De kerstman en andere onzin
Sinterklaas is in het land. Winkels liggen ongetwijfeld vol chocoladeletters, marsepeinen spaarvarkens, zakken pepernoten en cadeauboekjes over het al dan niet politiek correct zijn van zwarte piet. In Zuid-Amerika kennen ze de Sint niet, maar Papa Noel, ofwel de kerstman, is een bekend figuur. En kerst is een leuk excuus om de omzet van de middenstand op te krikken.
Een afbeelding van Father Christmas uit 1686 toont al de witte baard en de warme kleding. Kerst valt immers midden in de winter en is terug te voeren op de geboorte van de religieuze hoofdrolspeler Jezus en op allerhande heidense midwinterfeesten. Licht in donkere dagen.
Sinds 1931 hebben we dankzij Coca Cola een duidelijker beeld van de kerstman, als de dikke baardmans in rood met wit bont afgezet. Lekker warm.
Kerst op het Zuidelijk halfrond blijft een paradox. De Argentijnse supermarktketen Disco (ja, voorheen van Appie Happie) heeft al gezellige warme mutsen over hun logo’s gerold. Het is nu 27 graden….met kerst 35! Vorig jaar in Brazilië liepen de bunnies in hun kerstpakjes rood aan van de hitte en een paar jaar terug zag ik een kerstman flauwvallen naast een barbecue in een park in Adelaide, Australië.
Kerst op het Zuidelijk halfrond…onwaarschijnlijk. Ik zie uw zuidelijke kerstverhalen en foto’s tegemoet.
