Israël houdt handen van Obama vooralsnog schoon

Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Arno Uijlenhoet beoogd kandidaat Europese verkiezingen 2009 en woordvoerder van Newropeans Nederland, een Europese politieke beweging voor meer democratie in Europa. Het is wellicht een wat cynische benadering, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Israël de afgelopen weken het machtsvacuüm in de Verenigde Staten heeft gebruikt om nieuwe feiten te realiseren in de strijd tegen Hamas in de Gazastrook. Hoe kan het plotselinge en disproportionele machtsvertoon van Israël anders worden verklaard? Hamas is alweer een hele tijd aan de macht in de Gazastrook en ja met enige regelmaat werden er vanuit de Gazastrook raketten op Israël afgevuurd. Dat was echter niet nieuw. En natuurlijk, in de strijd tussen Hamas en Fatah, de beweging waarop de machtspositie van president Abbas stoelt, leek Hamas aan de winnende hand. En toch: Enkele uren na de inauguratie van Barack Obama als 44ste president van de Verenigde Staten, kwam het bericht dat Israël al zijn troepen uit de Gazastrook heeft teruggetrokken. Of de militaire doelen zijn gehaald is niet duidelijk, feit is wel dat deze ‘politionele actie’ ineens ten einde is.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Enric Borràs (cc)

Obama’s uitdaging: Het Midden-Oosten

Vandaag plaatsen we een eerste gastbijdrage van Hoite Vellema, oud-student Internationale Betrekkingen aan de UvA.

Obama 2008.jpgVolgende week dinsdag treedt Barack Obama aan als commander-in-chief van de Verenigde Staten. Direct na zijn aantreden staat hij voor een aantal dringende beslissingen over met elkaar samenhangende kwesties in het Midden-Oosten. Obama krijgt te maken met Irak, waar zich een overbelast Amerikaans leger bevindt, met Iran dat waarschijnlijk zeer binnenkort nucleaire capaciteit kan verkrijgen, met zwakke regeringen in Libanon en de Palestijnse gebieden (die bedreigd worden door militante islamitische groeperingen), met een geëscaleerd Israël-Palestina conflict en met het eigen verlies van geloofwaardigheid in de regio, door jaren van falen en wanbeleid.

Al deze kwesties vergen Obama’s onmiddellijke aandacht. En hoewel ze apart aangepakt moeten worden, beïnvloeden ze elkaar direct en indirect.

Allereerst moet Obama een echte dialoog met Iran aangaan, waarbij het voorwaarde is dat Iran zijn verrijkingsprogramma tijdelijk stopzet. Als Iran hiertoe bereid is dan kunnen de VN-sancties worden opgeheven en anders verscherpt. Een genormaliseerde relatie met het Westen en nieuwe economische stimuli zijn de andere bargaining chips tijdens de onderhandelingen. Ook de militaire optie mag niet van tafel, maar mag alleen gebruikt worden als laatste redmiddel. De kosten zijn te hoog en de risico’s te groot. Koste wat kost moet wel voorkomen worden dat Iran in de huidige machtsbalans de beschikking over kernwapens krijgt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het peilmetertje van de Amerikaanse ondergang

U had het al gelezen op uw favoriete kwetsblog geenstijl nietwaar, de VS gaat ‘kapot in de ergste economische crisis ooit’. Onze Amerikaanse vrienden verkeren sinds eind 2007 al in een economische neergang, de zogeheten recessie.

Oftewel er worden minder hummer’s, hamburgers, coladrankjes en computerchips gemaakt in deze tijden van crisis. De mensen worden bij bakken ontslagen want niemand kan het spul wat uit Amerikaanse fabrieken komt meer betalen. Al die productie is niet meer nodig. Probleempje van teveel schuldenlast van Amerikaanse burgers die afbetaald moet worden, en dat doet pijn in de portemonnee. De economie van de VS is in vrije val, en de bodem is nog lang niet in zicht.

Wij ontspringen de dans ook niet, maar om aan te tonen dat het gras niet altijd groener is bij de buren van over de zee, en om een beetje inzicht te krijgen in de staat van de Amerikaanse economie, presenteren we op sargasso een nieuwe serie postjes als peilmeter. Daarin de laatste informatie over de economische ondergang van de Verenigde Staten, weergegeven in zinvolle grafiekjes. Klik verder onder de postopeningsgordel voor de laatste cijfers over werkloosheid en de industriële productie in de VS evenals de dollar/euro verhouding. Updates en uitbreidingen volgen te pas en te onpas.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du jour | Darwin leeft in VS-protest

“”This is the first time that being a Darwin – or a Steve – has paid off!…This came to me for reasons entirely beyond my control. I appreciate the honor, but I realize that I’m just a vessel for the name(s) that I carry.”

Dr. Steve Darwin (nee, geen familie van Charles), professor in de ecologie and evolutionare biologie aan Tulane University in New Orleans, kan er de humor er wel van inzien. Het kostte de organisatoren de nodige hoofdbrekens, maar is hen gelukt om een Darwin én Steve als duizendste wetenschapper in te schrijven in hun actie tegen de stijgende aanhang van het creationisme in de VS.
Het National Center for Science Education is al in 2003 deze ludieke actie gestart. Project Steve, genoemd naar de inmiddels overleden Stephen Jay Gould, een fervent NCSE-supporter en tegenstander van het creationisme.
Men maakte het zich extra moeilijk door alleen wetenschappers met de naam Steve, Stephanie (of daarop gelijkende namen, samen ongeveer 1 procent van de Amerikaanse bevolking) op te nemen in het anti-creationismepamflet.
Dat een Darwin nu ‘Steve #1000’ is geworden, zal niet geheel toeval zijn. Maar het komt wel mooi uit dat hij ook uit Louisiana komt. Daar werd in 2008 een wet van kracht die leraren notabene het recht geeft om in het onderwijs met creationistische flauwekul de evolutietheorie in diskrediet te brengen.
Aan die kant van de grote plas is het allemaal nog een paar graadjes erger gesteld.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour | Slurpen maar

‘De crisis van de Amerikaanse auto-industrie kent drie schuldigen: fabrikanten die voor de easy buck gaan met producten die niet toekomstbestendig zijn, de politiek die de trucks en SUV’s niet durfde aan te pakken, en een consument die met zijn hormonen denkt, in plaats van met zijn verstand’.
Nee, hier geen superdeskundige aan het woord, maar gewoon een bovenmodale columnist met een goed journalistiek geheugen. Het feit dat de drie grote fabrikanten van VS-benzineslurpers (Ford, General Motors en Chrysler) 17 miljard dollar aan steun in de schoot krijgen geworpen (en van Obama nog eens eenzelfde bedrag eisen als hij aan het bewind komt) heeft nogal wat commotie veroorzaakt. Ook internationaal wordt deze stap fel bekritiseerd. Immers, deze fabrikanten zijn tegen beter weten in gewoon bakken blijven bouwen met een kolk in de tank. Lieten zich vervolgens deklasseren door Japanse en Europese merken, die wél doorhadden dat zuinig de trend zou worden.
En dan te bedenken dat dit niet de eerste keer is. Ook na de oliecrisis van 1973 (even nostalgisch terugdenken aan de autoloze zondag van Den Uyl) lieten de Amerikanen het bij een mislukt experiment van ‘compact cars’, om alras weer terug te keren naar de Hummer-tanks en superspacy SUV’s. Misschien zijn Amerikaanse mannen generiek toch kleiner geschapen en dient de grootte van hun mobiel ter compensatie van een en ander. Anders is niet goed te verklaren waarom de zaken zijn gegaan zoals ze zijn gegaan.

Vorige Volgende