo maar bezit van mensen mag afpakken (het vierde amendement) toe op afluisteren. Immers het achter dat principe ligt het idee dat overheid geen unwarranted searches mag doen. En soms kan afluisteren een unwarranted search zijn. De schrijvers van de grondwet hadden nog niet eens telefoons! Let wel, zelfs de vraag of een opperrechter wetten aan de grondwet mag toetsen is niet in de grondwet opgenomen maar was een beslissing van de opperrechters zelf (Marbury v. Madison) een van de eerste gevallen van juridisch activisme.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sentiment verbeterd, fundamenteel niks veranderd

9 mei 2009 , 20:45 , door Gastauteur

Dit is de tweede gastbijdrage van Hugo Vlam.

Uit de stresstest van Amerikaanse banken blijkt dat er nog 75 miljard dollar nodig is om hun reserves op peil te krijgen. Op het eerste gezicht lijkt dit opnieuw een desastreus bericht uit de financiële wereld maar beleggers lijken het cijfer heel anders te interpreteren. Aandelenkoersen wereldwijd kregen een flinke duw omhoog na dit bericht. Dit is positief omdat een goed beurs sentiment kan leiden tot economische verbetering. Maar het is nog steeds onduidelijk of de banken toekomstige verliezen kunnen dragen omdat de stresstest zich baseert op een negatief economisch scenario die zich nu al manifesteert. En dit terwijl het IMF heeft berekend dat de financiële instellingen pas 1.300 van de 4.100 miljard dollar aan giftige leningen van hun balans hebben weten te halen. Dit betekent dat het maar zeer de vraag is of deze instellingen toekomstige verliezen kunnen opvangen.

Een ander voorbeeld van moedig optimisme zijn de reacties op de beurs naar aanleiding van de banencijfers uit de VS. Meer dan een half miljoen Amerikanen verloren in april van dit jaar hun baan terwijl dit overwegend werd geïnterpreteerd als een ‘meevallend’ cijfer. Er was gerekend op een hoger cijfer maar ik heb waardering voor degene die het verlies van 539.000 banen kan omzetten in een winst op de beurs. Beleggers klampen zich vast aan het feit dat het banenverlies lager was dan in maart maar een werkloosheidpercentage in de VS van 8,9% en een verslechterende situatie in het vooruitzicht kunnen toch onmogelijk leiden tot een verbeterende economische situatie. Want meer werklozen leidt tot minder aflossingen van hypotheken en dus tot verslechterende balansen van banken. En zonder gezonde financials krijgen we geen gezonde economie.
Maar wat is wijsheid? Vastklampen aan het positieve sentiment en hopen dat de crisis overwaait? Of de economische werkelijkheid serieus nemen en de burgers duidelijk maken dat zij nog veel geld gaan verliezen als we op deze manier doorgaan? De waarheid zal wel weer ergens in het midden liggen maar ik ben bang dat we op dit moment veel waarde moeten hechten aan de woorden van de beroemde filosoof Theo Maassen: ‘een optimist is een slecht geïnformeerde pessimist’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dhimmi Air

8 mei 2009 , 10:02 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Jaap, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Een vliegtuig van BMI stijgt op (Foto: Flickr/Valter Jacinto)

Lisa Ashton, stewardess voor British Midland, gooide in 2007 de knuppel in het hoenderhok. Ze wilde zich in Saoedi-Arabië niet langer laten vernederen door haar eigen werkgever. BMI verplicht haar vrouwelijke personeelsleden namelijk om, ongeacht hun rang, in islamitische landen áchter de mannelijke collega’s te blijven lopen. Bovendien worden zij in die landen geacht zich buiten het vliegtuig met een abaya te bedekken. Lisa verdomde het en werd deze week ontslagen.

“It’s outrageous. I’m a proud Englishwoman and I don’t want these restrictions placed on myself.” Terecht, en dat staat helemaal los van wie Lisa is en wat haar motiveerde. De richtlijn in kwestie is in z’n geheel door BMI zelf verzonnen; geen enkel Arabisch land heeft BMI verzocht haar stewardessen te islamiseren. Deze richtlijn is, volgens een woordvoerder van BMI, ingegeven vanwege respect voor andere culturen.

Hetzelfde geldt ongetwijfeld voor de richtlijn (ook van BMI) die het meenemen van bijbels, kruisjes, Christoffelhangertjes en knuffeldieren door het personeel op vluchten naar Saoedi-Arabië verbiedt. Het zou zomaar als belediging opgevat kunnen worden, en dat wil BMI niet. Ook Lisa’s vakbond vond het kennelijk de normaalste zaak van de wereld en waarschuwde: “[The abaya] was considered part of the uniform and she could face disciplinary action if she did not wear it”.