Parlementair verslaggever Rutger van Santen is door zijn werkgever de Wereldomroep teruggeroepen naar Hilversum. Aanleiding voor de maatregel is een interview dat de verslaggever had met GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi op de nichezender Het Gesprek (filmpje). Hierin liet van Santen zich van een vrij duidelijke anti-Wilders kant zien. Volgens hoofdredacteur Wim Jansen van de Wereldomroep is gebleken dat Van Santen 'te emotioneel betrokken is bij zijn onderwerp, te veel belanghebbende is geworden en geen journalistieke distantie meer in acht kan nemen' (Volkskrant). Van Santen zit de komende maanden in Hilversum. Dat zijn indrukwekkende blogskilZ van de heer van Santen met tal van prachteigenschappen waar de oude media geen raad mee weten (die aldus in frequentie zullen blijven halveren tot ze niet alleen begraven maar ook dood zijn), te weten: het met enthousiasme en emotionele betrokkenheid berichten over onderwerpen, het niet verbloemen van (ideologische) belangen bij maatschappelijke vraagstukken en het overschrijden van achterhaalde journalistieke grenzen. Wij vragen u:
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Ergens een week of twee geleden waren de uitreikingen van de Dutch Bloggies. Omdat ik ietwat afgeleid was, heb ik het dit keer niet zo direct gevolgd. Maar in mijn poging de leesachterstand in te halen, merk ik dat ook dit jaar de DB’s weer voor de nodige ophef hebben gezorgd. En dan specifiek in de categorie politiek. Wij waren één van de genomineerden in de eindronde, net als vorig jaar toen het ook een zootje werd. Nu is dit stukje er niet om alsnog te proberen de eer naar ons toe te trekken. Als iemand het namelijk verdient, is het wel David Rietveld. Zoveel originele initiatieven verdienen een grote pluim. En dat David nauwelijks buiten zijn eigen partij kijkt (duh) is ten eerste niet waar en ten tweede niet relevant. Sterker nog, het politieke landschap zou veel leuker worden als er meer partijbloggers waren van zijn kaliber.
Maar ik wil alle ophef wel gebruiken voor twee andere zaken. Ten eerste een constructieve benadering van hoe het jureren van die specifieke categorie in de toekomst beter zou kunnen gaan. En ten tweede gelijk even wat navelstaren naar Sargasso als politiek weblog.
Laat ik beginnen met het jureren van de DB’s. Nederland kent eigenlijk geen serieuze alternatieven voor de DB’s, dus het is moeilijk vergelijkingsmateriaal te vinden. Maar ik kan me zo voorstellen dat de juryleden van te voren de lijst van overgebleven kandidaten krijgen en die dan voorafgaand aan de finale bespreking even bezoeken. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat alle juryleden alle genomineerde blogs dagelijks volgen. En daar komt dan toch een uitdaging om de hoek kijken. Hoe bepaal je de kwaliteit van alle genomineerde weblogs over een heel jaar? Immers, een beetje weblog produceert ergens tussen de 150 en de 1500 (wij bijvoorbeeld) postjes in een jaar. Alleen al voor de categorie politiek zou je in de eindronde dan snel tussen meer dan 5000 postjes moeten beoordelen. Dat lukt geen mens. Dus gaat het waarschijnlijk op basis van een steekproef waar het zwaartepunt op de recente postjes zal liggen. En dat is een gemiste kans. Want hoe haal je dan de juweeltjes er uit?
Vandaar mijn voorstel. Als je nou eens de genomineerden in de eindronde zou vragen een samenvatting te maken van de meest relevante posts relevant voor de categorie waar ze in zitten. De bloggers weten immers zelf prima wat de leuke en prikkelende stukken zijn geweest. Spaart de jury veel zoekwerk en maakt het vergelijken veel interessanter.
Sterker nog, als deze samenvattingen ook gepubliceerd worden, is het voor het publiek ook makkelijker om mee een oordeel te vormen over de genomineerden. Dat maakt het geheel veel levendiger.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“I haven’t died yet,” said Michael Arrington, the founder and co-editor of TechCrunch, a popular technology blog. The site has brought in millions in advertising revenue, but there has been a hefty cost. Mr. Arrington says he has gained 30 pounds in the last three years, developed a severe sleeping disorder and turned his home into an office for him and four employees. “At some point, I’ll have a nervous breakdown and be admitted to the hospital, or something else will happen.”
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
