Thailand en Cambodja kwamen deze week bijna met elkaar in oorlog om een hindoetempel in Preah Vihear. Officieel ligt deze tempel in Cambodja maar Thailand maakt aanspraak op het terrein er omheen. Dit oude conflict laaide in juli op, toen UNESCO het heiligdom op de Werelderfgoedlijst plaatste (NRC). Vechten om cultureel erfgoed, terwijl het daar al zo heet is, zouden die lui werkelijk zo gek zijn? Of speelt er meer mee? De professionele media in Nederland helpt ons niet veel verder. Echter professioneel gecoördineerde burgerjournalistiek uit Frankrijk ligt een tipje van de sluier op, om ons vervolgens weer blij te maken met een dooie mus. Volgens de door France24 Observers benaderde Cambodjaanse blogger Sean Sok Phay heeft het te maken met natuurlijke hulpbronnen, met name aardgas. Het gebied is omstreden sinds de koloniale macht Frankrijk in 1904 een akkoord sloot met Siam (Thailand), er werd een kaart getekend en die werd een paar jaar later werd hertekend. Een grensconflict was geboren. De suggestie over de aanwezigheid van aardgas in het omstreden gebied wordt door de behulpzame Cambodjaan echter niet onderbouwd. Your on your own again, ook op het internet... Enwel daarom gaan we het SAMEN oplossen, Wisdom of the Krauts (ja ook u Neder-Duitser).
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dit is een gastbijdrage van Ingo Piepers. Hij is militair deskundige en heeft de wetmatige onvermijdelijkheid van het ontstaan van (grote) oorlogen bestudeerd. Met enige regelmaat laat hij op Sargasso zijn licht schijnen op internationale militaire conflicten en/of ontwikkelingen.
— Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam —
Ik werd vandaag ‘getroffen’ door een foto van de secretaris-generaal van de NAVO – onze eigen Jaap – op bezoek in Georgië. Handen in de zak, grimmig en vastberaden kijkend. Hij deed mij aan Rumsfeld denken. En dat is geen compliment. Zo ken ik hem namelijk niet. Voor alle duidelijkheid: ik ken hem ook niet, maar tot op heden maakte hij op mij een andere indruk, dat is wat ik bedoel.
Deze foto riep bij mij de vraag op in hoeverre je als – bijvoorbeeld – secretaris-generaal van de NAVO nog in staat bent om onafhankelijk te denken en te handelen. Kan dat nog wel? Of wordt denken en handelen dan bepaald door de funtie die moet worden vervuld. Met andere woorden door de organisatiebelangen die moeten worden nagestreefd. De vraag stellen is – zeker in het geval van Jaap – ook de vraag beantwoorden. Ik denk (volgens mij onafhankelijk) dat de denkruimte van Jaap (en niet zo zeer van de secrtetaris-generaal van de NAVO, want die staat vast) wordt beperkt door de rol die hij geacht wordt te vervullen (leiders – in tegenstelling tot managers – willen daar nog wel eens van afwijken).
En dat is verontrustend, want dat betekent niet veel goeds. De NAVO is een belangrijke aanjager geworden van een nogal verontrustende grootmachtdynamiek die in toenemende mate de kop op steekt. De NAVO – bij monde van de Hoop Scheffer – doet namelijk nogal krasse uitspraken.
Uitspraken die te vaak niet getuigen van logisch denkwerk. Op deze krasse uitspraken kan niet meer worden teruggekomen zonder gezichtsverlies voor de NAVO. Dus dat zal dan ook niet gebeuren. Rusland zal zich echter niet laten kennen, etc etc.
Opvallend – maar niet verrassend zoals ik zal uitleggen – is ook dat recentelijk allerlei nieuwe allianties en verdragen worden afgesloten:
uitbreiding van de NAVO, een raketakkoord met Polen, buiten de NAVO om, met Tjechie, etc.
In de Correlates of War (COW) database staat een overzicht van afgesloten en beëindigde verdragen vanaf het begin van de negentiende eeuw. Ik heb deze – wat ik noem – alliantiedynamiek nader onderzocht. In onderstaand overzicht heb ik de som van het aantal gevormde en beëindigde allianties weergegeven (op basis van het voortschrijdende gemiddelde over telkens vijf jaar).
De journaliste Claire Billet ging voor het tv-station France 24 embedded bij de (vrouwenmeppende) Taliban in Afghanistan. Ze mocht o.a. een nachtelijke aanval op een Afghaans checkpoint filmen. Wat vooral opvalt is het gemak en de rust waarmee deze fundamentalistische strijders zich door het land bewegen. De strijders maken grappen en rijden de ochtend na hun aanval doodleuk langs het smeulende checkpoint waar een paar uur daarvoor drie Afghaanse politiemannen het leven lieten. De Taliban hadden die nacht geen slachtoffers maar het scheelde een haar of de Amerikaanse luchtmacht had de kale akker van waaruit de Westerse journaliste de aanval filmde met een lading clusterbommen omgeploegd. Achteraf vraagt een Taliban aan haar “why did you run?” ze antwoordt: “because I was afraid”. “We are human beings too, we didn’t run…” zegt de fedayeen strijder kritisch kalmpjes.. De fedayeen zijn zelfmoordstrijders. De engelstalige reportage treft u hier. Voor wie frans verstaat is hier een sneller ladende versie, de aanval begint op 6min30sec, maar in feite is het beeldmateriaal van relaxte Taliban vooraf en achteraf interessanter. Hoe deze opmerkelijke reportage tot stand kwam leest u hierrr.
Billet toont veel moed en vakvrouwsschap met deze reportage. De Taliban informeerde Billet pas op het allerlaatste moment wat ze gingen aanvallen, in dit geval was het een checkpoint aan de weg Kandahar-Kabul. Hoe zouden de reacties zijn geweest als Billet een dodelijke aanval op Franse troepen had gefilmd?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Pakistan is oorlogsgebied omdat de VS opnieuw de regels aanpast en de Russen lopen te kloten in Georgië. Recent maakten we een overzicht van de jaartallen waarin ieder land van de wereld voor het laatst bij een oorlog of gewelddadig conflict betrokken was. Dat overzicht moeten we dus binnenkort weer bijstellen. Maar het toont wel aan het overzicht relevant is. Daarom wilde ik u dit overzicht in andere vorm ook graag aanbieden. Onze huisvisagist Crachàt heeft zich uitgeleefd en de gegevens verwerkt in een kaart. Direct zichtbaar is dat het heel ongezond is om onder 30 graden noorderbreedte te leven.
Met dank aan de volgende reaguurders:
Bismarck, Chinaman, su, Loupe, Arjen Kamphuis, Blammeke, m44, MT, Martijn ter Haar, prometeus, Harry, MT, Napoleon, Jan, Yevgeny Podorkin, hemaworstje, timjim, Spuyt12, Chiel, vanderF, pr, FHP, Faust, larie, HansR en Spees.
Crowdsourcing optima forma.
Claimer: landen met actieve betrokkenheid bij een oorlog of een significant gewelddadig conflict
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Ja, vanavond spelen ‘we’ tegen IJsland, that’s right, dat land dat honderdduizenden Nederlanders een paar angstige dagen bezorgde.
Twee voorbeeldjes van mogelijke krantenkoppen na afloop van de wedstrijd zijn “Nederland spaart IJsland” bij een gelijk spel en mocht de wedstrijd onverhoopt niet doorgaan “Nederland – IJsland afgelast; IJsland geen reserves op de bank”.
Dat kunt u toch beter? Geef dus in de reactiepanelen uw voorspelling van de uitslag en de bijbehorende krantekop!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.