Het tijdschrift OnzeWereld liet onderzoek doen naar de opvattingen van de Nederlandse samenleving over ontwikkelingssamenwerking. De Nederlandse overheid geeft jaarlijks 4 miljard euro uit aan voldoet daarmee aan de internationale norm om 0,7% van het BNP te besteden aan ontwikkelingssamenwerking. Bijna 60% van de Nederlanders vindt dit bedrag te veel. Diezelfde Nederlanders geven samen 8,3 miljard euro uit aan frisdrank, tabak en cosmetica en 35 miljard aan voedsel en genotsmiddelen. Zo'n tien procent daarvan verdwijnt in de vuilnisbak: bijna net zoveel als wat we aan mensen in ontwikkelingslanden besteden. In 2007 liep het aantal donaties terug van 84% (in 2006) naar 74%, maar het onderzoek wees ook uit dat het totaalbedrag van de donaties wél was gestegen. Meer grotere donaties dus. Driekwart van de Nederlander ergert zich aan het wervingsbeleid van hulporganisaties (in 2006 was dat 69%) en laat dat doorklinken in haar geefgedrag. Met name het aanklampen op straat en de telefoontjes als men staat te koken worden als hoogst irritant ervaren. Kleine hulporganisaties blijven populairder dan grotere. Bijna 43% heeft in 2007 meer vertrouwen in kleine dan in grote organisaties (in 2006: 39%). Slechts 13% denkt het tegenovergestelde. Over de effectiviteit van die kleinschalige hulp woedt nog steeds een verhit maatschappelijk debat. Zijn schoolschriften voor dat ene schooltje in Mali niet een druppel op de gloeiende plaat zolang er niks gedaan wordt aan verbetering van het grotere economische kader zodat schoolverlaters ook een behoorlijke baan kunnen krijgen? Het uitgebreide artikel over het onderzoek naar 'onze' opvattingen over OS staat hierrr.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Eind jaren negentig maakte de gemeente Steenwijk plannen voor een nieuwe woonwijk: Woldmeenthe. In de periode 2000 t/m 2005 zouden hier 500 woningen verrijzen, een deel van dit uitbreidingsplan werd bestemd voor duurzame ecologische bouw. Hiervoor was voldoende belangstelling onder de potentiële kopers van de kavels. De ambitieuze plannen van de gemeente verwaterde echter en uiteindelijk werden de duurzaamheidseisen onvoldoende verankerd in het bestemmingsplan. Door een lotingsprocedure kwamen de kavels uiteindelijk in handen van mensen die helemaal niet zo geïnteresseerd waren in ecologische bouw. Slechts één van de oorspronkelijke ecologische bouwers wist via de loting een kavel te bemachtigen. Electrotechnisch ingenieur Jan Husslage ging aan de slag met zijn eco-huis op bouwkavel nummer 237. Hij verwerkte hout uit nabijgelegen bossen, gebruikte géén lood, zink, polyuretaan of andere milieuschadelijke stoffen, ontwierp duurzame verwarming en koelingsystemen én produceerde vrijwel géén bouwafval (zie: bouwprincipes).
Terwijl minister van milieu Jacqueline Cramer afgelopen zomer het eco-huis in Steenwijk nog “een goed voorbeeld voor toekomstige wijken” noemde dreigt het levenswerk van Husslage nu gesloopt te worden.
Volgens de gemeente zou Husslage de bouwtijd met jaren hebben overschreden en de buurt zou het getimmer zat zijn en bovendien past het ‘prairiehuis’ volgens hun niet in de nette Vinexwijk. Voor Husslage is het vechten tegen de bierkaai. Want wie wint het nou ooit van een monsterverbond van Bureaucratie & Gesundenes Volksempfinden? Formeel zou de gemeente de koopsom voor de kavel 170.000 euro retour moeten doen, maar ze verwacht dat dit bedrag volledig zal opgaan aan de sloopkosten, lekker duurzaam…
Vuurwerk -consumentenvuurwerk om precies te zijn- is gevaarlijk, vervuilend en kan in sommige gevallen zelfs terroristisch overkomen. Maar vuurwerk is ook leuk, mooi en het hoort bij de viering van Oud & Nieuw. Arno Bonte gemeenteraadslid van GroenLinks te Rotterdam diende een voorstel in om consumentenvuurwerk voortaan te verbieden. Het is voor burgers toch al 364 dagen per jaar verboden om vuurwerk af te steken. Waarom niet dan gewoon het op die 365ste dag ook verbieden en het vuurwerk overlaten aan de staat zoals in veel ons omringende Europese landen gebruikelijk is?
Het Radio1 programma stand.nl deed een peiling onder haar luisteraars en kwam op bijna 60% voorstanders van het verbod. Opvallend, maar de Radio1-luisteraar is niet representatief van de vermaledijde Nederlandse samenleving. Is Nederland (over)rijp voor een vuurwerkverbod? Groenlinks liet peil.nl een peiling uitvoeren (zie: DavidRietveld.nl) en kwam met een iets gedifferentieerder beeld.
De conclusie: bent u tégen het vuurwerkverbod dan bent u waarschijnlijk een PVV stemmende jeugdige Hagenees. Bent u juist vóór het vuurwerkverbod dan is de kans groot dat u een op de Dierenpartij stemmende gepensioneerde Amsterdammer bent. Afijn, bekijkt u zelf de gedetailleerde onderzoeksresultaten. Vanwege het overvloedige cijfermateriaal houden wij op Sargasso nu even zelf geen peiling, maar voetzoekers en gillende keukenmeiden kunt u uiteraard kwijt in de comments.
Update (2009-01-02): Voor de mensen die de petitie zoeken, die staat hier.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Wordt
rationeel denken
overgewaardeerd
in onze
samenleving?
In de vorige twee afleveringen ging het over de opkomst van het sociale liberalisme en zijn corrupte stiefbroertje, het economisch liberalisme. Nu leven wij in een samenleving, tenminste in Nederland, waarin het oorspronkelijke sociaal-liberale programma vrijwel onverkort is gerealiseerd. De individuele vrijheid om je te ontplooien volgens jouw eigen mogelijkheden en wensen, en niet te vergeten om te denken en te zeggen wat je wilt, staat hoog in ons vaandel. En een sterke overheid is het instrument om die ontplooiingskansen te scheppen en te bewaken.
De politieke structuur in ons land is vergaand ingericht op het bestrijden van willekeur. De zogenaamde trias politica, de splitsing van de overheidsmacht in een wetgevend deel, een uitvoerend deel en een controlerend deel is daarvan het beste voorbeeld. Dit concept stamt regelrecht uit het liberale grondsop dat aan de vooravond van de Franse revolutie tot gisting kwam. We kunnen niet anders concluderen dan dat wij nu in een liberale maatschappij leven.
De enige dissonant vormt de voortdurende druk van het “laissez-faire” denken op de politieke besluitvorming. Want hoewel elk zinnig mens al lang weet dat slechts volledig eerlijk handelende actoren, bijvoorbeeld robots, als door onzichtbare hand geleid tot een voor de samenleving optimaal economisch resultaat zullen komen, blijven de ondernemende burgers hameren op totale economische vrijheid. Maar dat is natuurlijk vooral uit welbegrepen eigenbelang.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Prévention du Sida à Bamako, Mali. Faire du scroll est obligatoire…
[met dank aan Snaporaz voor het insturen van deze geweldige link]
VPRO’s Tegenlicht start het jaar met een vooruitblik op de economische en maatschappelijke ontwikkelingen in de nabije toekomst. Hierbij zetten ze een paar zware glazenbolkijkers in.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.