O Brother, Where Art Thou?
26 jaar geleden kwam deze geweldige film uit die zich afspeelt in het landelijke Mississippi in de zomer van 1937. De film volgt drie ontsnapte gevangenen die op zoek zijn naar een verborgen schat, en hun ontmoetingen met tal van uiteenlopende mensen. Het verhaal is een moderne satire die losjes gebaseerd is op Homerus epische Griekse gedicht De Odyssee.
And for all you woke, liberal, treehuggin hippies, just sit back and click them play button.
Man of Constant Sorrow.
Down to the River to Pray.
Reacties (1)
Kijk eens aan broer, hebben we toch nog wat gemeenschappelijk! Wat een smakelijke, humoristische film is dat toch: vol zelfspot en optimisme.
En dan moet je bedenken dat dit zich afspeelt tijdens de Grote Depressie. Maar als je die film ziet, lijkt Mississippi een soort wonderlijk sprookjesland, vol komische en soms mythische figuren, en doldwaze quasi-gevaarlijke situaties waar onze stuntelende protagonisten steeds weer slechts met wat kleerscheuren uit weten te ontsnappen.
Wat me trouwens niet eerder was opgevallen: waar de aalgladde babbelaar Everett* hier herhaaldelijk struikelt over het woord ‘accompanist’, krijgt de dommige en agressieve Pete het in één keer uit z’n strot, al spreekt ‘ie het onjuist uit (“All except for our accompa.. nuhst.”)
Dat soort subtiele knipogen, daarmee tonen de gebroeders Coen hun meesterschap in het scriptschrijven.
–
* Ulysses Everett McGill: “Well, I don’t want FOP, goddammit! I’m a Dapper Dan man!”