Wat de groene beweging nodig heeft is niet meer denkkracht, maar meer daadkracht

van Sara Van Rompaey en Seppe De Meulder, eerder verschenen in tijdschrift ‘De Helling, (redactie Wetenschappelijk Bureau GroenLinks) Het is een vergissing om de hoop op een ecologische omwenteling te zoeken in specifieke maatregelen of een uitgestippelde route. Hoop is niet het resultaat van de openbaring van een utopie, maar van verzet tegen de noodtoestand. Wie droomt van een ander economisch systeem moet daar zijn waar het huidige systeem ravages aanricht. 1 november 1755, Lissabon. De kerken van de hoofdstad van Portugal zitten stampvol gelovigen die Allerheiligen vieren. Omstreeks kwart voor tien begint de aarde minutenlang te beven. De beving wordt gevolgd door een tsunami en een brand die bijna heel Lissabon vernietigt. Meer dan een derde van de bevolking van Lissabon laat het leven, 85 procent van de gebouwen wordt vernield. De schade blijft niet beperkt tot Lissabon. Grote delen van Portugal worden getroffen. De schokgolven van de aardbeving zijn voelbaar door heel Europa en Noord-Afrika. ‘Op de aardbeving volgde een geestbeving’ schrijft Philipp Blom in een essay voor De Groene Amsterdammer. De aardbeving van Lissabon moet zowat de meest besproken natuurramp in de westerse geschiedenis zijn. Was het dominante denkkader voordien al wat aan het wankelen gebracht, dan ging het na de aardbeving daveren op zijn grondvesten. ‘Het verhaal over 1755 gaat niet over een aardbeving, maar over de crisis van een collectief verhaal’, aldus Blom. Als er een God is, zo verwoordde de invloedrijke filosoof Leibniz het dogma van zijn tijd, dan is het een volmaakte God. En als die God de wereld geschapen heeft, dan moet deze wereld de beste van alle mogelijke werelden zijn. Voor de Franse filosoof Voltaire was de aardbeving het breekpunt om dit geloof definitief af te vallen. Als een volmaakt rechtvaardige en almachtige God deze wereld heeft geschapen, hoe verklaar je dan dat Hij zo’n afgrijselijk grote ramp laat plaatsvinden, en dat uitgerekend in het ultrakatholieke Portugal? In zijn roman Candide ou l’optimisme stak Voltaire de draak met de manier waarop Leibniz trachtte recht te praten wat krom is. Hij voerde er het personage Pangloss op, naar het beeld van Leibniz. Pangloss was huisleraar op het kasteel van baron van Thunderten-Tronck en doceerde de metafisico-theologocosmo-goedgelovigologie. ‘Het is een feit’, zo vertelt Pangloss, ‘dat de dingen niet anders kunnen zijn dan zij zijn, want daar alles gemaakt is met een doel, is alles noodzakelijkerwijs gemaakt voor het beste doel. Merk op dat neuzen zijn geschapen om brillen te dragen; wij dragen dan ook een bril.’ In enkele zinnen wordt hier de essentie van het teleologische denken samengevat. Telos is het Griekse woord voor doel. Teleologische denkers gaan ervan uit dat alles veroorzaakt wordt door een hoger gelegen doel. Dat zelfs een ramp als de aardbeving in Lissabon noodzakelijk zou zijn om een hoger gelegen doel te bereiken, was echter voor heel wat mensen moeilijk te aanvaarden. ‘Als dit de best mogelijke wereld is, hoe moeten die andere dan wel niet zijn?’, vraagt Candide, het hoofdpersonage in de roman van Voltaire, zich dan ook af nadat de aarde met een verschrikkelijk geraas begon te beven. Markt