Fatsoenering VVD baart kamikaze kamerlid

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Robbert Ophorst. Op zijn eigen weblog Toespelingen schrijft hij iedere keer weer vanuit verrassende invalshoeken over gebeurtenissen in de wereld.

Wij zijn een vrolijk volkje. Wij blijven altijd lachen en bezien het leven van de zonnige zijde, zelfs wanneer het kutweer is. Wij staan wereldwijd dan ook bekend als een goedgemutste natie. Vraag maar aan de inwoners van onze voormalige koloniën. Het knallen van de zweep werd voor hun een stuk draaglijker door het schallen van onze lach. En waarom denk je dat wereldleiders ons zo graag inschakelen voor vredesmissies en dergelijke? Zo’n M16 wordt een stuk sympathieker in de handen van een grijnzende Hollander. En dat is wel zo handig als je chagrijnige moslims democratie komt opdringen. Ja, zelfs als we onverhoopt gebombardeerd zouden worden door Navo-troepen, zoals onze Canadese broeders overkwam, zullen we dankbaar blijven lachen. Zij het als een boer met kiespijn en met een vleeswond van oor tot oor, maar toch.

Doch ook wij hebben een grens, en die grens in onlangs bereikt. Wij mogen namelijk niet langer lachen op ons paspoort. Kijk, en dan toorn je aan de fundamenten van onze beschaving. Wat heet, de wereldorde wankelt! De chaos is compleet. De regering heeft vergaande plannen om de noodtoestand uit te roepen, en de ME staat reeds paraat om muitende burgers terug het pasfotohokje in te slaan. Nou is het ook geen sinecure hoor, met een strak gezicht, recht de camera in kijken. Zeker niet voor een land waarvan André van Duin volkskomiek nummer één is. En we zijn natuurlijk ook niet echt de slimste. Je zult ons niet het vermoeden van Poincaré zien oplossen. Wij raken al geestelijk instabiel door de herdefiniëring van drie zenders. Drie, ja! Laat staan dat we Talpa op onze afstandsbediening kunnen vinden.