1. 2

    Ben je dan al eens een keertje op reis, begint het na een paar dagen tocht te kribbelen; wat nieuws ?! Loop je voorbij een Spaanse, Griekse, what-ever kranten kiosk … Ligt daar (in det Nederlands) enkel .. De Telegraaf.
    Plof, weg curieusiteit !

  2. 4

    Opmerkelijke uitkomst daar de gemiddelde Telegraaf lezer altijd moord en brand mekkert over hoe slecht het met het land gaat. Mijn eerste Telegraaf herinnering gaat terug naar mijn geboortedorp alwaar ik als jongen bij kapsalon Pepita zat te wachten op mijn halfjaarlijkse knipbeurt. Ik hoorde kapsalonsloerie 1 tegen kapsalonsloerie 2 zeggen: “Oow moet je nou kijken er is weer een moord gepleegd, ze hebben een lijk gevonden onder het viaduct bij …”. De nadruk lag heel sterk op WEER een moord, alweer een moord… “Oow wat erg” reageerde kapsalonsloerie 2 “waar gaat het naartoe met dit land?”. Ik was verbluft en totaal gefascineerd door de conversatie. Bij mij thuis stonden er nooit moorden in de krant, ja grootschalige moorden in Verre Landen en als het over Nederland ging dan ging het over ingewikkelde kwesties als het WAO-stelsel of de kustverdediging. Maar dergelijk triviaal nieuws was iets nieuws voor mij. We lazen thuis de Volkskrant in de tijd voordat deze krant ten prooi viel aan het populisme. In kapsalon Pepita moet de kiem zijn gelegd voor mijn verguisde theorie van het bestaan sociaal-maatschappelijke niches. Inmiddels word ik van alle kanten, uit alle spuigaten bestookt met triviaal nieuws en lees iedere dag op GeenStijl wel weer iets over “het vre-se-lijke nieuws van een ontsnapte TBS-ert…” en zit ik dus in wezen dag-in-dag-uit in kapsalon Pepita. Help!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren