Quote van de Dag: Drastischer aanpak

@5: dat is maar een deel van de beeldvorming rond een partij. Als partij of persoon heb je zelf maar beperkte invloed op de beeldvorming, die grotendeels door anderen (politieke mee en tegenstanders en de media bijvoorbeeld) wordt bepaald, en dat altijd alleen maar het beeld is, dat bij anderen van je (partij) bestaat.

Een slecht beeld kan ontstaan door het beeld, dat tegenstanders van je schetsen en / of een slechte representatie in de media. Zie bijvoorbeeld VBB over de PvdA, die erkent, dat de PvdA hooguit een deel van de blaam treft, maar vervolgens toch het beeld oproept, dat de PvdA toch als enige schuld heeft (“Ze worden, zeer terecht, door steeds minder mensen serieus genomen”). Ook het fascistoïde imago van de PVV is voor een groot deel aan de tegenstanders te danken.

Regeringsdeelname is nadelig voor het imago, omdat de daar gesloten compromissen regelmatig niet overeen zullen stemmen met de in verkiezingen uitgedragen beelden. Tenzij het uitgedragen beeld het traditionele ‘CDA’ beeld van de compromissen zoekende partij is, wat, als anderen dat gaan uitdragen (Bos over de laatste regeringsdeelname: “wij zijn bereid. we ontlopen de verantwoordelijkheid niet”, enz), al gauw als draaikonterigheid uit wordt gelegd.

Genuanceerdheid en realiteitszin maken de marketing ook veel moeilijker. Ongenuanceerde, botte uitspraken, waar nooit enige verantwoordelijkheid voor is gedragen en die nooit waargemaakt kunnen worden, doen het goed aan borreltafel in vette schreeuwerige krantenkoppen. Die zijn dus ideaal voor een beeldvorming, die ‘recht door zee’ of ‘weten wat je wil’ uitstraalt. Een mooie slogan, gevolgd door genuanceerde maars en mitsen, kan gemakkelijk gepresenteerd worden als een beeld, dat je het zelf niet meer weet.

Mark presenteert in #8 enkele bekende en na te zoeken feiten, maar het algemene beeld van de PvdA over die periode is in volstrekte tegenspraak met die feiten. Dat beeld is in de periode daarna zorgvuldig gecreëerd door de andere partijen en de media. Waar de PvdA op de rem trapte en vond, dat we de geïmporteerden als volwaardige landgenoten moesten behandelen, bleven anderen over [i]gast[/i]arbeiders praten. Daardoor werd het voor anderen mogelijk de PvdA als opkomend voor de allochtonen te presenteren (beeldvorming), terwijl het beeld, dat zij zelf door hun nadruk op het ‘gast’ zijn van de allochtonen juist de integratie tegen hebben gehouden. De beelden kloppen dus niet of maar ten dele met de werkelijkheid, maar zijn zeker niet het beeld, dat de PvdA zelf uit draagt of droeg.

Dat gezegd zijnde ben ik wel met je eens, dat de PvdA al vele jaren lang een heel slechte marketingafdeling heeft, en dat dat de negatieve beeldvorming door de anderen een stuk gemakkelijker heeft gemaakt. En helaas is het de laatste tijd steeds meer zo, dat beeldvorming belangrijker is dan feiten.

@14: [q]ik heb nergens beweerd dat de fout zit in de marketingafdeling[/q]
Vind jij dat zij het wel goed gedaan hebben dan?

[q]je moet niet de redenen voor het slechte imago buiten de PvdA zoeken[/q]
Dat doe ik ook niet, ik wijs er slechts op, dat de beeldvorming over de PvdA niet alleen binnen de PvdA gezocht moet worden.

[q]Het beeld “u draait en u bent niet oneerlijk” blijft niet plakken bij een consistente partij[/q]
Zeker zijn er ook binnen de PvdA oorzaken aan te wijzen, die dat imago versterken. Bijvoorbeeld: als de PvdA goede marketing bedreef, zou ze dat weten te verkopen als een hoog democratisch gehalte van de partij, waarin verschillende stromingen op basis van argumenten elkaar weten te overtuigen en op grond waarvan soms koerswijzigingen door worden gevoerd (lees het goed, want ik zeg niet, dat dat terecht of onterecht is, maar geef slechts een aanwijzing van hoe ze dat zouden moeten proberen te verkopen). Als de PvdA dat beeld echter verkoopt, hebben ze wel met de nadelen van de genuanceerde uitspraken te maken. ‘Wij staan hier voor en zullen ons nooit van het rechtse spoor af laten brengen’ of ‘ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg’ bekt veel lekkerder. Als je het met dat soort uitspraken eens bent, hoef je je nooit meer zorgen te maken en nooit meer zelf na te denken. Er zijn geen veranderende omstandigheden. Er zal nooit een andere keuze gemaakt worden.

[q]Een partij met een visie op de toekomst staat niet toe dat een kabinet twintig commissies aan het werk zet, nadat al twee jaar redelijk weinig gepresteerd is[/q]
Als die partij de enige is, die over het beleid beslist, is dat een waarheid als een koe. Helaas is dat niet het geval. Daarnaast gaat het bij het aangestipte voorbeeld niet om een visie op de toekomst, maar om het afhandelen van de gevolgen van het crisismanagement, waarvoor deze regering vanuit vele richtingen (m.n. het buitenland) veel lof toegezwaaid heeft gekregen. Dat er de laatste 2 jaar weinig zichtbaars is gepresteerd, ben ik met je eens, maar of we het ook eens zijn over de oorzaken daarvan, weet ik niet. Mijn mening daarover is, dat een nieuw kabinet het eerste jaar het beleid van het voorgaande kabinet, dat de begroting op heeft gesteld, uitvoert en daar slechts mondjesmaat van af kan wijken. In het tweede jaar is dit kabinet geconfronteerd met de crisis.

Als je dus van je zin maakt “het probleem zit OOK in de haarvaten van de partij zelf” ben ik het met je eens. Als je wil zeggen, dat het alleen of vooral aan de partij zelf ligt, niet.

PS: for what it´s worth: ik heb ooit 1 keer PvdA gestemd en dat achteraf altijd als een vergissing bestempeld. Meestal stem ik niet, omdat, ondanks alle retorische verschillen, we altijd door min of meer dezelfde kabinetten geregeerd worden, of dat nu centrum links of centrum rechts is. Ik schrijf dit niet om de PvdA te verdedigen, maar om de systematiek rondom beeldvorming in de politiek gedeeltelijk bloot te leggen, waar nog veel meer facetten aan vast zitten. Zo is bijvoorbeeld de afschildering (het proberen de beeldvorming te beïnvloeden) van de pers als overwegend links een de laatste jaren vrij succesvolle tactiek van rechts. Er zijn geen onderzoeken, die die afschildering ontegenzeggelijk bewijzen (hooguit is er sprake van een licht linkse oriëntatie), maar het algemene beeld is toch, dat de pers links zou zijn. Zoiets kan gebeuren. In mijn jonge jaren (60er, 70er jaren) was het algemene beeld eerder, dat de pers rechts was. In al die tijd is de pers echter nauwelijks veranderd (qua politieke keuze). Beide beelden zijn onterecht, maar toch wordt er van het beeld gebruik gemaakt. Nu is de PvdA er het slachtoffer van, want als de pers links is en de PvdA het slecht doet, kan dat “natuurlijk niet” aan de pers liggen. In mijn jeugd heeft het rechtse imago van de pers mee geholpen aan de teloorgang van de christelijke partijen in de politiek, die, samen met de PVV, de laatste jaren geprofiteerd hebben van het linkse imago van de pers (en de VVD profiteert niet van het vele werk, dat zij op dat beeldvormingsgebied verzet hebben, omdat zij via paars toch met links geassocieerd worden).

Wat kan de PvdA doen? tsja, oplossing is simpel. Eens naar de kiezer gaan luisteren en niet keer op keer het zogenaamde “onderbuik” gevoel en borrelpraat negeren.
Maar ja, dat is nu net wat ze al jarenlang niet gedaan hebben en nog steeds niet doen.

@1: PvdA is het symbool van alle misstanden in dit land;
Van alle misstanden is wat overdreven maar ‘t klopt grotendeels wel.

Probleem voor de PvdA lijkt me niet zozeer te liggen in de schuld voor immigratie of (gebrek aan) integratie maar aan het (tot voor kort?) wegkijken van de problemen die het oplevert, het betuttelen, het pamperen van foute moslims, het wat vreemd omgaan met religie als ‘seculiere’ partij, het steeds maar weer toegeven aan het CDA (ook het D66 probleem van een paar jaar geleden), het draaikonten van Bos cs, Hamer tout court, … maar vooral de hoeveelheid pedante PvdA politici die het alleen nog lijken op te nemen voor moslima’s met hoofddoekjes en ‘werkers’ in de subsidiesector.

Zie ook stukje van Joris Polman op [url=http://www.dejaap.nl/2009/10/6/frans-bauer-en-de-ziekte-van-de-pvda]DeJaap[/url]

@22: keurige beschrijving van het PvdA probleem. Het probleem zit niet in de aantoonbare feiten (“Probleem voor de PvdA lijkt me niet zozeer te liggen in de schuld voor immigratie of (gebrek aan) integratie”), maar in het subjectieve en niet op feiten, maar op meningen, gebaseerde beeld van die partij, dat je daarna op schrijft.