1. 3

    Dat is toch niet verrassend te noemen? Geld uitgeven en banen scheppen is Keynes. Bezuinigen en afwachten is Friedman. Dat er nu minder banen bij komen is het gevolg van de politieke keuze voor een bepaald economisch model. Bij economische groei levert dat de rationale voor sommigen om meer geld uit de economie te mogen halen (dankzij hen draait de economie zo goed), en in een recessie hoeven ze niet meer te betalen dan anderen (want dat is de schuld van de economie, niet hun schuld). Dat zien we vandaag ook maar al te goed. Een behoorlijke groep mensen heeft meer van de economische groei van de laatste decennia geprofiteerd dan anderen, maar nu er in een recessie om bijdragen wordt gevraagd, mag er niet om extra bijdragen van de rijkeren gevraagd worden. Of beter gezegd: het mag wel gevraagd worden, maar er komt niets van terecht, want het is gemakkelijker om de uitkeringen en de middeninkomens aan te pakken, en de mensen die de beslissingen nemen, zitten niet in die groepen…

  2. 4

    Vroeger leidde recessie tot werkverschaffing om iedereen aan de slag te houden. Tegenwoordig leidt recessie tot bezuinigen omdat de inkomsten tegenvallen. En bezuinigen doe je door ‘processen efficiënter’ te maken, ofwel door al die loonslaven op straat te zetten en minder producten en diensten af te nemen.

  3. 5

    Altijd mooi om te zien hoe men van Keynes in aan adem overgaat op inkomensverdeling, die blijkbaar altijd onterecht is in de ogen van sommigen. Dat doet links, omdat er geen relevante onderbouwing meer is voor Keynes theorie, waardoor er voor een veel efficiëntere benadering wordt gekozen: inspelen op gevoelens.

    Daargelaten wil ik Perdo er toch even op wijzen dat links in dit land zich voornamelijk inzet voor behoud van uitkering, ww etc en niet voor meer werkgelegenheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren