Microkrediet: de klanten

Door toeval raakte in februari een week embedded bij een studiereis van Oikocredit naar de effecten van verstrekte microkredieten in India. Het was heel leerzaam eens ter plekke te zien hoe zo'n krediet nou werkt. Dit is de tweede van vijf verslagen. Gevraagd naar de voordelen die het microkrediet haar gebracht heeft, zegt de leidster van de vrouwengroep Omm Sairam uit het dorp Kantunia beslist: 'We waren afhankelijk van onze echtgenoten, maar nu hebben we een eigen inkomen. We dragen bij aan het huishouden.' Dat argument is vrijwel universeel voor alle vrouwengroepen die een microkrediet hebben genomen om een bedrijfje te starten: het maakt hen onafhankelijker. Dat is van groot belang in een land waar de vrouw bij haar schoonfamilie gaat wonen, waar ze onderaan de zeggenschapsladder belandt. Microkredieten gaan eigenlijk alleen maar naar groepen vrouwen, omdat die betrouwbaarder zijn bij het terugbetalen. Ongetrouwde vrouwen kunnen meestal geen lid worden, omdat ze bij uithuwelijking verhuizen en dan hun verplichtingen aan de groep niet meer kunnen nakomen.

Door: Foto: Vrouwen van Omm Sairam tonen het groepskasboek en de individuele boekjes, op de stapel links (foto: Opmeer Reports) copyright ok. Gecheckt 21-03-2022
Foto: Prayabat Sahoo, branch manager (foto: Opmeer Reports) copyright ok. Gecheckt 07-11-2022

Microkrediet: de lange keten

, door

Door toeval raakte ik in februari een week embedded bij een studiereis van Oikocredit naar de effecten van verstrekte microkredieten in India. Het was heel leerzaam eens ter plekke te zien hoe zo’n krediet nou werkt. Dit is de eerste van vijf verslagen.

Internationale geldverstrekkers als Oikocredit gaan niet zelf in India de dorpen langs om hun kredieten aan de man te brengen. Ze gaan duurzame relaties aan met lokale partners, die geworteld zijn in het gebied dat ze bedienen. De doelgroep heeft zelf nauwelijks transportmogelijkheden, dus is er een fijnmazig netwerk van kantoren. En zo bevond ik mij op een woensdagochtend in Delang, een dorpje op twee uur rijden van Bhubaneshwar, de hoofdstad van de staat Odisha, een van de armste van India.

In een betonnen gebouwtje met twee kamers zetelde te midden van grote stapels dossiers Prayabat Sahoo. Vanuit het kantoor bedient hij 119 groepen leners namens Swayashree Micro Credit Services (SMCS). Van die groepen zitten er zeventig nog weer zo ver van het kantoor dat hij zaakwaarnemers ter plekke heeft. Sinds 2007 heeft hij in totaal 1.500.000 roepies (225.000 euro) aan leningen weggezet. Concreet betekent dit dat mannetjes op motorfietsen de dorpen langsgaan om bundeltjes bankbiljetten te distribueren dan wel op te halen. Iedere dag om twaalf uur zijn de mannetjes terug, wordt het geld geteld en de administratie in dikke kasboeken bijgewerkt.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Waan van de dag

Homo’s kunnen voortaan ook in India worden genezen

, door

Onder invloed van de fundamentalistische hindoepartij BJP, die de laatste tijd aan een flinke politieke opmars bezig is.

Van Fukuyama’s ‘einde van de geschiedenis’ blijft steeds minder over.

Vanaf eind jaren zeventig zagen we al een stevige heropleving van islamitisch fundamentalisme in combinatie met een flinke ideologische verzwakking van seculiere Arabische regimes. Zien we het begin van een vergelijkbare ontwikkeling onder hindoes?

Foto: romana klee (cc)

Censuur in ’s werelds grootste democratie

, door

ELDERS - In India is onderzoek naar de geschiedenis van het Hindoeïsme niet zonder risico.

Onlangs maakte de uitgeverij Penguin Books bekend dat alle voor de Indiase markt gedrukte exemplaren van het boek The Hindus: An Alternative History van indoloog Wendy Doniger, professor aan de University of Chicago, zullen worden vernietigd.

Volgens orthodoxe Hindoes bevat Donigers boek ‘ketterijen en feitelijke onjuistheden’ en dat was grond genoeg voor een rechtszaak. Penguin was niet gerust op de uitkomst en schikte uiteindelijk met de aanklager. De vernietiging van de resterende exemplaren van Donigers boek is onderdeel van deze schikking.

Hoewel de grondwet van India vrijheid van meningsuiting garandeert, wordt deze vrijheid in de praktijk ondergraven door wetten uit het koloniale tijdperk. Volgens Penguin stond het bedrijf bloot aan zowel criminele als civiele aanklachten op grond van een amendement uit 1927 op een Britse strafwet van halverwege de negentiende eeuw, die het een misdaad maakt ‘de religieuze gevoelens’ van Indiërs te kwetsen.

Daarnaast dreigen vooral hindoenationalisten regelmatig met gewelddadige represailles tegen uitingen die hen onwelgevallig zijn. Penguin verklaarde dan ook te hebben geschikt onder andere uit ‘a moral responsibility to protect our employees against threats and harassment’.

Niet toevallig, neemt India momenteel plaats 140 in op de World Press Freedom Index. De uiterst reële dreiging van geweld speelde een belangrijke rol in het toekennen van deze lage plaatsing:

Foto: OSSCube (cc)

Zuid-Zuid samenwerking vanuit Indiaas perspectief

, door

ACHTERGROND - Naast de traditionele Noord-Zuid ontwikkelingshulp, is inmiddels ook de Zuid-Zuid variant steeds meer in opkomst, waarbij landen als India en China een grote rol spelen.

We hebben misschien de neiging te denken dat Zuid-Zuid samenwerking een nieuw fenomeen is. Maar vanuit historisch perspectief is deze samenwerking helemaal niet zo nieuw, zegt dr. Renu Modi, Indiase politicologe en voormalig directeur van het Centrum voor Afrika Studies in Mumbai. Zij gaf haar lezing over ‘Dispersed Power in a World in Transition’ in het kader van een serie lezingen, georganiseerd door het SID, over ‘South-South Alliances and Tri-angular Cooperation’.

Zuid-Zuid samenwerking is een veelbesproken onderwerp wanneer het om internationale (ontwikkelings)samenwerking gaat. Onder de traditionele (Westerse) donoren wordt deze vorm van ontwikkelingssamenwerking niet altijd met open armen ontvangen en soms zelfs argwanend aanschouwd. Maar waarom eigenlijk? Maakt Zuid-Zuid samenwerking de Noord-Zuid samenwerking overbodig en in hoeverre verschillen deze twee vormen? Dr. Modi biedt inzichten vanuit Indiaas perspectief.

The Global South

Al in de jaren zestig vormde een groot deel van de landen die wij nu tot de Global South rekenen de Non Aligned Movement (NAM), om tijdens de Koude Oorlog een eigen blok te vormen in een bipolaire wereld. Veel van deze landen hadden zich net bevrijd van hun koloniale juk en waren zich aan het ontwikkelen. Zij hadden hun eigen interne problemen en waren niet in staat te investeren in elkaar. Het Zuiden slaagde er dan ook niet in een sterk blok te vormen en veel landen vielen terug op de Washington Consensus voor investeringen met de hoop op ontwikkeling.