versus klimaat Flashforward naar 14 juli 2021, België. De regen valt met bakken uit de lucht. Rivieren treden buiten hun oevers; riolen lopen over. Op sommige plaatsen stijgt het water tot twee meter hoog. Auto’s drijven alle kanten op; huizen verzakken; mensen worden meegesleurd door het kolkende water. De schade is niet te overzien. Met dank aan de ontwikkeling van de wetenschap weten we vandaag dat de hevige regenval geen noodlot was, maar alles te maken heeft met klimaatopwarming. Extreme weerfenomenen hebben altijd bestaan, maar hoe verder we de klimaatontwrichting laten escaleren, hoe vaker en heviger ze zich zullen voordoen. Dat legt ook hoogleraar geografie aan de KU Leuven Nicole Van Lipzig uit. ‘Warmere lucht’, aldus Van Lipzig, ‘houdt meer waterdamp vast. Honderd jaar geleden zou een gelijkaardig regenfront waarschijnlijk niet zo extreem veel neerslag hebben gegeven. (...) Alleen een reductie van de uitstoot van broeikasgassen kan maken dat de situatie niet verder verslechtert.’ Vier maanden na de ramp schrijft Maarten Boudry, ongetwijfeld één van de bekendste filosofen van onze taalregio, een boek over klimaatverandering getiteld Waarom ons klimaat niet naar de knoppen gaat (als we het hoofd koel houden). Over de reden om dit boek te schrijven is hij duidelijk: ‘De afgelopen jaren groeide de dreiging van een klimaatcatastrofe uit tot dé voornaamste bron van vooruitgangscepticisme in ons tijdperk.’ Volgens Boudry is dit scepticisme gevaarlijk. In zijn ogen is klimaatopwarming vooral ‘de moeder van alle nevenkwalen van de vooruitgang’. De sleutel van het argument ligt hier in het woord ‘nevenkwaal’. Boudry ziet klimaatopwarming niet als een symptoom van een ziek systeem maar als een externaliteit, een probleem waarop de markt een oplossing moet vinden. De natuur is hierbij niet de essentie van ons leven, maar een wereld die buiten onszelf staat. ‘We moeten niet vervallen in fatalisme en geen remedies bedenken die erger zijn dan de kwaal’, herhaalt hij dé oneliner van verzameld rechts in het klimaatdebat. Het systeem zelf mag niet in vraag worden gesteld, dat is de expliciete inzet van zijn boek. Boudry is een uitgesproken vertegenwoordiger van het ecomodernisme, dat zich steeds duidelijker opwerpt als dé uitdager van het traditioneel ecologisch denken. De inzet van dit debat valt te vergelijken met die van het debat na de aardbeving in Lissabon. Zijn de natuurrampen een reden om ons geloof in de almacht van de markt en de voorzienigheid van de onzichtbare hand te laten vallen? Of moeten we, zoals Boudry beweert, slechts het hoofd koel houden en is er geen probleem zolang we maar vertrouwen op de innovatie en groei die het kapitalisme ons oplevert? Solidaire tegenstroom Na de overstromingen gingen we samen met tal van vrijwilligers helpen in Luik en Verviers. Waar het water was weggepompt blijft vooral slijk achter. Kamers die volledig waren ondergelopen lijken op open riolen, ook qua geur. De straat is veranderd in een vuilnisbelt. We hielpen verschillende mensen hun volledige inboedel op straat te dragen, waar vuilniswagens alles komen ophalen. Verzamelingen boeken, platen, het meubilair waarvoor men een leven lang gespaard heeft: alles naar de zak. Het was alsof we in het begin van een dystopische film waren terechtgekomen. Toch is er een groot verschil. In zulke films zien we vaak hoe bij grote rampen het dunne laagje vernis van de beschaving weg zou vallen en het ieder voor zich zou zijn: homo hominidem lupus. Het tegendeel bleek realiteit. In plaats van massale plunderingen werd er massaal eten en drinken uitgedeeld. "Solidariteit is de tederheid der volkeren" Hoewel sommige mensen duidelijk nog in shock verkeerden, was er nergens blinde paniek, maar overal spontane organisatie. Mensen zorgden voor elkaar, tal van vrijwilligers uit het hele land kwamen een handje toesteken. Een aantal mensen staken een barbecue aan, er moest tenslotte nog steeds gegeten worden. Het is op onze meest kwetsbare momenten dat onze grootste kracht naar boven komt: solidariteit is de tederheid der volkeren. Dat zeggen we niet om de situatie te romantiseren. Het is een puinhoop, zoiets wil niemand meemaken, laat dat duidelijk zijn. Maar het feit dat de situatie dramatisch is, maakt het des te belangrijker om in de rottende vruchten van een stervende wereld ook de potentiële kiemen van nieuw leven te zien: het allesvernietigende water brengt een tegenstroom van solidariteit op gang. Vier maanden na de overstromingen leven veel mensen nog steeds op de eerste verdieping omdat er beneden champignons groeien. Sommigen hebben nog steeds nachtmerries, zijn bang wanneer het begint te regenen. Het is koud, maar mensen zitten nog steeds zonder gas en dus ook zonder verwarming. Waar de verzekeringen eindelijk langskwamen kan men beginnen herop te bouwen, maar heel wat mensen zijn ook niet verzekerd en nog meer krijgen te horen dat ze niet zomaar voor alles vergoed zullen worden. ‘Iedereen is arm hier. Ik denk dat ze zich er daarom niks van aantrekken.’ Aan het woord is Kamar, uitbater van een buurtwinkel in Verviers. In een beklijvende reportage laat Yassine Atari getroffen mensen zoals hem aan het woord. ‘Het staat hier op ontploffen’, getuigt één van de buurtbewoners in Verviers. On laisse les gens dans la merde, vat Zakaria het samen. Men laat de mensen achter in de miserie, in de stront, letterlijk. Gelukkig is de solidaire tegenstroom niet gaan liggen. Tot op de dag van vandaag trekken vrijwilligers naar de getroffen regio, onder hen ook heel wat jongeren die de afgelopen jaren de klimaatstakingen mee organiseerden. We gaan mee om soep uit te delen. Een vrouw zegt: Ça fait chaud au coeur que vous êtes toujours là. Het doet deugd dat jullie er nog steeds zijn. Er leeft in de wijk sterk het gevoel dat de politiek hen vergeten is. Veel mensen zijn echt blij met de soep, maar ‘er zijn’ blijkt minstens even belangrijk. Woede en moed ‘Hoop’, zei Augustinus, ‘heeft twee prachtige dochters, woede en moed. Woede over de dingen zoals ze zijn en moed om te geloven dat ze niet zullen blijven zoals ze zijn.’ De oude wereld sterft. Geconfronteerd met de realiteit van klimaatverandering zijn we met z’n allen angstvallig op zoek naar tekenen van hoop. Dat de oude wereld sterft hoeft niet het einde van de wereld te betekenen. Ons lijkt het echter een vergissing om hoop te zoeken in een set specifieke maatregelen of een uitgestippelde route naar een nieuwe economie. Hoop is niet het resultaat van de openbaring van een utopie. Het is het resultaat van verzet tegen de noodtoestand, van woede en moed. Het is precies omdat de dingen zijn zoals ze zijn dat ze niet zullen blijven zoals ze zijn. Verandering komt er, of we dat nu willen of niet. Het gaat er niet om of je het glas als halfvol of halfleeg beschouwt. Het komt er niet op aan de situatie vanuit een ander perspectief te bekijken. Het komt erop aan het glas op te pakken en het bij te vullen. En dat zou wel eens kunnen beginnen bij de vaststelling dat het glas aan het leeglopen is. Waar het de ecologische beweging aan ontbreekt is niet denkkracht. Het komt er niet zozeer op aan een zoveelste programma voor een Green New Deal als opstap naar een postkapitalistische samenleving te schrijven. Die programma’s zijn natuurlijk belangrijk, maar waar de ecologische beweging nu vooral nood aan heeft is daadkracht. Als we echt een betere toekomst willen, zullen we hoe dan ook moeten vertrekken vanuit de miserie waarin we ons bevinden, net zoals je niet omhoog kunt springen op een trampoline zonder jezelf eerst diep te laten zakken. "Aan de onderkant van de samenleving is het doemscenario zich reeds aan het voltrekken" Ecomodernisten zoals Boudry mogen schrijven dat we niet mogen doemdenken, maar aan de onderkant van de samenleving is het doemscenario zich reeds aan het voltrekken. Oplossingen voor de klimaatverandering, zo zeggen de verdedigers van de status quo, moeten vooral haalbaar en betaalbaar blijven. Maar hoe leg je dat uit aan Lucian en zijn vrouw die met een bronchitis in hun vochtig huis leven? Hun medicijnen zijn weggespoeld, ze hebben geen geld om nieuwe te kopen. Sorry meneer, we vonden het niet haalbaar en betaalbaar om jullie te beschermen. Haalbaar en betaalbaar voor wie? Twee soorten van realisme staan hier tegenover elkaar. De eerste vorm van realisme gaat uit van wat mogelijk is binnen het huidige politiek-economische bestel. De tweede vorm van realisme gaat uit van wat nodig is om onze planeet te redden. Wie kiest voor de laatste optie en daarmee droomt van een ander economisch systeem moet daar beginnen waar het huidige economische systeem ravages aanricht, bij de mensen die er het eerst door getroffen worden. Dat is bij de mensen in Verviers, maar net zo goed bij de mensen die hun energierekening niet langer kunnen betalen en geen geld hebben voor isolatie of zonnepanelen. Het is in het formuleren van concrete oplossingen voor hun directe noden dat de twee vormen van realisme in botsing komen. Het formuleren van concrete oplossingen voor hun problemen en het samen in beweging komen om die te realiseren. Want hoop is niet iets dat je hebt of niet hebt. Hoop is iets dat we samen maken. Hoop is, zoals Greta Thunberg zegt, overal zodra we beginnen te handelen. Dit essay van Sara Van Rompaey en Seppe De Meulder won de Grote Prijs van de Gaia-essaywedstrijd 2022. De zes beste essays zijn gebundeld in het boekje ‘Het kapitalisme voorbij’, verkrijgbaar bij uitgeverij Van Gennep. Ook dit jaar wordt de Gaia-essaywedstrijd georganiseerd. Geïnspireerd op het boek 'Donuteconomie' van Kate Raworth (over een economie die sociale ondergrenzen en planetaire bovengrenzen eerbiedigt) is het thema ‘Hoe ziet jouw ideale donut eruit?’ Inzenden kan tot 25 maart 2023. Alle info bij het Wetenschappelijk bureau Groenlinks Dit artikel verscheen in de Sargasso serie Een ander kapitalisme.

