Het is nog nooit zo veilig geweest

Sinds 11 september 2001 lijkt de wereld in de greep van angst te zijn. Dan Gardner pakt de getallen erbij en prikt de angst door: het leven is nog nooit zo risico-arm geweest als nu. Nadat ze de beelden van de vliegtuigen die zich in het World Trade Centre in New York boorden, hadden gezien, stapten Amerikanen massaal in de auto om zich te verplaatsen. Voor hen even geen vliegen ? veels te gevaarlijk. Dat effect hield ongeveer een jaar aan, becijferde statisticus Gerd Gigerenzer. Omdat vliegen ondanks de aanslagen gemiddeld veiliger bleef dan autorijden, liepen Amerikanen door de switch naar de auto een groter risico op een dodelijk ongeluk. De aanslagen op het WTC kostte bijna 3000 mensen het leven. De daaropvolgende switch naar de auto nog eens 1600.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Eurlings en hamertjetik

Logo kamerstukken van de dagVorige week was even in het nieuws dat minister Eurlings een campagne startte voor het hebben van een veiligheidshamer in elke auto. Dit voor het geval de auto te water gaat en de elektrische ramen niet meer open willen. Kon ik me iets bij voorstellen, heb me dat ook wel eens afgevraagd. Maar het ging weer voorbij.
Tot ik vandaag in de stroom kamerstukken de brief van Eurlings voorbij zag komen. En toen ben ik er toch maar even ingedoken. Want is dit nou echt een probleem dat om aandacht schreeuwt.
Dus eerst maar getallen zoeken. In de periode 1997-2000 ging het om jaarlijks zo’n 33 verdrinkingsdoden. Maar het aantal verkeersslachtoffers is na 2000 stevig gedaald, dus ga ik maar even uit van een stuk of 25 per jaar.
Als je de factsheet goed leest, kom je tot de conclusie dat lang niet al die 25 mensen verdronken zijn omdat ze het raam niet open kregen. Vaak is er sprake van ernstig letsel voordat ze te water gaan bijvoorbeeld. Misschien waren die mensen niet in staat meer om überhaupt iets te doen. Verder heb je nog de categorie dronkenlappen (veelvoorkomende oorzaak voor het te water raken). Die waren misschien ook al ver heen en wisten niet wat te doen.

Laten we dus gemakshalve even uitgaan van 10 doden per jaar die op zich nog wel in staat waren geweest om het raam te openen, maar waar het om de een of andere reden niet lukte.
Ik heb nergens gegevens kunnen vinden waaruit blijkt in hoeveel van die gevallen de ramen niet opengingen omdat ze weigerden i.v.m. elektrisch of elektronisch falen.
En als we de brief van Eurlings goed lezen staat er in het volgende in:
Uit het onderzoek blijkt dat in de meeste gevallen elektrische raambedieningen na het te water raken niet meer betrouwbaar zijn terwijl zijramen de meest geschikte ontsnappingsweg zijn. Elektrische deurbedieningen blijken minder vaak onbetrouwbaar te worden, maar via de deuren kan men niet goed ontsnappen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Vrijwaring

Leven in een democratische rechtsstaat betekent nu eenmaal niet de vrijwaring van angst, risico’s en onveiligheid.

Aldus Drs M. Borren in haar antwoord op de stelling “Vrijspraak Hofstadgroep bewijst dat antiterrorismewetgeving moet worden uitgebreid” in het februarinummer van Filosofie magazine.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De verstikkende normen in Nederland

Er was eens een land dat trots was op zijn excessen. Dat land bracht de wereld unieke en schokkende zaken als legale euthanasie, legale abortus, gedoogbeleid, legale prostitutie, het akkoord van Wassenaar en het homohuwelijk. Deze zaken konden alleen maar tot stand komen doordat men open stond voor afwijkende meningen en afwijkend gedrag. De ideeën die daar uit voortkwamen hadden de ruimte om te groeien, te rijpen en zich te ontwikkelen tot gedragen beleid.
Afwijkingen, opstandigheid, het afzetten tegen de norm, het zijn allemaal zaken die verandering veroorzaken. Verandering is belangrijk om je constant te kunnen aanpassen in een wereld die zich snel ontwikkeld. Afwijkingen zorgen voor alertheid, spanning en discussie. Afwijken is evolueren. Evolueren is groeien.

Het land is Nederland. Een land dat zich na de verstikkende verzuiling, met voor iedere zuil eigen normen en waarden waar niemand aan mocht ontsnappen, ontwikkelde tot een ruimdenkende natie. Na de jaren 50 werd de afwijking langzaam gemeengoed.

Tot de 21ste eeuw zijn intrede deed in dat kleine landje.

Ineens waren de verworvenheden excessen. Ineens was vrijheid eng. Ineens was de afwijking de oorzaak van al het slechte dat men dacht waar te nemen.
Het zou makkelijk zijn om te wijzen naar een kwaadaardige staat die langs geraffineerde wegen volgens een groots plan bezig is de burger tot brave slaaf te knechten. Dat is echter niet waar het vandaan komt. Dat is slechts een afspiegeling van wat veel mensen schijnen te willen.
Veiligheid, als in “gevoel van geborgenheid en bescherming, afwezigheid van risico’s en gevaren” en fatsoen, als in “netjes met elkaar omgaan”, dat is wat de burgers willen. Geen rare fratsen. Geen enge dingen. Geen confrontatie.
Alles wat afwijkend is, is een bedreiging. Alleen brave winkelstraten, goed verlicht, met brave kerstmuziek en vriendelijk lachende witte kerstmannen zijn acceptabel.
De wallen moeten schoongeveegd worden om ruimte te bieden aan brave galerieën . Kunst die aanstoot kan geven wordt geweerd. Afwijkend gedrag van ouders en kinderen wordt geregistreerd in een dossier. Kraakpanden worden gesloten. Een joint roken in je vrije tijd mag niet meer voor agenten. Coffeeshops, zeker in de buurt van scholen, moeten dicht. De meest schokkende gebeurtenis van dit jaar draaide om protesterende scholieren die minder of zinvolle lesuren willen hebben….
Niet dat de mensen daar ook daadwerkelijk braver van worden. De persoonlijk verworven vrijheden wil men niet weggeven. Maar het verdwijnt wel uit het publieke domein. Het gaat ondergronds, de illegaliteit in. Wat weer leidt tot frustratie en negatieve energie.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige