Je kijkt er nauwelijks meer van op: weer een kamerlid van de PVV in opspraak. Deze keer is het Eric Lucassen, die door buren beschuldigd wordt van intimidatie en bedreiging. Het is natuurlijk mogelijk de beschuldigingen meteen uit te leggen als onderdeel van een linkse hetze tegen de PVV (het staat tenslotte in de media), maar het patroon begint zich zo onderhand wel erg op te dringen. Des te saillanter is het natuurlijk dat daags te voren Afshin Ellian, u kent hem wel, een vlammend stuk in de papieren NRC schreef waarin hij uitlegde dat de PVV niet fascistisch genoemd mocht worden, omdat Mussolini zich vanaf het begin gewelddadig opstelde, terwijl Geert Wilders nadrukkelijk alle geweld verwerpt. Daar heeft Ellian absoluut een punt. Ook nu met Lucassen belooft Wilders de zaak tot de bodem uit te zoeken. Aangezien de PVV geen democratische partij is en Wilders' wil dus wet, mag je zijn woorden dus als norm nemen voor de ideologie van de partij (even aannemend dat hij er niet zijn eigen soort taqiyya op nahoudt als het om geweld gaat). Toch zou Wilders zich eens kunnen afvragen waarom het juist zijn partij is die kennelijk agressieve lieden aantrekt. Het kan aan de zwakke partijstructuur liggen, waardoor meer rotte vissen door de mazen van het net glippen. Maar je kunt niet uitsluiten dat het Wilders' ideologie is, die een grote aantrekkingskracht uitoefent op mensen die graag andere middelen dan argumenten inzetten bij het beslechten van onenigheid. Dan is de PVV misschien geen gewelddadige partij in origine, maar loopt ze wel het risico dat te worden als Wilders' onderdanen meer voor het zeggen krijgen. En dat werpt dan weer een ander licht op de door Wilders zo ongewenste democratisering van zijn partij, waar een van zijn kamerleden met losse handjes, Hero Brinkman, juist voorstander van is. Zonder de discipline die Wilders hen probeert op te leggen, loopt de PVV een reëel risico af te glijden in de richting die Ellian ontkent.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
PVV-coryfee en kandidaat 11 op de lijst Hero Brinkman doet een gooi naar Fractie Brinkman, Groep Brinkman of Lijst Brinkman. Zojuist heeft hij bij Pauw en Witteman aangegeven dat wat hem betreft de PVV een stuk democratischer mag. Op dit moment heeft de partij geen leden en geen congres waar de achterban kan meepraten over PVV-standpunten.
Of u even een voorkeursstem wil uitbrengen op Brinkman. Het risico om door Geert Wilders terzijde geschoven te worden, neemt hij op de koop toe. Saillant detail: om 23.00 vanavond (de start van Pauw en Witteman) verscheen op Nu.nl een vergelijkbaar bericht. Het bericht verwijst echter niet naar de uitzending van Pauw en Witteman, maar naar een ‘interview met Nu.nl’. (waar staat dat interview eigenlijk?).
Nu.nl vertelt: ‘Zodra er een nieuwe fractie is, wil Brinkman meteen werk maken van een daadwerkelijke politieke partij. Naast meer democratie wil hij ook heldere richtlijnen voor het screenen van mensen. Zo hoopt hij een herhaling van slechte ervaringen, zoals met de huidige kieslijst, te voorkomen. Toen moesten een tweetal kandidaten zich terugtrekken, omdat zij omstreden bleken.’ Hmm, zei hij bij Pauw en Witteman niet net iets anders?
Het beste wat Geert Wilders nu kan doen om stemmen te blijven trekken, is Brinkmans standpunt omarmen en met een glimlach inderdaad bevestigen dat hij ‘een democraat in hart en nieren’ is. Wie zou er morgenavond bij Pauw en Witteman zitten?
Gebrek aan goede kandidaten heette de reden waarom Geert Wilders alleen in Almere en Den Haag zal meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. Maar daar komt Hero Brinkman in het altijd goed ingelichte Binnenlands Bestuur toch ineens nog met een andere reden op de proppen:
“Wij hebben door de lage vergoedingen te weinig mensen weten te interesseren voor het raadswerk en daarom doen we maar in twee gemeenten met de raadsverkiezingen mee.”
De PVV heeft vorig jaar al geprobeerd om van raadslid een full-time baan met bijbehorende vergoeding (.doc alert) te maken. Alleen het lid Verdonk steunde het voorstel. De andere fracties vinden het belangrijk dat raadsleden met hun andere been in de maatschappij blijven staan.
Het lastige van de vergoedingen is dat ieder raadslid evenveel krijgt, terwijl de werkdruk enorm kan verschillen. Een fractielid van een grote partij heeft veel minder te doen dan een eenmansfractie. En hoeveel je van de vergoeding overhoudt, hangt van de rest van je inkomen af, reden waarom de VVD hem belastingvrij wil maken. Overigens ging de vergoeding vorig jaar al omhoog.
Maar goed, gezien de peilingen is de PVV geen kleine partij en dus is de bestaande vergoeding meer dan fatsoenlijk. Het valt door de PVV te hopen dat hetzelfde probleem niet gaat spelen bij de statenverkiezingen waar ze nu mensen voor werft. Om de opkomst van de PVV te saboteren zijn de linkse partijen alweer bezig met een lobby tegen verhoogde vergoedingen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
[qvdd]
Ik ben een democraat in hart en nieren. De fractie heeft besloten en daar conformeer ik me aan.
Hero Brinkman verhult zijn nederlaag binnen de fractie: de democratisering van de PVV gaat niet door.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[qvdd]
Straks vertellen de leden ons dat de islam heus wel een godsdienst is en dat twee paspoorten wel aanvaardbaar zijn. Infiltraties zullen aan de orde van de dag zijn.
Zoals de politicus is vertrouwt hij zijn kiezers. Hero Brinkman staat voor democratisering van de partij, Martin Bosma heeft duidelijk een regenteske houding (.pdf) ten opzichte van het klootjesvolk de kiezer.
“Buiten allerlei feitelijke eisen, leeftijd etc., zouden potentiele leden eerst vanuit een acceptatie commissie gescreend moeten worden. Dat is natuurlijk helemaal niet vreemd. Bij vele verenigingen bestaan bijvoorbeeld ballotage commissies. Dit filter kan dienen als intoetsingscriteria.” (Hero Brinkman in een discussiestuk van de PVV)
EenVandaag kreeg een intern discussiestuk van de PVV in handen, geschreven door Hero Brinkman. Naast een discussie over het democratiseren van de partij, staan in het stuk voorstellen voor vier filters voor het detecteren van ongewenste partijleden. Opmerkelijk is met name het vierde filter, het ‘interne sociale filter’, om ‘personen met een bepaald verleden’ van de kandidatenlijst te weren.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Ook vandaag weer een bijdrage van Erik Alkema
