Opvallende ontwikkelingen deze week in de blogosfeer in de VS. Twee zeer bekende en populaire conservatieve bloggers nemen openlijk afstand van het huidige "rechts" in de VS. Als eerste stapte Charles Johnson van Little Green Footballs uit. Hij is onder andere bekend van Rathergate. Hij vatte de redenen van zijn vertrek samen in een top 10 van pijnpunten. Hier punt 4: "4. Support for anti-science bad craziness (see: creationism, climate change denialism, Sarah Palin, Michele Bachmann, James Inhofe, etc.)" Om vervolgens af te sluiten met: "And much, much more. The American right wing has gone off the rails, into the bushes, and off the cliff. I won’t be going over the cliff with them." Duidelijke taal. De volgende die vertrok was eergisteren Andrew Sullivan van the Atlantic / The Daily Dish.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Gisteren heeft President Obama zijn ‘nieuwe’ aanpak van de Taliban in Afghanistan en Pakistan gepresenteerd op de militaire academie West Point (NYT). De veronderstelling is dat de veiligheid van de Verenigde Staten en haar bondgenoten nog steeds zou (kunnen) worden bedreigd door Al Qaeda dat opereert vanuit Afghanistan en Pakistan; uitvalsbases moeten ‘kost wat kost’ aan deze terreurorganisatie worden ontzegd. Het zou hier niet gaan om een ‘war of choice’ maar om een ‘war of necessity’.
Obama’s ‘grand strategy’ bevat drie samenhangende kernelementen: Ten eerste een militaire strategie, vooral gericht op: de opleiding en training van de Afghaanse strijdkrachten en politie, zodat vanaf juli 2011 al kan worden gestart met de terugtrekking van de eerste Amerikaanse eenheden uit Afghanistan, het ‘breken’ van het momentum van de steeds succesvollere Taliban en de vergroting van de veiligheid van (bepaalde) bevolkingscentra. ‘Afghaniseren’ van de oorlog dus.
Het tweede element betreft een ‘civiele’ strategie onder andere gericht op beter bestuur, bestrijding van corruptie (onder andere door de decentrale gezagsstructuur te versterken en niet afhankelijk te blijven van de corrupte Karzai), en het stimuleren van economische ontwikkeling. Het derde element heeft betrekking op een partnership met Pakistan, tenslotte zijn de stabiliteit van Afghanistan en de regio onlosmakelijk verbonden met het vermogen van Pakistan om de Taliban in de eigen achtertuin te bestrijden.
Het is maar goed dat we in Nederland geen bindend referendum hebben, anders krijgen we hier ook Zwitserse of Amerikaanse wantoestanden.
Ik ben het niet vaak met Guusje ter Horst eens, of liever gezegd ik luister niet graag naar wat ze te zeggen heeft, maar in dit geval heeft ze volkomen gelijk. In Zwitserland heeft het volk met een ruime meerderheid besloten dat er geen nieuwe minaretten naast de vier bestaande gebouwd mogen worden. Eerder al in 2008 koos de meerderheid van de bevolking van California voor Proposition 8 waardoor het homohuwelijk weer werd afgeschaft.
In beide gevallen is het zeer twijfelachtig of de voorstellen niet strijdig zijn met de wet of internationale verdragen. Het is duidelijk dat het volk geen benul heeft van de wet en graag terugkeert naar ouderwetse achterlijkheid. Bij deze referenda blijkt de angst voor verandering groter te zijn dan het respect voor het gelijkheidsbeginsel.
Daarom is het maar goed dat deze tirannie van de meerderheid in Nederland niet tot de mogelijkheden behoort.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Deze regering zal de wetenschap en de wet niet langer negeren” (Volkskrant)
Lisa Jackson, hoofd van de Environmental Protection Agency (EPA), reageert hoopvol op het nieuws dat de Amerikaanse overheid voortaan erkent dat broeikasgassen ‘de gezondheid en het welzijn van het Amerikaanse volk bedreigen’. Bekijk de persconferentie, direct na een commercial van Opel ‘Wir Leben Autos’: hierrr. Zelfs als de Senaat geen wet aanneemt op klimaatbeleid dan nog zal de regering macht hebben om de uitstoot aan te pakken. Want broeikasgassen bedreigen het Amerikaanse volk en wie het Amerikaanse volk bedreigt leeft de rest van zijn leven onder de grond.
“This is only nation-building. You can’t train an Afghan Army and police force to replace our troops if you have no basic state they feel is worth fighting for. But that will require a transformation by Karzai, starting with the dismissal of his most corrupt aides and installing officials Afghans can trust.”
(columnist Thomas Friedman in The New York Times)
President Obama laat met zijn Afghanistan-beleid een vakkundig staaltje politiek laveren zien. Uit de polls blijkt nu dat het Amerikaanse volk het grotendeels eens is met Obama’s besluit om meer troepen (maar geen hele grote aantallen) te sturen. Volksvertegenwoordigers ter linker- en ter rechterzijde merken dat niemand van hun kiezers zich er verder druk over maakt, voornamelijk omdat iedereen het meeste met de werkloosheid zit en zich het liefst druk maakt over vreemdgaande sportsterren. Dus zullen de volksvertegenwoordigers zich ook niet druk maken. En dit is waarschijnlijk precies waar Obama op uit was. Maar toch, in de oorlog in Afghanistan is er één factor van het grootste belang: de mensen die in Afghanistan wonen.
Ruim een half jaar geleden (vlak voor de verkiezingen van het Europese Parlement) steeg de officiële werkloosheid in de VS plots uit boven die van de 27 landen van de EU. Hier een update van de huidige situatie op basis van de cijfers tot en met oktober:
