Una verità dal nulla

Zes dagen geleden al (!) schreef Il Fatto Quotidiano, een van de felste anti-Berlusconikranten, over de vermeende uitspraak van Berlusconi dat Angela Merkel een “onneukbare vette kont” heeft. Ci vuol poco a creare una verità dal nulla, concludeert de krant – er is weinig voor nodig om uit het niets een waarheid te creëren. En: misschien komen we er binnenkort achter of het waar is. De krant refereert aan een éénregelig commentaar van Jena in La Stampa, een dag eerder geschreven: Het ontbreekt er in onze huidige situatie nog maar aan dat er een afgeluisterd gesprek aan het licht komt waarin Berlusconi vulgaire dingen over Merkel zegt. Dat zinnetje zou de geruchten die al langer rondgaan onder de parlementaire pers tot een storm hebben aangewakkerd. Maar bewijzen zijn er dus niet voor. De uitspraak lijkt 100% Silvio, al is het taalgebruik zelfs voor zijn doen bijzonder grof. Dagen later explodeert ineens het verhaal in de internationale pers.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Staatsomroep

Silvio Berlusconi zegt dat soort dingen heel mooi: Michele Santoro gebruikt de publieke omroep voor privédoeleinden. Liet de journalist op Rai2 dan een videootje van zijn vakantie aan de Ionische Zee zien zodat zijn stokoude schoonmoeder kon kijken? Nee. Maakte hij reclame voor het loodgietersbedrijfje van een verre neef? Nee. Hij maakte een zeer kritisch, links georiënteerd programma dat qua kijkcijfers en reclame-inkomsten zelfs Koning Voetbal regelmatig van de troon wist te stoten.

Maakte, want Santoro is vertrokken bij de RAI. Il Giornale, eigendom van de Berlusconi’s, juichte dat we eindelijk zijn guerrilla tegen Berlusconi niet meer hoeven te betalen, hoewel het programma zichzelf zeer dik terugverdiende en heel de hersenloze meuk van Rai2 bekostigde – die blije, kritiekloze pulp die de premier het liefste ziet. Santoro kon volgens de krant maar beter naar een commerciële omroep gaan, maar ook dat is niet gelukt.

De zender La7, eigendom van Telecom Italia, is de enige nationale, commerciële, vrij te ontvangen zender die niet in handen is van de premier. Bijna kwamen journalist en directie tot een overeenkomst, tot de premier ingreep. Er verscheen een wetsvoorstelletje waarbij Telecom Italia  haar fysieke communicatienetwerk moest blijven onderhouden, maar wel beschikbaar moest stellen aan de concurrentie. Het voorstelletje verdween toen bekend werd dat Santoro en La7 het niet eens waren geworden – binnen 48 uur. Het ging nooit om de centjes – het ging om de kritiek. Daar kan de premier slecht tegen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De corrumperende effecten van macht

Een gastbijdrage van Joris Lammers, universitair docent aan de Universiteit van Tilburg. De bijdrage is ook te lezen op Sociale Vraagstukken.

Mensen met een machtige positie denken en voelen anders dan mensen zonder macht. Het effect van macht is vergelijkbaar met het gebruik van alcohol. Je kunt het zien aan mensen als Silvio Berlusconi of Dominique Strauss-Kahn, die gemakkelijk de grenzen van het acceptabele overschrijden. Is daar een medicijn tegen?

Keer op keer horen we van mensen met een belangrijke functie die het niet al te nauw nemen met normen, waarden en de wet. Silvio Berlusconi organiseert seksfeesten met minderjarige meisjes, Dominique Strauss-Kahn wordt ervan beschuldigd een kamermeisje te willen verkrachten. Zou het werkelijk zo zijn dat macht de moraal ondermijnt?

Als sociaal psychologen doen wij op een gestandaardiseerde manier onderzoek naar het fenomeen macht. Daarbij zoomen we niet in op het gedrag van individuen als  Berlusconi, maar zoomen we juist uit om vast te stellen of er algemene patronen te ontdekken zijn in het gedrag van machtige mensen. De gedachte daarbij is dat je het corrumperende effect dat je onder machtige politici ziet, ook moet kunnen zien bij ‘gewone’ mensen -maar in een sterk verdunde vorm.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spaghettipopulisme

Het is zo langzamerhand de meest gestelde vraag – Nederlanders begrijpen niet waarom er nog mensen op Silvio Berlusconi stemmen. Het antwoord is vooral dat Berlusconi heel goed begrijpt hoe Henk en Ingrid in Italië denken.

In Napels wordt druk gewerkt aan het slopen van illegaal gebouwde woningen. Het zijn huizen die bij een aardbeving meteen instorten, of die gebouwd zijn op een plek waar regelmatig rivieren overstromen, of gewoon in een nationaal park. Eergisteren, op de laatste dag voor de gemeenteraadsverkiezingen in (onder andere) Napels, beloofde Silvio dit slopen stop te zetten.

Dat is typisch Berlusconi. Hoewel iedereen met twee gram hersenen begrijpt dat het slopen van die huizen erger voorkomt, en dat het de mensen leert om geen illegale huizen te kopen (dat weet je als koper), heeft hij de stemmen van het klootjesvolk meteen binnen. Het onmiddellijke drama van het gezin dat op straat staat, wint het van de vage herinnering (nog geen 7 maanden geleden!) aan weggespoelde huizen. Silvio is de held en het mooie is, dat als er een ramp gebeurt met diezelfde huizen, hij nogmaals de held kan uithangen als redder van de mensheid. Want het verband tussen die zaken leggen de meeste mensen helemaal niet meer na een paar weken.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Drie referenda, één Silvio

De beslissing van de Italiaanse overheid om toch een moratorium op de bouw van kerncentrales in acht te nemen, is in sommige buitenlandse kringen met gejuich ontvangen. Vandaag echter geeft Berlusconi toe dat het besluit is genomen omdat het op 12 en 13 juni geplande referendum zo vlak na Fukushima niet te winnen valt. “Zouden we een referendum hebben gehouden, dan hadden we in Italie weer jaren zonder kernenergie moeten doen”, aldus de premier.

Op zich al niet erg fraai, zo’n middel om te voorkomen dat het volk zich uit kan spreken. Maar Berlusconi zou Berlusconi niet zijn als dit nu de hele waarheid achter zijn tactiek is. Er is meer aan de hand.

Enkele dagen geleden werd bekend dat de regering werkt aan een afgezwakt plan voor de privatisering van de watervoorziening. Het oorspronkelijke plan, dat voorzag in een verplichte publieke verkoop van minimaal 40 procent van de aandelen van de waterbedrijven, heeft veel stof doen opwaaien en was onderwerp van het tweede referendum dat in dat weekend in juni zou worden gehouden.

Met de beide gevoelige en dus stemmers trekkende referenda uit de weg, blijft er maar één referendum over, en wel over de wet op de ‘legitieme verhindering’ – de immuniteitswet die bepaalt dat (onder andere) de premier niet voor het gerecht hoeft te verschijnen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een overwinning met een zwart randje

Topman Harald Espenhahn (hier met advocaat) van ThyssenKrupp in Italië is in eerste graad veroordeeld tot 16,5 jaar gevangenisstraf voor een arbeidsongeval waarbij in december 2007 in de staalfabriek in Terni zeven arbeiders om het leven kwamen. De rechtbank concludeerde dat hij het risico heeft geaccepteerd dat er doden zouden vallen in het bedrijf, maar dat hij uit economische overwegingen geen onderhoud en schoonmaak meer liet plegen omdat de vestiging Terni gesloten zou worden.  Vijf andere topmensen hebben straffen tot vijf jaar opgelegd gekregen.

De veroordeling – voor doodslag, niet dood door schuld – is een lichtend voorbeeld van werkelijke rechtvaardigheid. Zag u ooit een topman uit het bedrijfsleven zo lang de gevangenis in gaan voor een bedrijfsongeval? Bakker en Pater kregen uiteindelijk een jaartje en een bespottelijk lage boete voor de Enschedese vuurwerkramp. Ik denk dat de overlevenden liever echte straffen hadden gezien voor alle verantwoordelijken, maar in Nederland lijkt het erop dat je met geldboetes en straf voor een of andere zielige onderknuppel wegkomt.

Italië kan zich wat mij betreft op de borst kloppen vanwege deze uitspraak – maar zoals altijd in dit land is er iemand die roet in het eten gooit. Om premier Berlusconi uit handen van justitie te redden, is er een wet uitgevaardigd die de verjaringstermijn van een groot aantal misdrijven verkort. In Italië kan een zaak ook verjaren terwijl deze onder de rechter is en dus kan deze wet – die nog door de Senaat en door de President moet worden goedgekeurd – de stekker uit honderden lopende processen trekken.

Quote du Jour | Rekenen op z’n Italiaans

“Abbiamo fatto il meglio possibile nella peggiore contingenza”, tenendo “i conti pubblici in ordine, salvando i risparmi”

Het is inmiddels normaal dat Berlusconi rechters bij het vuil wil zetten en van linkse politici zegt dat ze zich niet wassen. Maar bovenstaande uitspraak is toch van andere orde. Is tegenwoordig een begrotingstekort tussen de 3 en 5% (boven euronorm) en een staatsschuld boven de 120% van GDP (dubbele van de euronorm) “financieën op orde”

Quote du Jour | Berlusconimero

“Ik ben de meest beschuldigde man in het universum en de meest beschuldigde man in de geschiedenis.”
(Silvio Berlusconi)

Aldus Silvio Berlusconimero, de kroonprins der aangeklaagden, terwijl hij de rechtbank van Milaan verliet na een hoorzitting van een (…tromgeroffel…) belastingfraudezaak. Jawel! Met zo’n pretentieuze uitspraak voert hij een directe aanval uit op enkele andere illustere troonpretendenten die hem voorgingen. Laten we (om maar wat volledig willekeurige voorbeelden te noemen) Bernie Madoff, President Bashir van Sudan, Willem Holleeder, Hermann Göring en Joran van der Sloot maar héél erg snel vergeten. Ksst, in de hoek, amateurs. Berlusconi is de meest beschuldigde in het universum! En in de geschiedenis! Lekker puh! De koning is dood! Leve de koning!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom Europa Italië niet moet helpen

Als een land van 60 miljoen inwoners in korte tijd 15000 vluchtelingen te verstouwen krijgt, is dat normaal gesproken geen probleem. Maar in het Italië van Berlusconi loopt meteen de hele boel vast. De Cavaliere en zijn ministersploeg hadden namelijk niets voorbereid, druk als ze zoals altijd zijn om de huid van Berlusconi te redden uit de klauwen van de ‘linkse magistratuur’ die de grote kleine man proberen te vangen met onzinnige rechtszaakjes wegens corruptie, omkoping, belastingfraude en seks met minderjarige hoertjes. Ik bedoel, waar hébben we het nou helemaal over?

We hadden die vluchtelingen natuurlijk overal kunnen laten opvangen, in plaats van alleen maar op piepkleine eilandjes, maar Berlusconi’s enige coalitiepartner, Lega Nord, wil geen buitenlanders op het ‘eigen’ grondgebied. De partij wil ook niet dat deze mensen een tijdelijke verblijfsstatus krijgen, want de laatste jaren is de Lega groot geworden door niet meer op afscheiding van ‘Padania’ te hameren, maar in plaats daarvan op de buitenlanders – die er nog voor gaan zorgen dat Italianen in reservaten eindigen, net als Indianen.

Met een tijdelijke status zouden Tunesiërs het recht hebben om bijvoorbeeld naar Frankrijk te gaan – en dat is wat ze vrijwel allemaal willen. Ze spreken de taal en ze hebben er familie. Niemand wil in Italië blijven en gelijk hebben ze, want zo’n paradijs is dit land niet met zijn jeugdwerkeloosheid van 29 procent. De Lega eist echter geen status en onmiddellijke terugzending. En dus eindigen ze in tentenkampen in het zuiden waaruit ze gemakkelijk kunnen vluchten. Op deze video is te zien hoe er 2500 uit een kamp in de regio Apulië verdwijnen onder de ogen van carabinieri en het corpo forestale (de boswachterij) die geen poot uitsteken. Omdat ze volgens Il Fatto Quotidiano geen bevelen hebben om in te grijpen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende