Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Partijdige Media Poll
In de discussies over de oorlog tussen Hezbollah en Israël worden regelmatig uitspraken gedaan over de vermeende partijdigheid van de Nederlandse media. Gek genoeg worden dezelfde nieuwsbronnen de ene keer pro-Israël genoemd en vervolgens de andere keer weer pro-Arabisch? Het lijkt erop dat de beoordeling veel afhangt van de politieke overtuiging van de beoordeler zelf. Mensen met een anti-Israël houding zijn geneigd te roepen dat de hele Nederlandse media op de hand is van Israël. Terwijl je van personen die sterk pro-Israël zijn juist weer het omgekeerde hoort?
Dankzij de opkomst van de burgerjournalistiek kan iedere burger wel ergens op het wereldwijde web een (andere) burgerjournalist vinden met precies dezelfde mening. Deze bron noemt men dan: “objectief en betrouwbaar”. Maar toch kan men ook anno 2006 niet om de professionele media heen, al was het alleen maar omdat mensen toch graag over gedeelde belevenissen met elkaar praten. Hoogtijd dus om die partijdigheid van de professionele media eens en voor altijd duidelijk vast te stellen. Brandmerk de volgende nieuwsbronnen volgens het schema: Pro-Israël, Neutraal of Pro-Arabisch.
TV-journaals: NOS, RTL
Omroepen: VARA, KRO, EO, AVRO
Kranten: Volkskrant, Telegraaf, NRC
Tijdschriften: HP/deTijd, VN, Elsevier
Weblogs: GeenStijl, Sargasso, VerbalJam, WijBlijvenHier
Een stofje wegwerken
Het zal u als fervent nieuwsconsument waarschijnlijk niet zijn ontgaan maar voor de volledigheid en de broodnodige nazorg melden wij het hier ook nog maar even: Het persbureau Reuters heeft de samenwerking met freelance fotograaf Adnan Hajj opgezegd en de gefotofuckte bombardementsfoto ingetrokken. Deze faux pas van Reuters, die aan het licht kwam via een collega-burgerjournalist, is hiermee (voorlopig) afdoende afgehandeld. Voorlopig want Haij Createur du Photos was immers ook betrokken bij de omstreden Qana foto’s.
Reuters toont met deze beslissing echter te beschikken over zelfreinigend vermogen en misschien dat het dus ooit nog wel eens wat wordt met die onafhankelijke nieuwsvoorziening! Hajj zelf gaf als verklaring voor de cloned smoke dat hij “een stofje wilde wegwerken”… Een stofje wegwerken en vervolgens hele gebouwen erbij kopiëren?! Het kan niet anders dan dat Haij over dezelfde computervaardigheden beschikt als de inmiddels wereldberoemde german kid.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Foto des Tages – Cloned smoke
Afgelopen week werd er op de internets al uitgebreid gediscussieerd over de totstandkoming van de schokkende Qana foto’s. Sinds zaterdag staat een nieuwe foto van dezelfde Reuters fotograaf Adnan Hajj ter discussie. Het lijkt erop dat Hajj erg creatief is met de cloning tool in photoshop…

Op het amerikaanse weblog LittleGreenFootballs ontspint zich een wervelende discussie waarin via updates het mysterie van de cloned smoke wordt ontrafeld: Reuters Doctoring Photos from Beirut? (LGF). Reuters lijkt hier behoorlijk nat te gaan, maar waarom staan ze dit in vredesnaam toe? Het menselijke drama in Libanon heeft dit soort zinloze overdrijving toch helemaal niet nodig?
De media maken “klimaatporno”
Kranten, televisiezenders, de overheid en milieuorganisaties maken “klimaatporno”. Dit is de beschuldiging die geuit wordt in een onderzoeksrapport van de Labour denktank (IPPR) in Groot-Brittannië. Het IPPR onderzocht hoe in meer dan 600 artikelen over klimaatverandering wordt bericht. De conclusie was: overdreven, apocalyptisch en over-alarmerend. Door het probleem extreem op te blazen zou er nog nauwelijks ruimte zijn voor de oplossingen. “The public become disempowered because it’s too big for them; and when it sounds like science fiction, there is an element of the unreal there.” (BBC). Hoe weblogs ervan afkomen is niet bekend. Maar gezien de intrinsieke ongecontroleerde perversiteit van burgerjournalistiek wordt het ergste gevreesd.
Om het goede voorbeeld te geven zal ik bij de volgende boodschap eens géén subjectieve quasi-deskundige manipulatieve enkel op verkoopcijfers en een verborgen agenda motiveerde interpretatie geven, maar dit geheel aan u overlaten. Ondergetekende liet een tijdje terug een klimaatscenario doorrekenen door het Milieu- en Natuur Planbureau. De vraag was: bereken de wereldwijde verschuiving van potentiële vegetatiezones gedurende de periode 2000-2100 bij het scenario van een gemiddelde mondiale temperatuurstijging van 3,5 ºC, gemeten vanaf het begin van de industriële revolutie. Het resultaat ziet er zo uit: 2000, 2050 en 2100. En zo in een geinig loopje. U mag het zeggen: valt het mee of tegen?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
The Green Helmet Mystery Man in Qana
Complottheorieën zijn vanaf deze week salonfähig verklaard. Hoog tijd dus voor een kraakverse complottheorie: “Qana was an inside jooob… by Hezbollywood”. Het Israëlische magazine Israelinsider (met intrigerende headertabs als “anti-semitism”) wijst op het opmerkelijke acht uur tijdsverschil tussen de aanval van de Israëlische luchtmacht en het instorten van het gebouw. The army’s only explanation was that somehow there was unexploded Hezbollah ordnance in the building that only detonated much later (Israelinsider). Maar er zijn meer opmerkelijke ‘feiten’ te melden: terwijl het gebouw ‘sochtends instortte werden journalisten door Hezbollah al eerder die nacht naar Qana geroepen. Het opruimen en redden van de slachtoffers begon pas nadat de camera’s waren gearriveerd. Veel slachtoffers zagen eruit alsof ze al dagen dood waren, aldus Israelinsider. The scenario would be a setup in which the time between the initial Israeli bombing near the building and morning reports of its collapse would have been used to “plant” bodies killed in previous fighting.. ..place them in the basement, and then engineer a “controlled demolition” to fake another Israeli attack (Israelinsider).
En dan hebben we nog de The Green Helmet Mystery, een engels weblog merkte op dat op film- en fotomateriaal van het oorlogsleed in Zuid-Libanon steeds dezelfde man met een groene helm was te zien. Green Helmet man lijkt regelmatig de regie in handen te hebben over hoe dode verminkte kinderen in beeld worden gebracht. Er duikt zelfs een foto uit 1996 op waarin ogenschijnlijk dezelfde Green Helmet man (maar nu zonder bril) een gruwelijk verminkt babylijkje voor de camera houdt, dit was ook in Qana en het incident luidde destijds het begin van het einde van de Israëlische bezetting van Zuid-Libanon in… We remain convinced that knowing the identity of “Green Helmet” and something about him could help significantly in understanding what went on at Qana.
Tweespalt – Hezbollah en de burgers
The images, obtained exclusively by the Sunday Herald Sun, show Hezbollah using high-density residential areas as launch pads for rockets and heavy-calibre weapons.
Dressed in civilian clothing so they can quickly disappear, the militants carrying automatic assault rifles and ride in on trucks mounted with cannon. My own reporting and that of other journalists reveals that in fact Hezbollah fighters — as opposed to the much more numerous Hezbollah political members, and the vastly more numerous Hezbollah sympathizers — avoid civilians like the plague. Much smarter and better trained than the PLO and Hamas fighters, they know that if they mingle with civilians, they will sooner or later be betrayed by collaborators — as so many Palestinian militants have been.
Wat is waar?
Quote du Jour – Roeping
Drie presentatoren van de NOS verdienen meer dan het gemiddelde ministersalaris van 158.000 euro.
Het worden van minister beschouw ik als een roeping. De drie presentatoren waar we het nu over hebben, zijn verantwoordelijk voor honderden uren radio en/of televisie die er echt toe doen.
Aldus adjunct-directeur de Jong van de NOS.
En ik maar denken dat journalistiek en media, met name in de publieke sfeer, een roeping was. Weer een illusie armer.
Maar hiermee komen we wel mooi af van de mythe dat de publieke omroep een links bolwerk is. Het groot kapitaal regeert ook daar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.