After the Meltdown

ELDERS - ‘Where are they now?’ Het Amerikaanse Center for Public Integrity zocht uit hoe een aantal verantwoordelijken voor de financiële crisis van 2008 tegenwoordig hun dagen slijten.

Gisteren vijf jaar geleden, op 15 september 2008, leidde het faillissement van investeringsbank Lehman Brothers de bijna-ineenstorting van het wereldwijde financiële systeem in. De gevolgen daarvan zijn nog dagelijks merkbaar. En ook de rekening voor het redden van een hele serie banken die ‘too big to fail’ werden geacht, is ook nog lang niet afbetaald.

Het Amerikaanse Center for Public Integrity, een non-profit instelling voor onderzoeksjournalistiek, publiceerde onlangs een serie van drie verhalen over de nasleep van de financiële crisis onder de noemer After the Meltdown. Deze serie laat onder meer zien hoe het voormalige hoofd van de Amerikaanse financiële toezichthouder tegenwoordig financiële instellingen helpt de nieuwe, ‘strengere’ regelgeving te omzeilen. Een ander aflevering verhaalt dat de CEO’s van de verstrekkers van rommelhypotheken (die de trigger voor de financiële meltdown vormden) inmiddels weer met hun zelfde oude streken bezig zijn: het verstrekken van dubieuze leningen aan financieel zwakke consumenten.

Een derde aflevering in de serie, tenslotte, beschrijft hoe het de leidinggevenden van een aantal grote zakenbanken is vergaan, die met miljarden aan belastinggeld overeind moesten worden gehouden.

De eerste persoon wiens wel en wee wordt besproken, is Richard Fuld, voormalig CEO van Lehman Brothers Holdings Inc.:

Fuld is living comfortably.

He has a mansion in Greenwich, Conn., a 40-plus-acre ranch in Sun Valley, Idaho, as well as a five-bedroom home in Jupiter Island, Fla. He no longer has a place in Manhattan, since he sold his Park Avenue apartment in 2009 for $25.87 million. […]

The myriad investigations into the causes of the crisis revealed that under Fuld’s watch, Lehman executives toyed with the company’s finances to make that leverage look better than it really was using what some Lehman employees called an “accounting gimmick” called Repo 105, according to the official bankruptcy report by Anton Valukas of the law firm Jenner & Block.

The tactic allowed the company to characterize a short-term loan as an asset sale and then use the money from that false sale to cut debt. By doing so, Lehman appeared to have less debt and more cash. Lehman used Repo 105 transactions to cut the debt on its books by as much as $50 billion just before it announced quarterly earnings, giving investors a false impression of the bank’s financial health. […]

Fuld, in testimony before the Financial Crisis Inquiry Commission, blamed Lehman’s failure on the government’s decision not to give it a bailout.

“Lehman was forced into bankruptcy not because it neglected to act responsibly or seek solutions to the crisis, but because of a decision, based on flawed information, not to provide Lehman with the support given to each of its competitors,” he testified.

“There is sufficient evidence … that Fuld was at least grossly negligent,” Valukas wrote in his report. […]

En dan is er Jimmy Cayne ex-CEO van de firma Bear Stearns:

Cayne, who lives in a $25 million apartment in New York’s Plaza Hotel, can be found almost every day in cyberspace hosting an online bridge game. […]

That he’s opted for bridge over finance is telling, as Cayne was much criticized for spending more time on golf and bridge than on dealing with the crises that were crushing his firm. […]

Like Fuld, Cayne lost about $900 million on paper when Bear’s stock plunged, but he took home plenty before the crash. He earned $87.5 million in cash bonuses from 2000 to 2007 and sold stock worth about $289.1 million in those years […]

En niet te vergeten Charles O. Prince III die op 5 november 2007 terugtrad als CEO van Citigroup – vlak nadat zijn bedrijf bekend maakte dat het ergens tussen de acht en elf miljard dollar was kwijtgeraakt door in rommelhypotheken te investeren:

“Given the size of the recent losses in our mortgage-backed securities business, the only honorable course for me to take as Chief Executive Officer is to step down,” [Prince] said in a statement. Prince walked away with a golden parachute worth about $33.6 million.

From 2000 through his resignation, Prince took home $65.2 million in cash salary and bonuses […]

Degenen die (toen en nu) de protestbeweging Occupy Wall Street wegzetten als een stelletje ongewassen hippies zouden zich toch eens achter de oren moeten krabben…

  1. 1

    Wat je er nog even vergeet bij te vermelden is dat Fuld in de jaren ervoor 900 miljoen dollar betaald had gekregen. Daarvan was een deel in opties en aandelen die waardeloos werden na de ondergang van Lehman, maar hij had in de loop der jaren voor >500 miljoen gecasht.
    Dat is dus meer dan een half miljard, niet voor iemand die een keer een briljant idee had, risico nam, een bedrijf begon en de jackpot binnen sleepte, maar in essentie een veredelde loonslaaf…

  2. 2

    @1: maar in essentie een veredelde loonslaaf…

    Iemand die een aanzienlijk uitbetaling in kapitaal – in dit geval aandelen – ontvangt behoort tot de bezittende klasse. Loonslaaf my arse.

  3. 3

    Ach moet ik me echt drukken maken om deze psychopathische geldverslaafde idioten??? De politiek en de financiële wereld zijn beiden zo corrupt en incompetent als de pest. Het zal mij echt mijn reet roesten, hopelijk stort de hele boel binnenkort nog veel harder in elkaar als toen met het faillissement van Lehman Brothers. Ik hoop het van harte! Alle optimisme over economisch herstel is in mijn optiek ronduit lachwekkend.

  4. 4

    @0:” Degenen die (toen en nu) de protestbeweging Occupy Wall Street wegzetten als een stelletje ongewassen hippies zouden zich toch eens achter de oren moeten krabben…”

    Nee de mensen die niet snappen dat deze mensen misbruik hebben gemaakt van de hebberige aard van de ‘gewone man’ moeten zich achter de oren krabben, als niemand hun flut producten had gekocht dan was dit probleem er nooit geweest.

    If it sounds too good to be true, it probably is..

  5. 5

    @4: Das dan weer zo een kul vvd argument: eigen verantwoordelijkheid. Agent er is bij mij ingebroken: ja ullig maar eigen verantwoordelijkheid had je maar goed hang en sluitwerk moeten hebben, hoge muren, kantelen, slotgracht, ophaalbrug, prive bewakingsmilitie eigen verantwoordelijkheid tenslotte.

  6. 6

    @5: Niks kul argument, de mensen die dergelijke dingen kochten hadden praktisch allemaal euro-tekens in de ogen, het kon niet, nou blijkbaar kon het wel op.

  7. 7

    @6: Wie heeft er nu geen euro tekens in de ogen? Een zekere reageerder hier die graag in Duitsland boodschappen ieder geval….een beetje gezond verstand is prima, maar gezien het gegeven dat er wel erg veel rotzooi is aangesmeerd aan iedereen van hoog tot laagopgeleid is toch een teken aan de wand dat het toen allemaal niet zo doorzichtig was voor velen.

  8. 9

    @8: Vroeger had men een ander beeld van een bankier dan van een handelaar in tweedehands auto’s.

    Als de crisis in 2008 ons iets heeft geleerd dan is dat het feit dat je bankiers niet kan vertrouwen. De crisis is niet ontstaan omdat we zo dom waren. De bankiers hebben misbruik gemaakt van het vertrouwen dat ze bij velen genoten. Ze hebben ons volstrekte flauwekul en rommel aangesmeerd.

    Tien jaar geleden heb ik bankiers trots horen verkondigen dat hun belangrijkste bezit het vertrouwen van het publiek was. Dat zijn ze nu kwijt. Dat we nog gebruik maken van hun diensten komt voort uit een gebrek aan alternatieven.

  9. 10

    @9: “Als de crisis in 2008 ons iets heeft geleerd dan is dat het feit dat je bankiers niet kan vertrouwen.

    De enige die je kan vertrouwen ben je zelf, voor de rest niemand.

  10. 11

    @8: de meeste mensen weten weinig van auto’s, maar als ze bij een erkende garage een auto kopen (denk aan BOVAG), mogen ze verwachten een goed werkende auto te krijgen, zonder verborgen gebreken. Als er later gebreken naar voren komen, is de garage verantwoordelijk. Waarom zou dat bij banken anders moeten zijn?

  11. 13

    @9
    De bankiers hebben het vertrouwen zo kunnen misbruiken vanwege de domheid van het grote publiek. Politici ook overigens. Die domheid bestaat vandaag de dag nog steeds. En die bestond 10 jaar terug ook al. Het is onderdeel van de realiteit, er is in al die jaren niets veranderd, Helemaal niets.