Door: Foto: Flickr CC BY-NC 2.0 by Rasande Tyskar rethink capitalism Corona times Hamburg
Foto: Ivan Radic (cc)

We moeten het meer hebben over datasolidariteit

DATA - Het debat over het delen van persoonsgegevens gaat al te vaak over privacy, menen Daniel Kapitan en Egge van der Poel. Volgens de twee docenten/adviseurs moeten we het meer hebben over de maatschappelijke waarde van data delen, over datasolidariteit.

Privacy domineert nog steeds het debat rondom het delen en hergebruik van persoonsgegevens, zoals blijkt uit de discussie rondom het verstrekken van vaccinatiegegevens door het RIVM aan het CBS. Maar privacy is het probleem niet.

Maxim Februari schreef tijdens de eerste lockdown al dat het een ‘gruwelijk misverstand’ is om te denken dat databescherming om privacy van een individu gaat. Het gaat niet om een afweging tussen het private belang van privacy en het maatschappelijke belang van – in het geval van COVID – een draaiende economie en een gezonde bevolking.

Betrouwbaar data (her)gebruiken

Het echte vraagstuk is dat wij als maatschappij zoeken naar een betrouwbare en eerlijke manier om data te gebruiken en hergebruiken als collectief goed. Op Europees niveau wordt gewerkt aan wetgeving die zulk hergebruik van data mogelijk moet maken. Het feit dat de lopende consultatie duizenden pagina’s aan reacties heeft opgeleverd, geeft de complexiteit van het vraagstuk weer. Wel lijkt er consensus te zijn dat geen enkele organisatie, publiek noch privaat, een te grote vinger in de pap zou moeten hebben. Er moet steeds balance of power blijven om misstanden te voorkomen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Put Putin Away

Hopelijk zijn er ergens in de politiek-militaire kringen rond Poetin mensen die diep in hun hart menen dat Poetin echt te ver is gegaan. Dat zijn de mensen die stappen kunnen ondernemen om de man van zijn  troon te stoten.

Het welbekende gezelschap Pussy Riot riep in 2012 de Heilige Maagd al aan met een gebed dat opriep Poetin weg te bonjouren. Twee van de bandleden werden veroordeeld ot twee jaar strafkamp. Strafkamp is een van de middelen waarmee tegenstanders van Poetin monddood worden gemaakt.

Foto: Loco Steve (cc)

Selectieve solidariteit

In een week tijd is de wereld verschoven. Een grootmacht viel een buurland binnen, er woedt oorlog in Europa. Gelukkig krijgt Oekraïne van alle kanten steun – zowel van burgers elders als van andere landen en van supranationale organisaties. Je mag hopen dat dat genoeg is, en intussen innig hopen dat Poetin niet helemaal doordraait.

Deze oorlog zal hoe dan ook het wereldtoneel veranderen. Nu de EU, Canada, het VK en de VS een groot deel van de Russische banken van Swift uitsluiten, en daarmee hun internationale betalingsverkeer blokkeren, heeft China het plan opgevat om een ‘eigen’ Swift te ontwikkelen. Vrijdag dacht ik nog dat Rusland zo in de armen van China gedreven zou worden, maar zelfs China lijkt nu afstand te nemen van Rusland, terwijl Xi Jinping zijn collega-dictator bij de Winterspelen nog op een warm tête-à-tête trakteerde.

Terwijl Poetin de nieuwe politieke paria van de wereld is geworden, sluit de EU de rijen. Niet eerder was de Europese Unie zo snel en eendrachtig over straffe sancties. Zelfs Polen, dat al jaren met uittreding uit de EU flirt en recent – samen met Hongarije – nog vond dat de Europese Commissie en het Europees Hof hun rug op konden, trekt de banden met de EU aan. Bondgenootschappen tussen landen worden razendsnel geherwaardeerd.

Foto: Victoria Pickering (cc)

Steun voor vrede in Oekraïne

Snel na de Russische inval in Oekraïne kwamen wereldwijd acties en bijeenkomsten opgang om te protesteren tegen de oorlog en om solidariteit te betuigen met de Oekraïense burgers. Ook in Rusland gingen mensen de straat op om tegen de oorlog en Poetin te demonstreren.

In Rusland werden al duizenden betogers opgepakt. Onder andere in Sint Petersburg en Moskou. In  Nederland worden vandaag en morgen opnieuw een aantal acties gehouden.

Naast wat u kunt betekenen via giro 999 of het Rode Kruis, kunt u de betekenis van al die bijeenkomsten versterken. Hoe massaler de bijeenkomsten hier en elders in de wereld zijn, hoe meer ze als steun zullen worden ervaren door de burgers in Oekraïne en Rusland.

