Het wonder van waterstof 2: antwoorden
Onderschat je lezers nooit is een credo, al weet ik niet van wie. In elk geval heeft het eerste bericht over waterstof wel wat antwoorden opgeleverd, alleen niet helemaal op de gestelde vragen, maar goed, een gegeven antwoord… De stelling was dat waterstof in theorie een oneindig vernieuwbare energiebron kan zijn om onze geheiligde automobiliteit te waarborgen. Voorwaarde is dan wel dat we de waterstof geheel klimaatneutraal maken, bij voorkeur met windenergie, omdat je dagen zonder wind op kunt vangen met een buffervoorraad waterstof.
Dankzij het rekenwerk van lezers hebben we nu een getal van minstens 5000 windmolens van 5MW (megawatt), alleen voor de automobiliteit in Nederland. Dat lijkt niet zo veel, maar bedenk dat er nu hooguit 1900 windmolens in ons land staan, en dat zijn dan niet van die joekels. De 5MW molens bestaan nog niet, althans niet produktierijp voor zover ik weet, maar de olie is ook nog niet op, dus we mogen er wel mee rekenen. Kortom, drie-en-een-half keer zo veel molens in ons land.
Maar dat is natuurlijk nog niet alles. Want ook de kolen- olie- en gascentrales zullen tzt vervangen moeten worden. Op dit moment produceert dat soort centrales 65.000 GWh per jaar, zodat we daarvoor nog eens minstens 4300 grote windmolens moeten plaatsen, waardoor we over bijna zes keer zo veel molens praten. En dan groeit de automobiliteit en de elektriciteitshonger ook maar door. Het schrikbeeld van een Nederland dat geheel bepuist is met windmolens wordt zo wel erg tastbaar.