Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Wereldtemperatuur update mei 2011 (2)
Eerst even een disclaimer. Ik werk NIET voor het KNMI. Voor je het weet maakt iemand me nog uit voor leugenaar en hielenlikker van het IPCC.
Ik breng u slechts in handzaam formaat de laatste cijfers rondom de ontwikkeling van de wereldthermometer. Niets meer en niets minder deze keer. Wel wat later dan gebruikelijk. Maar dat kwam omdat HADCRUT3 even op zich liet wachten.
Wel neem ik de gelegenheid te baat om het stramien van de titel weer zoals voorheen te zetten. Dus de maand in de titel slaat op de laatste maand waarvan de metingen bekend zijn. En dus niet meer op de maand waarop ik het publiceer.
Verder weinig bijzonders te melden ten opzichte van vorige maand.

Het overzicht van de wereldwijde temperatuur afwijkingen is gebaseerd op de metingen van UAH MSU, RSS MSU, GISS, Hadcrut3, NCDC en JMA. We nemen daar maandelijks het gemiddelde van en bepalen ook nog het lopende gemiddelde over alle metingen van 36 maanden (3 jaar) en 132 maanden (11 jaar).
VVD-droeftoeter: Hef het KNMI op!
Tot nog toe was truthiness vooral het domein van de PVV, en bleef de niet-populistische politiek er redelijk van gespaard. Maar waar je mee omgaat word je mee besmet, want het volgende zin werd opgetekend uit de mond van VVD-kamerlid René Leegte:
Bij het KNMI leeft de gedachte dat we het CO2-probleem moeten aanpakken om het klimaatprobleem op te lossen. De temperatuur schommelt nu eenmaal en in hoeverre CO2 daarmee te maken heeft staat niet vast.
En daarom wil hij het KNMI maar opheffen. Waar hij deze stellige uitspraken op baseert is totaal onduidelijk, het vermoeden bestaat op de leegte in zijn hoofd (/seth).
Het lijkt de nieuwe politiek te zijn: als de wetenschappelijke consensus je niet bevalt, ontken je die gewoon en probeert de instituten die daarop bouwen op te heffen. Uiteraard bouw je op de ruïnes dan een nieuw instituut, zonder al die lastige wetenschappelijk vergaarde kennis. Personeel? Geen achtergrond in de meteorologie vereist, met Simon Rozendaal aan het hoofd, uiteraard. Wat een droeftoeter, die René Leegte.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Eerste data Cryosat (poolijsdikte) openbaar
Energiepolitiek en Klimaatpolitiek: Tweedeling of dubbelslag?
Vorige week brachten we de bijdrage van Jan Paul van Soest uit de essay-bundel “De Vergeten Kernvragen in het Energiedebat” alhier. Ditmaal de bijdrage van Simon Kalf uit diezelfde bundel. Hij is bestuurslid ASPO/Peak Oil NL en lid van de Bezinningsgroep Energie.
Energiecrisis en Klimaatcrisis: twee termen die kunnen rekenen op grote naamsbekendheid. Overal, in de media, de politiek en de wetenschap, wordt er over gepraat en geschreven, en de meningen zijn divers. Soms, te vaak, wordt er een tegenstelling tussen de twee gesuggereerd, waar in werkelijkheid deze crises én hun oplossingen hand in hand gaan.
De redenering: Energie = Economie en Klimaat = Milieu creëert zo’n (valse) tegenstelling. De eerste vraag die gesteld moet worden: “Is die redenering houdbaar?”. Het antwoord daarop is even simpel als stellig: “Nee”. Niemand kan volhouden dat de klimaatverandering geen economische gevolgen heeft noch dat onze manier van energiegebruik, met name door de verbranding van fossiele brandstoffen, geen invloed op het klimaat heeft. Niemand, behalve dan klimaatsceptici, aan wie ik hier verder geen aandacht zal besteden.
Er zijn ook “energiesceptici”. Die beweren dan dat er “nog voor honderden jaren” voorraden fossiele brandstoffen beschikbaar zijn. Dergelijke beweringen worden echter nooit onderbouwd en het is dus tijd om aan te tonen dat dit een misvatting is; winbare voorraden en voorkomens worden door elkaar gehaald.
Dat de twee aankomende crises, energie en klimaat, een ernstige bedreiging vormen voor de samenleving, ja zelfs de potentie hebben deze te vernietigen, is steeds meer gemeengoed. Dat er een versterkende wisselwerking tussen die twee bestaat, is dat in veel mindere mate. Om deze wisselwerking goed te doorgronden zullen de beide begrippen eerst los van elkaar geanalyseerd moeten worden, om ze na de analyse weer samen te voegen. Dan zal blijken dat er een dubbelslag gemaakt kan worden bij het matigen van de gevolgen van beide crises. Dat gaat dan om het drastisch ingrijpen op ons energieverbruik. In kwantitatieve zin door het sterk beperken van het verbranden van fossiele brandstoffen; in kwalitatieve zin door een fundamentele verandering van de energiemix. Geen kolen meer, maar wel duurzaam opgewekte elektriciteit en gas als transitiebrandstof. Olie zal al zo snel minder beschikbaar zijn dat beperking vanzelf optreedt. Maar daar geldt, dat het niet langer primair als brandstof gezien moet worden, maar als grondstof voor de petrochemische industrie.
Historisch perspectief CO2 productie mensheid
DATA - Deze week kwam naar buiten dat de mens een nieuw record CO2 produceren had gevestigd. In 2010 maar liefst 30,6 GigaTon CO2. 5% meer dan het vorige record in 2008. Het neerwaartse effect van de kredietcrisis heeft dus maar kort geduurd. En als je bedenkt dat de Kyoto doelstellingen voor 2020 op 32Gt staan, hebben we een “uitdaging”.
Maar ik vroeg me af hoe dit zich verhoudt met de historische ontwikkeling van de CO2 productie door de mensheid. Dat leverde een stevige zoektocht op langs verschillende bronnen. Er blijken namelijk diverse categorieën CO2 (of Carbon) productie te zijn. En niet allemaal worden ze altijd door iedereen bijgehouden. Het grootste deel komt voor rekening van het verbranden van fossiele brandstoffen. Maar de cementindustrie kan er ook aardig wat van. En dan is er nog het effect van verandering in landgebruik (zeg maar, verbranden van bossen). Ik heb de getallen bij elkaar gebracht en met wat conservatieve aannames alles op 1 lijn gebracht. En dan krijg je het volgende overzicht vanaf 1860:

Aannames: CO2 uit verandering in landgebruik voor 1959 is lineair vanaf 1860 tot 1959 ongeveer in verhouding met de trend van CO2 productie uit fossiele brandstoffen. En 2010 getallen zijn iets minder dan 5% boven 2008 getallen, dus aan de conservatieve kant van de trend als gemeld door IEA.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
IPCC schiet weer eens in eigen voet
Weer een warme lente
Maar weer even een update van het overzicht van de afwijkingen van de temperatuur van de seizoenen in Nederland. Beetje lastige grafiek omdat het KNMI steeds het langjarige gemiddelde bijstelt. Zo ook weer dit jaar. Dus vandaar dat de lente maar 1,5 graden warmer was dan het gemiddelde. Vergelijk je het echter met het langjarige gemiddelde tot 2000, dan was de lente maar liefst 2,6 graden warmer. De lente is dan ook gelijk het seizoen waar de stijging het grootst is.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

