Dexia blijft Belgische christendemocraten achtervolgen

België gaat op zondag 25 mei voor drie verkiezingen naar de stembus: voor het Europese parlement, het federale parlement en de parlementen van de deelstaten Vlaanderen, Wallonië en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Een van de hardnekkigste onderwerpen in de Belgische politiek blijft de gang van zaken rond de failliete bank Dexia en de manier waarop de staat daarin geopereerd heeft. In Vlaanderen heeft de rechts-nationalistische Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) van de Antwerpse burgemeester Bart de Wever met deze geschiedenis de aanval geopend op de christendemocratische CD&V. Het gaat om de spaarders van Arco, een fonds van de Vlaamse koepel Algemeen christelijk werknemersverbond (ACW), dat ook deelde in de risico's van Dexia. Zo'n 800.000 kleine spaarders zijn via hun deelname aan Arco getroffen door de ondergang van Dexia. Ze zouden gered kunnen worden door een waarborgregeling van de regering waar minister van Financiën Koen Geens  (CD&V) zich in het bijzonder hard voor maakt (het gaat vooral om christendemocratische kiezers!). Deze waarborgregeling wordt nu aangevochten door aandeelhouders van Dexia, die veel grotere risico's lopen en menen dat zij gediscrimineerd worden in de afwikkeling van het faillissement. Ook is er twijfel of de regeling het zal houden bij het Europese Hof omdat er sprake zou zijn van staatssteun. Gisteren heeft het Grondwettelijk Hof in de bezwaarprocedure van de aandeelhouders de waarborgregeling voorlopig overeind gehouden. De zaak lijkt nu over de verkiezingen heen getild te kunnen worden. Maar Geens laat er geen twijfel over bestaan dat hij, als er toch een kink in de kabel mocht komen, linksom of rechtsom de spaarders wil compenseren uit belastinggeld.

Door: Foto: foto: nl.wikipedia.org
Foto: Eric Heupel (cc)

Belgie twijfelt over Belgie (III)

Belgische en Europese vlaggen (Foto: Flickr/kwatoko)

Awel, d`n Yves heeft zijn congé gegeven en daarmee zijn onze zuiderburen in de zoveelste crisis beland. Daarmee is Belgie feitelijk terug naar de situatie van meteen na de verkiezingen van juni 2007: meer dan een jaar verloren aan politiek geruzie. Met de kanttekening dat het de regering nog wel gelukt is een begroting te maken. Maar zoals altijd bleven de aan de Vlaamse kant zo vurig gewenste institutionele hervormingen het grote struikelblok.

Schade voor Leterme
Behalve voor het land is deze crisis in de eerste plaats ook bijzonder beschadigend voor Yves Leterme zelf. De grote Belgische politici van weleer dankten hun statuur in de eerste plaats aan hun vermogen compromissen te sluiten. Dit lijkt Leterme niet te lukken. Of dat echt zijn schuld is valt van buiten de onderhandelingskamers niet te beoordelen, maar het zal hem niettemin door de kiezers aangerekend worden. Het kieskartel tussen zijn CD&V en de Vlaams-nationalistische N-VA doet het al enige tijd slecht in de peilingen.

Wat nu?
Het zou goed kunnen dat dit het moment is voor de tweede man van de regering, de Waalse liberaal Didier Reynders om de fakkel over te nemen. Het zou een gevoelige slag voor CD&V én de Vlamingen in het algemeen zijn als een Waal wel slaagt waar zij faalden. Een premier Reynders zou dus waarschijnlijk voor nog grotere problemen komen te staan: naast alle Vlaams-Waalse tegenstellingen ook nog eens een mokkende CD&V. Bovendien zou regeringspartner PS (Waalse socialisten) er alles aan doen de liberale aartsvijanden te ondermijnen.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.