Klimaat in verkiezingsprogramma’s | Nieuwe Wegen

ANALYSE - Update 12 februari 2017: Dit artikel is geheel herschreven. Op 2 februari verscheen een heus verkiezingsprogramma. Dat is veel uitgebreider dan de paar standpunten die we eerder zagen.

Nieuwe Wegen is gestart met Jacques Monasch, oorspronkelijk van de PvdA. We zijn benieuwd hoeveel overeenkomst met de PvdA er te vinden is op klimaatgebied. We hebben het verse programma doorgespit.

Het eerste punt dat we tegenkomen zit onder de kop “NIEUWE WEGEN naar een eerlijker en minder elitair belastingstelsel”:

Trendsetters die het elektrisch rijden omarmden, met alle extra kosten en ongemakken van dien, worden nu met de afschaffing van de gewichtscorrectie getrakteerd op extra hoge aanslagen motorrijtuigenbelasting. Door de loodzware accu’s zijn hun auto’s immers loeizwaar, en dus de aanslagen extra hoog. Faire verhoudingen tussen wie wat betaalt moeten worden hersteld en zwalkend beleid moet worden gestopt.


We zullen deze maar positief interpreteren, ook al staat er niet expliciet hoe dit gecorrigeerd gaat worden.

Ook bij “NIEUWE WEGEN voor het MKB” vinden we onder “Een evenwichtiger innovatiemiddelenbalans” een indirecte verwijzing:

Daarbij gaat het om projecten van branchegenoten, maar ook om projecten met bedrijven van aanpalende branches. Energiebesparing in woningen en gebouwen is een sprekend voorbeeld, maar ook hergebruik van materialen.

Daar halen we dus uit dat ze ook wel iets via het MKB in innovatie op het vlak van duurzaamheid willen steken. Hoe en hoeveel? Geen idee.

Onder “NIEUWE WEGEN voor de agrarische sector” wordt gesproken over eerlijke prijzen voor landbouwproducten. Daar zit een uitgebreid verhaal omheen en het wordt niet concreet gemaakt hoe dit in een maatregel om te zetten. Maar die eerlijke prijs betekent als het goed is dat het duurder wordt. En dat leidt tot bewustere consumptie. Dus een heel klein plusje.

Dan komt er een interessant hoofdstuk: “NIEUWE WEGEN voor wonen en duurzaamheid”.
Hierin lezen we als eerste:

Algemeen
We bevinden ons in een overgangsfase. De samenleving zoals we die nu kennen moet zich gaan ontwikkelen naar een leefwereld in balans. Ecologisch en economisch verantwoord. Bewustwording is de eerste stap naar een toekomstbestendige duurzame samenleving. Wij Nederlanders maken deel uit van een wereldbevolking die zich bewust moet worden dat transitie nodig is om onze aarde leefbaar en bewoonbaar te houden. Vanaf nu moet het anders. De belangrijkste uitdaging voor de samenleving is weer binnen de draagkracht van de aarde te gaan leven. Om in onze levensbehoeften te voorzien gebruiken we als mensheid veel grondstoffen. Zoveel zelfs, dat we op dit moment meer gebruiken dan de aarde ons jaarlijks kan leveren. We verbruiken 1,5 aarde, terwijl we toch maar één aardbol tot onze beschikking hebben. Ook niet-hernieuwbare grondstoffen (erts, olie, uranium) worden schaarser en schaarser. Deze grondstoffen worden vaak maar eenmalig gebruikt. ‘Op = Op’.

Mooie woorden. Nu, hoe gaan ze dat aanpakken?

Duurzame samenleving
Het is zaak deze lineaire productiesystemen zo snel mogelijk om te zetten naar gesloten kringlopen. Op deze manier maken we het voor de toekomstige generaties mogelijk om in hun behoeften te kunnen blijven voorzien. Een duurzame samenleving belast de aarde niet meer dan dat zij aan kan.
Dat zal inhouden dat wij onze levensstijl en de inrichting van onze samenleving fundamenteel zullen moeten aanpassen. We richten ons op dat wat in onze eigen invloedssfeer ligt: concrete stappen binnen de lokale gemeenschap. Je kunt hierbij denken aan het versterken van lokaal voedsel, lokale energie, duurzame mobiliteit en economie. Dit maakt regio’s veerkrachtiger en minder afhankelijk.
Ons toekomstbeeld gaat verder dan een samenleving die het gebruik van natuurlijke grondstoffen en hulpbronnen heeft teruggedrongen. Het gaat over een hoge levenskwaliteit met een lage milieubelasting. Het gaat over een samenleving met wakkere, betrokken burgers. Het gaat over inwoners die met overtuiging kiezen voor een ecologisch, economisch en sociaal duurzame samenleving.

Nog mooiere woorden. Maar ik heb geen flauw idee wat er nu precies gaat gebeuren en hoe ze dat vorm gaan geven…

Naar een circulaire economie
In economische zin gaan we van duurzaam ondernemen naar een circulaire economie. Grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen worden zo efficiënt mogelijk gebruikt. Producten zo vervaardigd en gebruikt dat ze eenvoudig opgeknapt, hersteld of uit elkaar gehaald kunnen worden. Productketens hebben een biologische en/of technische kringloop.

Ja? Maar wat willen jullie nou concreet doen om dit mogelijk te maken????

Burgerparticipatie
Burgers moeten de kans krijgen deel te nemen aan dit proces. Uitbreiding van de subsidieregelingen m.b.t. groene energie kan daarbij helpen, maar liever zien we de prijzen dalen bij energieleveranciers. Duurzaamheid moet betaalbaar zijn voor iedereen, investeren in duurzaamheid bereikbaar voor iedereen. Vooral groene en blauwe provincies zetten in op innovatieve, vernieuwende manieren waarop energie geproduceerd kan worden. Nederland moet hier het voorbeeld geven en koploper worden.

Uhm, ze zeggen alleen wat ze niet doen. Maar ik lees hier niet uit hoe dat “inzetten op innovatieve, vernieuwende manieren” gaat plaatsvinden. Krijgen die geld? Wordt het verplicht? Hoe????

Verouderde energiesystemen
Verouderde energiesystemen moeten gefaseerd worden afgebroken. Bijvoorbeeld de kerncentrale in Borssele, waar dit jaar gestart zou worden met de ontmanteling. Er is nog steeds geen oplossing voor het kernafval, de uranium voorraden slinken. Laten we ervoor zorgen dat toekomstige generaties deze problemen niet voor hun kiezen krijgen. Onze technologieën kunnen deze uitdagingen aan. Er bestaan oplossingen die niet alleen gevonden kunnen worden in wind, zon, getij, en alternatieve kernenergie. Er zijn werelden te ontdekken.

Het begint aardig te irriteren, die vaagheid. “Er zijn werelden te ontdekken”? Gewauwel.
Overigens betekent het versneld sluiten van Borssele, zonder concrete andere maatregelen, dat de afhankelijkheid van fossiele centrales tijdelijk groter wordt.

Ze sluiten het stuk af door te zeggen dat het Groningergas terug tot 12 miljard kuub per jaar moet. Zonder daarbij aan te geven wat er verder gebeurt.

Onder het stuk over mobiliteit kunnen we alleen als pluspunt halen dat ze gaan voor meer Randstadnet. Niets over wegvervoer, luchtvaart o.i.d.

En dat was het.
De neiging om strafpunten uit te delen voor vaagheid is groot.
Maar goed. Ook zonder strafpunten stelt dit programma niet veel voor. De intentie lijkt er te zijn, maar wordt niet vertaald. Maar er staan ook niet veel maatregelen in die het erger zullen maken. En ze noemen het Klimaatakkoord van Parijs. Dus ze willen zich ergens aan houden. En ze zijn zich bewust van meer relevante aspecten in deze dan sommige andere partijen.
Maar veel meer dan een 2,5 kan ik ze niet geven.