Een aanpak voor Griekenland gebaseerd op IMF onderzoek

Terwijl het Griekse drama dit weekend nieuwe hoogte-, of misschien passender dieptepunten bereikt vroeg Ashoka Mody, bezoekend professor internationale economische politiek aan de Princeton Universiteit, zich eerder deze week af hoe een aanpak voor Griekenland er uit zou zien als IMF onderzoek als basis zou dienen.

De aanpak van de Eurogroep bestaat volgens Mody al 5 jaar uit:

  • Borrow more money (this time mainly from the European authorities) to repay one group of creditors (the IMF, to which substantial repayments are due);
  • Stay focused on more austerity, steadily increasing the primary surplus (the budget surplus not including interest payments); and
  • Undertake structural reforms—changes in labour and other markets to improve the Greek economy’s longer-term growth potential.

Om te laten zien waarom dat al vijf jaar niet de gewenst resultaten geeft verwijst hij naar drie uitkomsten van IMF studies:

  • Over-indebted countries struggle to grow.
  • Austerity in a weak economy is self-defeating (Blanchard and Leigh 2013). As the budget deficit is reduced, the economy slows down, and the ability to repay debt is undermined. Indeed, austerity can be self-defeating (Eyraud and Weber 2013).
  • Structural reforms have, at best, an uncertain payoff (IMF 2015). In Box 3.5 of this recent chapter from the IMF’s World Economic Outlook, the updated finding has a long pedigree. Policy measures can possibly create an environment for growth in the long-run, but no immediate payoffs should be expected

Hoe zou een programma voor Griekenland er dan wel uit moeten zien?

  • Forgive Greek debt so that it comes down to 50% of GDP payable over 40 years.
  • Scale down the banking system, which has been badly damaged and will continue to create vulnerabilities.
  • And agree to a flat 0.5% of GDP primary surplus over the next three years, which even Greece can deliver.

Volgens Mody komt de schuldenkwijtschelding bij het voortzetten van de huidige aanpak in kleine beetjes. Wat tot langdurige pijniging van Griekenland en z’n schuldeisers leidt.

Open waanlink

  1. 1

    Met zoveel redelijke voorstellen en terechte kritiek op de Europroep, geloof ik niet meer dat er bij de Eurogroep redelijke mensen zitten. Ik vertrouw ze niet meer. Ze staan voor andere belangen dan medemenselijkheid, democratie en menselijke waardigheid en Europese solidariteit. Ik schaam me voor de Nederlandse inbreng van Dijsselbloem en vind het jammer dat mijn land tot het kamp van de boosdoener behoort.
    Ik was gewaarschuwd door de ondemocratische omgang met het referendum over de Europese grondwet, zowel door de Nederlandse politiek als door de EU.
    Er moet wel wat gebeuren tot ik weer wat vertrouwen in de EU en in de politiek terugkrijg. Ik kan me daar nog niets bij voorstellen.

  2. 4

    @1: Of het IMF veegt haar eigen straatje schoon in angst voor de consequenties. Het IMF wil wel vaker hoge eisen stellen, bijvoorbeeld in Zuid Amerika waar het landen naar de filestijnen geholpen heeft.

    Ik blijf het een raar iets vinden deze discusie, het voelt alsof iedereen van Griekenland links tot rechts, IMF, Europese Raad en EU haar en wie er ook maar te maken mee heeft…. straatjes aan het schoonvegen zijn.

  3. 5

    @3:
    De relatie is onherstelbaar beschadigd. De EC/eurogroep doorbreken alle diplomatieke normen en de Grieken voelen zich dusdanig gekrenkt dat een akkoord er niet meer gaat komen. Ik ben benieuwd hoe deze lijn zich gaat voorzetten ivm de naderende onderhandelingen met het VK. Het worden interessante tijden.

    Bijv: je kan een land niet uit de euro zetten en de Grieken kunnen zelf euros bijdrukken. De Grieken kunnen wel een verzoek indienen uit de EU te stappen, wat goedgekeurd moet worden door de raad. Echter, diezelfde raad komt bijeen zonder de Grieken. Iets wat zeer ongebruikelijk is. Tevens stemt de raad niet meer unaniem. Het ljjkt er dus op dat de Grieken de facto er niet meer bijhoren. Politiek weegt hier dus zwaarder dan de waarde van verdragen.

  4. 6

    “The Eurogroup is an informal group. Thus it is not bound by Treaties or written regulations. While unanimity is conventionally adhered to, the Eurogroup President is not bound to explicit rules.”

    Dijsselbloem faalt totaal!

  5. 7

    @6: De eurogroep komt inderdaad informeel bijeen, maar is wel geformaliseerd onder het Lissabon verdrag. Ze komen een dag voor ecofin bijeen en enkel eurogroep leden van ecofin (eurogroep dus) mogen stemmen over besluiten mbt de euro.Dat gebeurt doorgaans unaniem, omdat het verdrag beperkt rept over deze groep. Hun besluiten hebben dezelfde rechtsbasis als ecofin besluiten.
    Dat Dijsselbloem zich beroept op de informele omgangsvorm is een zwaktebod. Daarmee creëer je chaos. Wie is het volgende lid dat niet meer mag aansluiten, maar wel gebonden is aan zn regels?

  6. 8

    @1: ….vertrouwen in de EU . Een kleine nuance. De Eurogroep is niet gelijk aan de EU. Dijsselbloem spreekt namens de regeringen van de lidstaten die de euro hebben ingevoerd, dus ook namens Rutte en zichzelf. Niet, althans niet direct, namens de Europese burgers of het Europees parlement. Het democratisch tekort in Europa is nergens zo duidelijk als het bij het beleid inzake de euro.

  7. 9

    @4 de genoemde voorstellen zijn niet afkomstig van het IMF. Het is hoe een aanpak voor Griekenland er volgens Ashoka Mody van Princeton University uit zou zien als de uitkomsten van IMF onderzoek gebruikt werden.

  8. 10

    @8: Onder de EU vallen de Europese burgers niet. De EU bestaat uit 7 instituties, waarvan Dijsselbloem geen enkele vertegenwoordigd.

  9. 11

    @9: Ik heb het niet over de voorstellen maar de “adviezen” die in dit artikel staat, die volgens het IMF goed zijn.

    Het klinkt me wat raar in de oren, omdat ze in Zuid Amerika en Afrika hele landen kapot hebben bezuinigd…. daardoor voelt het wat als schuld afschuiven om zo de eigen huid te redden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren