De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Cash economie
Stel je een land voor met een flink groeiende economie, 1,3 miljard mensen en zonder rechtszekerheid. Juist, China.
Een van de opvallendste rariteiten hier in het dagelijks leven is dat praktisch alles cash wordt betaald. Mooie flappen in het loonzakje, nieuwe broek, horeca, even een auto kopen voor 8000 euro, usw. Gas, water en elektra betaal je cash bij het desbetreffende staatsbedrijf op kantoor. Overschrijvingskaarten bestaan niet, internetbankieren komt zoetjes aan een beetje in zwang maar bied minder zekerheid dan cash. Papiergeld wordt driftig gekopieerd, Chinezen kopiëren immers graag.
Resultaat: rijen, eindeloze rijen. Gasrekening van 50 eurocent betalen kost al snel 2 uur omdat er nog honderden anderen dat ook willen. De huur kan overgemaakt worden, maar schrik niet als dat 3 uur wachten kost aan de balie of een uur bij een speciaal pinapparaat. Een bank met minder dan 50 wachtenden voor je is een geschenk waar je dan ook heel snel gebruik van moet (en eindelijk kan) maken.
Ronduit vervelend voor grote bedragen is het Chinese geld. De grootste denominatie is 100 RMB, ongeveer 10 euro. Heb je een goede week gedraaid met je restaurant, dan heb je al snel enkele duizenden biljetjes van honderd in handen. Er zijn “cash recycling” machines om deze in te nemen, maar die staan vrij scherp afgesteld. Met “gebruikt” geld wordt al snel 10% weer uitgespuugd omdat het, voor de machine, vals lijkt. Wat rest is de balie. De bankmedewerkers achter de balie hebben geldtelmachines, maar controleren toch elk biljetje op echtheid en tellen de machine na. De andere kant op idem, even 8000 biljetjes opnemen om die nieuwe auto te betalen kost de bankmedewerker al snel een half uur tot een uur telwerk. Je moet natuurlijk daarvoor nog wel eerst minimaal twee uur in de rij staan…
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Beestachtig China
Regelmatig voor u gezien op de Chinese wegen. Let wel, de bedoeling is dat de beestjes in het bovenstaande filmpje het nog even volhouden. Daarom extragratis de onderstaande lunchtip:
Smakelijk eten!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.