Zutphense slachter gaat wolven inzetten

SATIRE - De Zutphense slachter Buikspek heeft in Rusland een roedel wolven gekocht om varkens op een natuurlijke manier te doden. ‘Voor de varkens is het een ellendige manier om aan hun eind te komen, maar bewuste consumenten zullen er blij mee zijn.’

‘Omdat ambachtelijk slachten op steeds meer weerstand stuit, zijn in de loop der jaren machines ontwikkeld die de klus snel klaren’, legt directeur Johannes Zwezerik van Buikspek uit. ‘Een halve minuut ademnood en de dieren zijn zo verdoofd dat ze van hun dood weinig merken. Ook tegen die vorm van verdoving ontstaat echter steeds meer verzet. Tegelijkertijd hebben veel mensen weinig moeite met een gruwelijke dood als het maar op een natuurlijke manier gebeurt. Een hert of rund dat wekenlang verhongert in een natuurgebied tot het van uitputting omkomt, leidt gek genoeg tot weinig protest bij dierenliefhebbers, maar weer wel bij vleeseters die slachtmachines normaal vinden.’

Dit bracht Zwezerik op het idee van de wolven, die volgens hem in een hoog tempo varkens kunnen afslachten als ze maar hongerig genoeg zijn. ‘De dieren bloeden dan op een natuurlijke wijze dood en zijn een beetje aangevreten, maar het grootste deel van het vlees is goed bruikbaar. We denken op deze manier biologisch vlees extra meerwaarde te geven voor de bewuste consument. Het wordt wel iets duurder, maar dat hebben onze klanten ervoor over.’

Vetgemest

Inmiddels heeft Buikspek een grote stal naast de slachterij uitgerust met kunstgras op de bodem en een drainagesysteem voor het bloed. Aan de ene kant worden enkele honderden varkens nietsvermoedend binnen gebracht. Van de andere kant komen zo’n twintig wolven.

Directeur Zwezerik denkt dat het in een uurtje bekeken kan zijn: ‘De varkens kunnen geen kant op en zijn sowieso te vetgemest om aan de wolven te ontkomen. Het is uiteraard niet prettig om te horen en te zien, die schreeuwende en stuiptrekkende varkens, maar de natuur is nu eenmaal wreed. Als het gedaan is krijgen de wolven hun portie, terwijl een robotsysteem de rest van de varkens naar de lopende band schuift ter verdere verwerking.’

Hoewel het vooralsnog een kleinschalig experiment betreft, ziet Zwezerik grote mogelijkheden, zeker nu de wolf weer in het wild in Nederland voorkomt. Strategisch geplaatste varkensvelden zouden kunnen voorkomen dat wilde wolven zich vergrijpen aan schapen die nog niet voor de slacht bedoeld zijn. Ook afschieten van wild zou verleden tijd kunnen worden door gerichte wolveninzet.

Een grootschalige slachtmethode zal de wolveninzet nooit worden, erkent Zwezerik: ‘We doen dit in de eerste plaats voor mensen die van diervriendelijk varkensvlees houden. Dat zijn er gewoon niet zoveel. Het gros van onze klanten heeft geen problemen met de vlugge, vrijwel pijnloze slachtmethode van de machine.’

  1. 1

    Ik betwijfel of de liefhebber van biologisch vlees, die geen groeihormonen en antibiotica wil, het wel zal inruilen voor een kans op rabiës.
    En dat is nog maar één mogelijk aspect. Want wat er mis is met ècht ambachtelijk slachten, dat is natuurlijk de prijs. Elk varken met een minimum aan respect met de hand doden, kost de industrie teveel manuren. Want ook meneer Zwoerd doet het niet voor niets.

  2. 3

    @1 Rabiës zitten we niet op te wachten, daarom mijn nieuwe innovatie: varkenspest! (ongevaarlijk voor mensen).

    As we speak worden ontelbare kilo’s varkensvlees weggegooid, vanwege een 100% natuurlijk virusje (bijna een ouderdomsziekte te noemen, bosjes senioren overkomt hetzelfde met influenza). Zonde van het vlees!

    Gewoon een stal vol infecteren, en na een martelgang van koorts, open wonden, niet te stoppen diarree, longontsteking en oogslijmvliesontsteking, is er een grote kans dat het varken uiteindelijk overlijdt zonder tussenkomst van nare messen in een slachthuis.

    Desgewenst kan het varken dan natuurlijk wel vroegtijdig geëuthanaseerd worden op een diervriendelijke en vrijwel pijnloze manier door het te verdoven alvorens de halsslagader door te snijden.

  3. 5

    @3: En dan, als de kinderen van dat vlees eten en ze er duf van worden, je afvragen of ze misschien toch stiekem aan de borrel hebben gezeten.

    De rest van jouw reactie breng herinneringen aan kerst 2003 bij me boven. Toen zijn we op het laatste moment nog even een weidewinkel in gewipt en moeten we via het handvat van het winkelwagentje het norovirus hebben opgelopen. Nu zou ik die ervaring hier uitermate beeldend kunnen beschrijven, maar in de wetenschap dat ook fijnbesnaarde geesten vanavond aan een kerstdis zullen aanzitten, denk ik dat bovenstaande volstaat.

  4. 10

    @6: @7: In het betreffende wikipedialemma vindt de lezer symptomen die zeer letterlijk genomen kunnen worden. Ondanks dat ik me daarvoor en erna nog nooit zó beroerd heb gevoeld, verwonder ik me er nog steeds over dat de maaltijd zo pardoes als een compacte bal terugkwam en via de muur in de gereedstaande emmer stuiterde. Dat was toch wel een ervaring die niet te koop is.