Van woorden en daden

“Throughout the ages we struggled to obtain our civil liberties inch by inch, but today we give them up by the mile.”
Niet slecht gezegd, me dunkt. Is het afkomstig van een nieuwe ster aan het Amerikaanse politieke firmament die in de voetsporen van Benjamin Franklin wil treden?

Ik heb er nog eentje: “I agree with the writer that once said that fear doesn’t prevent the situation one fears, but instead creates it. I’d rather see myself as a salesman that trades in chances than a merchant of fear.”
Prachtig, behalve dat het me wat steenkolerig Engels voorkomt, maar dat kan komen omdat ik de laatste tijd alleen nog maar tuinier- en kookprogramma’s kijk op de BBC.

Vooruit, de laatste: “I really don’t see why we can’t start a discussion on the mortgageinterestdeduction.”
Jaaa, godsudoku! Dat zijn gewoon de uitspraakjes van D66’er Alexander Pechtold. Deze minister (van Bestuurlijke Vernieuwing) (en Koninkrijksrelaties) is druk doende zichzelf te lanceren als het vooruitstrevende redelijke alternatief binnen het kabinet. Een groot deel van Nederland lijkt vagelijk te vermoeden dat wat het kabinet doet allemaal wel ergens voor nodig is. Maar de vraag of de ‘manier waarop’ ook de juiste is, drukt de populariteit van de Balkyboys tot het minimum. In zo’n situatie zal het kabinet de rijen koste wat kost gesloten willen houden. De coalitiegenoten van CDA en VVD zullen naar aanleiding van de laatste kritische kanttekeningen van Pechtold zijn zelfontstoken lancering nu geen vrije baan meer gunnen.

Nadat Pechtold’s uitspraak ‘Het probleem van Den Haag is Den Haag’ twee weken terug pontificaal als kop op de voorpagina van de Volkskrant prijkte, lijkt gisteren een kritieke grens te zijn bereikt. In het blad van de SPG-jugend (Ons Contact), bekritiseerde hij Balkenende voor zijn herhaalde waarschuwingen voor terreuraanslagen. Dat draagt in Pechtold’s ogen bij aan doemdenken, “Volgens mij moeten we onze kop koel houden. De laatste tijd word ik me gewaar hoe overdreven Nederlanders reageren op de terreurdreiging. Alsof onze steden vol zitten met terroristen.”

Je hebt van die mensen die ieder etentje aangrijpen om hun stokpaardjes van stal te halen en hun disgenoten ermee om de oren te slaan. Doorgeslagen aanhangers van een Marxachtige analyse van de klassenstrijd bijvoorbeeld, willen maar wat graag anderen ervan overtuigen dat het de schuld van ‘de’ kapitalisten is dat natuurrampen veelal arme gebieden treffen. Of selfmade miljonairs die maar niet begrijpen waarom die Hutu’s en Tutsi’s niet eventjes wat businessplannetjes (hoeft niet lang te zijn, zeg vier A4’tjes), schrijven om hun gezinnen uit de malaise te halen. Op zich kunnen hieruit in het restaurant of de kroeg nog best vermakelijke gesprekken voortvloeien, maar je ziet niet vaak dat zulke personen in hun werkdagelijks leven verantwoordelijkheid dragen op een vlak waar de koers 180 graden verschilt van het vizier van het trappelende stokpaardje. Bij de D66-minister lijkt zo’n situatie zich wel voor te doen.

Alexander Pechtold heeft zich de rol aangemeten van een soort professionele luis in de pels. Wel verantwoordelijkheid dragen voor het kabinetsbeleid, maar naar buiten toe telkens op de andere kant van de zaak wijzen, en dat ook nog eens met betrekking tot andermans portefeuille. Een beetje een puber met zwarte kousen-ouders, wiens hormonen hem dwingen om dan maar buitenshuis vieze woordjes te gaan roepen. Op zich zit het met de woorden wel goed, ik kan me althans slechtere manifestaties van ministeriële groeistuipjes voorstellen. Maar hoe staat het ondertussen met de daden van Pechtold en zijn partij D66?

Aan mooie woorden heb je niets als je uiteindelijk toch telkens de verantwoordelijkheid voor een tegengestelde koers aanvaardt. Inschikken kan met goedkeuring van de fractie of indirect, door herhaalde gedoogsteun van de LPF (waardoor de D66-regeringsdeelname toch wat vrijblijvend wordt). Ik ben bijvoorbeeld benieuwd waarom de partij in het recente debat over de bewaarplicht van (communicatie)verkeergegevens opeens haar kritische reserve verloor? Inhoudelijk kan ik me goed vinden in de opmerkingen van Pechtold. Maar ik zou liever zien dat deze bij de kabinetsvergaderingen aan de orde komen en aldaar worden meegewogen in de maatregelen die het kabinet neemt, bijvoorbeeld op het gebied van terreurbestrijding, dan telkens weer zo’n Haags kaasstolpstormpje in een glas water geserveerd te krijgen.

  1. 2

    Volgens probeert Pechtoldt D66 zichtbaar te maken in het kabinet (was een belofte op het Paascongres). Maar of ie ook de macht/ballen heeft om woorden in daden om te zetten…? Misschien kan ie een kabinetscrisisje forceren?

  2. 4

    Toch, wat de post ook al zegt, hij surft goed door, met wind mee.

    Het raadsel van deze tijd is JPB. Vergeet niet hoe die begon, ook niet gek met wat ideeën (meer rechts dan goed, maar toch), hield zijn kapsel tegen de mediawind in, gaf het gevoel van nu gaan we ferm aan de slag. Dat is allemaal weg. Maar, lui, het zat er wel, er was energie. Sparring partner bij de aanvang van B-1 was mr. Donner. Die is zijn leidsman en ondergang geworden. Geef Balkenende een Wim de Bie kado en je zult weer eens wat zien.

  3. 5

    Zijn uitspraken zoals boven zijn prima in orde. Het zou alleen wat sterker overkomen als hij ze niet steeds de volgende dag zou terugnemen en voor Balkenende door de knietjes gaat. In plaats van iemand met lef is het nu gewoon een slappe zak.

  4. 7

    Even over de bewaarplicht:

    Wanneer gaan ze het nou eens over de haalbaarheid hebben?
    En waarom hebben ze dat niet als eerste gedaan? Dan was die discussie allang afgelopen.

  5. 8

    aiai, het veulen wordt hengstig, we castreren hem, er is maar plaats voor een stamhengst, een briestige tophengst in dit huishouden, hij zal zich gedienstiger gedragen op stal. Man, stap toch op, hoe vaak ik niet ‘lucratieve aanbiedingen’ heb afgehouden om trouw aan mezelf te blijven mezelf en me niet onnodig nog meer te frustreren door mezelf te loochenen voor een paar centen meer, iet extra veel, veel meer dan ieder ander … daarom ben ik zo’n dom wezen, zo’n loser natuurlijk. Je bent een lafaard, je lijkt wel te lijden aan het ‘gijzelaarssyndroom’ en verliefd te zijn op de beulen die je de ballen afknijpen. Trek die stekker er dan uit, laat je verdomme niet kaalscheren en in een dwangbuis wegstoppen.

  6. 11

    Ik vind Pechtold qua uiterlijk en presentatie een mislukte kopie van Hans Wijers, maar ja daar kan de beste man niets aan doen natuurlijk.
    Hij moet alleen wel gaan uitkijken dat hij door zijn gejojo straks niet ook nog eens een tweede (licht verbeterde) Hilbrandt Nawijn wordt.
    Vooralsnog zijn de dingen die hij roept gelukkig wel verstandig. Als dit soort punten straks in de verkiezingscampagne terugkomen, ga ik er hard over denken weer eens op D66 te stemmen.
    Voordeel van Pechtolds handelen is trouwens dat hij binnen coalitie waarschijnlijk zo veel krediet verspeeld heeft, dat hij het nog iets maken van bestuurlijke vernieuwing verder wel kan vergeten. En dat lijkt me maar beter ook.

  7. 12

    Maar als D66 juist teveel op Pechtold lijkt (allerlei dingen roepen, maar als het puntje bij paaltje komt laf terugkrabbelen), wordt het natuurlijk nooit meer wat met die partij.

  8. 13

    Juist Bloem, en dat wordt des te gevaarlijker voor D66 als Groen Links met hun recente liberaal manifest aantrekkingskracht gaan uitoefenen op de schijnbaar nogal harde kern van 4-6 zetels van D66.

  9. 14

    Bloem, dat is wel het manco van D66 ja. Als je niet gewend op je principes te staan, krabbel je met je pragmatische opstelling al te snel terug bij onvoldoende kans van slagen.
    Aan de andere kant heb je hierdoor geen excuus voor niet goed nadenken.