Kwakkelende Westerse economieën en de opkomst van sterke economieën in het Zuiden, maken nu aan deze verhoudingen een einde. Landen als China en India investeren enorm in ontwikkelende landen. Modi ziet dan ook geen eenduidige Global South meer, maar een tweedeling in opkomende economieën enerzijds en ontwikkelingslanden – voor een groot deel in Afrika – anderzijds. Waar landen uit de Global South in de jaren zestig het Westen nodig hadden voor investeringen, lijken de landen elkaar nu goed aan te vullen. Zuid-Zuid samenwerking behelst een nieuwe aanpak, waarbij Westerse ideeën en financiële steun niet langer leidend zijn. Deze ontwikkeling wordt hier dan ook vaak met argusogen bekeken.

Waan van de dag

Radicalen willen van India weer een zuiver hindoeïstisch land maken

, door

En ze hebben, mede dankzij de recente verkiezingsoverwinning van Narendra Modi de wind in de rug.

En zo zien we gedwongen bekeringen en religieus geïnspireerde pseudo-wetenschap:

Zo stelde zijn kabinet als hoofd van de Raad van Historisch Onderzoek een man aan die gelooft dat Indiërs vijfduizend jaar geleden vliegtuigen hadden en stamcelonderzoek deden. Modi deed er in oktober een schepje bovenop door zelf te beweren dat het bestaan van de hindoegod Ganesha (half mens, half olifant) erop wijst dat er in antieke tijden plastisch chirurgen rondliepen in India.

Foto: t.saldanha (cc)

Dubieuze oliemaatschappij officieel Nederlands

, door

ACHTERGROND - Is de Nederlandse overheid verantwoordelijk als er hier ongure bedrijven gevestigd zijn vanwege het “fiscaal vriendelijke klimaat”?

‘De Indiase regering verleende vanwege de honger naar energiebronnen in september en november 2010 de exploratierechten voor twee olievelden in de Indiase provincie Manipur aan de Nederlandse oliemaatschappij Jubilant Energy. De voorraden in Manipur worden geschat op ongeveer 460 miljard kubieke meter. Nadere overeenkomsten worden in de toekomst verwacht,’ meldde het goed geïnformeerde Jane’s Intelligence Review deze maand.

Manipur is een provincie in het noordoosten van India, geteisterd door interne conflicten en met veel geweld van gewapende oppositie en regeringstroepen. Er is wijdverbreid verzet tegen olieboringen in de regio, onder meer omdat de exploitatie voorbij gaat aan beloften van de regering (pdf)om te zorgen voor basale economische ontwikkeling in de regio.

Tegen boren

De oliewinning houdt geen rekening met de lokale machts- en eigendomsstructuren in Manipur, schrijven de auteurs. ‘Dit brengt het risico mee dat concurrerende claims op grondgebied escaleren. Er zijn belangrijke maatschappelijke bewegingen tegen deze olie-exploratie-activiteiten, en ook een aantal niet-statelijke gewapende groepen De KNA [lokale gewapende groep: Kuki Nationaal Leger, MB] verklaarde op 28 januari jl. bijvoorbeeld dat dat ze zich zullen verzetten tegen olie-exploratie in de districten Tamenglong en Churachandpur, waarop zij aanspraak maken, en die zij zien als voorouderlijk land.’

De bosjesman van India

, door

REPORTAGE - Ongeveer 30 jaar geleden merkte Jadav Molai Payeng (Assam, India) op dat er wel erg slangen doodgingen in zijn omgeving en het aantal trekvogels steeds verder afnam. Op zijn vraag aan de dorpsoudsten of het de mensheid net zo kon vergaan, werd lacherig gereageerd dat het zo’n vaart niet zou lopen.

Desalnietemin kreeg hij toch 20 bamboeplanten om te planten. Vanaf dat moment is hij bomen blijven planten. Inmiddels is het een reservaat van meer dan 500 hectare groot geworden met een grote variëteit aan dieren.

Het is een mooi voorbeeld hoe je met geduld en doorzettingsvermogen ook als eenling van grote invloed kan zijn voor het behoud van de natuur.

(via)

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende