Balkenende IV viel eerder bij de nieuwsredactie van RTL dan bij de redactie van het NOS Journaal. Zoals GeenCommentaar eerder al vaststelde, was Frits Wester de eerste brenger van het grote nieuws. De NOS had kennelijk grote moeite dit belangrijke bericht te verifiëren. Pas toen Balkenende sprak, durfde deze met zekerheid te melden dat er nieuwe verkiezingen komen. Bijna een kwartier later dan RTL en tot ergernis van heel veel kijkers. RTL slaagt er herhaaldelijk in om politieke scoops te brengen, terwijl de met onze belastingcenten betaalde journalisten van de NOS zelden met een belangwekkende primeur komen. Zo zwaait RTL al meerdere jaren op rij met de Miljoenennota in beeld op het moment dat ze bij de NOS nog braafjes wachten tot de stukken onder embargo naar de redactie worden gebracht. En RTL kon ons ook als eerste vertellen dat Willem-Alexander zich ging verloven met Maxima Zorreguieta.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Nederlandse regeringen hebben de laatste decennia bewezen ongeschikt te zijn voor het voeren van machtspolitiek.
Tot die conclusie komt defensiedeskundige en oud-Tweede Kamerlid Theo van den Doel in een column in de Volkskrant. Van den Doel voert verschillende redenen voor zijn conclusie op. In 2003 betuigde de Nederlandse regering politieke steun aan een oorlog waarvan de regering vooraf wist dat deze op politiek en militair drijfzand berustte. Anders dan andere Euopese landen die zich tegen een invasie van Irak keerden, zoals Duitsland en Frankrijk, besloot Nederland echter naar Irak te gaan. De Nederlandse regering bleek daarbij doof voor Europese argumenten tegen de oorlog.
Door wat er in 1995 gebeurd was in Srebrenica wist de regering bovendien dat de VS ons land – als er echt dringend hulp geboden was – volledig in de kou zou laten staan.
Het spoeddebat van gisteren leverde een hoop vuurwerk op, maar de coalitie had een hele dag besteed aan het vakkundig schoonvegen van hun straatje, dus ging er niemand onderuit. Maar terugkijkend op het geheel knagen er toch twee dingen. Dingen waar de premier zich niet eens uit hoefde te draaien omdat niemand hem erop wees.
Allereerst was er de kanttekening van van Walsum. Dit vormt de kern van de verdediging van de premier dat het volkenrechtelijk allemaal misschien wat [i]shaky[/i] was, maar dat er ook nog politieke factoren kunnen meespelen. Inmiddels heeft hij er de frase ‘met de kennis van toen’ aan toegevoegd, maar het verandert niks aan het gegeven dat zonder die kanttekening hij geen poot had om op te staan. Maar wat staat er nu op die ene zalmroze bladzijde (.pdf, pag.270)?
Allereerst het punt waar de premier ons zo graag aan herinnert: er spelen ook nog andere factoren dan volkenrecht:
“Volgens hem [van Walsum] dient een verantwoordelijke regering zich niet alleen door de regels van het volkenrecht maar ook door de eisen van de internationale politiek te laten leiden. Als de twee met elkaar in botsing komen ontstaat een dilemma, maar geen regering zal accepteren dat haar vitale politieke doelstellingen onder alle omstandigheden voor het volkenrecht zullen moeten wijken.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Ja, ik heb gisteravond sex gehad met haar. Maar dat deed ik vanuit het perspectief dat ik nog haar vriendje was. Ik snap dat dat voor wat verwarring zorgt, schat. Om onduidelijkheid te voorkomen had ik er beter aan gedaan om gewoon bij jou in bed te kruipen.” En dan gewoon geen ‘sorry’ zeggen. Knap hoor, als je daar mee weg komt.
Enfin, gisteravond. Je weet hoe het af loopt, maar toch blijf je kijken. Balkenende zet de conclusies van de Commissie-Davids weg als ‘een mening’. Marriët Hamer speelt boos. Oppositie ruikt bloed. Balkenende frommelt ergens het woord ‘onverstandig’ en ‘met de inzichten van nu’ achter in een zinnetje en doet een hele vage handreiking over volkenrecht. Over het inlichten van de Tweede Kamer wordt de kamer niet ingelicht. En klaar is het circus.
Eén ding is namelijk al geruime tijd duidelijk. Zolang er crisis is, gaat dit kabinet niet vallen. Crisis is namelijk voor beloftenbrekers, wat een pretpark voor een kind is. Het enige dat er af en toe zal gebeuren is dat Hamer op hoge toon iets verontwaardigds gilt en dat er binnen het kabinet water in de verschillende wijnglazen wordt geschonken. Het is allemaal weinig sierlijk, maar veel meer dan af en toe een flink potje kamerspektakel zit er gewoon niet in, met zulke huizenprijzen.
De Nederlandse nieuwsuitzendingen hebben steeds minder tijd en zin om een ingewikkeld politiek nieuwsverhaal uit te leggen. Daarom zoomen ze in op Geert Wilders, die nooit te beroerd is om een urenlange kamerdiscussie in twee kraakheldere volzinnen te gieten. Of het nou ergens op slaat of niet.
Voor wie het heeft gemist: afgelopen nacht konden we eindelijk weer eens langer dan een paar minuten naar een kamerdebat kijken. En ook al bleek de kabinetcrisis allang begraven, de fractieleiders waren -ook na twaalf uur- nog fief genoeg om een felle discussie te houden over de verklaring van Balkenende over het Davids-rapport, de tweede verklaring, en of de eerste en tweede verklaring elkaar nou uitsloten. Hogere politiek, oordeelde verslaggever Mingele. Persoonlijk vond ik Hamer verrassend goed uit de hoek komen, maar ook Halsema, Kant en Rutte waren op dreef. Zelfs de beantwoording van de premier was scherp en zelfverzekerd (nu wel).
Jammer alleen van Geert Wilders, die -toen de discussie eigenlijk al voorbij was, en alles wel zo’n beetje gezegd- de dingen nog even bij de naam moest roepen.
Balkenende was volgens Wilders “door de pomp gegaan” (dat betekent gewoon dat hij van mening is veranderd. Wilders herhaalde het een keer of vijf), en hij begreep niet hoe deze premier die zo geschoffeerd werd door een coalitiepartner met de PvdA verder kon. Dit kabinet zou het jaar niet doorkomen, beloofde Wilders.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
“Als je met de inzichten van nu terug zou kijken, denk ik dat je het anders zou hebben gedaan.”
Aldus JP de MP, in antwoord op een vraag van Femke Halsema. Wat hij dan anders had gedaan blijft de vraag, aangezien de Commissie Davids juist constateerde dat de Kamer onvolledig is voorgelicht en er selectief naar informatie werd gezocht die het eigen standpunt versterkte.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
