1. 6

    Het is gewoon niet waar (netto) denk ik. Dus niet grappig.

    De paar britten die ik over Thatcher heb gesproken zijn netto ook positief over haar. Het land zat echt muurvast.

  2. 14

    Zonder Reagan en Thatcher was er inderdaad geen kredietcrisis geweest, dan hadden we het economische dal waar we toen in zaten in 1 rechte streep kunnen doortrekken naar het dal waar we nu in zitten. Het is te hopen er snel een nieuwe Thatcher en Reagan op staat om het puin te ruimen, van Brown en Obama moeten we het economisch niet hebben, dat is inmiddels wel gebleken.

  3. 15

    You’d never guess from all this fevered snobbery and retrospective catastrophism that average economic growth in Britain in the dismal 1970s, at 2.4% a year, was almost exactly the same as in the sunny Thatcherite 1980s – though a good deal more fairly distributed – and significantly higher than in the free-market boom years of the last two decades. Nor would you imagine that there was far greater equality and social mobility than after Thatcher got to work. Or that, while industrial conflict was often sharp in the 1970s, there was nothing to match the violence of the riots and industrial confrontations of Thatcher’s Britain.

  4. 16

    Eens met … #13 ! Maar wat #12 betreft … “The Century Of The Self” (Adam Curtis), meer nog dan de kwalijke rol van die twee zeer symbool staande personen ?

    25 jaar later immer relevant : Robert Wyatt in 1985 (klikmelink)
    “They say the working class is dead, we’re all consumers now
    They say that we have moved ahead – we’re all just people now
    There’s people doing ‘frightfully well’ there’s others on the shelf
    But never mind the second kind this is the age of self”

  5. 17

    àls Thatcher en Reagan al niet verantwoordelijk waren (en waarom zou Wyatt het niet over haar hebben in die magsitrale song?), dan zijn zij wel de vertegenwoordigers die de graaicultuur hebben gelegitimeerd.