het Saillant | Genoeg vrouwen in regering

Het is onzinnig om te klagen over het lage aandeel vrouwen in de nieuwe regering. Her en der klaagt men over het feit dat er waarschijnlijk te weinig vrouwen in de nieuwe regering komen te zitten, terwijl die wel degelijk te vinden zijn. Maar dit is een klaagzang die om drie redenen irrelevant is. Ten eerste is het voor een minderheidskabinet van levensbelang een ploeg neer te zetten die niet te snel uit elkaar valt. Als dat betekent dat alleen mannelijke vertrouwelingen van M&M hiervoor geschikt geacht worden, dan is dat een bewuste keuze. Ten tweede hebben CDA noch VVD veel op met quota voor vrouwen in de top van het bedrijfsleven. Dus waarom zouden ze dan voor zichzelf de boel forceren. Ten derde is het lage aantal vrouwen kennelijk ook een signaal dat ze onvoldoende aan hun zichtbaarheid en profilering van hun kwaliteiten hebben gewerkt.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ferrier en Koppejan zijn machteloos

houtgravure "De Tweede Defenestratie van Praag" (Creative Commons)

“Wilders gaat nog van ons horen,” zei Ad Koppejan in het TV-programma Nieuwsuur.”We hebben een heel krachtige positie,” voegde Kathleen Ferrier daar aan toe. Dreigende taal van twee voormalige rebellen van de CDA-fractie die nog niet door hebben dat ze zichzelf  irrelevant maakten op het moment dat ze toegaven aan Verhagen.

Nadat Ferrier en Koppejan op dinsdag 5 oktober alsnog en zonder concrete voorbehouden hun fiat gaven aan het minderheidskabinet van CDA en VVD met gedoogsteun van de PVV, zei beoogd premier Mark Rutte dat het kabinet nu de steun heeft van ’76 zetels in de Kamer’. Hij bedoelde daarmee vast niet dat dit mogelijk werd door de twee zetels van Ferrier en Koppejan, maar door de twee zetels van de SGP.

Want Koppejan en Ferrier hebben met hun fiat Rutte en Verhagen de vrije hand gegeven om hen te kunnen negeren. De twee zetels van de SGP, een partij die bereid is steun te verlenen aan het minderheidskabinet, neutraliseren de macht die uitgaat van de twee zetels van de voormalige CDA-rebellen. En dat is allemaal de schuld van Ferrier en Koppejan zelf.

Dat zit zo. Toen de twee CDA-fractieleden nog in verzet waren, keken Rutte en Verhagen al naar de mogelijkheid van steun van de SGP. Er werd op de achtergrond gesproken met de fundamentalistische protestanten. Officieus werden toezeggingen over gedoogsteun gedaan. Maar alleen toezeggingen en, zoals Ab Klink het omschreef, “de veronderstelling dat de SGP steun verleent” zouden niet voldoende zijn voor goedkeuring van de koningin.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Aan de slag

[qvdd]

We hebben kennis genomen van de situatie in de CDA-fractie en we hebben geconstateerd dat er voldoende steun is voor de politieke samenwerking met het CDA en de VVD. Ik ben ontzettend blij dat we aan de slag kunnen.

Aldus aanstaand premier Mark Rutte van de VVD. Waarmee moet hij het eerst aan de slag wat jou betreft?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dissidenten hebben spijt van akkoord

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Jongleren (Foto: Flickr/Cayusa)

Voormalig CDA-dissidenten Kathleen Ferrier en Ad Koppejan hebben nu al spijt van hun beslissing om het regeer- en gedoogakkoord goed te keuren. “Ontzettend vermoeiend, dat worden de komende vier jaar. Door het akkoord te steunen én het kabinet kritisch te volgen, moeten we een soort politiek jongleerkarwei gaan klaren. Dat we daar niet langer stil bij hebben gestaan. Principes zijn leuk, maar ik wil ook nog vrije tijd overhouden,” aldus Koppejan. Door de ‘ongelukkige beslissing’ zitten de kamerleden nu met stapels extra werk, een existentiële crisis en lopen ze een aanzienlijk bedrag aan wachtgeld mis.

Zowel Koppejan als Ferrier waren aanvankelijk van plan het regeerakkoord af te keuren, uit de fractie te stappen en hun wachtgeld voor de komende jaren op te strijken. “We hoopten eindelijk onze sociale principes te gelde te kunnen maken, want dat is al moeilijk genoeg. Mensen zonder principes komen zo aan het werk bij een bank of verzekeraar, maar als je eenmaal voor principes hebt gekozen is de toekomst erg schraal.”

Helaas voor de beide kamerleden vonden ze fractieleider Maxime Verhagen op hun weg. Verhagen wilde de voltallige fractie achter zich hebben. “Leuk opportunistisch gespeeld van Maxime, maar het doorkruiste wel mooi onze plannen om Den Haag met een flinke zak geld te verlaten,” aldus Ferrier. Een alternatief was het zonder meer goedkeuren van het akkoord. “Dan zouden we in onze gebruikelijke ‘regeringspartij-winterslaap’ zijn gegaan. Je moet wel af en toe aanwezig zijn, maar het is toch vooral een hoop jaknikken en meestemmen. Niet ideaal, maar leefbaar.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Economist: kabinet Rutte is visieloos

Hatseflats! The Economist geeft Weimar II Rutte I ervan langs. Dit liberale weekblad dat voor een internationaal publiek de vrije markt economie propageert is niet mild voor de kersverse VVD premier. In het artikel Not exactly Dutch courage wordt gehakt gemaakt van het economisch beleid van het nieuwe kabinet. Ongeïnspireerd, sociaal conservatief en een schrijnend gebrek aan toekomstgerichte hervormingen. Kortweg stilstand en dus achteruitgang. Geen hervormingen op de arbeidsmarkt, ook niet op de zwaar gesubsidieerde huizenmarkt en een slap gebaar op de pensioenleeftijd. De Economist laat ook nog even professor Sweder van Wijnbergen, misschien wel de beste econoom van Nederland, aan het woord en hij duidt dit kabinet als het meest conservatieve en anti-hervormingsgezinde kabinet in veertig jaar. Zo! Nederland staat weer op de kaart. Laat de investeerders maar komen…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Coalitie zoekt meerderheid voor Lange-Tenentax

Het zal lastig zijn voor het komende kabinet om een meerderheid te vinden voor de Lange-Tenentax. In het gedoogaccoord hebben CDA en VVD met de PVV afgesproken dat groepen die zich snel beledigd voelen daarop fiscaal worden aangesproken. Echter, noch de dissidente CDA’ers, noch gedoogpartner SGP willen met het plan instemmen. Besprekingen zitten in een impasse omdat uitstel van de maatregel voor Geert Wilders onbespreekbaar is.

VVD-leider Mark Rutte denkt dat de Lange-Tenentax de mate waarin bevolkingsgroepen zich beledigd voelen zal verminderen. “Nederland zit vol met mensen die zich beledigd voelen door vloeken, bloot, eten, dieren, grappen over god en ander gedoe. Een vrije geest hebben is op eieren lopen, want voor je het weet heb je weer het een of ander exotisch taboe geschonden.”

In het gedoogaccoord is nu afgesproken dat bevolkingsgroepen recht hebben zich beledigd te voelen. Echter, voor zo’n gevoeligheid moet dan wel eerst officieel erkenning worden aangevraagd. Die taboetoets kijkt of de lange teen in een erkende culturele of religieuze traditie is te plaatsen. Is een taboe eenmaal erkend, dan kunnen mensen door middel van een belastingtoeslag aanspraak maken op een zekere mate van publieke gekrenktheid op het moment dat anderen het taboe breken. “Betaal je niet, dan moet je ook niet zeuren. Eerst betalen, dan pas mag je balen”, aldus Rutte.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Daar gaan we dan…

Jetzt Gehts Los. Disclaimer: Op geen enkele wijze willen wij met deze bloeddorstige foto insinueren dat we oproepen tot een gewapende strijd. Ook kan deze foto niet worden opgevat als een bedreiging aan wie dan ook. You know who you are! (Foto:Flickr/Dunechaser)De kogel is door de kerk. Er heeft een zuignap aan te pas moeten komen, maar een nieuwe regering is geboren. En wat voor een. Eentje die steunt op een minderheidscoalitie gedoogd door een partij die net genoeg zetels heeft om het hele gebeuren aan de helft plus één te helpen, met twee dissidenten in de coalitiefractie die zo nu en dan zoet gehouden zullen moeten worden, en een minderheid in het controlerende orgaan waarvan het nog niet gezegd is dat die zich ook zal wijzigen in een meerderheid bij de eerstkomende verkiezingen in het voorjaar – als er de afgelopen jaren één constante factor was in de Nederlandse politiek, dan was het immers wel de wispelturigheid der kiezer.

Het is niet ons feestje dat kabinet, en ze zullen niet spreken namens ons. Wat eraan zit te komen aan maatregelen is een incoherent zootje dat links papt en rechts nat houdt – sociaal-economisch had het misschien wel veel rechtser gekund, dus dat is dan een meevaller, sociaal-cultureel had het zeker veel progressiever gemoeten, dus dat is tamelijk tragisch. Maar goed. Het spel en de knikkers. Er is sprake geweest van walgelijkheden in het baringsproces, en het kind is een gedrocht, maar het is allemaal keurig volgens de regels. Het zal dus moeten worden geaccepteerd. Knarsetandend. Onder protest. Met verbaal gesputter. We maken dan misschien plaats, maar we geven ons niet over.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oplossingen voor Wilders-stemmers

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een artikel van Kaj Leers, dat eerder op zijn eigen site verscheen.

Stempas (foto: Flickr/screenpunk)Joost Zwagerman zorgt met zijn artikel ‘Links helpt Wilders door PVV-kiezers te kleineren’ voor beroering bij vast niet alleen de linkse partijen, maar ook het CDA. Alle partijen die de afgelopen jaren kiezers verloren aan Geert Wilders – de PvdA, de SP, het CDA – breken zich het hoofd over hoe ze die kiezers kunnen terughalen. Er zijn politici die Zwagerman’s visie delen, maar de discussie stokt zodra het over de oplossingen gaat die de Wilders-kiezers willen zien.

Eberhard van der Laan, tegenwoordig burgemeester van Amsterdam en voormalig minister van Integratie en Wijken, is PvdA’er en één van zijn ambities is het terughalen van oud-PvdA-kiezers bij Geert Wilders. Dat is niets nieuws, hij heeft dit vaak herhaald tegen iedereen die het maar horen wil. “Die mensen, dat zijn ónze mensen!”, foetert hij te pas en te onpas. Ook een Tweede Kamerlid als Jacques Monasch steekt niet onder stoelen of banken dat zijn PvdA veel kiezers in de steek gelaten heeft. En dan juist mensen als in Sterrewijk in Utrecht, zoals een diepgaand onderzoek van Forum uitwijst.

Jan Marijnissen, nog steeds voorzitter van de SP, heeft zich regelmatig uitgelaten over die groep kiezers. Wat hen beweegt. Ook hij vindt dat die kiezers eigenlijk op de SP zouden moeten stemmen.

Het CDA lijkt met een soort experiment bezig: een deel van die partij denkt naar de PVV overgelopen kiezers terug te kunnen halen door zich dicht tegen Wilders aan te nestelen. In de beste CDA-tradities probeert de partij zich als een kameleon aan te passen, in de hoop dat de kiezers de kopie boven het origineel verkiezen.

Vorige Volgende