Maak een einde aan de stage/werkervaringsplek!

Werkervaringsplekken vergroten immers de economische ongelijkheid: We’ve all seen them: Ads for unpaid internships can be found on billboards and listservs across the country. Every posting uses a different euphemism to justify offering full-time work for no pay, but there’s something they all forget to write: “Poor people need not apply.” Every single time you see a posting for an unpaid internship, you’re seeing a posting that’s only open to people who can afford to work for free. In countless industries, from film-making to public policy, entry-level jobs have disappeared, replaced by unpaid internships. These unpaid and unregulated positions drive down wages across the whole economy, and prevent anyone without economic privilege from getting ahead. [...] Voor bedrijven lijkt dit geweldig, maar is dat ook zo? It’s not just about the law; it’s also about attracting a diverse range of talented applicants. Employers in every industry need to ask themselves: Do we want to recruit the most talented, dedicated and skilled applicants? Or do we just want to recruit the wealthy? If organizations want workplaces that are less white and male, they should start by paying their interns. Some unpaid internships are illegal; all unpaid internships are immoral. We all deserve fair pay, and a fair shot at our dreams. It’s time to end unpaid internships. Preach it! Degene die denkt dat unpaid internships, AKA 'onbetaalde/nauwelijks betaalde werkervaringsplekken', een Amerikaans fenomeen zijn, heeft het overigens volstrekt bij het verkeerde eind.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.