Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Closing Time | Am I Blood
, door
Endless Energy van Am I Blood is vrij typische jaren ’90 thrash. Ze zijn nooit doorgebroken, maar dit is toch wel een aardig nummer.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Closing Time | Manowar
, door
In de categorie “hebben we hier echt nog nooit…?” hebben we vandaag Manowar. En neen, die hebben we hier echt nog nooit laten horen, als Closing Time. Manowar maakt, vanaf het begin in de jaren 80, traditionele, klassieke heavy metal. Tekstueel en qua uitstraling zo over de top dat het een parodie zou kunnen zijn… maar dat is het niet. Daar kun je van alles van vinden, maar muzikaal valt er niet zo veel op af te dingen, als je een beetje van het genre houdt. En om het een beetje goed te maken, doen we er gewoon een bonusliedje bij:
Closing Time | The Cloud of Unknowing
, door
Sepultura neemt, een paar jaar lang, uitgebreid de tijd voor hun afscheidstournee genaamd ‘Celebrating Life Through Death’. Tussen het spelen door, en om hun nieuwe drummer Greyson Nekrutman de kans te geven wat nieuwe muziek met de band te maken, heeft de band een E.P.-tje gemaakt: The Cloud of Unknowing. En jajaja, ik snap heus wel de logica van ‘op je hoogtepunt stoppen’* enzo, maar na het fantastische Quadra, en nu dit, vraag je je toch af hoeveel mooie muziek er nog in het vat had gezeten als ze nog een paar jaar door waren gegaan.
Closing Time | Hellripper
, door
In je eentje een hele band zijn – best lastig, maar toch zijn er de nodige artiesten die het kunnen en doen. Zo ook de Schot James McBain, die in zijn eentje Hellripper vormt. Kun je wel lekker je eigen ding doen, en hoef je geen rekening te houden met anderen, enzo. De kwaliteit van de muziek hoeft er niet onder te lijden, blijkt wel weer.
Closing Time | Dispossessed
, door
Dispossessed was een Australische extreme metalband, die actief waren tussen 2015 en 2019. Naar ik begrepen heb, hebben de bandleden een Aboriginal-achtergrond, en zingen ze onder andere over hoe ellendig kolonialisme en racisme zijn, en dat hun land gestolen is. De pissigheid daarover klinkt door in de muziek, zullen we maar zeggen.
Closing Time | Ataegina
, door
We schrijven het jaar 1995. Folk metal bestaat al, als genre, maar nog niet zo lang – slechts een jaar of vier eerder werd het genre uitgevonden (voor zover je daar van kan spreken) door Skyclad. Het Portugese Moonspell brengt zijn debuutalbum Wolfheart uit: een interessante combinatie van meer gothic en death metal, met een klein vleugje folk, die de band wereldwijd op de kaart zet in het genre. Behalve: de ‘special edition’ van het album heeft een bonusnummer, Ataegina, waarbij dat vleugje folk een vrachtlading folk is. In het Portugees gezongen ook nog. Leuk leuk leuk!
Closing Time | Tamás
, door
Heerlijke instrumentale hardrock met veel, heel veel gitaarsolo’s. In de traditie van Vai en Satriani. En omdat ik, zomaar, zin had in wat Hongaars. Tamás Szekeres brengt al albums uit sinds ’89. Dreamlake is ook van aan het begin van zijn carrière, uit 1994. Heb dit overigens leren kennen via mijn moeder – ergens is het toch goed gegaan met de opvoeding.
Closing Time | Walking in the Neon
, door
Nog heel even over die electronicore van de afgelopen dagen (laatste keer, daarna val ik jullie er voorlopig niet meer mee lastig, beloofd!). Ik was die liedjes nog eens aan het luisteren, en toen bekroop me toch het gevoel dat dit wel heel erg lijkt qua stijl op wat de Finse experimentalisten van Waltari al in 1997 deden. Luister bijvoorbeeld maar naar Walking in the Neon. Misschien iets minder ‘core’ en iets meer metal, maar toch. Hoe dan ook: lang leven de eclectische muziek!
Closing Time | Sylosis
, door
Sylosis is een Britse metalband die al weer ruim 25 jaar bestaat – heel aardig, mits je een mix van wat thrash, metalcore en melodische death kan waarderen.
Closing Time | Stratocumulus Evergaol
, door
Supervage, progessieve, experimentele space opera met invloeden van jazz, death en psychedelische metal. En ja joh, tuurlijk een nummer (Stratocumulus Evergaol) van een half uur, want waarom ook niet? Supervette cover art trouwens, past er uitstekend bij. Cryptic Shift, mensen, vette shit!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.