Vandaag

Hengelo:
Op het Evenementenplein bij het gemeentehuis is vanaf 11.00 uur een ‘stiltekring’ waaraan diverse organisaties en partijen uit Hengelo aan deelnemen. Ook de gemeente Hengelo zelf werkt daaraan mee.

Enschede:
Op de Oude Markt, vanaf 13.00 uur solidariteitsbetuiging met Oekraïne.
(bron: Tubantia)

Zondag

Amsterdam:
Van 14.00 tot 16.00 uur bijeenkomst op de Dam. De gemeente heeft de meerdere organisaties die iet willen doen gevraagd hun programma’s te combineren (bron: Parool).

Groningen:
De Groningse afdeling van Lux Europae organiseert aanstaande zondag een vredesdemonstratie op de Grote Markt. De bijeenkomst begint om 14:00 uur (bronnen: OogTV en Sikkom).

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Quote du Jour | Stop met discussiëren, schouders eronder

Laten we met zijn allen ons best doen: die regels dienen ergens voor. Ik zou zo graag zien dat we even stoppen met discussiëren en samen onze schouders eronder zetten.

Minister-president Rutte weer aan het woord? Nee, een 56-jarige oud-marinier en ex-corona patiënt, die zijn opname op de IC kan navertellen.

Premier Rutte en minister De Jonge zijn wel bij de officiële start van ‘Aandacht voor elkaar’, bedoeld om initiatieven en acties onder de aandacht te brengen, ter “inspiratie zijn om elkaar verder te helpen om door deze moeilijke periode heen te komen.” Op de hiervoor ingerichte website worden ervaringsverhalen vermeld en kun je in de activiteitenagenda zien wat er zo al in het land wordt gedaan.

Foto: UNICEF Ethiopia (cc)

De hele wereld gaat ons aan

COLUMN - Moe zijn we ervan, het is welletjes geweest. We willen weer uit, vakantie vieren, op terrasjes hangen, flirten op straat, weg met die maskertjes, vrienden en familie zoenen en innig omhelzen. De hoogste tijd voor versoepelingen! Het gaat toch al beter?

De vaccinatiegraad in Nederland is echter laag, hoewel de inentingen gelukkig op stoom komen. Het is daarom zeer de vraag of ze ons in al die buitenlanden waar wij naar hunkeren, wel willen hebben: zij zijn weliswaar afgeschaald naar geel, maar Nederland zelf valt vooralsnog onder de dieprode gebieden. Ik zou ons niet graag over de vloer hebben.

Onderliggend tekent zich een breder probleem af: kortzichtigheid en zelfzucht. We lijken collectief te geloven dat, zodra we hier de boel enigszins op orde hebben, we het gewone leven kunnen oppakken. Alles als vanouds, niks meer aan het handje.

Maar als corona ons iets heeft geleerd, is het dit: de hele wereld gaat ons aan en no man is an island. We weten nu dat de hele wereld knarsend tot stand kan komen door een verkouden vleermuis die ergens in China uit een boom wordt gemept en vervolgens op een markt ter consumptie wordt aangeboden. Waarom houden we onszelf dan voor dat de huidige kwart miljoen nieuwe besmettingen per dag in India, nota bene vrijwel zeker een onderrapportage, ons niet aangaan? Waarom denken we onze ogen daarvoor te kunnen sluiten?

Foto: Eric Huybrechts (cc)

Zijn wij goede voorouders?

RECENSIE - Hoe kunnen we het langetermijndenken bevorderen in een kortetermijnwereld?

De waan van de dag, de focus op het hier en nu, de onmiddellijke behoeftebevrediging, de snelle winst, de politieke blik die niet verder gaat dan de volgende verkiezingen: we leven in een wereld waarin de korte termijn ons denken en gedrag in hoge mate domineert. Wat ons doen en laten betekent voor volgende generaties komt nauwelijks aan de orde, en zeker niet in de onstabiele, crisissituatie waarin we momenteel zitten. Toch dringt de vraag zich op: wat betekenen onze keuzes vandaag voor het toekomstige leven van onze achterkleinkinderen? Zijn wij goede voorouders voor de generaties die nog komen?

De Britse politiek filosoof Roman Krznaric wil ons met De goede voorouder op weg helpen om meer op de lange termijn te denken. Hij pleit voor intergenerationele solidariteit. Het leven dat wij nu leiden is mede mogelijk gemaakt door creatieve, hard werkende, verantwoordelijke en vooruitziende voorouders. Laten we het nu dus niet verpesten voor ons nageslacht door in ons gedrag niet verder te kijken dan vandaag en morgen. Deze morele oproep onderbouwt Krznaric met een analyse van de bestaande remmen op het langetermijndenken en de mogelijke strategieën om ons op het spoor te zetten van meer verantwoordelijkheid voor de toekomst.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: cc Flickr FNV 1 mei 2015 Dag van de Echte banen

Gans het raderwerk

COLUMN - Herinnert u zich de 1 april grap van Rutte nog?

We zijn natuurlijk een land dat in de kern diep socialistisch is. (..)een diep Scandinavisch land, een diep Rijnlands model-land. (…) Daar voel ik me als liberaal ook zeer bij thuis.

Dat was niet grappig bedoeld, hij was uiterst serieus in het Kamerdebat van 1 april. Dus kunnen we vandaag Ruttes 1 mei toespraak nog verwachten? Met zinnen als “hun strijd, onze strijd, internationale solidariteit”?

Landgenoten, we danken onze Chinese kameraden voor de zending van een paar dozen mondkapjes. Een daad van internationale solidariteit. Het inspireert ons solidair te zijn met onze zo geplaagde  kameraden in Italië en we zullen dan ook , net als zij, een aanvraag indienen bij de Europese Commissie voor steun uit het Europese solidariteitsfonds.”

Niets van dat al, hoewel dat laatste misschien nog werkelijkheid wordt als het kabinet alle stakende bazen gaat compenseren.

Huh? Wat? Een bazenstaking? Jazeker. Door het coronavirus afgedwongen, dat wel, maar menig werkgever, groot en klein, hebben hun productiviteit moeten staken. Waardoor de Dag van de Arbeid we een heel bijzonder karakter heeft gekregen.

Maar wel mooi tijd over om eens na te denken over wat het allemaal betekent als gans her raderwerk op zijn gat ligt.

Foto: Fibonacci Blue (cc)

1 mei

OPEN DRAAD - De meesten van u zullen vandaag natuurlijk weer aan het noeste werk tijgen. We kunnen het ons tenslotte niet permitteren om van de minste geringste historische aangelegenheid een feestelijk vrije dag te maken. We zouden onze economie te grabbel gooien. Kijk maar eens naar veel landen waar men wel op 1 mei met rode vanen loopt rond te hossen. De meeste van die landen zijn arm.

Wat zegt u? Met een beetje internationale solidariteit zou dat wel anders zijn? Of u bent een grapjas, of u bent toch een rooie rakker, hier te lande een uitstervend verschijnsel.

Als u vandaag wel vrij bent, zal dat vast niet zijn omdat u een vakantiedag hebt opgenomen om ergens De Internationale te gaan zingen. Of wel, maar dat publiekelijk toegeven valt tegenwoordig niet licht.

Terwijl over heel de wereld de dag van de arbeid wordt gevierd, valt diezelfde wereld uit elkaar. Dat wil zeggen: de wereld van De Internationale. Het lied wordt vandaag op menig bijeenkomst gezongen, maar de bijbehorende internationale solidariteit is ver te zoeken.

Het is treurig te moeten constateren dat juist de kapitalisten internationale solidariteit concreet hebben weten te maken. Globalisering noemen we dat. Samen zijn de kapitalisten sterk geworden. Sterker dan ooit. De roemruchte één procent die meer bezit dan de overige 99 procent van de wereldbevolking.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Volgende