  12. 14

    @10:
    “De enige die je kan vertrouwen ben je zelf, voor de rest niemand.”

    Je hoeft niet zo stoer te doen hoor. Alsof je je eigen boontjes wel kan doppen.

    Vertrouwen is een van de belangrijkste grondslagen van een samenleving en economie.

    Als je dit niet kan inzien en niet eindeloos veel voorbeelden kan bedenken waarbij je blindelings op je medemensen vertrouwt, heb ik het met je te doen en raad ik je aan professionele hulp in te schakelen.

  13. 15

    @10: “De enige die je kan vertrouwen ben je zelf, voor de rest niemand.”

    Dat komt omdat Bolke een militaire achtergrond heeft. Daar leer je al gauw dat al dat gelul over teamgeest en kameraadschap hol geklets is, als het er werkelijk op aankomt.

    Maar als ik in de trein stap, moet ik er toch wel op kunnen vertrouwen dat het onderhoud zodanig is dat die niet elk moment uit de rails kan lopen.

    Of dat nu, na de privatiseringen, nog steeds zo is, dat is natuurlijk een open vraag. Bij besparingen worden nogal eens de prioriteiten verkeerd gelegd.

  14. 16

    @14: Bolke steekt dan ook nooit de weg over bij een verkeerslicht. Want daarvoor is vertrouwen vereist dat andere automobilisten remmen voor een rood licht. Sterker nog, Bolke neemt nooit deel aan het verkeer, want als er ergens veel vertrouwen in anderen is vereist, is het daar wel. Bolke zit de hele dag binnen, stoer commentaren op internet te plaatsen.

  15. 18

    interessante serie: +1.. Wel wrang om te lezen dat een groot deel van de veroorzakers van de puinhoop hun straatje heeft schoongeveegd en is blijven doen wat ze altijd al deden: draaien en hun zakken vullen..

    Gelukkig heeft Obama de bezem erdoor gehaald, maar ik denk niet dat de cultuur in de financiële wereld veel veranderd is..

  16. 20

    @17: Hey collega flapdrol, je moet nooit een gevecht in gaan waar bij je weet dat je minder bent als je tegenstander, het zelfde geld voor dit soort dingen, als je er niet genoeg van af weet heb je 2 keuze’s
    Zorg dat je het wel te weten komt of begin er niet aan.
    Maar in de problemen komen door je eigen gebrekkige kennis is toch echt je eigen schuld en niet van een ander.

  17. 21

    @2 Oneens.
    De man heeft nooit persoonlijk risico genomen en is gewoon binnen de bank opgeklommen. Dan eindigt hij aan de top en krijgt daar, in dienst van “de aandeelhouder”, gigantische aandelen en optiepakketten, ook min of meer risicoloos (want zelfs als de tent stuk gaat, is hij honderd keer binnen).

    Kortom, in essentie is de man altijd in loondienst geweest. Dat maakt de beloning des te absurder.

  18. 22

    @21
    Bolke, jij hebt duidelijk geen idee wat er gebeurd is in de VS. In normale mensentaal zijn er gewoon heel veel mensen bewust belazerd door de banken. Dan kun je wel zeggen ‘eigen schuld, dikke bult’, maar dat is minimaal veel te kort door de bocht.

  19. 24

    @20: @17: ” je moet nooit een gevecht in gaan waar bij je weet dat je minder bent als je tegenstander,”

    De wereld als een militair conflict.

    In dit verband is het argument natuurlijk volstrekt onzinnig, aangezien de voorwaarde van “gelijke wapens” in de relatie met banken volstrekt illusoir is. Dat betekent in de praktijk dat je dus nooit zaken zou moeten doen met een bank.

    Alhoewel ik sterk naar dat standpunt neig, is dat natuurlijk in de praktijk volstrekt onmogelijk, zeker als je beroep met zich meebrengt dat je geen pensioen hebt en zelf voorzieningen voor je ouwe dag moet treffen.

  20. 25

    @14:

    Misschien dat Bolke met vertrouwen wat anders bedoelt dan jij. Voorspelbaarheid van anderen is iets anders dan vertrouwen namelijk.

    Zo kun je erop vertrouwen dat wanneer de staat verdwijnt, we volgende struikrovers hebben in Nederland. Maar in dat voorbeeld is vertrouwen eerder een mate van voorspelbaar heid