1. 7

    ik viel er ook een beetje over dat dat meisje drum&bass na een kwart eeuw een ‘nieuwe muziekstijl’ noemt, maar als ik dan zo’n zuurzeiker als die ‘Hahahaha’ net zoiets zie zeggen schaam ik me voor beterweters zoals mezelf. Plaatsvervangende schaamte zoals dat zo mooi genoemd wordt.
    Ik ben niet zo thuis in het genre, maar misschien is de DnB van Madelief heel iets anders dan die van RoniSize.
    De Stones en Cuby and the Blizzards werden vroeger R&B genoemd naar rhythm and blues, ik hoor daar weer weinig overeenkomsten met de latere ‘arrenbie’.
    En al is de DnB tegenwoordig niet wezenlijk anders, ik hoop dat die Madelief zich weinig aantrekt van ‘hahaha’…

    overigens denk ik dat dergelijke ‘danspasjes’ niet zouden misstaan in een voorstelling van een balletgezelschap.

  2. 9

    ’t zal mij allemaal worst wezen wat voor naampje er aan het beestje gegeven wordt.
    En al zat dat meiske er naast in dat stukje in J/M Ouders, ik vond die reactie van zo’n haha-en nog een paar keer ha gewoon beschamend.

    Als muziekliefhebber vind ik het ook spijtig dat er werkelijk richtingenstrijd is, dat bijvoorbeeld in Franse banlieus verschillende stromingen gebruikt worden om ‘tribale verschillen’ te benadrukken. Of in Afrika.
    Maar daar zou ik een verhandeling van uren over kunnen vol tikken, hoe de eerste postkoloniale leiders in Afrika probeerden dat met ‘staatsorkesten’ te neutraliseren/de kop in te drukken, etc. Tot aan Bosma met z’n Nedermuziek.

    Daar is muziek niet voor. Vind ik dan.

  3. 11

    niet zo bekrompen doen, wie weet wat voor interessante horizonten zich voor je openen…

    Dat is een beetje een lolletje, maar ik kan me herinneren dat ik ooit op zo’n feest in Frankrijk belandde, met zo’n soort volksmuziekbandje, violist die met z’n stampende voet de maat aan gaf, en dan dicteerde welke danspasjes je moest doen. En weer moest wisselen met de partner aan de linker- of rechterkant.
    De meest wonderlijke geometrische figuren wist hij zo aan te geven, en bovendien had iedereen op de dansvloer elkaar op die manier ontmoet, een praatje gemaakt, gegiecheld, het was prachtig. Ik zou het nooit van m’n leven gemist willen hebben.

    Terwijl ik een bloedhekel heb aan (de meeste) country, in iets mindere mate aan folk. En dat soort muziek associeer met enge nationalisten, xenofoben en erger.
    In Frankrijk heb je ook van die Keltische muziek, en m’n vooroordeel over ‘chauvins’ is imho niet geheel onterecht.
    Maar zoals gezegd, het was onvergetelijk.
    De pas geperste ‘doux mou’ (zoete zachte, druivensap die een weekje gegist heeft en nog niet in een vat gestopt is) heeft waarschijnlijk ook wel een rol gespeeld.
    En dan was er nog iets met een paar jointjes en een handje paddestoeltjes. Soit.

  4. 14

    muziekje komt inderdaad een beetje in de buurt (beetje te elektrisch). Maar dat is dan ook alles.
    Je had er gewoon bij geweest moeten zijn, sommige dingen laten zich moeilijk beschrijven.

    Maar ik ben inderdaad een eclectische zwabber, misschien had ik me in die bierkelder in München ergens in de 20er jaren ook prima vermaakt…

  5. 17

    ernie, doen ze daar ook nieuwe wijn, jointjes en paddo’s serveren?

    geintje, ik wil wel graag geloven dat m’n vooroordeel over folk-liefhebbers als xenofobe chauvinisten kortzichtig is.
    Nu nog een beetje werken aan m’n visie omtrent linedancers/redneck-country-liefhebbers. Via Johnny Cash heb ik al een beginnetje gevonden.

    Ik neem aan dat je folk-liefhebber bent, misschien ten overvloede: Pentangle, een soort cross-over tussen folk en (acoustische) jazz. Fabeltastisch.
    Als het ‘nieuw’ (40 jaar oud) voor je is, in de reguliere handel zal je het niet tegenkomen, maar een torrent/illegale download is zo gevonden.
    Maar dat was weer een ander draadje…

  6. 21

    Dat stukje is ook wel van bizar slechte kwaliteit/overladen met vooroordelen. Nou heb ik van dubstep niet veel verstand, maar geregeld post er wel iemand een youtube-link naar dubstep en wat mij opvalt is vooral dat de muziekstijl niet snel is, maar voor dansmuziek juist extreem langzaam. Bovenstaand voorbeeld haalt met rond de 70bpm de kwalificatie adagio, waar het ook naar het oor aan voldoet. Een beetje dancemuziek van tegenwoordig (trance, techno) zit toch al snel boven het dubbele daarvan.

  7. 22

    Valt mee. Een snelheid van 140 bpm is normaal voor Dubstep. De traagheid komt door de half-time drums, maar wordt op volle snelheid voortgedreven door de (sub) bass.