DDos’en is helemaal geen sit-in

Wederom een bijdrage van Joost Schellevis. Toen verschillende bedrijven - Amazon, PayPal, Visa, MasterCard  - hun dienstverlening aan klokkenluidersite WikiLeaks beëindigden, werden enkele van deze bedrijven het doelwit van Anonymous. Die groep wordt omschreven als een ‘hackersgroepering’, maar is in feite een los verband van internetters dat wel eens ddos-aanvallen uitvoert. In het verleden waren bijvoorbeeld ook de sites van Amerikaanse copyrightwaakhonden en de Scientology-kerk een doelwit. Nadat een 16-jarige ddos’er werd opgepakt voor de aanvallen op MasterCard, werden ook politie.nl en om.nl slachtoffer van een succesvolle aanval. Een ddos-aanval staat voor distributed denial of service en is bedoeld om zoveel druk op een server uit te voeren dat deze plat gaat. De meningen over de ddos’en zijn verdeeld: zo schreef Petra Kramer onlangs op Sargasso dat ddos’en een moderne vorm van de sit-in is. Maar: ddos’en is een misdrijf waar je zes jaar cel kunt krijgen, waarschuwt het Openbaar Ministerie. Wie heeft er gelijk?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De privatisering van de censuur

Het zwijgen opgelegd (Foto: Flickr/K. Sawyer)

Julian Assange mag met een enkelbandje weer achter zijn computer gaan zitten. Maar hij is  zijn vervolgers nog niet kwijt. Het overheersende beeld is dat hij in zijn vrijheid belaagd wordt door staten: Zweden, de Verenigde Staten, Het Verenigd Koninkrijk. De mate waarin zijn en onze vrijheid op het internet wordt aangetast door private bedrijven komt minder in beeld.

De werkelijkheid is dat bedrijven een grote, ongecontroleerde, invloed hebben op het vrije verkeer van informatie. Het was een privé-onderneming die wikileaks.org zijn domeinnaam ontnam. Het waren banken die de financiering van wikileaks onmogelijk maakten. Amazon trok zich terug en verbrak (tevergeefs) de banden met Wikileaks. Waarom doen die bedrijven dat allemaal als Wikileaks de Amerikaanse overheid dwars zit. En waarom doen ze dat op eigen houtje voordat er ook maar iets van een juridische tegenactie in gang is gezet laat staan met een veroordeling afgesloten?

Joe McNamee, van de Europese organisatie voor digitale rechten EDRi, heeft er wel een verklaring voor. Hij schrijft dat veel regeringen er de afgelopen jaren op aan sturen om regulering van het internet over te laten aan bedrijven. Dat heet dan ‘zelf-regulering’, maar het komt er op neer dat de overheid zich terugtrekt van het internet omdat het allemaal te moeilijk is om de burgerrechten in cyberspace te garanderen. En omdat het wel zo makkelijk is om opsporingstaken uit te besteden aan bedrijven die graag meewerken om hun zelfstandigheid te kunnen bewaren. Zo kan die veelgeprezen eigen verantwoordelijkheid van providers en website beheerders ingezet worden tegen kinderporno, auteursrechtschendingen en allerlei andere computercriminaliteit. Alsof we voor de criminaliteit geen rechtstaat met justitiëel apparaat hebben ingericht.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

DDoS’en is de nieuwe sit-in

Wederom een bijdrage van Petra Kramer.

iraanse president schrikt van een computermuisHet is niet verwonderlijk dat de internetbende Anonymous zoveel bijval krijgt  met zijn vrij kinderachtige Operation Payback. Waar WikiLeaks bevestigt dat de wereld nog krankzinniger in elkaar zit dan velen al dachten moeten overheden niet raar opkijken dat burgers zich gaan roeren. Te meer omdat burgerlijke ongehoorzaamheid tegenwoordig zo simpel is als klikken op een link. Toch reageert met name de Nederlandse overheid weer op de slechtst denkbare manier. Oppakken en in de cel met die handel. De woordvoerder van het High Tech Crime Team heb ik al meerdere keren op TV zien verkondigen dat er maar liefst 6 jaar celstraf op een simpele muisklik kan staan.

Waarom die heksenjacht op script kitties zoals ze minachtend liefkozend genoemd worden op 4chan, de thuisbasis van Anonymous? Is dat nou de daadkracht die we mogen verwachten van Bruin I dat in het regeerakkoord claimt te strijden voor een open en vrij internet? Waar blijft dan de veroordeling en het het aanpakken van de DDoS-aanvallen op WikiLeaks zelf? En wanneer gaat premier Rutte weer pleiten voor de absolute vrijheid van meningsuiting zoals hij in het verleden gedaan heeft?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De wereld na WikiLeaks’ cablegate

Deze gastbijdrage is van Ot van Daalen, directeur van Bits of Freedom.

De gevolgen van de publicatie van meer dan 250.000 Amerikaanse ambassadeberichten door klokkenluiderssite WikiLeaks kunnen moeilijk worden overschat. Een deel van het diplomatiek verkeer van de Verenigde Staten ligt op straat. De Verenigde Staten oefenen zware druk uit om WikiLeaks te stoppen. John Perry Barlow, de oprichter van de Amerikaanse digitale burgerrechtenbeweging EFF, noemt dit zelfs de eerste informatieoorlog. Wat betekenen de ontwikkelingen rond WikiLeaks voor communicatievrijheid?

Overheden zullen internetvrijheid aan banden proberen te leggen

Niet eerder hebben de Verenigde Staten geprobeerd om de verspreiding van informatie zo publiek via zware politieke druk te voorkomen: dit nooit meer. Die pogingen zullen de komende maanden ook hun effect hebben op internetregulering. Overheden zullen Cablegate aangrijpen om hun greep op het internet te versterken. Er zullen wetten worden geïntroduceerd om domeinnamen en IP-adressen makkelijk te kunnen blokkeren op wereldwijde schaal. Er zal druk worden uitgeoefend om hosting providers makkelijker informatie off-line te laten halen. Het zal financiële dienstverleners moeilijker worden gemaakt om de publicatie van controversiële informatie te faciliteren. En er zal worden geprobeerd om de controle van de inhoud van internetverkeer te vergemakkelijken door middel van deep packet inspection. Het meest pessimistische scenario is dat de Chinese Great Firewall een blauwdruk wordt voor het wereldwijde internet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

The case against Arundhati Roy

Deze gastbijdrage is van Aletta André, correspondent in New Delhi. Het stuk is ook op haar site te lezen.

Arundhati RoyA case hase been filed against Arundhati Roy – a writer/activist who in the Netherlands is most known from her novel The God of Small Things. The reason: in October she spoke at a conference in Delhi on Kashmir titled “Azadi [freedom], the only way”, together with Kashmiri separatist Syed Ali Shah Geelani and a few others.

The charges include, I quote: “sedition; promoting enmity between classes; imputations, assertions prejudicial to national integration; insult intended to provoke breach of peace; and false statement, rumour circulated with intent to cause mutiny or offence against public peace – all of which have to be read with Section 13 of the Unlawful Activities Prevention Act of 1967.” With the case being registered, Roy now faces arrest and if convicted, the maximum punishment is life imprisonment.

Earlier, after seeking political opinion, the Union Home Ministry had decided not to file a case against Roy and the others, but the police registered a case anyway this week after certain individuals filed complaints.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tweespalt | Arabische zenders in de ban

Marokko doet al-Jazeera in de ban Deense Volkspartij wil ban Arabische zenders De kritische verslaggeving door journalisten van al-Jazeera over politiek gevoelige zaken in Marokko is de regering in Rabat al jaren een doorn in het oog. Pia Kjaersgaard, beschuldigt de zenders van het zaaien van haat tegen de Westerse maatschappij in migrantengemeenschappen.

 
Te kritisch over Arabische overheden maar toch niet geschikt voor immigranten in het Westen: Al-Jazeera kan het nergens goed doen?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende